INICIAR SESIÓN
Malakas at maharot na tugtugin ang agad na sumalubong sa pandinig ni Catalina nang makapasok sila sa loob ng isang kilalang bar sa may Quezon City. Halos mapangiwi rin siya nang maamoy ang makapal na usok na hindi niya alam kung saan nagmumula. Siksikan na rin halos dahil sa dami ng taong naroon na kung siya lang ang masusunod ay mas pipiliin niyang lumabas na lamang.
Pero hindi niya magawa. Hawak-hawak ni Wendy ang kanyang kamay at halos hilain na siya papasok ng naturang bar. Dahilan pa iyon para wala siyang magawa kundi ang magpahinuhod na lamang sa kanyang stepsister. Yes, Wendy is her stepsister. Anak ito ng pangalawang asawa ng kanyang ama. Catalina was only fifteen when her mother died because of cardiac arrest. Five years later, her father remarried. Pinakasalan nito si Floria Alonzo, ang ina ni Wendy. Maayos naman ang lahat. Mabait ang kanyang Tita Flor at sa loob ng limang taong pagsasama nito at ng kanyang ama ay waring naging pangalawang ina ito sa kanya. She was happy with what’s going on with their lives. But as they said, sometimes, happiness wasn’t forever. Sampung buwan na ang nakararaan nang sunod namang pumanaw ang kanyang ama. Katulad ng kanyang ina, atake rin sa puso ang ikinasawi nito. Her world almost shattered because of what happened. Kung hindi lang dahil sa Tita Flor niya ay baka nalugmok na siya sa labis na kalungkutan. Unti-unti ay nakabangon siya mula sa pagkawala ng kanyang ama. Itinuon niya na lamang ang kanyang atensyon sa coffee shop na naiwan nito sa kanya. Dahil siya ang legal na anak nito, sa kanya naiwan ang pamamahala ng kanilang negosyong naitatag na kahit nang buhay pa ang kanyang ina. Samantalang ang perang mayroon sa bangko ang kanyang ama ay hinati sa pangalan niya at ni Flor bilang naging legal itong pangalawang asawa ng kanyang ama. Despite the loss of her parents, Catalina was able to bring back her life to normal. Hindi lang dahil sa kanyang madrasta, kundi pati na rin sa kasintahan niyang si Dominic. “Hurry up, Catalina. Naghihintay na sa atin si Harry,” pasigaw na saad sa kanya ni Wendy. Kinailangan na talaga nitong lakasan ang boses dahil hindi sila magkakarinigan dahil sa lakas ng tugtog sa naturang bar. “Hindi mo sinabi sa akin na sa bar tayo pupunta, Wendy. If I know, hindi ako sasama sa iyo,” malakas niya ring wika rito. Wendy turned to look at her. Pagak itong natawa at iginiya na siya palapit sa isang mesa kung saan naroon na ang nobyo nitong si Harry. Agad pa ngang tumayo ang binata nang makita na silang dalawa. “Hi, baby,” anito kay Wendy. Awtomatiko pang pumaikot ang isang kamay nito sa baywang ng stepsister niya saka maalab na naghalikan sa mga labi ang dalawa. Catalina swallowed hard. Napaiwas siya ng kanyang paningin dahil sa pagkaasiwang nadama. Kahit kasi may kasintahan na siya ay hindi niya pa nagawang makipaghalikan sa pampublikong lugar. Dominic had kissed her, yes. But it was always with respect. Hindi nila iyon ginawa sa ganoong lugar at ni minsan ay hindi pa lumampas sa yakap at halik ang namagitan sa kanila ng kanyang nobyo. And it was something that she loved about him. Dama niya ang respeto nito sa kanya na kahit alam niyang minsan ay higit pa sa halik ang nais nito ay hindi pa rin nangahas si Dominic na lumampas sa hindi pa dapat. “Come on, Harry, just get a room.” Maya-maya ay marahas na napalingon si Catalina sa lalaking nakapuwesto rin sa mesang okupado nila. Kilala niya ito sa mukha. It’s Harry’s friend. Hindi pa tuloy maiwasang madagdagan ang pagkaasiwang nadarama niya dahil sa ideyang kasama nila ni Wendy ang dalawang lalaki. Ano na lang ang sasabihin ni Dominic kapag nalamang naroon siya sa