Chapter 2

“Dam it!” sambit ni Gray, habang nakapikit ang mga mata niya.

Naramdaman kong tuluyan ng napunit ang hymen ko at ito ang nagpatutunay na hindi na ako birhen.

Kinapa ko pa ang pagkababae ko at tiningnan ko ito. At may bahid na dugo ito.

“It’s my pleasure to give you my virginity, Gray Monson,” I whispered to myself. "Please angkinin mo ako, sayong-sayo ako ngayong gabi."

At sinimulan kong igiling ang katawan ko sa ibabaw niya.

“Ohh, yeah! Harder, Love, harder, uhh!” usal niya.

Napangingiti ako dahil napasasarap ko siya, kahit ibang babae ang tinatawag niya.

“Ohh!” sambit ko. Sa una ay masakit at mahapdi ang nararamdaman ko.

Pero, habang tumatagal ay nag-iiba na ito dahil pasarap nang pasarap ito!

Ilan ang nagtangkang nanligaw sa akin, pero ni isa ay wala akong sinagot.

Because I told myself then, that only Gray was the one I wanted to dedicate my inferiority to.

I pulled out his manhood. And I entered it again in my hole. Kinuha ko ang kamay niya at inilagay ko iyon sa aking malulusog na dibdib.

Kung malaki ang mga svso ni Ate Rosalie ay mas malaki pa ang sa akin.

“Fvck! Your boobs is so soft!” he said in a halting voice.

I knew he was dizzy, so I hugged him and leaned him against the head board so he could touch my big bo0bs well.

“Svck my nîpples, Gray,” nang-aakit na bulong ko sa kanya at hinalikan ko siya sa labi habang patuloy ako sa paggiling sa ibabaw niya.

“Ahh, yeah! Umm, shit! Ang sarap, uhhh!” sunod-sunod na usal ko nang pakawalan ko ang labi niya.

“Grin it, Love, just grin it!” utos niya, kasabay ng pagsubo niya sa mga vtong ko at dinilaan niya ang mga ito.

“Oh, Gray,” muling usal ko. Nag-iinit na ang pakiramdam ko, at pakiramdam ko’y mag-aapoy ako. Sinipsip ni Gray ang mga vtong ko, dahilan upang mapaliyad ako sa sarap.

“Ahh!” sambit ko.

“Ang sarap ng svso mo, Love, hmm…” pausang aniya. At muli niyang isinubsob ang kanyang mukha sa dibdib ko.

Napalunok ako dahil alam kong hindi ako ang babaeng binabanggit niya. Subalit, hindi ko mapigilang hindi mangilid ng luha ko.

Pero, hindi dapat ako mag-isip ng kung ano, dahil nandito na ako.

Iminulat ni Gray ang mga mata niya, dahilan upang kabahan ako.

“I love you so much, Love,” halos pabulong na sambit niya at hinalikan ang labi ko. Tinugon ko naman ito at ipinahiga niya ako sa kama.

At kahit natutumba siya ay siya na mismo ang naglabas-masok sa akin ang burat niya. Ngunit, saglit siyang huminto.

“Damn, bakit ang sikip mo!” asik niya sa akin. Halata ang inis sa kanyang mukha, pero hindi na lang ako sumagot at itinakip ko na lang ang dulo ng kumot sa mukha ko.

Muli niyang hinugot ang kan’yang pagkalalaki sa aking butas at bigla niyang ipinasok iyon.

“Shit!” sambit niya.

“Uhh!” halos mapasigaw na sambit ko.

He opened my thigh. And he started going in and out again of my pvssy.

“You’re so tight, but your so tasty, uhh! Fvck! Oh, fvcking dîckhead! Uhh!” sunod-sunod na ungol niya.

I felt like my body was shaking. And maybe this is what they say they are coming out with.

“Ohh!” usal ko.

"Fucking hell! I know your cumming like me, Love. Hold your breath, hold it! hold it! Oh, yeah! yeah! yeah! Oh, fuck!” he said, emphasizing his masculînity even more, as he bit my two nîpples.

