Se connecterBugbog Berna na si Liza. 🫣
Halos magsalubong ang kilay ni Rico pag-uwi nila galing sa Palawan Pawnshop.Naupo siya sa gilid ng kama nila. Naka-beach outfit pa rin siya—gusot na ang linen shirt, at may maliit pang mantsa ang blue shorts niya malapit sa bulsa. Nakasabit pa rin sa kuwelyo niya ang mamahaling sunglasses. ‘Yung maleta niya, naiwan pa sa trunk ng kotse ni Vera. Hindi na niya inabala pang kunin.Hindi pa rin siya makapaniwala na naisahan na naman siya ng asawa niya.Paulit-ulit niyang nire-replay sa isip niya ang lahat. ‘Yung ngiti ni Vera, ‘yung pagkakasabi niya ng “Palawan” na parang walang bahid ng kasinungalingan, at kung paano siya hinayaan mag-impake ng swim trunks, sunscreen, at libro niya. Excited pa naman siya, akala niya totoong bakasyon na.Tumingin siya sa kabilang side ng kwarto. Nasa sahig si Vera—hindi sa carpet, kundi sa malamig na tiles. Naka-cross ang legs niya, nakasandal sa dulo ng kama, at hawak ang cellphone sa harap ng mukha. Mabilis gumalaw ang mga daliri niya—type, stop, smile
Rico didn’t notice. He was too happy. Too excited. He had been working so hard—sunod-sunod na meetings, sunod-sunod na problema, ang kompanya nila. Pagod na pagod na siya. He needed a break. He needed the beach. He needed the sun. “Thank you, thank you, thank you!” Rico grabbed Vera’s face and kissed her. Tapos hinalikan niya ulit. “Best wife ever!” “Oo na, oo na.” Vera pushed him away gently. “Magbihis ka na. Aalis na tayo.” Nagbihis si Rico ng pang-beach outfit. He opened his closet. ‘Yung malaking closet sa left side ng room. Kinuha niya ‘yung blue beach shorts. White linen shirt. Kinuha rin niya ang sunglasses niya. Kinuha niya ang maleta at sinimulan ilagay ang mga gamit niya. He packed quickly. Swim trunks—tatlo. T-shirts—lima. Isa pang linen shirt. Hat. Charger. Sunscreen. Book niya na tatlong buwan na niyang binabasa pero di pa rin tapos. Sobrang excited niya, sobrang focused sa pag-iimpake. Kaya hindi niya napansin ang isang importanteng bagay. Nagtaka siya kung bakit
Pagpasok nila sa kanilang kwarto, agad na humarap si Vera sa asawa.Vera crossed her arms over her chest. Her foot was tapping on the floor. Nakataas pa rin ang isang kilay niya dahil hindi niya talaga nagustohan ang pagbisita ni Jane. Her face was still tight. Her jaw was still clenched. She looked like a volcano that was trying very hard not to erupt.Rico closed the door behind them. He leaned against it. He was still wearing the pink crop top. The tiny shorts. He looked ridiculous. But he was not smiling. He knew better than to smile right now."Baliw ba ang kaibigan mo?" tanong ni Vera.Rico blinked. "What?" sagot naman niya. He pushed himself off the door. He walked toward her slowly. Like he was approaching a wild animal."I mean, baliw siya sa iyo." Vera pointed at the door. At the direction of the living room. Where Jane had been. "Halata naman na may gusto ang babaeng iyon sa iyo."Rico stopped walking. He stood in the middle of the room. The carpet was soft under his bare fe
Huminto si Vera sa pagnguya.Ibinaba niya ang mangga sa plato. Pinunasan niya ang mga daliri gamit ang tissue. Tumingin siya kay Jane, walang kahit anong emosyon sa mukha. Pagkatapos, tumingin siya kay Ilya. Hinimas niya ang ulo ng tigre. Pumikit ito at naglabas ng mahinang ungol—tunog ng kasiyahan."Bakit sa akin ka nagpapaalam?" kalmadong sabi ni Vera. Sobrang kalmado. "Hindi ko naman hawak ang buhay ni Rico." Pagkatapos, kinuha niya ulit ang mangga at kinagat. Malaki ang kagat niya, at sinadya niyang ngumanga nang medyo malakas.Nanatili ang matamis na ngiti sa labi ni Jane, pero malamig na ang mga mata niya. "So okay lang pala sa asawa mo." Tumingin siya kay Rico. "Akala ko under ka niya."Humarap si Rico sa kaibigan niya.Tumayo siya mula sa kinauupuan at lumapit, hanggang sa pumagitna sa pagitan nina Jane at Vera. Naka-cross ang mga braso niya. Seryoso ang mukha. Kahit naka-pink crop top siya, hindi nakakatawa ang dating ng boses niya."Jane, may asawa at anak na ako." Itinuro ni
