LOGINA THROBBING PAIN woke her up the next morning. Sinapo ng dalaga ang noo at dahan-dahan bumangon. Gusto niyang masuka. And this is what she hates the most: the aftermath. Mahirap kalabanin ang hangover niya dahil talagang hilong-hilo talaga siya. She would throw up, or she would get dizzy the whole day.
Nang makaupo siya ay hinilot niya ang kanyang sintido. She slightly opened her eyes to check where she is as of the moment. Ngunit masyadong masakit ang kanyang ulo kaya’t muli niyang pinikit ang mga mata.
“Fvck,” she whispered. “Anong oras na ba?”
Sa takot na baka inumaga na naman siya ay dinilat niya ang kanyang mga mata. She looked for some clock, but then her eyes found something else.
Umawang ang kanyang labi nang makita ang isang lalaki na nakahiga sa kanyang tabi. Wala itong damit pang-itaas at tanging kumot lamang ang nakabalot sa babang parte ng katawan nito. Ramdam niya ng pagkirot ng kanyang ulo habang pinagmamasdan ang lalaki.
Holy hell…
Delancy immediately lifted the duvet that was covering her body and let out a gasp. She’s naked! Walang kung anong saplot ang kanyang katawan ngayon. Her heart started pounding erratically as she tried to recall what happened last night even with her throbbing temple.
“Shit. Shit. Shit!” mahina at sunod-sunod niyang pagmumura nang maalala na niya ang mga nangyari.
Natataranta niyang hinanap ang kanyang mga damit. Her eyes widened after seeing them on the floor, scattered everywhere! What the hell? Anong klaseng warshock ba ang inabot nila kagabi?
Delancy tried to move her legs, only to feel the excruciating pain between her legs. Napasinghap siya at hinawakan ang kanyang binti. Mariin niyang pinikit ang mga mata at humugot ng malalim na hininga, trying to calm herself down.
Kahit na masakit, Delancy forced herself to climb off the bed carefully. Panay pa ang kanyang pagngiwi habang isa-isa niyang pinulot ang kanyang mga damit. Sinuot niya ito at nang matapos na sa wakas ay nilingon niya ang binatang nakahiga sa kama.
Hindi niya ito kilala, but he looks somewhat familiar.
Parang nahugot ang kanyang hininga nang makita niya ang paggalaw ng binata. Delancy bit her lower lip. Bumilik ang tibok ng kanyang puso na para bang nakikipagkarera.
Nang umikot ito patalikod ay para siyang nabunutan ng tinik. Kinuha niya ang kanyang phone na hindi niya alam kung paanong nahulog sa lapag at nagmamadaling umalis ng silid. Sa bawat hakbang na kanyang nagagawa ay panay ang kanyang pagngiwi. It hurts like hell.
Habang naglalakad ay nakayuko lamang ang dalaga. Who knows, right? Baka mayroong mga CCTV at makita siya. Mabilis siyang naglalakad habang tinatawagan ang number ng kanyang pinsan.
“Pick me up,” she said the moment he lifted the call.
“Ang aga pa, Delancy–”
“I’m giving you twenty minutes to come and pick me up. Or else isusumbong kita kay daddy.”
“Whatever.”
–
INAYOS NIYA ang kanyang gown na suot. Today is her father’s birthday party. And to be honest, she’s not in the mood to come and have fun. Parang gusto na lang niyang matulog at magpahinga.
“Bakit hindi yata maiguhit ang mukha mo?”
Wala sa sarili siyang napatingin sa nagsalita at bumungad sa kanya ang kanyang malapit na kaibigan bakla, si Mylene. Tipid niya itong nginitian at humugot ng malalim na hininga. “I am not in the mood to attend this party.”
“You’ve been in a sour mood for the whole week, Delancy. And it’s not like you at all. Ikaw ba ‘yan? Baka may kung anong masamang elemento ang nakapasok sa katawan mo,” malisyoso nitong sambit. “Or were you still thinking about that man?”
