Mag-log inA THROBBING PAIN woke her up the next morning. Sinapo ng dalaga ang noo at dahan-dahan bumangon. Gusto niyang masuka. And this is what she hates the most: the aftermath. Mahirap kalabanin ang hangover niya dahil talagang hilong-hilo talaga siya. She would throw up, or she would get dizzy the whole day.
Nang makaupo siya ay hinilot niya ang kanyang sintido. She slightly opened her eyes to check where she is as of the moment. Ngunit masyadong masakit ang kanyang ulo kaya’t muli niyang pinikit ang mga mata.
“Fvck,” she whispered. “Anong oras na ba?”
Sa takot na baka inumaga na naman siya ay dinilat niya ang kanyang mga mata. She looked for some clock, but then her eyes found something else.
Umawang ang kanyang labi nang makita ang isang lalaki na nakahiga sa kanyang tabi. Wala itong damit pang-itaas at tanging kumot lamang ang nakabalot sa babang parte ng katawan nito. Ramdam niya ng pagkirot ng kanyang ulo habang pinagmamasdan ang lalaki.
Holy hell…
Delancy immediately lifted the duvet that was covering her body and let out a gasp. She’s naked! Walang kung anong saplot ang kanyang katawan ngayon. Her heart started pounding erratically as she tried to recall what happened last night even with her throbbing temple.
“Shit. Shit. Shit!” mahina at sunod-sunod niyang pagmumura nang maalala na niya ang mga nangyari.
Natataranta niyang hinanap ang kanyang mga damit. Her eyes widened after seeing them on the floor, scattered everywhere! What the hell? Anong klaseng warshock ba ang inabot nila kagabi?
Delancy tried to move her legs, only to feel the excruciating pain between her legs. Napasinghap siya at hinawakan ang kanyang binti. Mariin niyang pinikit ang mga mata at humugot ng malalim na hininga, trying to calm herself down.
Kahit na masakit, Delancy forced herself to climb off the bed carefully. Panay pa ang kanyang pagngiwi habang isa-isa niyang pinulot ang kanyang mga damit. Sinuot niya ito at nang matapos na sa wakas ay nilingon niya ang binatang nakahiga sa kama.
Hindi niya ito kilala, but he looks somewhat familiar.
Parang nahugot ang kanyang hininga nang makita niya ang paggalaw ng binata. Delancy bit her lower lip. Bumilik ang tibok ng kanyang puso na para bang nakikipagkarera.
Nang umikot ito patalikod ay para siyang nabunutan ng tinik. Kinuha niya ang kanyang phone na hindi niya alam kung paanong nahulog sa lapag at nagmamadaling umalis ng silid. Sa bawat hakbang na kanyang nagagawa ay panay ang kanyang pagngiwi. It hurts like hell.
Habang naglalakad ay nakayuko lamang ang dalaga. Who knows, right? Baka mayroong mga CCTV at makita siya. Mabilis siyang naglalakad habang tinatawagan ang number ng kanyang pinsan.
“Pick me up,” she said the moment he lifted the call.
“Ang aga pa, Delancy–”
“I’m giving you twenty minutes to come and pick me up. Or else isusumbong kita kay daddy.”
“Whatever.”
–
INAYOS NIYA ang kanyang gown na suot. Today is her father’s birthday party. And to be honest, she’s not in the mood to come and have fun. Parang gusto na lang niyang matulog at magpahinga.
“Bakit hindi yata maiguhit ang mukha mo?”
Wala sa sarili siyang napatingin sa nagsalita at bumungad sa kanya ang kanyang malapit na kaibigan bakla, si Mylene. Tipid niya itong nginitian at humugot ng malalim na hininga. “I am not in the mood to attend this party.”
“You’ve been in a sour mood for the whole week, Delancy. And it’s not like you at all. Ikaw ba ‘yan? Baka may kung anong masamang elemento ang nakapasok sa katawan mo,” malisyoso nitong sambit. “Or were you still thinking about that man?”
