หมอดิน

บทนำ

“ผม… ดิน”

ร่างสูงใหญ่เปลือยกายท่อนบนโชว์สัดส่วนกล้ามเนื้อครบทุกมัด พลิกตัวเป็นนอนตะแคงใช้ท่อนแขนของตนประคองศีรษะยุ่ง ๆ เอาไว้ หากแต่สายตาคมกริบทอประกายร้อนแรงทอดมองร่างอรชรของหญิงสาวที่เพิ่งร่วมทำกิจกรรมสร้างเสริมประสบการณ์สุดเหวี่ยงร่วมกับเขาเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา

“….”

หากแต่ว่าหญิงสาวที่ทำให้เขารู้สึกอัศจรรย์ใจในคืนนี้ คนที่เปลี่ยนค่ำคืนอันแสนซ้ำซากจำเจของเขาให้กลายเป็นคืนที่น่าพึงใจอีกคืนกลับเงียบไม่มีปฏิกิริยาโต้ตอบใด ๆ กลับคืนมาทั้งสิ้น

ดวงตาสีนิลเข้มขึ้นอีกนิดจดจ้องมองเรือนร่างขาวโพลนที่กำลังสนใจกับชุดชั้นในและชุดเดรสที่ถูกปลดเปลื้องออกจากร่างงามนั้นด้วยฝีมือของเขา เธอใส่มันเงียบ ๆ สีหน้าเรียบ ๆ ไม่บ่งบอกอารมณ์ใด ๆ ให้เขาจับความรู้สึกได้

ปฐวีเพ่งพิศผู้หญิงที่ใจกล้าเอ่ยชวนเขาขึ้นเตียงเพียงได้มีโอกาสทักทายกันแค่ไม่ถึงชั่วโมงในไนต์คลับแห่งหนึ่งนิ่ง ๆ ผู้หญิงคนนี้จัดว่าเป็นคนสวยที่สวยแบบสะอาดหมดจด โครงหน้าสวยใส ใบหน้าเรียวได้รูป ดวงตาสวยเฉี่ยว ปากกระจับ จมูกได้รูปสวย ร่างเล็กแต่หุ่นเอ็กซ์ เนื้อนมไข่น่าขย้ำ ผิวเธอเนียนนุ่มดุจแพรไหม

แต่ใครเลยจะคิดว่านอกเสียจากเธอไม่ใช่ผู้หญิงอย่างว่าที่ออกล่าผู้ชายผ่านประสบการณ์เรื่องบนเตียงมาโชกโชนแล้วสิ่งที่ชัดเจนในทุกการสัมผัสทำให้เขารู้ได้โดยไม่ยากเย็นเลยว่า เขาคือคนแรกของเธอ

ไม่น่าเชื่อว่าผู้หญิงที่ดูแรง ๆ อย่างเธอผู้นี้จะรอดปากเหยี่ยวปากกามาได้จนสาวสะพรั่งน่าขย้ำขนาดนี้ แล้วเหตุผลอะไรที่เธอเลือกจะมอบพรหมจรรย์ให้กับเขา

จะว่าชอบ อยากสานต่อ อยากได้เขา แต่ทว่าปฏิกิริยาที่เธอไม่สนไม่แคร์เมื่อเสร็จภารกิจนั้นเป็นคำตอบให้เขารู้ว่ามันไม่ใช่

อกหัก? ประชดชีวิตอย่างนั้นหรือก็อาจจะใช่?

และยิ่งเธอทำท่าทีราวกับไม่ได้หลงใหลในเสน่ห์เรือนกายและประสบการณ์รักที่เขาตั้งใจมอบให้อย่างวาบหวามเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมามันยิ่งกระตุ้นให้ปฐวีอยากรู้จัก อยากทำให้ one night stand ให้กลายเป็น Many night สไตล์คู่นอนหลายคืน คิดว่าหากได้ขย้ำให้หายอยากอีกสักหลาย ๆ หนก็คงจะดีไม่น้อย

“คุณดูน่าสนใจดีนะ ผมคิดว่าบางทีเราสองคนควรทำความรู้จักกันให้มากกว่านี้”

ดวงตาเป็นประกายร้อนแรงของปฐวีมองเรือนร่างขาวโพลนงามละออหอมหวานปานน้ำผึ้งทั่วทุกตารางนิ้วโน้มนำให้เขาอยากลิ้มลองครั้งแล้วครั้งเล่าให้อิ่มเอมใจอย่างเปิดเผย หากยามนี้หญิงสาวที่ผมเผ้ากระเซอะกระเซิงแต่กลับดูเซ็กซี่เย้ายวนในสายตาเขากลับหันขวับมาจดจ้องมองสบตาเขานิ่ง ๆ ก่อนที่ใบหน้าสวยจะเชิดรั้นขึ้นนิด ๆ ตอบกลับเขามาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“มันคือวันไนต์ จากนี้ไปเราคงไม่ได้เจอกันอีก ขอตัวก่อนนะคะ”

พูดจบร่างอรชรในชุดเกาะอกสีเลือดหมูก็เดินนวยนาดออกจากห้องของโรงแรมไปในทันที ปล่อยให้ร่างสูงสง่าของคนที่ฟันผู้หญิงแล้วถูกทิ้งให้นอนเปลือยกายล่อนจ้อนมองตามด้วยใบหน้าเคร่งขรึมพร้อมแววตาดำทะมึนขึ้นมาอย่างที่ยากจะอ่านใจเจ้าตัวออกว่ารู้สึกอย่างไรกับการถูกผู้หญิงไร้ประสบการณ์เรื่องอย่างว่าปฏิเสธเขาเป็นครั้งแรก