Mag-log inCHAPTER 236Makalipas naman ang ilang oras ay dumating na rin naman ang kanilang sundo at sama sama na lang din sila sa iisang sasakyan pabalik ng mansyon. Bukod sa kanila ay kasama rin nila sa sasakyan ang dalawa pang nakababatang kapatid ni Joseph na kanina pa walang tigil sa pag iyak.Inabot din nang mahigit isang oras ang naging byahe nila pabalik ng mansyon at pagkarating nila roon ay nakabibinging katahimikan na kaagad ang bumungad sa kanila.Pinadiretso na rin muna ni Diana ang kanyang dalawang apo na sila Nathan at Patricia sa isang silid doon dahil kanina pa nga ito iyak ng iyak kaya pinagpahinga na rin muna niya ang mga ito. Habang sila baby Joshua at baby Dyron naman ay dinala na rin muna sa isang silid pa roon dahil tulog na tulog na nga ang mga ito dahil malalim na rin talaga ang gabi.Naiwan naman sa sala sila Diana, Bernard at Maxene na naghihintay ng balita kila Jonathan at Randy.Maya maya pa ay dumating na rin naman si Randy da mansyon at nang makita nito ang tatlo n
CHAPTER 235“Ayos ka lang ba? Ikalma mo lang ang sarili mo dahil baka kung ano pa ang mangyari sa’yo. Tandaan mo kakagaling lang natin sa ospital at ayoko naman na kung ano na naman ang mangyari sa’yo dahil sa sobrang pag iisip mo,” puno ng pag aalala na sabi ni Bernard kay Maxene at saka niya hinawakan ang kamay nito.Napatingin naman si Maxene kay Bernard at saka siya bumuntong hininga rin.“A-Ano ba talaga ang nangyari kanina? Paanong nabaril si Joseph ni Irish gayong ako naman ang hawak niya kanina? Bakit siya binaril ni Irish?” sunod sunod na tanong ni Maxene rito dahil nagtataka talaga siya kung bakit ito binaril ni Irish.Saglit naman na natahimik si Bernard at hindi niya malaman kung tama ba na sabihin niya kay Maxene ang mga nangyari dahil baka sisihin lang nito ang sarili niya sa nangyari kay Joseph.“Bernard, sabihin mo sa akin ang totoo. Gusto kong malaman ang totoo. Bakit siya binaril ni Irish?” tanong pa muli ni Maxene kay Bernard dahil malakas ang kutob niya na may kina
CHAPTER 234Sa kabilang banda naman pagsapit ng hapon ay pinayagan na rin nga na makalabas ng ospital si Maxene dahil naging maayos na rin naman ang lagay nito. Mahigpit pa rin nga silang binilinan ng doktor na umiwas muna ito sa stress dahil baka maulit na naman nga ang nangyari rito kanina na nawalan ito ng malay.Agad naman na dumiretso sila Bernard at Maxene sa hotel na kanilang tinutuluyan dahil naroon pa rin nga ang ina ni Bernard at pati na rin ang kanilang anak. At hanggang sa makarating sila sa hotel ay nanatiling tikom ang bibig ni Bernard sa mga nangyari kanina.“Kumusta na ang pakiramdam mo hija? Ayos ka na ba?” puno ng pag aalala na tanong ni Diana kay Maxene pagkarating nito roon at hinawakan pa nga niya ang kamay nito.“Ayos naman na po ang pakiramdam ko mom. Siguro po sa sobrang takot ko kanina kaya po nahirapan akong huminga at nawalan po ako ng malay. Pero ngayon po ay okay naman na po ako,” sagot ni Maxene sa ginang. “Si baby po? Nasaan po siya?” tanong pa niya.“N
CHAPTER 233Samantala naman sa presinto ay hindi talaga umalis si Randy doon hanggat hindi naiipasok sa loob ng kulungan si Irish.“Parang awa nyo na po. Ayoko pong makulong. Hindi ko po sinasadya na mabaril si Joseph. Pakiusap po wag nyo na po akong ipakulong,” pakiusap ni Irish kay Randy at halos lumuhod na nga ito sa harapan nito para lamang hindi siya ipakulong nito.“Hindi sinasadya? Sige, sabihin na natin na hindi mo sinasadyang mabaril at mapatay si Joseph pero sino ba dapat ang babarilin mo? Si Maxene diba? Si Maxene ang balak mong barilin kaya sa tingin mo ba ay makapapayag pa rin ako na hindi ka mabulok sa kulungan na ito? Noong una nag agaw buhay si Maxene at pati na rin ang apo ko dahil sa kagagawan mo at ngayon pinahamak mo na naman si Maxene at ang mas malala pa pinatay mo ang apo ko kaya magdusa ka r’yan sa loob ng kulungan habambuhay,” gigil na gigil na sabi ni Randy kay Irish at saka niya ito sinipa dahilan para matumba ito sa sahig.Lalo namang humagulhol ng iyak si