Kumunot ang kanyang noo at binalingan ito ng tingin. “What the hell are you talking about?”
“That man who took your ‘perlas ng sinilangan away’,” sagot naman ni Mylene at humagikhik.
“Hell, no!” agad niyang sagot at umirap dito. “It’s been weeks. Bakit ko naman siya iisipin?”
“I don’t know? Maybe because he was the one who took your virginity away? I think that's enough reason for you to think about him. Bonus na lang kung pogi ‘yon.”
Delancy bit her lower lip and glared at her friend. “Virginity is just a myth. It’s just a piece of tissue that’s been ripped. Nothing special.”
Akmang sasagot pa sana si Mylene nang mayroon nang kumatok sa kanilang pinto. Tinaliman niya muna ang tingin sa kaibigan sa huling pagkakataon bago siya tumayo at lumapit sa pinto.
Binuksan niya ito at bumati sa kanya ang butler ng kanyang ama.
“Your father wants to see you downstairs,” anito.
Hindi man lang siya hinintay. Agad na itong tumalikod at umalis. Napairap na lamang siya sa hangin at nilingon ang kanyang kaibigan para ayain na itong bumaba.
Inalalayan siya ni Mylene pababa sa hagdanan dahil sa gown na kanyang suot. She’s feeling a little dizzy and nauseous. Ngunit pilit niya lamang itong pinipigilan dahil baka masira ang makeup niya para sa gabing ito.
Nang makarating siya sa unang palapag ay agad niyang namataan ang kanyang ama. Agad namang humiwalay sa kanya si Mylene para makalapit siya sa kanyang ama at ina na ngayon ay busy sa pakikipag-usap sa mga kasosyo nito sa negosyo.
“Hey, dad.” Nakangiti siyang lumapit dito.
“Oh, my sweetheart.” Her father smiled at her and held her waist. “You look so pretty.”
Agad siyang nakaramdam ng tuwa sa sinabi nito. She smiled. “Well, thanks, dad. I got it from my momma.”
Malambing siyang yumakap sa kanyang mommy na nasa kanyang tabi. Nakangiti rin ito sa kanila. As an only child, talagang spoiled na spoiled siya sa atensyon na binibigay sa kanya ng kanyang mga magulang. Minsan lang magalit ang mga ito kaya’t ginagawa niya ang lahat para hindi mapindot ang inis ng mga ito.
The moment she leaned on her mother, agad niyang naamoy ang pabango nito. Hindi niya maintidihan ang biglang pagbaliktad ng kanyang sikmura. She held her breath as she pulled away from her mother. Hindi niya inaalis ang ngiti sa labi sa takot na baka ay may ibang mapansin ang kanyang ina.
“Happy birthday, dad.” Matamis siyang ngumiti rito.
“Thank you, my love.” Her father kissed her forehead.
Mayroong tumikhim sa kanilang harapan, dahilan para mabaling dito ang paningin ng kanyang ama. Nag-angat din siya ng tingin dito at tila ba’y tumigil ang kanyang mundo nang magkatagpo ang kanilang mga mata.
“Oh, I’m sorry.” Mahinang natawa ang kanyang ama. “Cyd, this is my daughter, Delancy Farah. Sweetie, this is your godfather, Cydine Andreev.”
Her lips parted.
Her what?!
“It’s nice to meet you, Delancy.”