ganoong lugar at kasama ang mga ito? “Inggit ka lang, p’re, dahil wala kang kasamang chick ngayon,” ganting-biro ni Harry sa kaibigan nito. “Oh well, here’s Catalina. You know, you can get to know each other,” natatawa namang sambit ni Wendy na naging dahilan para manlaki ang kanyang mga mata. “Wendy, I-I... I don’t think it’s right to be here. Uuwi na ako---” “Don’t be such a KJ, Cat,” mabilis na awat sa kanya ni Wendy nang akmang tatalikod na siya para umalis. “Just stay even for a while.” “Hindi mo sinabing sa ganitong lugar tayo pupunta,” may diin nang saad niya rito. “Ang sabi mo’y nagpa-reserve si Tita Flor ng hapunan sa ating tatlo sa isang restaurant, Wendy. Hindi---” “Dahil hindi ka sasama kung sinabi kong dito ang punta natin,” putol na nito sa pagsasalita niya. “Come on, Cat. We are both on legal age now. Hindi problema kung narito tayo sa ganitong lugar.” “Pero---” Sa muli ay hindi niya natapos ang pagsasalita nang sumingit na naman ito. “Okay, fine,” wika ni Wendy sa sumusuko nang tinig. “Uuwi tayo nang maaga, pangako. But let’s not waste what they bought for us.” Pagkawika niyon ay mabilis na siyang hinila ni Wendy palapit sa mesa. Halos ipagtulakan siya nito paupo sa tabi ng kaibigan ni Harry na halos magpailang sa kanya. Hindi niya pa alam kung bakit waring nananadya si Wendy na ilapit siya sa lalaki gayung alam naman nitong may nobyo na siya. “Let’s have a drink, Catalina,” Wendy said as she handed her a goblet. Kung ano man ang tawag sa laman niyon ay hindi niya alam. “I won’t drink, Wendy.” “Uubusin mo lang ito at uubusin ko rin ito, then we are going,” anito pa na bahagyang itinaas ang sarili ring kopita. Nang hindi siya kumilos sa kanyang kinauupuan ay nagsalita pa ito. “Come on, nakakahiya sa kanilang dalawa kung babalewalain lang natin itong binili nila.” Halos irapan pa ito ni Catalina bago kinuha na ang inaabot nitong inumin. Inisang tungga lang niya iyon dahil nais niya na talagang umuwi, bagay na parang gusto niya pang pagsisihan. Halos maubo kasi siya nang gumuhit na ang init ng alak sa kanyang lalamunan dahil sa dire-diretso niyang pag-inom. “Masyado ka talagang nagmamadaling umuwi,” natatawang sabi ni Wendy nang makita ang ginawa niya. Kung siya ay inisang inuman lang ang alak, ito naman ay halos sumisimsim lang sa kopitang hawak-hawak. Gustuhin niya man itong madaliin ay hindi niya naman magawa. Minutes had passed. Masayang nagkukuwentuhan ang tatlo habang siya ay tahimik lamang. Akmang aayain niya na sanang umuwi si Wendy nang biglang makadama ng pag-ikot ng kanyang paligid si Catalina. She felt dizzy and... hot. She didn’t know why. Isang kopita lang ang nainom niya pero bakit waring ganoon katindi ang epekto sa kanya? “Are you okay, Cat?” narinig niyang tanong ni Wendy sa kanya. Bakas pa sa tinig nito ang pag-aalala. “Y-Yes,” mabuway niyang sagot dito. “I’ll just go to the restroom.” Agad na siyang tumayo at halos matumba pa dahil sa pagkahilong nadama. “Ayos ka lang ba?” tanong ng kaibigan ni Harry. Tumayo pa ito at naramdaman niya ang kamay nito sa kanyang baywang na wari bang inaalalayan siya. Catalina didn’t bother to answer. Dali-dali na siyang naglakad palayo at naghanap ng restroom sa naturang establisyemento. Nakita niya naman agad iyon ngunit nang nasa may pasilyo na siya patungo roon ay muli siyang nakadama ng pagsama ng pakiramdam. Hilong-hilo na siya at halos hindi maunawaan kung bakit labis na init ang nadarama niya sa kanyang katawan gayong may aircon naman ang kinaroroonan niya. Naisandal niya pa ang kanyang sarili sa sementadong dingding at pilit na pinapakalma ang kanyang sarili. She was waiting for the dizziness to subside when all of the