LOGINShare
Kabanata 39
publish date:
2022-01-23 00:45:02Napahigpit ang paghawak ko sa papel dahilan para makusot iyon. Sa bawat letrang nadadaanan ng aking mga mata, sumisikip ang dibdib ko.
Dear brat,
It's been a while since we saw each other. Matagal-tagal na rin pala bago tayo noong huli tayong nagkasama. And it's okay because you are doing fine. I'm so proud of you.
Gusto ko lang malaman mo na hindi ako nagsisisi sa ginawa ko. You deserve to live, you deserve my
Latest chapter
A Blissful Grief Kabanata 39
Napahigpit ang paghawak ko sa papel dahilan para makusot iyon. Sa bawat letrang nadadaanan ng aking mga mata, sumisikip ang dibdib ko.Dear brat,It's been a while since we saw each other. Matagal-tagal na rin pala bago tayo noong huli tayong nagkasama. And it's okay because you are doing fine. I'm so proud of you.Gusto ko lang malaman mo na hindi ako nagsisisi sa ginawa ko. You deserve to live, you deserve my heart.Ingatan mo ang puso ni Kuya, ha? I gave that to you because you deserve it. Karapat-dapat kang mabuhay. Marami ka pang gagawin sa mundo. You still have a long way to go. Kasabay nang pag-iingat mo sa puso ko ay ang pag-iingat sa sarili mo.You have done much, brat. Iniwan na kita dahil kaya mo nang mag-isa. I'm immensely grateful that you already know how to stand alone. And I'm so proud of you.Walang ibang
A Blissful Grief Kabanata 38
Tulala akong nakatitig sa kawalan habang binabantayan si Hope sa hospital. Isinugod siya nang umatake ang sakit niya habang nag-uusap kami sa tabi ng dalampasigan.Akala ko masaya na ang buhay ko. Akala ko okay na ako.I couldn't even process the information gathered. Hindi ko lubos maisip na wala na ang taong gabi-gabi kong pinagdarasal na muling makita.Ang daya mo, Kuya! Ang daya-daya mo!Napayuko ako at tahimik na napaluha. Namamaga na ang mga mata ko sa kakaiyak.“Excuse me. Ikaw ba ang kamag-anak ng pasyente?”Napalingon ako nang magsalita ang doktor. Mabilis akong tumayo at tumango.“Ako nga po. K-Kumusta na po siya, Doc?”He sighed.“She's fine for now but she needs to undergo chemotherapy. Kumakalat na ang leukemia ce
A Blissful Grief Kabanata 37
“Kumusta ka na? Halos dalawang taon ka ring wala,” panimula niya.She's looking down at the sea. Walang emosyon ang kaniyang mukha.“I'm doing good. Higit na mas masaya ang buhay ko kumpara noon,” ani ko. Nanatili akong nakatitig sa kaniya.She slowly gazed at me. “Nagsisisi ka ba sa naging buhay mo noon?”Agad akong napailing.“Hindi. Ang buhay ko dati ay parte ng buhay na mayroon ako ngayon. That life gave me a wonderful lessons that was deeply buried in my heart.” Bahagya akong napangiti. “How about you?”Kahit hindi niya sagutin, alam kong masaya na ang buhay niya. She's living in a perfect with him.“Kung iniisip mong masaya ang buhay ko, nagkakamali ka. After the incident, my life became worse.” Pagak siyang tumawa.
A Blissful Grief Kabanata 36
I lied... I lied about everything I said to him. Those words were just a cover up to my pain.Sinabi ko ang mga salitang iyon nang masaya pero durog na durog ako sa loob. My heart was aching painfully to the point that I just want to stop it from beating to suppressed myself from feeling the pain.Above all, I didn't regret saying those words. Hindi ko pinagsisihan ang ginawa ko dahil alam kong masaya na siya ngayon. It's for him afterall.“Good morning ladies and gentlemen. It is my pleasure to welcome you aboard on behalf of Trinity Airlines with service to Milan, Italy with continuing service to our destination, Philippines,” I announced.This is my last flight for the month. Sa susunod na buwan ay magli-leave ako. Nakakapagod din pala kung sunod-sunod ang flight.“Foodtrip tayo pagdating sa Pilipinas! Nakakamiss iyong street foo
A Blissful Grief Kabanata 35
Nagsimulang mamuo ang galit sa puso ko. Halos mandilim ang paningin ko nang makita kung paano yakapin ng lalaki ang pinsan ko.Kaya pala hindi niya ako pinuntahan kasi abala siya sa ibang babae.Mabilis akong naglakad papalapit sa kanila. My breathing hitched. Bumilis ang tibok ng puso dala nang matinding galit at panibugho. Para akong papatay sa klase nang nararamdaman ko. Noon pa man ay labis na akong nasasaktan sa tuwing nakikita silang magkasama.Hindi nila napansin ang paglapit ko dahil abala sila sa yakapan.Ang nanginginig kong kamay ay mabilis na hinablot ang buhok ng pinsan. Napasigaw siya sa sakit at napahiwalay nang yakap kay Rius.“Malandi ka!” nanggagalaiting sigaw ko.Muli siyang napasigaw nang higpitan ko ang pagkakahawak sa buhok niya. Halos hindi ko na makilala ang sarili. Pakiramdam ko ay hindi
A Blissful Grief Kabanata 34
“Do you need something? Or do you already want to sleep?”He was brushing my hair gently while I'm leaning on his chest. We're now here in his condo. Nagpaalam ako kay Mommy na rito ako matutulog ngayong gabi.“Hmmm, nothing."Umalis ako sa pagkakasandal sa dibdib niya at humarap sa kaniya. I touched his cheeks with both of my palms and stared at his luscious lips. Nakaawang iyon at namumula. Napalunok ako bago inangat ang tingin sa kaniyang mata.I caught him staring at my lips as well. His jaw clenched and looked away from it. His Adam's apple protruded and cursed.“Kiss me,” I uttered.Hinawakan niya ang baywang ko at bahagya akong inilayo.“Stop it, Fortunate," mariing banta niya.Sa halip na makinig, hinawi ko ang kamay niya at muling l
A Blissful Grief Kabanata 13
“Fortunate!” I heard him call my name but I didn't looked back. Looking back at him will only cause pain in my heart. Mas binilisan ko ang lakad hanggang sa napadpad ako sa bakanteng silid. I'm about to step inside when he grabbed my wrist.
A Blissful Grief Kabanata 12
Is avoiding him was a wise decision? I think yes if it's for my own good. Falling in love is inevitable in life but falling for someone without assurance is something we should take seriously. “Paano ka nakakauwi at nakakapasok nang hindi nagpapahatid kay manong?”
A Blissful Grief Kabanata 11
Hindi ko alam kung paano ako nakarating sa harap ng condominium building na tinitirhan namin... ng wala sa sarili. It's already 2:00 in the afternoon. I sat on the wooden chair which is located at the small playground in front of the condominium. I sighed and look
A Blissful Grief Kabanata 10
Crying is a healthy way to reduce stress and negative effects in our body but seems like it didn't make me feel nor look good. My chest feels heavy from crying last night. I also looked like a corpse that gets up from its coffin because of the dark circles around my eyes, as well as my pale skin.