CHAPTER 232Samantala naman pagkarating nila Bernard at Maxene sa ospital ay agad naman na isinugod sa loob ng emergency room si Maxene at naiwan lamang sa labas noon si Bernard.Mahigit kalahating oras naman ng naghihintay si Bernard sa labas ng emergency room at umaasa siya na nasa maayos lang na lagay si Maxene ngayon. Sobrang nag aalala kasi siya rito at ayaw naman niyang maulit na naman ang nangyari noon na matagal itong nawalan ng malay.Naupo na rin nga muna siya sa upuan na naroon at nang mapatingin siya sa kanyang kamay ay nakita niya ang bahid ng dugo roon kaya naman naalala niya bigla ang kanyang pamangkin na si Joseph.Agad naman na niyang kinuha ang kanyang cellphone upang tawagan ang kanyang ina dahil inaabangan din talaga niya na dumating doon sa ospital si Joseph pero hindi nga ito dinala roon kaya naman naisipan niyang tawagan na lamang ang kanyang ina para makibalita sa nangyari kay Joseph. Nakailang ring pa nga iyon bago tuluyang sinagot ni Diana ang kanyang tawag
CHAPTER 231“A-Anak… Joseph anak,” sabi pa ni Pamela at saka siya dahan dahan na naupo sa sahig at habang nanginginig ang kanyang kamay ay hinawakan niya ang mukha ng kanyang anak na si Joseph. “Jusko… anak kooooo… Joseph, gumising ka. Anak pakiusap gumising ka,” sabi pa niya habang humahagulhol ito ng iyak.Tumabi naman na muna si Bernard at muli na niyang binalikan si Maxene habang naghihintay sila sa pagdating ng ambulansya. At habang tinititigan niya si Joseph ay muling bumalik sa kanyang alaala ang magandang samahan nilang dalawa noon kaya naman muli na naman siyang napahagulhol ng iyak habang nakatitig sa kanyang pamangkin.“Bakit ganito.. gumising ka Joseph. Bakit hindi sya nagigising. Joseph gumising ka, please anak… gumising ka,” sabi pa ni Pamela habang humahagulhol ito ng iyak at yinuyugyog ang katawan ng kanyang anak.Nang marinig naman ni Veronica ang kaguluhan na iyon ay hindi na talaga siya nagpapigil pa at wala na siyang pakialam pa kahit na mabigat ang suot niyang g
CHAPTER 72“S-sa totoo lang ay hindi ko maiwasan na hindi mapaisip tungkol sa sinabi na iyon ni Joseph. Pero base sa sinabi mo ngayon mukhang may punto ka naman dahil talagang hindi na nagmamature si Joseph. Hindi ko rin talaga siya maintindihan kung bakit ba niya ako hinahabol pa gayong andyan nam
CHAPTER 70Bigla namang sumeryoso ang mukha ni Bernard at napabuntong hininga na lamang talaga siya dahil sa sinabi na iyon ni Maxene.“Siguro naman ay hindi na rin masama na ikwento ko sa’yo ang tunay na dahilan kung bakit ganon ako kung kausapin ng pamangkin kong iyon,” sabi ni Bernard.Sakto nam
CHAPTER 69Natigilan naman si Joseph dahil sa sinabi na iyon ni Bernard at talagang nagulat na naman siya sa nalaman niyang“A-Alam nila mom at dad ang tungkol dito?” tila hindi makapaniwala na tanong ni Joseph.“Oo naman. Pinakilala ko na si Maxene sa kila mom at dad at syempre pati na rin kila ku
CHAPTER 71“May nobya ako noon at umabot na ng dalawang taon ang aming relasyon na dalawa. Maayos ang relasyon naming dalawa at naipakilala ko na rin siya sa mga magulang ko. Kasama na siya sa lahat ng pangarap ko sa buhay at nakikita ko na ang sarili ko na kasama siyang bumuo ng pamilya. Hanggang







