MasukCAELUS' POV “I need to see Lena… I need to talk to her.” Marahas akong tumayo mula sa sofa, pero agad na umikot ang paningin ko. Para bang may humatak sa dibdib ko pababa. Napakapit ako sa gilid ng sofa habang pilit binabalanse ang sarili. “Damn… liquor,” I cursed softly, hawak ang sentido ko. Narinig ko ang sabay-sabay na buntong-hininga ng mga kaibigan ko sa paligid. “Bro, chill.” Si Maximus ang unang nagsalita, nakapamaywang habang nakatingin sa akin na para bang hindi makapaniwala sa itsura ko. “You look like hell.” “Hindi ito normal na hangover,” singit ni Rowan, seryoso ang boses. Lumapit siya at tinulungan akong maupo nang maayos. “Two days ka nang ganyan. You’re not even responding.” “Yeah,” dagdag ni Helios, nakapameywang rin pero halatang nag-aalala. “We thought you were just drowning your emotions. Turns out, you’re actually trying to kill yourself slowly.” “Stop exaggerating,” mahinang sagot ko, pero maski ako alam kong walang lakas ang boses ko. Napahawa
CAELUS' POV “She was supposed to be mine…” ulit na bulong ko. Hindi ko alam kung ilang beses ko na bang sinabi iyon sa sarili ko. Naramdaman ko ang pagbuntong hininga ni Maximus habang napasandal sa sofa. “Damn…” mahina nitong sabi. “That’s messed up.” Tahimik namang nakaupo si Felip sa single couch habang seryosong nakatingin sa akin. Kanina pa ito walang imik. Parang may malalim itong iniisip. Maya-maya ay dahan-dahan nitong inilapag ang hawak na baso sa mesa. Doon ko napansin ang kakaibang ekspresyon sa mukha niya. “Actually…” mababa niyang saad. Napatingin kaming lahat sa kanya. Nagkatinginan pa sina Maximus at Rowan. “What?” kunot-noong tanong ni Sage. Huminga nang malalim si Felip bago tuluyang tumingin sa akin. “No, Caelus.” Bahagya akong napakunot-noo. “What do you mean no?” Mariin ang tingin niya sa akin. "I finally discovered something.” Parang biglang bumilis ang tibok ng puso ko. Nanigas ako habang nakatitig sa kanya. “What are you talk
CAELUS’ POV Hindi ko na alam kung ilang oras o ilang araw na akong nakahiga sa sofa ng mansion ko. Pakiramdam ko’y nawalan na ako ng gana sa lahat. Tahimik ang buong paligid ngunit magulo ang loob ko pati na rin ang buong living room. Nakakalat sa center table ang mga walang lamang bote ng whiskey at beer. May ilan ding basong hindi ko na maalalang ginamit ko pa ba o basta ko na lang itinapon matapos maubos ang alak. Mabigat ang ulo ko. Masakit ang dibdib ko. At sa tuwing ipinipikit ko ang mga mata ko, si Lena ang nakikita ko. Lena crying in the hospital. Lena carrying my brother’s child. Lena slipping away from me. Mariin akong napapikit habang nakasandal sa sofa. Damn. Pakiramdam ko’y unti-unti akong nilalamon ng sakit. Maya-maya ay may narinig akong maingay na mga boses mula sa malayo. Noong una akala ko guni-guni ko lang ngunit maya-maya ay naramdaman ko ang pagyugyog sa balikat ko. “Hey, Caelus! Wake up!” Napakunot-noo ako habang pilit nagmumulat. Malabo ang
DON GERBACIO’s POV Tahimik ang buong study room habang binabasa ko ang ilang dokumentong may kaugnayan sa nalalapit na transition ng pamamahala sa Mondragon Group. Malamlam ang ilaw sa loob ng silid. Tanging tunog lamang ng grandfather clock at marahang paglipat ko ng mga papel ang maririnig. Ngunit natigil iyon nang bumukas ang pinto. Dahan-dahan kong inangat ang tingin. Nakita kong pumasok si Cullen. Nakaayos pa rin ang suot nitong itim na suit ngunit halatang pagod ang mukha. May bakas din ng mabigat na iniisip sa mga mata nito. Tahimik niyang isinara ang pinto bago lumapit sa mesa ko. Hindi na ako nagpaligoy-ligoy pa. “I heard Lena is pregnant.” Diretso kong sabi. Bahagya siyang natigilan. Halatang hindi niya inaasahang alam ko na agad ang balitang iyon. Ngunit mabilis din nitong itinago ang emosyon sa mukha. Isa iyon sa hinahangaan ko kay Cullen. Hindi madaling mabasa. Hindi tulad ng kapatid niyang si Caelus na masyadong emosyonal. “Who told you that, Dad?” kal
