ログインClingy husband. 🌻
Isang matinis at malutong na sampal ang umalingawngaw sa hallway ng ospital.Napaatras si Jane habang hawak ang mukha niya. Nanginginig ang labi niya sa gulat.Ngunit hindi pa tapos si Vera. Sinampal niya ulit ang dalaga.Agad siyang inawat ng nurse at mga pulis dahil natatakot silang mapaano ang dinadala niyang sanggol.“Ma’am please!” halos nagmamakaawang sabi ng nurse habang pilit siyang hinahawakan. “Baka mapano po ang baby niyo!”“Ma’am, calm down!” sigaw naman ng isang pulis.Pero walang narinig si Vera. Hindi niya kayang makinig.Masyadong malaki ang galit na nararamdaman niya. Masyadong matindi. Masyadong mabigat.Pakiramdam niya ay sasabog ang dibdib niya anumang oras. Dahil muntik nang mawala si Rico. Dahil sa babaeng nasa harapan niya.Bago pa siya tuluyang mapigilan, biglang sinuntok ni Vera ang mukha ni Jane. Diretso sa ilong. Tumama ang kamao niya nang buong lakas.May narinig silang mahinang crack.Hindi iyon malakas. Pero sapat para maintindihan ng lahat kung ano iyon.
Nawala ang ngiti ni Jane. “What? Why?” Agad nagbago ang mukha niya. Nawala ang praktisadong lungkot. Itinuro si Jane bilang kasabwat ni Riley sa nangyaring kidnapping. Hindi man lang natinag ang pulis. “We have reason to believe you were involved in the kidnapping of Vera Garcia,” sabi ng pulis. “You are under arrest.” Namilog ang mga mata ni Jane nang makita niya ang mga magulang ni Rico na kausap ang isa sa mga tauhan ni Riley na nakaligtas. Mabilis siyang lumingon sa waiting area. Ang lalaking namahala sa mga bomba. Ang lalaking nakatayo malapit sa machine na kumukuryente kay Ilya. Ang lalaking tumulong sa pagpaplano ng lahat. Nakatayo ito sa waiting area. Nakaupo ito sa plastik na upuan. Abala ito sa pagsasalita. Naka-sling ang braso nito. Balot ng puting tela ang braso nito na ngayon ay marumi na dahil sa dugo, pawis, at alikabok. Tumagos ang bala sa balikat nito. Tinahi iyon ng mga doktor. Binigyan siya ng painkillers. Pinagpahinga. Pasa-pasa ang mukha at may cast a
Na-check na ng mga doktor ang baby. Maayos ito. Malakas ang tibok ng puso nito. Normal ang development ng lungs nito. Ayon sa mga doktor, kailangan muna niyang magpahinga. Ayon sa mga nurse, kailangan muna niyang manatiling kalmado. Sinabi rin ng pulisya na kakausapin nila siya sa tamang oras. Samantala, maraming nakakabit na tubo sa katawan ni Rico. May tubo sa ilong niya. Sa mga braso niya. Sa dibdib niya. Pinapasukan siya ng fluids. Gamot. Dugo. Mas lalo lamang umiyak ang mag-asawa. Lumapit si Sylvia sa kama ni Rico. Dahan-dahan niyang hinawakan ang mukha nito. “My baby,” pabulong niyang sabi. “My poor, brave baby.” Hindi nila kayang tingnan nang matagal si Rico dahil pakiramdam nila, sila mismo ang madudurog sa sakit. Nakatayo si Renato sa paanan ng kama habang nakatingin sa katawan ng anak niya. Naisip niya si Riley. Lumapit ang doktor na nag-asikaso kay Rico kanina. “Kumusta ang anak ko?” tanong ni Renato habang pilit pinapakalma ang asawa niya. Tiningnan ng doktor
Mabilis kumalat ang balita tungkol sa pagsabog ng lumang warehouse. Lahat ng news channel ay iyon ang laman. Lahat ng radio station. Lahat ng social media feed. Pare-pareho ang headlines. Explosion at Abandoned Warehouse in Industrial District. Multiple Casualties Reported. Kidnapping Suspected. Nakatayo ang mga reporters sa labas ng police line. Seryoso ang mga mukha nila. Mahina ang mga boses nila. Hindi pa nila alam ang buong detalye. Pero sapat na ang nalalaman nila para magdulot ng ingay sa buong bansa. Nalaman din na may nangyaring kidnapping pala. Naglabas ng official statement ang pulisya. May isang babaeng kinidnap. Isang buntis na babae. Asawa ng kilalang businessman. Ang kidnapping ang nagturo sa warehouse. Ang warehouse ang humantong sa pagsabog. At ang pagsabog ang nagdala ng kamatayan. Hindi pa binabanggit ang pangalan ni Riley. Hinihintay pa nilang maabisuhan ang mga pamilya. Hinihintay pa nilang makilala nang opisyal ang mga bangkay. Pero alam na ng lahat. Mas