“Uhh! Uhh! Uhh!” ungol ko. Dahil bawat pasok niya ay napapaungol talaga ako, hanggang maramdaman ko ang mainit niyang sperm sa butas ko na tila parang volcanic iyon.

“Ahh…!” sambit ko pa dahil sobrang sarap pala nito.

“Shit!” usal ni Gray at bumagsak siya sa ibabaw ko. “Fuck, my head!” usal pa niya, sabay tapik sa noo niya.

I pushed him. At hindi na ako nagpatumpiktumpik pa muli siyang halikan. Ako na ulit ngayon ang nasa ibabaw. Muli kong ipinasok ang matigas pa niyang pagkalalaki sa butas ko at inumpisahan ko nang gumiling nang gumiling, hanggang manginig ang mga hita ko at sa pangalawang pagkakataon ay muli kaming natapos.

I laid on top of him since I was exhausted. At hinihilot naman niya ang kaniyang sentido, habang umuungol siya, hanggang makatulog siya.

I stared at him. I caressed his face, which I enjoy because he has a small mole on the bridge of his nose.

“I really-really love your handsome face, Sweetheart,” bulong ko. Hinaplos ko rin ang labi niya at hinalikan ko ito. Nagulat pa ako dahil tinugon niya ang halik ko.

“Let’s turn in, Love,” mahinang aniya, hanggang tuluyan na nga siyang makatulog. I kissed him again on his lips at niyakap ko siya at nakatulog na rin ako.

Nang umagang iyon ay napaigtad ako nang bangon dahil sa matinis na sigaw ng isang babae. Bumukas ang pinto nang malakas, halos tumama sa dingding, at nanlaki ang mga mata ko nang makita kong si Ate Rosalie ang nakatayo roon. Gusot ang buhok niya, mapula ang mga mata, at nanginginig ang buong katawan na para bang pinipigil ang isang pagsabog.

“Good morning—Jennifer? Gray?” garalgal na sambit nito, dahilan upang matuyuan ako ng laway at mapalunok nang mariin. Parang biglang nanikip ang dibdib ko, at hindi ko alam kung saan ako titingin.

“Mga hayop kayo!” sigaw pa ni ate. Parang tumigil ang oras sa lakas ng sigaw niya. Doon ko lang tuluyang naramdaman ang hiya at takot, lalo na’t wala akong kasaplot-saplot at lantad ang lahat ng kasalanan ko.

“A-Ate?” utal-utal na saad ko habang mabilis pa sa hangin akong umalis sa ibabaw ni Gray. Nanginginig ang mga tuhod ko at halos hindi ko maramdaman ang sahig sa ilalim ng paa ko.

“Love?” ani Gray, mababa at paos ang boses. Halatang wala pa rin siya sa wisyo. Gusot ang buhok niya at mabigat ang talukap ng mga mata, tila kagigising lang sa isang bangungot. At iyon naman talaga ang totoo—hindi niya alam ang tungkol sa pinagsaluhan naming dalawa kagabi, lalo na’t marami siyang nainom.

“What… what’s going on? Ba’t nandito si Jennifer!” gagad niya nang mapansing wala siyang suot ni anuman.

“Ano’ng ibig sabihin nito, Gray? Anong ibig sabihin nito!” nanginginig na sigaw ni Ate Rosalie. “Ba’t itinayming mo pa talaga sa araw ng kasal natin, ha! At ba’t kapatid ko pa ang tinira mo! Bakit!” humahagulgol niyang bulalas. Bawat salita niya ay parang kutsilyong dahan-dahang tumatarak sa dibdib ko, kaya tuluyan akong natahimik.

Gusto kong magsalita. Gusto kong ipaliwanag ang lahat. Pero bumigat ang pakiramdam ko sa takot—takot na baka tuluyan nang gumuho ang lahat sa harap ko, lalo na’t araw ng kasal niya.

