MasukPOV: Tasha
May kakaibang gaan akong naramdaman nang umagang iyon. Matapos ang ilang araw na puno ng pag-aalala, pagbabanta at mga lihim na unti-unting nabubunyag, sa wakas ay tila nakikita na namin ang katapusan ng lahat ng kaguluhan.Nasa kusina ako at naghahanda ng almusal nang dumating si Damian.“Magandang umaga, maganda kong asawa.” Napangiti ako nang halikan niya ang aking pisngi.“Magandang umaga. Mukhang maganda ang gising mo ngayon.”“Syempre naman. Wala na akongPOV: TASHA Sa unang pagkakataon matapos ang napakaraming pagsubok, tahimik ang umagang sumalubong sa akin.At nasa tabi ko, naroon ang lalaking minsang bumili ng oras ko.Si Damian Alejandro Gillette.“Bakit nakatitig ka sa akin?” tanong niya habang nakapikit pa ang mga mata.Napangiti ako.“Wala lang. Tinitingnan ko kung totoong payapa na ang buhay natin.”Dahan-dahan siyang dumilat at hinila ako palapit sa kanya.“Kung hindi pa, sisiguraduhin kong magiging payapa na.”“Paano kung may panibagong problema?”“Harapin natin.”“Paano kung may sumubok na namang sirain ang pamilya mo?”“Hindi na nila tayo madaling matatalo.”Hinalikan niya ang aking noo.“Pero sa ngayon, wala muna tayong iisipin. Nangako akong ilalayo kita sa lahat ng gulo.”Napakunot-noo ako.“Sandali. Saan mo naman ako dadalhin?”Ngumiti siya.“Sa lugar kung saan walang tumatawag sa akin bilang presidente ng Gillette Group.”“Talaga?”“Tal
POV: Tasha May kakaibang gaan akong naramdaman nang umagang iyon. Matapos ang ilang araw na puno ng pag-aalala, pagbabanta at mga lihim na unti-unting nabubunyag, sa wakas ay tila nakikita na namin ang katapusan ng lahat ng kaguluhan.Nasa kusina ako at naghahanda ng almusal nang dumating si Damian.“Magandang umaga, maganda kong asawa.” Napangiti ako nang halikan niya ang aking pisngi.“Magandang umaga. Mukhang maganda ang gising mo ngayon.”“Syempre naman. Wala na akong kailangang habuling kalaban ngayong umaga.”Natawa ako.“Sigurado ka? Baka may bigla na namang lumitaw na problema.”Umiling siya at niyakap ako mula sa likuran.“Please, Tasha. Hayaan mo muna akong maging masaya. Ilang araw din akong hindi nakakatulog nang maayos.”Humarap ako sa kanya.“Ang mahalaga, ligtas ka at ligtas ang pamilya natin.”Hinalikan niya ako sa noo.“At yan ang importante, Mahal ko.”Bandang alas-diyes ng umaga, nagtungo kami ni Damian
POV: Tasha “Siguraduhin mong makukuha natin ang mga dokumento. Hindi ako papayag na mawala ang ebidensiyang iyon. At Marco, huwag mong hayaang makalapit si Ricardo sa pamilya ko.”Pagkababa niya ng tawag, lumapit ako.“Hindi ka na naman natulog nang maayos?”Napalingon siya at ngumiti nang bahagya.“Sorry, mahal. Marami lang akong iniisip.”Hinawakan ko ang kamay niya.“Damian, ilang araw na nating pinag-uusapan ang problemang ito. Kailangan mo ring alagaan ang sarili mo.”“Alam ko. Pero ito na ang huling pagkakataon para tuluyan nang matapos ang lahat.”“May tiwala ako sa iyo. Alam kong malalampasan mo ito.”Hinalikan niya ang noo ko.“Thank you for believing in me.”Bandang alas-nuwebe nang dumating kami sa Gillette Group. Nandoon na si Lousiano at si Marco sa opisina ni Damian.“May balita na ba?” tanong agad ni Damian.Tumayo si Marco at inilapag ang isang folder sa mesa.“Sir, natunton na namin ang pinagtata
