LOGINBILANG gantimpala sa kanyang pinaghirapan at matagumpay na pagiging bagong CEO ng Dela Merzcid Real Estate Company, nagdesisyon si Alas na mag-bar hopping upang ipagdiwang ang tagumpay na kanyang nakamit. Buong buwan siyang nabusog ng trabaho, punong-puno ng mga pagpupulong, proyekto, at mga responsibilidad na tila hindi natatapos. Kaya naman naisipan niyang magkaroon muna ng pahinga at kumawala sandali sa bigat ng kanyang mga tungkulin. Sinabi sa sarili, “Sa pagkakataong ito lang, pagkatapos nito ay babalik na rin ako sa katotohanan. Sa lalong madaling panahon, tambakan na naman ako ng mga iskedyul na tila walang katapusan.”
Pinili niyang pumunta sa pinakamalapit na bar upang madali rin siyang makalabas pagkatapos. Nais niyang maramdaman ang saya at tagumpay sa buhay—isang pangarap na taglay niya mula pa noong bata pa siya. Noong maliit pa siya, laging nasa isip niya na balang araw, siya ang hahalili sa kanyang amang si Edward bilang pinuno ng kumpanyang itinayo nito. Hindi siya nabigo; nakuha niya ang posisyong matagal na niyang inaasam, ang pamamahala sa negosyong pinaghirapan ng kanyang ama. Pagpasok pa lamang niya sa pintuan ng establisimyento, sinalubong na siya ng mga tingin ng mga tao. Bawat isa ay nakatingin sa kanya, sinusuri ang kanyang anyo at presensya. Hindi niya ito pinansin; nakasanayan na niyang maging sentro ng atensyon. Siyempre pa, hindi maiiwasan ang pagtitinginan. Ang kanyang suot na polo at maong ay akma sa kanyang pagkatao—makinis, matipuno, at may dating na nagpapatingkad sa kanyang kagwapuhan. Siya ay mukhang sopistikado at puno ng lalaki. Daan-daang kababaihan ang napalingon sa kanya, may mga napahiyaw, napanganga, at hindi makapaniwalang nakatingin. Ngunit sa halip na magpakita ng tuwa o paghanga, seryoso at matalim lamang ang kanyang tingin sa kanila. Dahil sa kanyang masama at nag-aalab na mga mata, bigla silang lumingon sa iba at bumalik na lamang sa pagsasayaw sa entablado. Natakot sila sa kanyang tignan. Sapat na ang reaksyon niya; nararapat lamang na maging mahinhin sila sa kanyang presensya. Naghanap siya ng bakanteng pwesto, ngunit ang tanging mesa na hindi gaanong puno ay ang kinauupuan ng isang babaeng lasing. Wala siyang ibang pagpipilian kundi ang lumapit at magbahagi ng upuan. Ngunit lalo lamang siyang nainis nang kausapin niya ito. Sa halip na sumagot o tumingin sa kanya, ang babae ay paulit-ulit na binabanggit ang isang pangalan—pangalan ng isang lalaki. Agad na pumasok sa isip niya na baka ito ang kasintahan o kasintahan ng babaeng kausap niya. Hindi niya pinansin ang sinasabi nito at nag-order ng tequila. Nang makuha na niya ang inumin mula sa bartender, mabilis niya itong ininom nang tuloy-tuloy. Akala niya ay maayos na ang lahat, ngunit ang ingay sa paligid at ang presensya ng babaeng iyon ay nagdulot sa kanya ng pagkainis. Ngunit wala siyang magagawa; baka magalit pa ito at magkaroon ng gulo kung aalisin niya rito. Bukod pa rito, siya ang nagbahagi ng mesa, kaya wala siyang karapatang mag-utos o paalisin ang isang bisita. Sobrang lasing na ang babae anupa’t parang nakalubog na ito sa kinauupuan. Ayaw niyang magkaroon ng iskandalo o gulo dahil lamang sa kanya, kaya’t pinili na lamang niyang huwag nang pansinin. Hinayaan na lang niyang umiyak at magsalita nang walang tigil sa harap niya. “Janus?” tawag ng babae, tila naghahanap ng taong iyon. Napailing si Alas habang tinititigan ang babae na tila walang malay sa kanyang paligid. “Ikaw… bakit ka nandito? Matapos mong iwan ako? Ngayon ka pa lang muling nagpakita? Paano ka nangahas!” Laking gulat niya nang sigawan siya ng babaeng lasing. Tumingin siya sa paligid, hinanap kung may iba pa bang tinutukoy ang babae, ngunit walang ibang tao sa likuran niya. Siya lamang ang nandoon. “The hell! What is she talking about?” pagmumura niya sa kanyang isipan. Binalewala na lang niya ang sinabi ng babae, sa pag-aakalang