Rico looked at Vera. She was wearing his hoodie. Her hair was messy. Her feet were still bare. She looked fine. She looked better than fine. But he knew better than to say that right now."Wife, hindi siya manliligaw. Friend lang siya. We grew up together. ‘Yun lang."Hindi sumagot si Vera. Naglakad siya papasok sa mansiyon para puntahan ang bisita ni Rico. Mabilis ang mga hakbang niya. Tuwid ang balikat. Nasa tabi niya si Ilya. Nakababa ang buntot ng tigre. Nakadikit ang mga tainga nito. Kahit ang hayop, alam na may mali.Agad namang sumunod si Rico. Dalawang hakbang niya sa bawat isang hakbang ni Vera dahil sobrang bilis nitong maglakad. Hindi niya maiwasang mag-alala na baka makipag-away ang asawa niya sa kaibigan niyang si Jane Lusanta. Nakita na niyang magalit si Vera dati. Nakita niya na itong nakipag-away sa kapwa babae — kay Carla Mendoza.Ayaw niya iyong makita ulit.Hindi niya rin alam kung bakit bigla na lang pumunta si Jane sa bahay nila nang hindi nagsasabi. Dati, lagi ito
Isa-isa silang tiningnan ni Rico. “Nakikita ko kayo,” sabi niya. “Nakikita ko kayong lahat.”“Wala po, Sir,” mabilis na sagot ni Tonya habang pinupulot ang walis niya. “Hindi po kami tumatawa.”“Umiiyak ka nga.”“Allergies lang po, Sir. ‘Yung flowers.” Itinuro niya ang isang halaman na wala namang bulaklak.Nakaupo na si Vera sa bench katabi ni Ilya. Kahoy ang bench na may cushion sa ibabaw, nakalagay sa ilalim ng malaking puno na nagbibigay ng lilim. Umupo si Ilya sa tabi niya. Halos kasing laki ng katawan niya ang ulo ng tigre habang ipinatong nito ang baba sa kandungan niya.“Good boy,” sabi ni Vera habang kinakamot ang likod ng tainga nito.Samantala, si Rico naghahanda nang umakyat para ikuha ng mangga ang asawa niyang naglilihi. Naglakad siya papunta sa puno ng mangga. Malaki ito at matangkad, makapal ang puno at nagkakalat ang mga sanga sa iba’t ibang direksyon. Nasa taas ang mga hinog na mangga, pero hilaw ang gusto ni Vera — ‘yung matitigas pa.Sinubukan niya ang pinakamababan
Nagmulat ng mata si Vera nang maramdaman niyang may nakatingin sa kaniya. Bahagya siyang gumalaw sa kama at doon niya nakita si Rico, nakaupo sa gilid, hawak ang cellphone niya at tila may iniisip.“Good morning, wife,” bungad ni Rico, may bahagyang ngiti. “Riley called.”Agad nawala ang antok ni Ve
Narinig ni Riley ang mahinang pag-iyak ni Lily habang marahan niya itong inuugoy sa kanyang mga bisig. Pawisan ang noo ng sanggol at ramdam niya ang init ng katawan nito kahit balot na balot sa kumot. Kanina pa siya pabalik-balik sa silid, sinusubukang patulugin ang bata habang paulit-ulit na tiniti
Habang si Riley ay abala sa pag-aalaga ng anim na buwang gulang nilang anak na si Lily sa malaking bahay ng Garcia, si Carla naman ay nasa kabilang panig ng lungsod, nakaupo sa isang pribadong lounge. Malakas ang tugtog, malamlam ang ilaw, at puno ng ingay ang paligid. May hawak siyang baso ng alak
Nagsimulang mamaga ang mga buko ng mga daliri ni Riley. Tumama ang kanyang kamao sa sementong dingding ng kaniyang condo unit, isang kalabog na nagpalagabog sa katahimikan ng gabi. Hindi mawalansa isip niya ang imahe ng kanyang kapatid at ang imahe ni Vera.Nasa sala siya kanina, napilitang puntahan







