LOGIN“Be a good girl and show me how much you missed your husband.” Kahit pumirma na siya sa divorce papers, hinding-hindi mabubura ang marka ng dating asawa sa kaniya. Maaari siyang magkunwaring galit at sabihing kinasusuklaman niya ang lalaki, ngunit alam nitong hindi ganoon kadaling kalimutan ang lahat ng pinagsaluhan nila. Bawat haplos, bawat pag-angkin, bawat ungol na minsang kumawala sa kaniyang mga labi ay mga alaalang pilit man niyang ibaon, mananatili pa rin sa kaniyang isipan. At ngayong muli silang nagkaharap, determinado ang lalaki na patunayan sa kaniya na hindi pa tuluyang napuputol ang ugnayang pilit niyang tinatakasan... Sapagkat sa kabila ng diborsyo, itinuturing pa rin siya nitong asawa.
View MoreFaith's POV
Isang malakas at garalgal na ung0l ang kumawala mula sa lalamunan ko. Ipinulupot ko nang mahigpit ang dalawa kong hita sa baywang niya, habang ang mga daliri ko ay mariing bumaon sa matigas niyang balikat.
Nasa ibabaw ko si Valerius. Walang saplot ang kaniyang malapad at matigas na katawan, at bawat pagbaba ng kanyang dibdib ay nag-iiwan ng malagkit na pawis sa balat ko. Ang mukha niya ay madilim, walang emosyon, pero ang mga mata niya ay nananatiling nakatitig sa akin, walang bahid ng lambing, at punong-puno ng pagnanasa.
“Huwag ka ngang masyadong maingay,” iritableng saway niya sa pagitan ng kanyang mabibigat na paghinga.
Imbes na makinig, mas lalo akong napasinghap nang marahas niyang baguhin ang posisyon bago muling bumaon sa akin.
Sa isa pa niyang mariin at marahas na pagkilos, napabitaw ang isa kong kamay mula sa balikat niya at napakapit iyon sa nagusot na satin sheets ng kama.
“Ang sikip-sikip mo. Ganyan ka ba kasabik na may mangyari sa atin ngayong gabi?” may panggigil na bulong niya, bago niya hinawakan ang magkabila kong pisngi gamit ang malapad niyang palad para pilitin akong tumitig sa kanya.
Hindi ko na nagawang sagutin ang pang-uuyam niya dahil sunod-sunod na malalalim at mabilis na galaw ang ginawa niya. Tinatamaan niya ang sensitibong bahagi ko na naging dahilan ng panginginig ng aking mga tuhod dahil sa kakaibang sarap na hatid niyon.
Ramdam ko ang panggigigil niya, ang kaniyang matinding pagnanasa na gamitin ang katawan ko para ilabas ang stress niya sa kumpanya. At ako naman, tulad ng nakaraang dalawang taon ay nanatiling sunud-sunuran sa lahat ng gusto niya. Basang-basa sa pawis, at tapat na nagpapagamit sa kanya gabi-gabi.
Nang maramdaman kong malapit na ako sa rur0k, mas lalo kong idiniin ang sarili ko sa kaniya, hinabol ang kanyang mga labi para sa isang halik. Isang pangarap na dalawang taon kong kinauuhawan.
Pero mabilis niyang iniwas ang kanyang mukha.
He avoided my lips. Again.
“Don't you dare,” malamig niyang nasaway, boses na tila ba nandidiri sa ginawa ko. “You know the rules. Your mouth is for groans, not kisses.”
Napalunok na lamang ako ng laway.
Para sa kanya, ang paghalik sa labi ay para lamang sa babaeng mahal niya. At kaming dalawa?
Pinakasalan niya lang ako dahil sa nabuntis niya ako noon. Pero matapos ang tatlong buwan naming pagiging mag-asawa, nakunan ako. Kaya naglatag siya ng isang kontrata: matapos ang dalawang taon na hindi pa rin ako mabuntis uli, mag-fi-file na siya ng diborsyo.
Tinanggap ko ang kasunduang iyon kapalit ng pag-asang sa loob ng dalawang taon ay matutunan niya rin akong mahalin. Pero hindi iyon nangyari. Ginawa niya lang akong babaeng mauuwian niya para pagbuntungan ng kanyang init kung kailan niya gusto.