sudden, an arm snaked on her waist. Marahan pa siyang napasinghap dahil doon kasabay ng paglingon niya sa kanyang likuran. She saw Harry’s friend. Nakangisi ito habang nakatitig sa kanya. “Are you okay?” tanong nito. Catalina tried so hard to stand up straight. Pilit niya ring inaalis ang kamay nitong nakakapit sa kanyang baywang ngunit mas hinigpitan pa nito ang hawak sa kanya. “G-Get your hand off of me,” aniya sa mahinang tinig. “I reserved a VIP room upstair. Do you want me to take you there?” She could barely hear him. Hilong-hilo na talaga siya at halos hindi na malinaw sa kanya ang lahat. Ang namalayan niya na lang ay ang pag-akay nito sa kanya sa paglalakad. May inakyat silang hagdan na kung saan patungo ay hindi na niya alam. “This way, Catalina,” saad pa ng binata. “N-No,” wika niya sa mabuway na tinig. “I-I’m going home.” Binuksan nito ang pinto ng isang silid at inakay siya papasok. Agad pa siyang napapitlag nang basta na lamang siya nitong hinalikan sa kanyang leeg. Sa kabila ng pagkahilong nadarama ay pilit niyang pinagana ang isip. She knew it was wrong. Hindi dapat mangyari iyon. May kasintahan siya! Pagkaisip kay Dominic ay malakas niyang itinulak ang kaibigan ni Harry na hindi na niya pinagkaabalahang alamin pa ang pangalan. Dahil sa hindi nito inasahan ang ginawa niya ay bahagya itong nawalan ng balanse. Kinuha iyong pagkakataon ni Catalina para makalayo rito. Sa kabila ng pagkahilo ay agad niyang tinungo ang pinto at lumabas ng naturang silid. “Catalina!” she heard him screamed. Alam niyang agad siya nitong mahahabol. Sa katayuan niya, madali siya nitong maibabalik sa silid na iyon. And so Catalina thought of a way to get away from him. Sa halip na magpatuloy sa paglalakad ay dali-dali siyang pumasok sa katabing silid bago pa man makalabas ang kaibigan ni Harry at makita siya. Sa ganoong paraan ay alam niyang maiiwasan niya ito. Halos pabagsak pang isinara ni Catalina ang pinto ng silid na pinasok niya kasabay ng agad niyang pag-lock niyon. Laking pasasalamat niya na lang na bukas iyon at nakapasok siya bago pa man siya maabutan ng lalaki. She sighed heavily and tried so hard to calm herself. Naroon pa rin ang pagkahilong nadarama niya at ang kakaibang init na bumabalot sa kanyang katawan. Kung bakit ganoon ang nararamdaman niya ay hindi niya alam. Parang gusto niya pang isipin na hindi na lang iyon dahil sa alak na ininom niya. Could it be that they put something on her drink? “Are you the woman that my man got?” Agad ang pagsinghap ni Catalina nang marinig niya ang baritonong tinig na iyon. It was only then when she roamed her eyes around the room that she entered. Isang malamlam na liwanag lang ang bukas sa naturang silid dahilan para halos wala rin siyang maaninag sa loob. “You’re not answering, lady. Don't you know that I hate it when my question isn’t answered?” Catalina’s forehead furrowed. “W-Who are you?” Hindi niya makita ang mukha ang lalaking kasama niya sa silid na iyon. Maliban sa halos pumupungay na ang kanyang mga mata dahil sa nainom kanina, hindi rin nakatulong ang kakarampot na liwanag na mayroon sa silid na iyon para maaninag niya ang mukha nito. Despite not seeing his face, Catalina heard him smirked. Agad din ang pagkilos nito para lumapit sa kinaroroonan niya. Bagay iyon na nagpabahala sa kanya. She reached for the doorknob but the dizziness that she was feeling made for her to do it slow. Dahilan nga iyon para makalapit na sa kanya ang lalaki bago niya pa man mabuksan ang pinto. “And where are you going?” saad nito sa waring mapanganib na tinig. “You were already paid, lady, weren’t you? Now, do your duty.” Naguluhan siya sa mga sinabi nito