JULIE’s POV Pakiramdam ko’y nawalan ako ng pandinig habang nakatayo sa labas ng study room. Nanlalamig ang buong katawan ko habang mariing nakahawak sa dingding para lang hindi tuluyang bumigay ang mga tuhod ko. Hindi… Hindi maaaring totoo ang mga narinig ko. Parang paulit-ulit na sumasabog sa isip ko ang bawat salitang lumabas sa bibig nila. Jasmine is alive. Milena Yangco… The real daughter of the Luciano. Napailing ako habang pilit hinahabol ang paghinga ko. Hindi. Ako ang anak nila. Ako ang pinalaki sa mansiyong ito. Ako ang prinsesa ng Luciano. Ako, pero bakit pakiramdam ko’y biglang gumuho ang buong mundo ko? Unti-unting nangilid ang mga luha ko habang nanginginig kong tinatakpan ang bibig ko. Si Lena? Si Lena na kinasusuklaman ko? Si Lena na akala ko’y isang hamak na babae lang mula sa mahirap na pamilya? Siya pala ang tunay na heiress? At ako... ako pala ang peke. Parang may matalim na bagay na paulit-ulit na sumaksak sa dibdib ko. Naalala ko kung paano ako
JOSE LUCIANO’s POV Tahimik ang buong study room matapos kong sabihin ang tungkol kina Lena at Caelus. Ramdam ko ang bigat ng bawat emosyon sa loob ng silid, pero nangingibabaw ang takot. Takot na baka tuluyang masira ang nag iisang babae sa aking apo na ngayon lang namin muling natagpuan. Dahan-dahan akong bumalik sa swivel chair ko habang mariing magkahawak ang mga kamay ko. Sa buong buhay ko bilang Luciano patriarch, sanay akong kontrolado ang lahat. Ngunit ngayon, pakiramdam ko’y isa akong matandang walang magawa kundi panoorin kung paano nasasaktan ang sarili kong apo. “And I want to investigate why the Yangcos adopted Lena…” malamig kong sabi habang nakatitig sa mesa. Bahagyang nagkatinginan sina Vivian at John. “Since she already had a family…” dagdag ko. “Hindi ako naniniwalang simpleng pagkakataon lang ang lahat.” Malakas ang kutob ko. May mas malalim na dahilan kung bakit napunta si Jasmine sa Yangco family. Hindi ko lang alam kung sino ang may kagagawan o k
CAELUS’ POV "What are we doing here again, Caelus?" Tanong ng kaibigan kong si Max, habang nakapark ang sasakyan ko sa tapat ng The Chef’s Touch. My eyes scanned the area, searching for a familiar face, but like before, she was nowhere to be seen. "This is the last time I'm coming here," Sabi ko,
CAELUS’ POV “Hey Cael, where have you been?” tanong ni Sage nang makabalik ako sa condo unit ni Helios. Nasa living room ang mga kaibigan ko, nagkukwentuhan at nagtatawanan. “Oo nga, bakit bigla kang nagmamadaling sumakay ng elevator?” Nagtatakang tanong naman ni Rowan. Naupo ako sa mahabang
Nang iangat ko ang aking mukha, nagtama ang mga mata namin ng babae. Nakita ko ang isang maganda at inosenteng dalaga, bagaman nakasuot siya ng surgical mask na tumatakip sa ilong at bibig niya. Mas kapansin-pansin ang mga mata niyang abuhin. “Her eyes..is that real?” May paghangang bulong ko na
LENA’s POV Kakaalis lang ni Cullen para kumain ng breakfast, marami siyang nakain at napapansin kong sumisigla siya at gumaganda na ang kutis, likas na maputi ang binata subalit maputla. Ngayon ay mamula-mula na siya at lumabas ang kutis mayamang balat. Walang masyadong kumakain sa restaurant n