It took her a moment to finally get over what he just said. Ayaw niya pa ngang maniwala kung hindi bumungad mismo sa kanyang harapan ang katotohanang bumili nga ito ng bahay! Maniniwala pa siguro siya kung sasabihin nitong uuwi sila sa bahay ni Venice noon.But this is a new house, at a different location. Malaki at sa entrance pa lang, alam mo na kaagad na mamahalin. Hindi maiwasang malula ni Veronica, lalo na nang makapasok sila sa loob ng bahay. Sobrang taas ng chandelier na feeling niya ay mahihirapan talaga ang mga maid sa paglilinis.“Callum…” wala sa sarili niyang sambit. “Isn’t this too much?”Hinawakan nito ang kanyang beywang. “What’s too much?”Nilingon niya ito. “This house, I mean. It feels a little too grand for me. At saka…”“At saka ano?” Bahagyang tumaas ang kilay nito. “What’s wrong?”“At saka, medyo nakakaramdam ako ng guilt.”Sa kanyang sinabi ay mas lalong kumunot ang noo ni Callum. He caressed her hair softly and kissed her temple. “What’s making you guilty, hmm?
NAGISING si Veroncia nang maramdaman niyang parang gumagalaw ang kanyang hinihigaan. Wala sa sarili niyang dinilat ang mga mata at ang unang bumungad sa kanya ay ang windshield sa kanyang tabi.She frowned while staring outside the window. Sa huling pagkakaalala niya, sa mga bisig siya nakatulog kagabi habang pinapakinggan ang kalmadong pagtibok ng puso nito. How come nandito siya sa kotse?And speaking of the man, she turned around and immediately saw Callum busy scrolling through his tablet. May ibang nagmamaneho ng sasakyan at medyo malamig ang paligid. Tila’y napansin naman ng binata ang kanyang paggising.“Slept well?” he casually asked.“Paano…” Napatingin siya sa kanyang suot at napaawang ang kanyang labi. “We’re going to the airport and I’m still wearing my…pajamas?”“We’re flying first class,” kalmadong sagot nito at nginitian siya. “You don’t have to worry about it. You can continue resting during the flight.”Dumapo ang kanyang mga mata sa tablet na hawak nito. Pansin niyan
Kamunot ang kanyang noo nang mayroon siyang mapansin kakaiba kay Callum. Seryoso ang ekspresyon nito sa mukha habang nagmamaneho. Ngunit kapag tinatanong naman siya nito, agad din naman itong ngingiti. Kaya hindi niya gets kung wala ba talaga sa mood itong si Callum o ano.Nang makarating sila sa bahay ay agad siyang nagbihis ng damit. Mamayang madaling araw ang kanilang flight pabalik ng Pinas at sa totoo lang, hindi niya maiwasang makaramdam ng kaba.Si Callum na ang naglagay ng mga bagahe sa trunk ng sasakyan at nang makabalik ito ay naupo sila sa sofa sa sala habang nakabukas ang TV. Tulala siyang nakatingin dito.“Are you good?” he asked.Wala sa sarili siyang napalunok at pilit na ngumiti. “I think I am.”“You think?” Hinawakan nito ang ulo niya at pinasandal sa dibdib nito. “What’s bothering you? Nagdadalawang-isip ka na ba?”“No,” mabilis pa sa alas kwatro niyang tugon. “It’s not like that. Hindi ako nagdadalawang-isip. It’s just that, parang ang bilis ng pangyayari. Parang ka
Katulad nga ng sabi niya rito, talagang nagpahinga si Callum ng isang buong linggo. Kung may mga nais siyang puntahan, agad siya nitong hinahatid at sinasamahan na walang reklamo. Okay lang din naman dahil kahit papano ay hindi siya stressful sa byahe.Malalaman mo talagang mabilis mag-adapt ang isang tulad ni Callum sa bagong environment. Alam na alam na agad nito ang takbo ng traffic ng USA. O baka naman ay palagi lang itong nagbabakasyon dito kaya parang Pinas lang din kung magmaneho ang lalaking ito sa buong syudad.Fortunately, mabilis ang naging process ang kanyang resignation. After three days, approved na ito kaagad. Ngunit kinakailangan niya pang bitbitin ang mga gamit niya at linisin ang kanyang magulong locker. Nagbigay rin siya ng farewell gift sa kanyang mga naging kaibigan at lalong-lalo na kay Luka.“So love really wins, huh.” Tinanggap nito ang regalong kanyang inaabot.“Not all the time.” Tipid siyang ngumiti. “Thank you sa mga pagsusungit mo sa ‘kin at kasamaan ng ug