napagkamalan lang siya nito. Bukod pa rito, hindi niya kilala ang babaeng nasa harapan niya. Inubos niya ang laman ng kanyang baso at nag-order muli ng isa pa. Tumayo ang babae at dahan-dahang lumapit sa kanya, nangangapa sa gilid ng mesa dahil sa kalasingan. Sa hindi inaasahang pangyayari, marahan itong tumama sa kanyang mukha. Laking gulat niya sa nangyari. Tinitigan niya ang babae nang masama at mariin, ngunit tila walang epekto ito sa kausap niya. “Paano ka nangahas? What an assh*le! Bakit mo ako sinampal?” sigaw ng babae habang hawak ang kanyang mukha, na labis na nasaktan sa ginawa nito. “Para ‘yan sa pag-iwan mo sa akin ng halos isang taon.” “Damn it! You mistaken me! I am not Ja…Janus!” mariing sabi ni Alas. Hinawakan niya sa braso ang babae upang patigilin ito. “Are you crazy? Not all men here is your ex-boyfriend. So please wake up if your dreaming Miss.” Hindi man lang nakinig ang babae sa kanyang mga sinabi. Sino ba kasi ito? Naguguluhan ang utak niya. Of all the men, siya lang ang napagkamalan nitong ex-boyfriend, how pathetic? “Wow? After all of what you've done to me? You forgot?” she said again with an angry voice. Nakasabog pa rin ang buhok niya sa buong mukha nito, ni hindi na pinagkaabalahang hawiin pa. Nagmukha tuloy itong baliw sa paningin niya. Umiling si Alas at ngumiti nang mapakla. Hindi na niya hinayaang magsalita pa ito. Hinawakan niya ang braso ng babae at dahan-dahang inilabas ng bar. Ayaw niyang makita ng mga taong kakilala niya ang pangyayaring ito. Mahalaga sa kanya ang kanyang imahe bilang isa sa pinakamabuti at pinakamaringal na CEO sa bansa. Nais niyang iwasan ang anumang isyu na maaaring makasira sa kanyang karera at sa pangalan ng kumpanyang pinamumunuan niya. Nang makarating sila sa parking area, pinakawalan na niya ang pagkakahawak sa braso ng babae. “Are you really crazy, Miss? I don't know you!” he confronted this woman again, who was insultingly smiling at him. “I'm not crazy. You will pay for leaving me,” she said once before she fainted. Nawalan ng malay ang babae. Mabuti na lang at mabilis niyang nasalo sa mga bisig niya. Kung hindi aba’y nagkaroon na ito ng bukol o bali sa mga buto. It's nice to be laid in here. It's masculine but it still soft as a pillow. Hindi niya pwedeng iwanan na lang basta ang babae sa parking area na walang malay. Kahit na ginawan siya nito ng hindi niya nagustuhan kanina ay nangingibabaw pa rin ang konsensya niya. Wala siyang naisip na paraan kaya dadalhin na lang niya ang babaeng 'to sa condo unit niya para doon na lang ito magpahinga. Sumakay sila sa sasakyan, binuhay ni Alas ang makina at mabilis na naglakbay pauwi. Wala pa rin itong malay ng makarating sila sa condo niya, kaya pinasan na lang niya papasok sa loob ng kuwarto ang babae, slowly, he laid her in the bed. Pagkalapat nito sa kama ay hinawi niya ang mga buhok na nakatabon sa mukha nito. He suddenly gasped when she saw her beautiful face. Her face was like an angel sent from God above. Lumantad ang maganda at makinis nitong mukha, taliwas sa inaakala niya kanina. “She's so beautiful,” usal niya. Napangiti pa siya ng bahagya. “How pity you are, Miss. Alam mo hindi mo deserve 'to para iwanan ng lalaking kanina mo pa minemention.” Pinasadahan niya ulit ng tingin ang babaeng tulog. Nakaramdam siya ng awa sa babae, kung siya ang boyfriend nito ay hindi niya gagawin ang ginawa ng lalaking nag-iwan dito. “Why do women get drunk when they have a broken heart, how pathetic!” Gumalaw ito kaya tumaas ang damit nito, kitang-kita niya ang mga mapuputi nitong hita. Nakaramdam siya bigla ng init sa katawan.