Kumunot ang kanyang noo at binalingan ito ng tingin. “What the hell are you talking about?”
“That man who took your ‘perlas ng sinilangan away’,” sagot naman ni Mylene at humagikhik.
“Hell, no!” agad niyang sagot at umirap dito. “It’s been weeks. Bakit ko naman siya iisipin?”
“I don’t know? Maybe because he was the one who took your virginity away? I think that's enough reason for you to think about him. Bonus na lang kung pogi ‘yon.”
Delancy bit her lower lip and glared at her friend. “Virginity is just a myth. It’s just a piece of tissue that’s been ripped. Nothing special.”
Akmang sasagot pa sana si Mylene nang mayroon nang kumatok sa kanilang pinto. Tinaliman niya muna ang tingin sa kaibigan sa huling pagkakataon bago siya tumayo at lumapit sa pinto.
Binuksan niya ito at bumati sa kanya ang butler ng kanyang ama.
“Your father wants to see you downstairs,” anito.
Hindi man lang siya hinintay. Agad na itong tumalikod at umalis. Napairap na lamang siya sa hangin at nilingon ang kanyang kaibigan para ayain na itong bumaba.
Inalalayan siya ni Mylene pababa sa hagdanan dahil sa gown na kanyang suot. She’s feeling a little dizzy and nauseous. Ngunit pilit niya lamang itong pinipigilan dahil baka masira ang makeup niya para sa gabing ito.
Nang makarating siya sa unang palapag ay agad niyang namataan ang kanyang ama. Agad namang humiwalay sa kanya si Mylene para makalapit siya sa kanyang ama at ina na ngayon ay busy sa pakikipag-usap sa mga kasosyo nito sa negosyo.
“Hey, dad.” Nakangiti siyang lumapit dito.
“Oh, my sweetheart.” Her father smiled at her and held her waist. “You look so pretty.”
Agad siyang nakaramdam ng tuwa sa sinabi nito. She smiled. “Well, thanks, dad. I got it from my momma.”
Malambing siyang yumakap sa kanyang mommy na nasa kanyang tabi. Nakangiti rin ito sa kanila. As an only child, talagang spoiled na spoiled siya sa atensyon na binibigay sa kanya ng kanyang mga magulang. Minsan lang magalit ang mga ito kaya’t ginagawa niya ang lahat para hindi mapindot ang inis ng mga ito.
The moment she leaned on her mother, agad niyang naamoy ang pabango nito. Hindi niya maintidihan ang biglang pagbaliktad ng kanyang sikmura. She held her breath as she pulled away from her mother. Hindi niya inaalis ang ngiti sa labi sa takot na baka ay may ibang mapansin ang kanyang ina.
“Happy birthday, dad.” Matamis siyang ngumiti rito.
“Thank you, my love.” Her father kissed her forehead.
Mayroong tumikhim sa kanilang harapan, dahilan para mabaling dito ang paningin ng kanyang ama. Nag-angat din siya ng tingin dito at tila ba’y tumigil ang kanyang mundo nang magkatagpo ang kanilang mga mata.
“Oh, I’m sorry.” Mahinang natawa ang kanyang ama. “Cyd, this is my daughter, Delancy Farah. Sweetie, this is your godfather, Cydine Andreev.”
Her lips parted.
Her what?!
“It’s nice to meet you, Delancy.”
Nakatitig siya sa kanilang mga nadaraanan sa labas ng bintana. Medyo masakit talaga ang paa niya. Mabuti na lang at mayroong extra flats na dala si Callum dito sa sasakyan. Umuwi raw ito para kumuha ng flats kung sakaling manakit daw ang paa niya.Oh, ‘di ba? Sinong hindi lalong mahuhulog sa katulad ng lalaking ito na sobrang thoughtful? Ipagpapasalamat niya na talaga sa kahit sinong santo ang pagdating ni Callum sa kanyang buhay.Gwapo, mayaman, loyal, masungit sa iba, at hindi mahilig makipag-inuman sa mga barkada sa labas. Whole package! At may sick pack abs pang kasama! Kahit sino maglalaway sa lalaking kasama niya ngayon.“Do you want to sleep?” biglang basag ni Callum sa katahimikan. “You can rest. I’ll wake you up with you get there.”“Ayos lang ako,” mahinang sagot niya. “Ikaw nga dapat ang magpahinga, e. If you want, I’ll drive. Galing ka pa sa ospital tapos may lakad pa tayo. Pwede namang ipagpabukas na lang ‘to, e.”Gusto niyang makita ang hill, okay? Ngunit nakokonsensya s
The night went well. Yung malungkot na aura ni Blythe ay unti-unti na ring gumagaan. Wala itong sinabi sa kanya, ngunit kahit papano ay ramdam niya ang pagkalma nito at paggaan ng mood.At ngayon, nandito na siya sa master bedroom kasama si Callum. Abala ito sa phone, mukhang mayroong importanteng kausap, habang siya naman ay tahimik na nagbabasa ng libro sa ilalim ng kanyang lampshade na pinalagay raw talaga ng binata para sa kanya dahil napansin nitong mahilig siyang magbasa bago matulog.Wala sa sarili siyang napasulyap dito.Totoo nga ‘yung sabi nila, ‘no? It’s the little things that will make your heart flutter. Kahit ‘yung tipong pag-abot lang ng tubig sa ‘yo, parang tatalon na ang puso mo sa labis na tuwa. It only shows that this man is giving her attention.Kahit nga ‘yung mga passing phrases lang na sinasabi niya lalo na kapag bored siya, minsan ay natatandaan ‘yon lahat ni Callum. So sinong hindi mahuhumaling dito nang todo?As a person na sobrang independent, nang una ay me
VERONICA didn’t expect a day will come that she will be able to live with a man…in a grand house.At ang mas hindi kapani-paniwala ay ang katotohanang kasama nila sa hapag ngayon si Blythe. Mukhang hindi maganda ang timpla ng mood nito dahil hindi man lang ito kinakausap ni Callum. Or more like, busy is Callum sa kanya at busy naman si Blythe sa pagkain.“Uhm…” Nilunok niya muna ang pagkain na kanyang nginunguya. “Callum…”“Hmm? Want some water?” he asked.Umiling siya rito at humugot ng malalim na hininga. “No. But, can I ask you something?”Wala sa sarili niyang nilingon si Blythe. “Is she okay?”Ngunit bago pa man makasagot si Callum ay naunahan na ito ng kapatid.“If you’re referring to me, no. I’m not okay.” Nag-angat ito ng tingin sa kanya. “Wanna get wasted tonight?”“Blythe—”“What?” pagpuputol nito. “Inaaya ko lang naman siya. Hindi ko naman siya aawayin. Don’t worry.”Umirap pa ito na tila’y pikon na pikon na sa mundo.Kahit medyo masungit at maldita ang dating ni Blythe, hin
LUTANG siyang bumalik sa tabi ni Callum.Hindi pa rin siya makapaniwala sa kanyang narinig. Parang na sa cloud9 yata ang utak niya dahil. Yung tinik ay nawala at parang lumulutang siya sa ire.“Are you okay?” tanong ng binata nang makasakay sila sa loob ng sasakyan. Bakas ang concern sa mukha nito. “What did mom tell you? Pinagsabihan ka ba niya?”Wala sa sarili siyang napatingin dito at kumurap-kurap. Mahina siyang umiling at tumikhim saka tipid na ngumiti. “Your mom…”“Ano?” Mas lalong kumunot ang noo nito. “What did mom say? I should talk to her.”Binuksan nito ang pinto at akmang lalabas na ngunit mabilis niyang hinawakan ang braso nito. Lumingon ito sa kanya at bakas ang inis sa mukha. She bit her lower lip and smiled. Bumaba ang kanyang hawak sa kamay nito at mahina itong pinisil.“Hindi. Hindi ako inaway or pinagsabihan ng mommy mo.” Tipid siyang ngumiti. “Instead, she apologized.”Nang marinig ito ay agad na bumakas ang gulat sa mga mata ni Callum. “What?”Tumango naman siya.