Sa tatlong huling malalim at marahas na paggiling, tuluyan siyang napasandal sa leeg ko. Umungol siya nang marating niya ang rur0k.
Makalipas ang ilang minuto, ang natitira na lamang sa kwarto ay ang marahas na tibok ng puso ko at ang pareho naming mabigat na paghinga.
Agad na tumayo si Valerius mula sa kama nang walang kahit isang salita. Pinanood ko ang kaniyang perpektong likod habang naglalakad siya patungo sa banyo para maligo.
Ganoon naman lagi. Pagkatapos niyang makaraos, tatalikuran niya ako na parang walang nangyari.
Pagkaupo ko sa kama, bigla akong napahawak sa ulo ko nang makaramdam ako ng biglaang pagkahilo at pagbaliktad ng aking sikmura. Mabilis akong bumangon habang nakabalot ng kumot ang katawan ko at patakbong pumasok sa ikalawang banyo ng penthouse.
Nanginginig ang mga daliri ko habang binubuksan ang maliit na kahon na tatlong araw ko nang itinatago. Dalawang linggo na akong delayed, at ngayon ko lang nakuha ang lakas ng loob na subukan ito.
Pumikit ako nang mariin habang hinihintay ang resulta. At nang dahan-dahan kong idilat ang aking mga mata, may dalawang pulang linya ang malinaw na nakaguhit sa maliit na strip.
Positive.
Dahan-dahan kong ibinaba ang tingin ko sa tiyan ko at hinaplos iyon.
Buntis ako. Sa wakas!
Isang matamis na ngiti ang gumuhit sa mga labi ko sa gitna ng aking pag-iyak. Sa loob ng dalawang taon, naging isang laruan at parausan lang ako sa paningin ni Valerius. Pero ngayon? Baka ito na ang miracle na hinihintay ko. Baka kapag nalaman ni Valerius na magkakaroon na kami ng anak, matutunan niya rin akong tingnan bilang tunay na asawa. Baka ang sanggol na ito ang magpapatunaw sa yelong nakabalot sa puso niya.
Dali-dali kong dinala ang pregnancy kit. Hahawakan ko ito bilang pinakamagandang regalo para sa kaniya, isang patunay na hindi na kailangang magwakas pa ang aming kontrata.
Nang lumabas ako ng banyo, nakabihis na siya ng kanyang mamahaling charcoal suit. Nakaayos na ang kaniyang buhok at handa na siyang umalis nang hindi man lang ako tinitingnan.
“Valerius...” tawag ko sa kanya, nanginginig ang boses sa labis na kaba at excitement habang hawak-hawak ang pregnancy test sa loob ng aking bulsa. “May... may mahalaga akong sasabihin sa 'yo bago ka umalis.”
Huminto siya sa tapat ng pintuan. Dahan-dahan siyang lumingon sa akin. Ang kanyang mga mata ay walang kahit anong emosyon.
Ibinuka ko ang aking labi para sabihin ang magandang balita, pero bago pa man ako makapagsalita, inunahan na niya ako ng kanyang malamig at pamatay na tinig.
“Magtatapos na ang kasal natin. There’s no chance of extension kahit ano pang gawin mo,” seryoso niyang wika habang inaayos ang kaniyang cufflinks. “Magkita tayo sa opisina ko mamayang ala-una. Nakahanda na ang divorce papers para sa pirma mo.”
Napatigil ang ikot ng mundo ko at naninikip ang dibdib ko.
Ang mga salitang babanggitin ko sana ay tuluyang nabara sa lalamunan ko.
Tinitigan ko ang mukha niya, pilit na naghahanap ng kahit kaunting pag-aalinlangan o lungkot. Pero wala.
“V-Valerius... wala ka man lang ba... kahit kaunting panghihinayang?” pabulong kong tanong habang pumapatak na ang mga luha ko.
Isang malamig na ngisi ang pinasilay niya bago pinihit ang doorknob.
“Panghihinayang?” baritono niyang usal, bago binitawan ang linyang tuluyang pumutol sa huling natitirang hibla ng pag-asa sa puso ko. “I paid you with luxury for two years in exchange for your body. Nakuha ko ang gusto ko, at nakuha mo ang bayad mo. Wala akong dapat panghinayangan sa isang pampalipas-oras, Faith.”