“Damnit Alas, what are you thinking?” He shook his head to erase what he was thinking about. It's quite dirty so he better think of leaving the room. He positions to leave when soft-warmed hands hold his arms. Pinipigil siya nitong umalis. She also forcefully pulled him towards her, natumba siya sa ibabaw ng babae, making him to be shocked and gasp at the same time. “Don't leave me again, Janus. I still love you, please stay with me even tonight,” she said sweetly. “I…I am not Ja…Janus, Miss.” “No, you are. I love you Janus so much,” sabi pa nito. It makes his manhood arise from beyond its sleep. Napapamura siya sa kaniyang isipan. Pinigil niya ang sariling halikan ang babae sa ilalim niya. Lasing din siya kaya hindi ito ang magandang iisipin niya. Baka makagawa siya ng isang bagay na pagsisihan niya ng husto. Besides, he doesn't like her, may isang babae ng nakaukit sa puso niya.AMIDST the growing positive developments in their lives, a new chapter began to unfold. Alas, now a respected name in the business world with his own stable family and known for his visionary leadership in marketing and technology, also Janus, who had become a successful real estate developer with a happy family alongside Shirley, had already rekindled their friendship. It was this renewed bond between Alas and Janus that finally spurred Eduardo dela Merzcid and Theodoro Domingo to confront their long-buried resentment.Si Theodoro Domingo, na ngayon ay nasa kanyang 60s na, ang kanyang buhok ay halos puro puti na, at ang mga linya sa kanyang mukha ay nagpapakita ng mga pinagdaanan ng buhay. Ngunit sa kanyang mga mata, makikita ang isang bagong kapayapaan, na may halong mabigat na pagsisisi. Matagal na niyang dinala ang bigat ng nakaraan—ang mga taon ng pagtatanim ng sama ng loob, ng pagsisisi, at ng mga salitang hindi nasabi. Dumating na ang araw ng paghaharap. Niyaya niya si Eduardo
KINABUKASAN matapos ang kasal nina Janus at Shirley, pakiramdam ni Brenda ay may nag-iba sa paligid. Hindi lang ito ang excitement ng isang bagong koneksyon; ito ay isang pakiramdam ng pagiging handa para sa bagong kabanata. Napag-usapan nila ni Arthur na magkita sa isang restaurant sa Makati, isa sa mga paboritong lugar ni Brenda na kilala sa modernong ambiance at masarap na fusion cuisine.Dumating si Brenda, nakasuot ng isang simpleng ngunit eleganteng itim na damit na bumagay sa kanyang pigura. Nakita niya si Arthur na nakaupo na sa isang sulok, nakangiti habang siya'y papalapit. Tumayo si Arthur at hinila ang silya para sa kanya. "Brenda, you look absolutely stunning tonight. Truly. That dress is perfect on you."Ngumiti si Brenda, nararamdaman ang init ng pamumula sa kanyang pisngi. "Arthur, you're not so bad yourself. Very dapper. Thank you for this. For dinner." Hindi siya sanay sa ganitong level ng pormalidad, pero nagugustuhan niya ito.Nagsimula ang kanilang gabi sa masarap
The air in the quaint garden venue was alight with joy and the scent of sampaguita. It was a day of celebration, a testament to enduring love and second chances. Janus and Shirley, after navigating countless storms and finding their way back to each other, were finally getting married.Dumating si Yna at Alas na magkahawak-kamay, abot-tenga ang ngiti. Si Yna, elegante sa kanyang floral na damit, ay marahang pinisil ang braso ni Alas. "Look at them, Alas. Ang ganda ni Shirley, and Janus... he looks so genuinely happy."Alas, handsome in a tailored barong, smiled. "It's good to see, mahal. They deserve this happiness. All those years, all those struggles... it all led to this." As they found their seats, they spotted Brenda making her way through the other guests, looking striking in a deep emerald gown. She caught sight of them and waved, a bright smile on her face. "Yna! Alas! So glad you made it. Look at this place, so romantic, right? Para akong gusto tuloy mag-asawa ulit!" she joke
