Kabanata 0004

Lagaslas ng tubig ang maririnig sa shower room area. Lumabas roon ang gwapong gwapo na mukha ng kanyang asawa. Wala pa rin itong kupas.

Lumapit ito sa kanya at tumayo. Tiningnan siya ng mapanuring tingin.

"Deborah, aalis ako at hwag mo na akong hintayin pa." wika nito. He called her name not any endearment. What did she expect to him. Ngumiti lang siya na parang wala lang.

"Fine! So, I can go out too as well." gusto sana niyang isigaw ito sa pagmumukha ng kanyang asawa pero nanahimik lang siya.

Umalis na si Santiago. Hindi man lang humalik o nagpaalam sa kanya.

Kinagabihan dumating ito. At himalang hindi lango sa alak. Perfect timing!

"Santiago, gusto ko ng magkababy." aniya.

Nag-iba ang timpla ng mukha nito ng marinig ang sinabi niya. Hinaklit nito ang braso niya sabay diniinan. "Aray! N-Nasasaktan ako!" nauutal na wika niya. Bigla siyang kinabahan at baka saktak siya nito.

"Well, talagang masasaktan ka sa akin kapag inulit mo pa yan. I told you, hindi ko pinangarap na magka anak sayo. Tandaan mo pinakasalan lamang kita dahil sa ama ko. Masyado ka kasing pabida. Bakit hindi na lang kayong dalawa ang magsama--" Natigilan si Santiago sa pagsasalita ng dumapo ang isa niyang kamay at nasampal niya ng malakas ito.

"Gago kang babae ka! Talaga bang inuubos mo ang pasyensa ko!? Galit ang rumihistro sa mukha ni Santiago..

Takot na takot si Deborah ng mga oras na iyon. Gusto niyang tumakbo pero paano hawak siya ng halimaw niyang asawa. Nanlilisik ang mga mata nito. Inalis ang belt at para siyang baboy na tinali ang dalawa niyang kamay. At walang pakundangang binaboy siya ng paulit ulit ng kanyang asawa.

Nang manawa ito sa katawan niya. Iyak na lang ang namutawi sa kanya. Ang mga hikbi niya na maririnig mula sa sulok ng apat na kwartong iyon. Saksi ito sa lahat ng iyak, daing at pagdurusa niya sa kamay ng kanyang asawa at wala siyang magawa dahil mahal niya ito.. At hindi pa rin nawawala ang pag-asa niyang magiging okay din ang lahat.

Buong akala ni Deborah ayon ang matinding kalbaryo ng kanyang buhay pero nagkakamali siya.

Isang araw habang nasa sala sila ng Don Edward. Bigla na lamang itong natumba.. Hindi malaman ni Deborah ang kanyang gagawin, sumigaw siya ng malakas hanggang sa makita sila ng mayordoma. Dinala sa ospital ang Don pero dead on arrival na ito. Halos gumuho ang mundo ni Deborah dahil ang kaisa isang taong nagpakita ng pagmamahal at importansya at kakampi niya ay wala na.

Nabalitaan ni Santiago ang pagkamatay ng kanyang ama. Nasa loob siya ng condo ni Grace at katatapos lang nilang pagsaluhan ang isa't-isa.

"Babe, what is your plan?" tanong nito habang hinahaplos ang kanyang malapad na dibdib.

"Nothing! Mas mabuting nawala na siya. Hindi ko siya mapapatawad sa pagsira niya ng buhay ko."

Hanggang ngayon sinisisi niya pa rin ito dahil hindi niya mapakasalan si Grace. Pero ngayong wala ng ang ama handa na siyang itapon si Deborah at dalhin ito kung saang pusali siya nababagay.

Naidala ang abo ng Don sa isang chapel bago ito dalhin sa columbarium. Umasa siya na magpapakita pa si Santiago. Pero buong araw siyang naghintay bago ilagak ang abo ng kanyang tinuring na ama.

"Paalam, dad! Gabayan niyo po ako araw-araw." huling wika niya bago tuluyang magpaalam sa kanyang father-in-law.

Kinabukasan nagising siya na sobrang sama ng pakiramdam niya at parang may humahalukay sa tiyan niya. Hindi niya mawari kaya naman bumangon siya para magpunta ng comfort room. Nagsuka siya ng nagsuka pero wala naman nalabas ni isa.

Napagpasyahan niyang magtungo sa ospital. Natakot kasi siya baka may sakit na siya.

"Congratulations, your two weeks pregnant. Medyo risky pa ito kaya mag-ingat ka, Mommy." paalala ng doctor na sumuri sa kanya.

Habang nasa kumpanya siya. Paulit ulit na naririnig niya ang sinabi ng doctor sa kanya. Natigil lang ang kanyang pag-iisip ng makarinig siya ng katok mula sa pintuan.

"Please come in!" aniya.

Pumasok ang kanyang katiwala na si Minerva.

"Ma'am Deborah, nagkakagulo ang board. Dumating si Sir Santiago at pinamalita niya sa lahat na siya na ang bagong CEO ng Cartel. Ayaw pumayag ng lahat dahil alam nilang walang alam ang anak ng namayapang Don at kung siya ang hahawak. Malulugi na naman ang kumpanya kagaya noon." wika ni Minerva.

Nakikinig lamang si Deborah. "Hayaan niyo siya." ayon lang ang sinagot niya. Sa totoo lang naisip niya rin na kailangan niyang magpahinga para alagaan ang kanyang baby..

"Pero ma'am Deb, isa-isang magpo full out ang mga investors kapag nangyari iyon." dagdag pa nito.

"Wala na akong magagawa para dyan." final niyang sagot.

Sa totoo lang napagod na rin siya na ipaglaban ang karapatan niya bilang asawa nito.

Umalis si Minerva na lulugo lugo.

Pag dating ni Deborah sa kanilang bahay. Nagkalat ang mga damit sa lapag. May undergarments ng babae. Pati sa hagdanan at halos gumuho ang mundo niya ng marinig ang boses ng isang babae na humahalinghing sa loob pa mismo ng kwarto nilang mag-asawa.

Ang buong akala niya manhid na siya pero bakit nasasaktan na naman siya. Lumipat siya sa guest room at doon nagpalipas ng sama ng loob. Hindi niya lubos akalain na kayang gawin ni Santiago na magpasok ng babae mismo sa loob pa ng kwarto nilang mag-asawa. Kungsabagay ano ba naman ang aasahan niya sa walang kwenta niyang asawa. Ni minsan nga hindi siya nito itinuring na asawa. Ni tabihan, yakapin at halikan ay hindi niya naranasan.

Nagising siya at hindi pumasok sa kumpanya.. Para saan pa nalaman niya kay Minerva na binaba nito ang posisyon niya sa pinaka mababang posisyon. Ang ipinalit niya sa Marketing Director na dati niyang position ay walang iba kundi si Grace Villafuerte--- Ang kaisa isang babaeng sinasamba ni Santiago. Ang babaeng dumurog ng kanyang pag-asa na baka balang araw ay mahalin rin siya ng lalaki.

Matagal na niyang pinamamanmanan sa private investigator niya ang kanyang talipandas na asawa. Napag alaman niya na naglilive-in na ang dalawa ng bumalik sa Pilipinas ang childhoodfriend nito. Mag dadalawang taon na rin. Kaya naman pala ayaw nitong magka anak mula sa kanya.