ngunit bago pa man niya maproseso lahat sa kanyang isipan ay mabilis nang pumaikot sa kanyang baywang ang kanang braso ng lalaki habang ang kabila ay mariin na siyang hinawakan sa kanyang batok. Ang sunod na ginawa nito ay naging dahilan ng panlalaki ng kanyang mga mata. He kissed her! He kissed her on the lips in a very savage way! Mistula siyang itinulos sa kanyang kinatatayuan dahil sa ginawa nito. His lips tasted like wine. Marahil ay umiinom ito bago pa man siya pumasok sa silid na iyon. At ang lasa ng alak sa bibig nito ay waring nakadagdag pa sa nakaliliyong damdaming bumabalot sa kanya. And she really couldn’t understand it. Kanina pa siya nakadarama ng kakaibang init sa kanyang katawan na sa hinuha niya ay sanhi ng kung ano mang ipinainom sa kanya ni Wendy. And that emotion increased when this man kissed her. Dama niya ang pagtaas ng libido sa kanyang katawan at natagpuan na lamang niya ang kanyang sariling tumutugon sa mga halik ng estranghero. Ang mga sunod na sandali ay halos hindi na malinaw sa kanyang isipan. Tinakasan niya ang kaibigan ni Harry dahil dama niyang may gagawin itong hindi maganda. Yet, here she was... giving herself to a man she didn’t know. Kahit ang mukha nito ay halos hindi malinaw sa kanyang paningin. Right on that night, she gave herself for the first time... to a stranger!Seryosong binabasa ni Catalina ang recipe na nasa cell phone na hawak-hawak niya habang maya’t maya ang pagyuko sa ilang ingredients na nasa kanyang harapan. Sinisiguro niya munang kompleto na ang mga kakailanganin niya bago niya simulang pag-aralan ang pag-bake ng cake na balak niyang idagdag sa mga itinitinda sa Brew and Bites Café.Gustong magdagdag ni Catalina ng bagong produktong babalik-balikan ng kanilang mga customers. Maliban kasi sa inumin, iba’t ibang pastries din ang sinasadya sa kanilang café.And so, she decided to add a new one. Marami naman siyang nakita sa internet na maaari niya sanang lagyan ng kakaiba niyang timpla ngunit mas gusto niyang mag-imbento ng sarili niyang pastry, o kung hindi man ay cake na kakaiba ang flavor sa ibang cafeteria na kalapit lamang nila. Kung sakaling maging maganda ang kalalabasan ay sisimulan niyang ipagawa sa kitchen staff ng kanilang café. O kahit siya mismo ang gumawa para sa kanilang negosyo.Catalina smiled softly. Maliban kasi sa s
“Thank you, pero ako na lang,” nakangiting sabi ni Catalina kay Barbara nang akmang tutulungan pa sana siya nito sa pagsuot ng cardigan na ipapatong niya sa suot niyang damit.Magalang na tumango na sa kanya ang dalaga saka siya hinayaan nang magbihis nang mag-isa. Hindi pa mapigilan ni Catalina ang disimuladong mapabuntonghininga. Nakaharap na siya sa salamin ngunit napapasulyap pa siya kay Barbara na naroon lamang sa kanyang tabi at waring naghihintay na may iutos siya.It has been two days since she and Apollo got married. Kasalukuyan siyang nasa bahay at nagbibihis sapagkat nakatakda sa araw na iyon ang pre-natal check-up niya. Laking gulat niya pa nang kumatok si Barbara at nagpresintang tulungan siya sa paggayak sa pag-alis, bagay na agad niya na sanang tinanggihan. Sinabi niyang kaya niya namang kumilos mag-isa at hindi na nito kailangan pang mag-abala.But Barbara insisted. Mariing bilin daw ni Apollo na tulungan siya sa pagkilos at hindi man nito sabihin ay alam ni Catalina n