POV: Tasha “Damian, sino ba talaga si Vanessa sa dokumentong iyan?”Napabuntong-hininga siya bago isinara ang folder.“Si Vanessa ang babaeng matagal nang may kaugnayan sa pamilya namin. Siya ang dating asawa ng tiyuhin kong si Robert. Pero ilang taon na silang walang komunikasyon sa pamilya.”“Bakit kasama ang pangalan niya sa kasunduan?”“Hindi ko rin alam. Kaya kailangan kong makausap si Gabriel.”Kinuha niya ang cellphone at agad na tinawagan si Marco.“Marco, gusto kong makuha mo ang buong rekord tungkol kay Vanessa Gillette. Alamin mo kung ano ang kaugnayan niya kay Gabriel at kung bakit nakalagay ang pangalan niya sa kasunduan ng ama namin.”“Opo, Sir. Sisikapin naming makuha ang lahat ng impormasyon.”Pagkababa niya ng tawag, umupo ako sa tabi niya.“Damian, may gusto akong itanong.”“Ano iyon?”“Kung talagang anak ni Alejandro si Gabriel, bakit kailangan pa niyang gumawa ng paraan para sirain kayo ni Lousiano? Hindi ba m
POV: Tasha Montes“Marco, nasaan na ang mga tauhan natin?” tanong ni Damian habang nakatayo sa harap ng malaking bintana ng kanyang opisina.“Nasa lokasyon na po sila, Sir. Kumpirmadong naroon si Arturo Medina at Ricardo Villareal. Nakatakda po silang makipagkita sa taong nagbibigay sa kanila ng mga utos.”“Good. Gusto kong makuha ang buong pagkakakilanlan ng taong yon. Huwag kayong kikilos hangga't hindi ninyo nakukumpirma ang lahat.”“Yes, Sir.”“Marco, may isa pa. Nakuha ba natin ang orihinal na dokumentong ipinakita nila sa direktor?”“Opo. Nasa laboratoryo na po ang kopya para masuri ang pagiging tunay nito.”Tumango si Damian.“Balitaan mo ako palagi.”Pagkaalis ni Marco, napansin kong napapikit ang asawa ko at marahang minasahe ang sentido.Lumapit ako sa kanya.“Damian, mukhang ilang araw ka nang hindi nakakatulog nang maayos.”“I'm fine, Tasha.”“Hindi ka okay. Nakikita ko kung gaano ka ka-stressed.”Hinawakan niy
POV: Tasha “May problema na naman ba?” tanong ko nang matapos siya sa pakikipag-usap. Napalingon siya sa akin at marahang napabuntong-hininga. “May bagong impormasyon si Marco tungkol kay Ricardo Villareal.” “Ano naman ang natuklasan nila?” “Nagkaroon daw ng lihim na pagpupulong si Ricardo at isang hindi pa nakikilalang lalaki dalawang araw bago magsimulang kumalat ang mga tsismis tungkol kay Lousiano.” “Siya ba iyong lalaking kasama sa CCTV?” Tumango siya. “Pero hindi pa rin matukoy kung sino ang lalaking iyon. Gumamit sila ng sasakyan na walang rehistradong pangalan sa kanilang database.” “Kung ganon, talagang pinaghandaan nila ang lahat.” “Exactly. At may isa pang bagay na mas nakakabahala.” “Ano iyon?” Tumingin siya sa akin. “May natanggap na banta si Lousiano kagabi.” Nanlaki ang mga mata ko. “Banta? Ano ang sinasabi?” “Isang anonymous message. Pinagbabantaan siyang huwag nang maghalungkat tungkol sa nakaraan ng pamilya namin.” Hindi ako agad nak