“I-I do… don’t know what’s going on here, Love. I-I thought you’re with me last night and—” Hindi naituloy ni Gray ang sasabihin dahil bigla siyang sinampal ni Ate Rosalie. Umalingawngaw ang tunog sa buong silid.

“Believe me, Rosalie, hindi ko alam na kapatid mo ang kasama ko,” mabilis niyang sabi, halos pakiusap ang tono. Bumaling ang tingin ni Ate Rosalie sa akin—at doon na tuluyang bumigay ang luha ko.

“Hindi ko sinasadya, Ate. Mahal ko si Gray, kaya ko—ko nagawa ang bagay na i—”

“Tumigil ka!” sigaw niya. Kita sa mga mata niya ang galit, sakit, at pagkadismaya. Alam kong gustung-gusto niya akong sampalin, pero pinigil niya ang sarili niya—dahil magkapatid kami.

“Magpapaliwanag ako, Ate,” mahina kong sambit, pero tinalikuran na niya ako na para bang wala na akong karapatang magsalita.

“Love!” habol ni Gray habang tuluy-tuloy sa paglalakad ang ate ko.

“Rosalie!” sigaw pa niya, pero hindi ito lumingon kahit isang beses.

“Huwag kayong lumapit na dalawa!” mariing sigaw ni Ate Rosalie bago sumakay sa kotse.

Umalingawngaw ang tunog ng umaandar na sasakyan, at naiwan kaming dalawa sa gitna ng katahimikan. Parang biglang bumigat ang hangin. Pagkatapos ay dahan-dahan akong binalingan ni Gray—matulis, malamig, at punô ng galit ang tingin niya.

“Anong ginagawa mo rito sa bahay ko! Ano!” sigaw niya. Napaatras ako, ramdam ko ang bigat ng galit niya na parang kayang durugin ang buo kong pagkatao.

Tila isa siyang mabagsik na hayop na handang sumalakay. Huminga ako nang malalim, pilit na kinokontrol ang panginginig ng katawan ko.

“Kasama mo ‘ko kagabi, Gray, dahil grabe na ang kalasingan mo,” maingat kong pahayag.

“Grabe? Paanong grabe, ha!” pasigaw niyang sagot. “Hindi ako masyadong nakainom! Pero anong ginawa mo at hindi ko alam na ikaw ang kasama ko kagabi! Nilagyan mo ba ng droga ang iniinom kong alak, ha!” sigaw niya. Nanlamig ang mga kamay ko sa akusasyon niya.

“Hindi, Gray, hindi,” mabilis kong depensa, halos pabulong.

“Then, what!” sigaw niyang muli. Kita ko ang ugat sa leeg niyang halos maputok sa galit.

“Nakita lang kitang lasing at natumba ka pa nga, ‘di ba?” pilit kong paliwanag, kahit nanginginig na ang boses ko.

“Sinungaling!” sigaw niya. “Ikaw lang ang nagbibigay ng alak sa akin kagabi! Sinamantala mo ang kalasingan ko kaya ikaw na mismo ang gumalaw sa akin! Anong klase kang babae, Jennifer! Dinaig mo pa ang babaeng nasa club! At sinira mo ang kasal ko na dapat ay ngayon gaganapin!”

“Nagawa ko lang ‘yon dahil mahal kita, Gray! Alam mo ‘yan noon pa!” garalgal kong pag-amin, basag na ang boses sa iyak.

Ngumisi siya—isang ngiting walang awa, puno ng pangungutya.

“Mahal? Putang inang pagmamahal mo ‘yan, Jennifer!” sigaw niya. “Ipinagsisiksikan mo ang sarili mo sa lalaking hindi ka naman gusto! Ilang beses ko bang sasabihin na hinding-hindi kita magugustuhan dahil isa kang basura!”

Parang may pumutok sa loob ko. Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Umangat ang kamay ko at buong lakas ko siyang nasampal.