“How was your day?”Yan ang bungad na tanong ni Callum nang makarating siya sa lobby. Kinuha nito ang hawak niyang tote bag at binigyan siya ng magaang halik sa noo. Lahat ng mga taong napapadaan sa kanilang tabi ay nililingon ang pwesto nila.Callum is a handsome man. Hindi na kakapagtaka na maging headturner ito. And of course, she’s proud as hell. This man is her man, and seeing him effortlessly stealing other women’s attention is making her feel powerful.Sinong hindi makaka-feel ng powerful kung ang tingin ng lahat ay nasa binata, ngunit ang tingin nito ay nakatuon lamang sa kanya?“It was good,” she replied. “Let’s go home?”“Hmm.” Tipid itong tumango at hinapit siya sa beywang.Sabay silang lumabas ng hospital building, dire-diretso sa parking lot kung saan nakaparada ang sasakyan nito.Habang naglalakad, hindi niya maiwasang mapangiti nang biglang sumagi sa kanyang isipan ang kanyang mga plano.“Something good happened?” tanong nito nang mapansin ang kanyang biglang pagngiti.
Tahimik niyang pinagmasdan ang binata habang busy ito sa laptop. Hindi niya maintindihan kung bakit handa nitong iwanan ang buhay na binuo nito ng ilang taon para sa kanya. Callum didn’t even think twice of filing for vacation leave just to be with her in the US.Matapos nitong maging abala ay agad itong nag-angat ng tinign sa kanya, tila’y pinapanood ang kanyang magiging reaksyon. Wala naman siyang ibang nagawa kundi ang tipid na ngumiti. Nilapag naman nito ang phone sa mesa at lumapit sa kanya sa sofa.Umupo ito sa kanyang tabi at laking gulat niya nang bigla siya nitong binuhat at pinaupo sa kandungan nito. “Callum…”“Kuya Rico will be in charge while I’m away,” pagpapaalam nito. “I filed for two months’ vacation leave. We can use it for you to fix everything there.”She bit her lower lip. Mukhang desidido na nga talaga si Callum, habang siya ay nagdadalawang-isip pa lang.As much as possible, ayaw na niyang manatili sa lugar na ito. This country is a bad luck to her. Kahit na sabi
“Are you crazy?”Hindi niya mapigilan ang sariling mapamura at balingan ng tingin ang kanyang kapatid. Ngunit wala sa kanya ang tingin nito, kundi na kay Callum. Sinundan niya naman ng tingin kung saan ito nakatingin at mariing kinagat ang ibabang labi.“I feel like he already knew Veronica existed
TINUMBA niya ang bote sa kanyang harapan at humugot ng malalim na hininga. Hindi na niya alam kung pang-ilang bote na ‘yon ng alak. Ramdam niya ang paninitig sa kanya ni Axton ngunit wala lang sa kanya ito.His sibling wouldn’t understand what he’s feeling right now. Dahil kahit minsan ay hindi pa i
“Ano? Magmumukmok ka na lang diyan? Hindi ka tatayo para lumabas at lumanghap ng sariwang hangin?” tanong ni Evans sa kanya.Her vacation leave is almost over. Her co-workers kept calling, her friends are looking for her.“Jackie, pwede ba? Lubayan mo muna ako kahit saglit,” inis niyang wika rito. “
“I just hope I’d fulfill your wish, Callum.”Hindi ‘yon nakaligtas sa kanyang pandinig.Gusto niya itong tanungin. He wanted to ask where she’s going to. Ngunit pinipigilan niya ang kanyang sarili. Pinapangunahan siya ng takot at pagtatampo para rito. Takot kasi baka sa oras na manumbat siya ay aali