Kanina pa natapos ang pagdiriwang para sa kasal nina Apollo at Catalina. Nakapagbihis na siya at nakasuot na ng pantulog habang ang damit pangkasal na ginamit niya kanina ay maingat na niyang ipinatong muna sa sofa na naroon. Nasa harap siya ng salamin at nakatitig lang sa kanyang repleksiyon ngunit malayo ang tinatakbo ng kanyang isipan dahil sa maraming bagay na gumugulo sa kanya.Nagpakawala siya ng isang malalim na buntonghininga kasabay ng pag-upo nang tuwid sa harap ng vanity mirror. Kanina pa siya aligaga dahil sa kaiisip ng kung ano ang posibleng mangyari sa gabing iyon.“God, Catalina, ano ba itong napasok mo?” mahinang bulong niya sa kanyang sarili.Hindi niya mapigilan ang kabang nasa kanyang dibdib... kabang mas dumoble pa nang biglang bumukas ang pinto ng silid na kinaroroonan niya at pumasok ang kanyang asawa--- si Apollo.Agad na napalunok si Catalina kasabay ng mabilis niyang pagtayo. Humarap siya kay Apollo na ngayon ay nakatuon ang mga mata sa kanya. His stares went
Catalina’s eyes widened when Apollo’s lips touched hers. Para siyang naipako sa kanyang kinatatayuan at saglit na nablangko ang isipan. Ang tanging nagawa niya ay ang mapahawak sa damit nito na para bang doon kumukuha ng lakas para mapanatili ang kanyang balanse. Nang dumapo kasi ang mga labi ni Apollo sa kanya ay agad ang panghihina ng kanyang mga tuhod.But she regained her balance, not just because she held on his shirt, but because Apollo’s right arm instantly snaked on her waist as he claimed her lips. Ang isang kamay naman nito ay awtomatikong napahawak sa kanyang batok at pigil siya roon dahilan para hindi siya makaiwas.Ilang segundo na ang lumipas nang magawang kumilos ni Catalina. Nagsimula siyang itulak ito gamit ang mga kamay niyang nakahawak sa damit nito. But she doubted if that could make him stop. Waring isang bakal ang itinutulak niya at hindi man lang ito natinag.Doon na tuluyang nagpumiglas si Catalina. She pushed him hard that made him stepped his feet backward. N
Mula sa binabasang mga dokumento ay agad na napaangat ng kanyang ulo si Apollo nang marinig niya ang mararahang katok mula sa labas ng kanyang opisina. He didn’t bother to answer and just waited for the door to open. Alam niya namang ang sekretarya niyang si Cindy iyon. Nakausap niya na ito kanina sa intercom at nagpaabisong dumating na ang kasunod niyang ka-meeting para sa araw na iyon.Marahan na ngang bumukas ang pinto ng kanyang opisina saka sumilip ang kanyang sekretarya at nagsalita. “Sir, Miss De Luca is here now.”He just tilted his head slightly, giving her the signal to let his visitor to come in. At agad na nga iyong sinunod ni Cindy. Mas binuksan pa nito ang pinto saka inudyukan ang bisita niya na pumasok na.Tuloy-tuloy na ngang naglakad palapit sa kanya ang dalagang nakatakda niyang kausapin sa umagang iyon--- si Jillian. Bitbit nito ang isang brown envelope na agad nitong inilapag sa ibabaw ng kanyang executive desk.Hinintay pa muna ni Apollo na maisarang muli ni Cindy
Mariing napalunok si Catalina nang paglabas niya ng Brew and Bites Café ay bumungad sa kanya ang sasakyan ni Apollo. Nakaparada iyon sa tapat mismo ng kanyang café at nasa tabi pa niyon ang binata, nakatayo at prenteng nakasandal doon.Agad pa ngang napalingon si Apollo nang makita nito ang paglabas niya. Napatayo na ito nang tuwid kasabay ng pag-ayos ng necktie ng suot nitong business suit.Tinotoo nga nito ang sinabi kaninang susunduin siya roon. Kung bakit ito biglang nag-aya na kumain sila sa labas ay hindi niya alam. Sa totoo lang ay nag-aalangan siyang sumama rito. Ang presensiya pa lang ng binata ay sapat nang dahilan para makadama siya ng pagkailang. Paano pa kapag kaharap niya ito o kasalo sa pagkain?“So, shall we go? Do you have anything else to do?” magkasunod na nitong tanong nang hindi na siya tuminag sa kanyang kinatatayuan.Catalina composed herself. Inayos niya na ang pagkakasukbit ng kanyang shoulder bag sa balikat niya saka itinuloy na ang paghakbang palapit sa sasa