Isang pampalipas-oras.
Bago pa man ako makagalaw o makapagsalita, marahas niyang isinara ang pìnto.
Naiwan akong nakatayo sa gitna ng malamig na silid, nakahawak sa tiyan ko habang tuluyang bumubuhos ang mainit na luha sa aking mga pisngi.
Faith's POV“Miss Faith,” tawag sa akin ni Daisy, isa sa mga kasambahay.Agad akong napatingin sa dala niyang bouquet ng red roses.“May bulaklak po kayo,” nakangiti niyang sabi bago iyon iniabot sa akin.Agad ko namang tinanggap ang bouquet. Hindi ko napigilang mapangiti habang bahagyang inilapit ang ilong ko sa mga rosas. Sa pamilyar na halimuyak ng pabangong kumapit sa mga talulot nito, alam na alam ko kung kanino galing ang mga bulaklak. Walang iba kundi kay Lucas.“Thank you, Daisy,” nakangiti kong sabi bago siya tinalikuran.Habang bitbit ang napakagandang bouquet, hinanap ng mga mata ko ang kam
“Iyon ang gusto niyang gawin, Mr. Sandstorm,” kalmado niyang sagot habang diretso ang tingin sa akin. “Ilang beses ko na siyang sinabihang dito na lang magtrabaho sa klinika ko. Libre na ang lahat ng gastusin niya, malaki pa ang magiging sahod niya. Pero paulit-ulit niya akong tinatanggihan. Sabi niya, masaya siyang maglingkod kay Don Hector dahil malaki ang utang na loob niya rito. Ano pa bang magagawa ko kung ayaw niya?”Saglit siyang huminto bago muling nagsalita, at mas lalong lumalim ang ngiti sa mga labi niya.“Kasi kung ako lang ang masusunod, gusto ko na siyang makasama sa iisang bahay kasama ang mga anak namin. Papakasalan ko siya sa isang malaking cathedral. Bibigyan ko siya ng marangyang kasal na hinding-hindi mo kailanman naibigay sa kanya noon.”
Valerius POVHabang bumibiyahe ang sasakyan papunta sa Montenegro Clinic, seryoso akong nakatitig sa mga dokumentong hawak ko sa ibabaw ng hita ko. Halos malukot na ang mga gilid ng mga papel dahil sa higpit ng pagkakahawak ko. Kung hindi tumawag si Marcus, malamang ay tuluyan ko nang pinunit ang mga dokumentong ito dahil sa yamot na nararamdaman ko.“Sir Valerius,” bungad ni Marcus sa kabilang linya. “Bukod po sa mga dokumentong nagpapatunay sa mga nagastos, mayroon pa po akong ipapadala sa inyo via email. Mukhang napakalaki ng perang ginastos ni Ma’am Victoria sa mga luho niya at sa pagsusugal sa casino gamit ang Black Card ninyo. At siya nga pala, pati po ang kay Ma’am Dahlia ay kasama na rin po sa pinadala kong email.”“Sige, ipadala mo sa akin lahat, Marcus. Gusto ko
Faith's POVMahigpit kong hinawakan ang tray na may lamang isang baso ng tubig habang naglalakad papunta sa silid ni Valerius. Inutusan ako ni Don Hector na tawagin siya para sa hapunan, kaya wala akong choice kundi harapin ulit ang lalaking iyon matapos ang mga nangyari kanina.Pagdating ko sa tapat ng silid niya, napansin kong bahagyang nakabukas ang plnto. Tahimik akong pumasok at napatingin sa plnto ng banyo. Naliligo siya kaya maghihintay na lang ako rito sa loob ng kwarto niya.Habang naghihintay, napatingin ako sa maliit na wooden shelf sa gilid ng silid. May nakalagay doong glass display case na naglalaman ng iba't ibang miniature items. Pero isang maliit na glass jar na nakapatong sa tabi nito ang agad nakakuha ng atensyon ko. Nanginig ang mga daliri ko. Dahan-dahan akong lumapit at tinitigan ang laman ng jar. Isang patay na fetus na nakalubog sa isang preservative solution.Biglang nagbalik sa isip ko ang gabing ginawa ko ang desisyong iyon, limang taon na ang nakalipas. Si












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
reviews