LOGINAng hirap mabuhay kapag palagi nalang nag-iisip tungkol sa pera. Mahirap bumangon sa araw-araw kung lagi mong poproblemahin ang pangtustos sa araw-araw. Iyan ang buhay ni Anya, hindi siya nakapagtapos ng pag-aaral dahil nagtrabaho na kaagad siya pagkatapos ng high school para tumulong sa pangtustos nila sa araw-araw. Nabiyayaan siya ng pagkakataon na magtrabaho bilang kasambahay sa mga Villamor, ang pamilya ng crush niyang si Lucas Villamor noong high school. Nanumbalik ang kilig at pananabik niya nang makita ulit ang lalaking pinapangarap niya. Maayos naman ang lahat, ngunit napapadalas ang engkwentro nila ng kanyang boss na si Sir Lucas. Umabot sa punto na, hindi na sapat ang ginagawa niyang 'admiring from afar' lamang. Alam niyang hindi magbubunga ang nararamdaman niya, sa estado palang ng buhay, alam niyang ang buhay na mayroon siya ay hindi kakumpa-kumpara kay Lucas. Mapigilan niya kaya ang nararamdaman niya para sa amo niya? Paano kung may nararamdaman din ito para sa kanya? Ano kaya ang gagawin niya lalo na’t alam niyang bawal na makipag-relasyon sa amo niya?
View MoreHabang binibigkas ko ang mga linyang iyon, iniharap ko ang aking pinakapropesyonal na ngiti sa panauhing nakatayo sa aking harapan. Ngunit ang ngiting iyon ay unti-unting napawi at tuluyang nawala nang matitigan ko nang maayos kung sino ang taong nasa tapat ko. Tila biglang huminto ang ikot ng mundo. Ang hangin sa aking paligid ay naging napakabigat at mahirap hingahin. Nakatayo sa tapat ng reception desk si Ma’am Sofia. Ang ina ni Lucas. Nakasuot siya ng isang napaka-eleganteng terno na pinalulutang ng mamahaling alahas sa kanyang leeg at tainga, ngunit hindi ang kanyang kasuotan ang pumutol sa aking paghinga, kundi ang kanyang mga mata. Nakatitig siya sa akin nang may malamig, matalim, at nagbabantang titig. Walang anumang bakas ng pagkagulat sa kanyang mukha, na para bang alam na alam niyang matatagpuan niya ako rito. Napalunok ako nang walang oras. Ang aking mga kamay na nakapatong sa ibabaw ng counter ay pilit kong ibinaba sa aking gilid upang itago ang matinding panginginig
Ang mga sumunod na araw ay lumipas na parang isang panaginip na ayaw kong gisingan, ngunit wala akong pagpipilian kundi ang gumising araw-araw at harapin ang mundo. Ang buhay ay patuloy na gumagalaw kahit na sa pakiramdam ko ay huminto na ang sa akin noong gabing iyon, noong gabing tuluyan nang bumitiw si Lucas at iniwan ang huling piraso ng aming nakaraan. Bawat umaga, bumabangon ako nang may panibagong sugat sa dibdib. Pilit kong isinusuot ang aking uniporme, inaayos ang buhok, at pinipintahan ng simpleng pampaganda ang aking mukha upang maitago ang nangingitim na balat sa ilalim ng aking mga mata dahil sa walang patid na pag-iyak tuwing gabi. Sa harap ng salamin, sinasanay ko ang aking sarili na ngumiti, isang ngiti na para lamang sa layuning makatagos sa pangaraw-araw na trabaho. Ngayong araw, last day na ng pag-stay niya sa hotel. Ito na ang huling araw na makikita ko siya. Bilang isang receptionist sa hotel, ang aking pangunahing tungkulin ay ang maging magiliw. Kailangang mag
Bumigat ang hangin sa loob ng sasakyan. Ang simpleng paghinga ay tila naging isang mabigat na pasanin habang patuloy naming dinadala ang nakakatunaw na katahimikan sa pagitan naming dalawa. Ang mga ilaw sa kalsada ay mabilis na nagdadaan sa labas ng bintana, gumuguhit ng mga mabilis na anino sa mukha ni Lucas na ngayon ay bakas na ang labis na pagod. Kumikirot ang dibdib ko. Ayaw ko sa sitwasyon na ito pero wala akong magawa. Unti-unting lumingon si Lucas sa akin, at sa pagkakataong ito, wala na ang galit sa kanyang mga mata. Napalitan na ito ng isang mapait at blangkong ekspresyon na mas lalong nagpasikip sa aking dibdib. Ang kanyang mga balikat ay bahagyang nakayuko, parang taong sumuko na sa isang digmaang matagal niyang ipinaglaban ngunit alam niyang talo na siya sa simula pa lang."Anya..." mahinang sambit niya, basag ang boses at halos pabulong na umabot sa aking tainga.Napalunok ako nang mariin, pilit na pinatitigas ang aking sarili sa kanyang harapan. Hinanda ko ang aking is
Binuksan ko ito at pinahiran ang aking labi. Ang lamig at ang bahagyang pamamanhid niyon ay nagbigay-daan upang pansamantalang maibsan ang hapdi ng sugat na likha ng sarili kong panggigigil kanina. Habang pinapahiran ko ang ibabang labi, ramdam ko ang bawat galaw ng aking mga kamay na bahagyang nanginginig pa rin dahil sa halo-halong emosyon na patuloy na nag-uunahan sa aking dibdib. Paulit-ulit kong idiniin nang bahagya ang aking daliri sa may pilat at sariwang sugat, pilit na ginagamit ang pisikal na sakit upang takpan ang mas matinding kirot na nararamdaman sa loob. Ang simpleng gawain na ito ay nagsilbing panandaliang takas mula sa reyalidad na nakapaligid sa amin. Sa bawat paghipo ko sa aking labi, naaalala ko kung paano ko kinagat ang aking sarili kanina habang pinipigilan ang sariling sumabog sa harap ng lalaking ito. Ang malamig na amoy ng ointment ay hinaluan ng amoy ng mamahaling pabango ni Lucas na nanunuot sa loob ng tahimik na sasakyan, isang amoy na minsan kong minahal
Dahan-dahan akong umupo sa gilid ng kama, at fear of height yata ang naramdaman ko noong makita ko ang layo ng sahig mula sa kutson. Parang kailangan ko pa ng elevator para lang makababa nang ligtas. Ang mga tuhod ko, kung may sarili lang silang boses, malamang ay nagmumura na sa akin ngayon dahil
Matapos ang gabing muntik nang maging 'Rated SPG' ang buhay ko ay biglang naglaho si Sir Lucas. Akala ko pa naman ay masusundan ang aming moment, pero mukhang sa panaginip ko muna itutuloy ang mga naudlot na halik. Ang dalawang linggong wala si Sir Lucas ay parang dalawang taon para sa akin. Para
Naramdaman ko ang biglang pag-akyat ng lahat ng dugo ko sa mukha. "O-opo, Sir. Sorry po talaga. Akala ko po talaga kasi ikamamatay ko na 'yung kaba," sabi ko habang pilit na inaayos ang suot kong manipis na puting t-shirt. Sa sobrang luma nito, halos maging transparent na siya, at sa sobrang kaba k
Pagod na pagod ako pagdating ng gabi. Parang kinuha ng mga polo shirt ni Sir Lucas ang lahat ng energy sa katawan ko. Pagkatapos ng hapunan at paglilinis sa kusina, diretso na ako sa servant’s quarters. Ang plano ko talaga, ititupi ko pa 'yung mga bagong tuyong damit ni Sir na kinuha ko sa sampayan






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviewsMore