MasukKENAN REMAINED SILENT, a hint of eagerness in his eyes as he tried to pursue Phoebe. Kailangan niya itong makausap. Oo, natutuwa siya kanina habang pinaglalaruan ang damdamin ni Phoebe ngunit ng mga sandaling iyon ay nilalamon na siya ng konsensya. Kailangan niyang humingi ng tawad kay Phoebe na ala
DUNNY, PHOEBE'S MANAGER who is also confused about what happened, stood up and blocked her way too. Pilit inaayos ang sitwasyon na huwag ng palalain pa ng alaga. “Saan mo balak pumunta?” Napakurap ng mata ang dalaga na tila nahimasmasan sa tinig ng manager. Hindi niya rin alam. Gusto lang niyang h
HINDI SIYA PINANSIN ni Kenan. He listened to the explanation with a relaxed posture, his large hand once again placing itself on Phoebe’s leg without any hesitation. Halos hindi makapaniwala si Phoebe na nangahas siyang gawin ang ganoong bagay sa ilalim ng mesa sa harap ng napakaraming tao. Kung sis
SA PUNTONG IYON, nakahanda ng magpanggap si Phoebe na iyon ang una nilang pagkikita ni Kenan. Wala namang may alam sa kanila na matagal-tagal na silang magkakilala ng direktor upang umalma. Umangat naman ang gilid ng labi ni Kenan, matalim na ang tingin sa kamay ni Phoebe na nakalahad sa harapan niy
SENSING THAT THE people in the conference room had noticed their presence, Addison suddenly reached out and grabbed Kenan’s arm. Ipinagtaka naman iyon ni Kenan na masama na ang tingin sa pinsan. “Chill, cooperate with me kung gusto mong mayroong ipa-realize sa kanya na hindi niya alam once nakita
HINDI IYON PINANSIN ni Phoebe. Nanatili siyang yakap ng mga sandaling iyon ni Vaniel. Walang pakialam sa kanilang nasa paligid. Tumingala na si Phoebe kung kaya naman walang nagawa si Vaniel kundi ang haplusin ang ulo ng babae. Hindi na napigilan ng lalaki na ipakita ang nagtatagong kakaibang mga ng
PUNO NG PANG-AAKIT ang mga matang tumingala siya upang tingnan ang reaction nito na halatang puno ng pagpipigil sa kanyang sarili habang tutok ang mga mata niya sa kanya; sa inosenteng mukha ni Helvy na mas bumuhay pa ng dugo ni Yasser.“Save it for later, Baby…” “Ha? Mamaya pa? Bakit? Ayaw mo ngay
NANGATAL NA ANG labi ni Charlotte matapos bitawan ang mga salitang iyon. Nadama niya pa ang sakit na bumabalot sa kanyang puso. Ang guwang na iniwan ng kanilang magiging unang baby isang araw matapos nilang malaman ang tungkol dito. She truly didn't blame her husband for the miscarriage. Ang tanging
NAPAKURAP NA ANG mga mata ni Charlotte na ang dalawa sa kanila ay pumasok na sa loob ng silid dala ang mga panlinis. Bago pa man siya makapag-react, nagawa na nilang isara ang pintuan noon. Napakamot na siya sa kanyang batok. Hindi niya inaasahan na magbabago ang pakikitungo nila sa kanya oras na ma
UMAYOS NG UPO si Helvy na hinarap na si Hazel. Nanatiling nakatayo pa rin doon sa gilid nila ang babae na animo walang pakialam sa pahaging na kanyang sinabi kanina. Aba, at mukhang tini-testing yata nito ang haba ng kanyang pasensya.“Hindi ka pa rin maka-move on sa asawa ko? Anong gusto mong palab