"GOOD LUCK, Yna. Finally, you will settle for good. I'm so proud of you," her mom said as she is teary-eyed. Sobrang saya ni Marie na sa wakas ay naging maganda na ang lahat ng mga sumunod na kaganapan sa buhay nila. Parang kailan lang, naging bata si Yna at ngayon ay bubuo na rin ito sarili niyang pamilya. Ngumiti si Yna saka niyakap ang mommy niya. "Thank you mom but I'm so nervous." Marie holds her hand while caressing it with her thumb. "You can do it. It's natural. You're just happy and excited.” "Thank you, mom," she said and smiled. She's now slightly felt relieved. "Okay, see you in the church. Good luck, just smile. Okay?" Marie said and kissed her on her forehead and leave. They're heading first in the church. They are going to assess the guests. Yna’s makeup artist came. "Good morning Miss. Okay, let's start your makeover." Sinumulan nito kaagad na ayusan siya. Mabilis ang ginawa nito dahil likas naman siyang maganda. "Well, it's perfect! You a
Isang buwan matapos ang kanilang pagbabalik mula sa Cuba, sobrang daming nagbago sa buhay nina Yna at Alas. After ng mga paghihirap, mga luha, at mga problema na naranasan nila noon, sa wakas ay nagkaroon na sila ng payapa at maayos na buhay. Wala na ang dating takot at pangamba, puro saya at pag-asa na lang ang nararamdaman nila ngayon habang hinihintay ang pagdating ng kanilang unang anak.Si Yna na ang hinirang bilang bagong CEO ng Cortes Enterprise. Buo na ang tiwala ni Jomari sa kakayahan ng anak niya kaya ibinigay na niya ang buong pamamahala dito. Kahit na malaki na ang tiyan niya at halata na ang baby bump, masipag pa rin si Yna. At dahil mahal na mahal siya ni Alas, hindi niya ito iniiwan. He served and treated her like a queen. Si Alas na ang gumagawa ng ibang mabibigat na gawain at siya ring taga-alalay niya sa lahat ng bagay para hindi mapagod o mapwersa ang asawa niya."Maria, handa ka na bang harapin ang lahat ng responsibilidad bilang CEO ng kompanya?" tanong ni Alas ha
AS expected, everything Janus told him was true – the moment Alas stepped foot inside the shakehouse in Havana, he spotted Yna behind the counter, her hands moving steadily as she prepared orders for customers. She looked thinner than before, but her eyes held a warmth that made his heart ache. He wanted to walk up to her right then and there, but he had no guts to approach yet. He’d been coming to this shop every single day for two weeks now, ordering the same strawberry shake and fries just to see her – even if she never noticed him at all. He stepped inside quietly, and there she was – Yna, wiping down the counter while humming a familiar tune. She looked tired but content, her baby bump showing slightly under her uniform. When she turned to see who’d come in, she see a man wearing a cap. But she quickly looked away, going back to wiping the counter like nothing happened.“Welcome , Sir! Have a seat,” she said in a soft voice, still not looking at him. “What can I get for you toda
NAKARATING na sila sa isang private resort sa Tagaytay na pagmamay-ari mismo ni Alas kaya ginising na niya si Yna. Mahimbing ang tulog nito kanina na hinayaan lamang niya. "Nasaan na ba tayo, Alas?"agad na tanong nito sa kaniya ng magmulat ito ng mga mata. Ngumiti siya saka nagsalita. "Nandito na
BRENDA confidently enter in the hospital where Yna was confined a month ago. Dumiretso siya sa nurse section. Marami siyang mga tanong, gusto niyang malaman kung bakit ito nawalan ng malay noon. At bakit ito dinala ni Alas sa village at iniwan lang doon. Naghihinala siyang may something kay Yna dahi
NAKARATING na sina Alas at Yna sa kubo nilang tinutuluyan. Galit pa rin si Alas sa nangyari pero pinipilit niyang ikalma ang sarili niya. Ayaw niyang magkaroon ng stress si Yna at mapahamak ang kaniyang baby. Hindi niya mapapatawad ang kaniyang sarili kung may masamang mangyari sa mag-ina.Tumalikod
NAKABALIK na sa Maynila si Brenda, tinawagan niya si Melchior— ang pinsan niya, na didiretso siya sa bahay nito. Gusto niyang kausapin ang pinsan niya. Hanggang ngayon ay nagpupuyos pa rin siya sa sobrang galit kay Yna at Alas. Gusto niyang humingi ng resbak sa pinsan niya, baka mapaki-usapan niya i