Ininda ni Rico ang sakit. Pinilit niyang labanan iyon. Ang naglalagablab na sakit sa tiyan niya. Ang panghihina ng mga binti niya. Ang unti-unting paglabo ng isip niya. Kailangan niyang magpatuloy. Kailangan niyang lumaban. Kailangan niyang tapusin ito. “No,” sabi niya. Mahina ang boses niya. Pero matigas. “Hanapin n’yo si Riley! Isa lang ang mabubuhay sa amin!” sigaw niya nang mapansing wala na si Riley sa paligid dahil naging abala ang tauhan niya sa pag-check kung ayos lang ba siya. Tumingin siya sa mga tauhan niya. Sa mga mukha nila. Sa mga mata nilang puno ng pag-aalala. “Hanapin n’yo siya!” Muli siyang napahiga at napaungol sa sakit. Sobra na ang pagod ng katawan ni Rico. Bumigay siya at muling bumagsak sa sahig. Kumalabog ang ulo niya sa sementado. Pumikit siya habang umiikot ang paligid niya. Palakas nang palabo ang mga tunog sa pandinig niya. Halos gumapang na si Rico papunta kay Ilya nang makita niyang nagmulat ito ng mga mata, pero halatang hirap na hirap na itong hum
Dumikit ang daliri niya sa gatilyo at saka biglang bumukas nang malakas ang pinto. The sound of the door slamming against the wall echoed through the warehouse. It was loud. Sudden. Violent. Riley's finger was on the trigger. He was one second away from pulling it. One second away from ending Vera's life. One second away from making Rico's death mean nothing. But that one second never came. Sunod-sunod na pumasok sa loob ang mga tauhan ni Rico. Pumasok sila sa pintuan na parang tubig mula sa sirang dam. Dumadagundong ang mga bota nila sa sementadong sahig habang nakataas ang mga baril. Nakatutok ang mga mata nila kay Riley. Kay Vera. Sa walang buhay na katawan ni Rico sa sahig. Ni hindi man lang namalayan ni Riley na isa-isang tahimik na pinatay ang mga tauhan niyang nakabantay sa paligid. Nakalatag sa sahig ang mga tauhan niya. Lahat sila. Anim na bangkay. Anim na lawa ng dugo. Anim na lalaking hindi na muling magigising. Tahimik silang pinatay. Malinis. Propesyonal. Kumilos ang
Napaliyad si Vera nang maramdaman ang init ng mga labi ni Rico sa leeg nito. Ang bawat dampi ay parang nagpapadala ng elektrisidad sa kaniyang balat. Para siyang mababaliw sa sensasyon, pero bahagyang nanatiling may katinuan sa isip.Nasa malawak na sala pa rin sila. Ang ambient lighting ay mahina,
Trending ngayon sa social media ang pangalan nina Rico at Vera. Halos lahat ng trending searches ay tungkol sa kanila. Marami ang hindi makapaniwala na ang asawa ni Rico ay ang dating asawa ni Riley Garcia, ang nakababatang kapatid ni Rico. Ang komentaryo sa internet ay walang tigil: may nagbabanggi
Galit na galit na sumugod si Riley Garcia sa headquarters ng Garcia Prime Construction. Hindi na niya pinansin ang mga empleyadong napalingon sa kaniya habang mabilis siyang naglalakad papunta sa pinakatuktok ng gusali. Pagdating niya sa harap ng CEO’s Office, wala na siyang pakialam kung may secret
Katatapos lang ng rounds ni Vera Almonte sa ospital nang mapansin niyang may lalaking nakatayo malapit sa elevator. Akmang maglalakad siya palayo nang marinig niya ang pamilyar na boses.“Vera.”Napahinto siya. Dahan-dahan siyang humarap at doon niya nakita si Riley Garcia. Maayos ang suot, may hawa



![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