“Relax,” pambabasag ni Mrs. Delancy sa nakakabinging katahimikan sa kanilang dawala. “Like I told you, I am not going to eat you.”Wala sa sarili siyang napalunok. Nakangiti ito, ngunit sa bawat pag-angat ng sulok ng labi ng ginang ay hindi niya maiwasang makaramdam ng kaba.Normal pa ba ‘to?Humugot ito ng malalim na hininga. “Before anything else, I would like to apologize, hija. I know it’s more than a month late, but I still sincerely apologize.”Mabilis siyang umiling. “Ayos lang po! Hindi niyo naman po kailangang humingi ng sorry. Wala po kayong masamang ginawa. At saka, normal lang po ang naging reaksyon niyo. I actually expected the worse. Okay lang po talaga.”Tipid itong ngumiti sa kanya. “Callum is a sweet kid, before his career changed him. He used to spend time with his siblings, ngunit ngayon ay parang ang layo na niya sa amin. To be honest, I know nothing about our father’s plan of marrying him off to your twin. Kung alam ko lang, wala sanang nakapilit sa batang ‘yon. B
It took her a moment to finally get over what he just said. Ayaw niya pa ngang maniwala kung hindi bumungad mismo sa kanyang harapan ang katotohanang bumili nga ito ng bahay! Maniniwala pa siguro siya kung sasabihin nitong uuwi sila sa bahay ni Venice noon.But this is a new house, at a different location. Malaki at sa entrance pa lang, alam mo na kaagad na mamahalin. Hindi maiwasang malula ni Veronica, lalo na nang makapasok sila sa loob ng bahay. Sobrang taas ng chandelier na feeling niya ay mahihirapan talaga ang mga maid sa paglilinis.“Callum…” wala sa sarili niyang sambit. “Isn’t this too much?”Hinawakan nito ang kanyang beywang. “What’s too much?”Nilingon niya ito. “This house, I mean. It feels a little too grand for me. At saka…”“At saka ano?” Bahagyang tumaas ang kilay nito. “What’s wrong?”“At saka, medyo nakakaramdam ako ng guilt.”Sa kanyang sinabi ay mas lalong kumunot ang noo ni Callum. He caressed her hair softly and kissed her temple. “What’s making you guilty, hmm?
“Are you crazy?”Hindi niya mapigilan ang sariling mapamura at balingan ng tingin ang kanyang kapatid. Ngunit wala sa kanya ang tingin nito, kundi na kay Callum. Sinundan niya naman ng tingin kung saan ito nakatingin at mariing kinagat ang ibabang labi.“I feel like he already knew Veronica existed
TINUMBA niya ang bote sa kanyang harapan at humugot ng malalim na hininga. Hindi na niya alam kung pang-ilang bote na ‘yon ng alak. Ramdam niya ang paninitig sa kanya ni Axton ngunit wala lang sa kanya ito.His sibling wouldn’t understand what he’s feeling right now. Dahil kahit minsan ay hindi pa i
“Ano? Magmumukmok ka na lang diyan? Hindi ka tatayo para lumabas at lumanghap ng sariwang hangin?” tanong ni Evans sa kanya.Her vacation leave is almost over. Her co-workers kept calling, her friends are looking for her.“Jackie, pwede ba? Lubayan mo muna ako kahit saglit,” inis niyang wika rito. “
“I just hope I’d fulfill your wish, Callum.”Hindi ‘yon nakaligtas sa kanyang pandinig.Gusto niya itong tanungin. He wanted to ask where she’s going to. Ngunit pinipigilan niya ang kanyang sarili. Pinapangunahan siya ng takot at pagtatampo para rito. Takot kasi baka sa oras na manumbat siya ay aali







