Share

CHAPTER 2

Author: Danica
last update Petsa ng paglalathala: 2026-09-09 18:27:35

Hindi ko alam na ang BGC pala ganun kaganda sa personal. Akala ko sa picture lang.

Pagbaba ko ng bus sa may Market, parang ibang mundo. Lahat mataas — building mataas, tao mataas, pati kilay nung babae sa harap ko mataas. Ako 5'0 lang, dala pink na maleta na sira na gulong kaya kinakaladkad ko na lang. Pawis na pawis na ako, pero ang bango pa rin ng paligid. Amoy aircon kahit nasa labas.

Naka red dress ako nun, yung best dress ko na binili ni Mama sa ukay sa Lipa, 150 pesos lang. Tapos nag heels ako. First time ko mag heels. Size 6, beige, nabili ko sa bangketa sa Lipa, 299 pesos. Sabi ni ate sa tindahan matibay daw, pang BGC daw.

Hindi pala.

Lakad ako papuntang High Street, dun daw kasi office ni Ninong Caleb sabi ni Ninong Boy. May binigay syang address na sulat kamay lang: "BGC, tapat ng Starbucks na malaki." Eh lahat ng kanto may Starbucks.

Hawak ko yung maliit na cactus na nasa paso, binalot ko sa dyaryo. Galing to sa Christmas party namin sa school, yun yung bunot ko. Sabi ko ibigay ko kay Ninong, kasi parang sya eh — matinik sa labas pero buhay pa rin kahit di dinidiligan.

Tapos yung pink na Tupperware, andun sa maleta, may lamang adobo na niluto ko kaninang 4am. Panis na ata kasi ang init sa bus pero okay lang, sayang eh.

Habang naglalakad ako sa High Street, naririnig ko tik-tak ng heels ko. Tik. Tak. Tik. Tak. Feeling ko ang tangkad ko na. Feeling ko bagay na ako sa BGC.

Hanggang sa...

_Pak!_

Natapilok ako. Hindi lang tapilok, natanggal yung takong. Yung left na heels, naiwan yung takong sa may butas ng sidewalk. Yung paa ko dumulas.

Tumumba ako. Hindi yung pa cute na tumba. Yung bagsak talaga na parang sako ng bigas. Yung cactus na hawak ko, nalaglag pero buti nabalot sa dyaryo kaya di nabasag. Pero yung maleta ko, bumukas, lumabas yung Tupperware.

Nakahiga ako sa gitna ng High Street, naka red dress, isang paa naka heels, isang paa nakamedyas lang na may butas.

Lahat ng tao tumingin. May babae na naka blazer, maputi, ang tangkad, naka size 7 na heels na ang kinis. Sya si Reese, pero di ko pa alam nun.

Tapos may lalaki na mabilis naglakad palapit.

Si Caleb.

Pero hindi yung Caleb na naka UST shirt na yellow at maong na punit. Naka black na polo, naka slacks, may ID na "ARCHITECT - DE GUZMAN". Malinis, mabango, yung buhok nya naka ayos, hindi tulad dati na parang kakagising lang sa ilalim ng mangga.

Tumigil sya sa harap ko. Tinitigan nya ako. Yung mukha nya... nagulat.

"Amara?"

Gusto ko lumubog sa lupa. Kasi yung adobo ko tumapon konti sa takip ng Tupperware, amoy na amoy na.

"Ninong..." sabi ko, mahina lang. Nahihiya ako tumayo kasi kita butas ng medyas ko.

Hindi sya lumuhod tulad dati nung 10 ako. Nanatili syang nakatayo. Tapos may nagsalita sa tabi nya, yung babaeng matangkad na naka blazer.

"Cal, who is she? Yung guard ba sa baba?"

Si Reese yun. Ngayon ko lang nalaman.

Sabi ni Caleb, "Ah, inaanak ng Tito Boy. From Lipa."

Inaanak ng Tito Boy. Hindi nya sinabi na "yung pang 51." Hindi nya sinabi na special.

Tumayo ako mag isa, kinuha ko yung takong na natanggal. Pinagpag ko dress ko. Yung tuhod ko may gasgas, dumudugo konti.

"Okay lang ako Ninong, may inaayos lang ako dito," sabi ko, pilit ngumiti. Yung ngipin ko dati may kulang, ngayon may braces na pero parang mas nakakahiya pa.

Tumingin sya sa cactus na hawak ko pa rin kahit nahulog na ako.

"What's that?" tanong nya.

"Ah, para sayo sana. Cactus. Kasi matibay, kahit di diligan..."

Hindi nya kinuha. Parang nandidiri pa sa dyaryo na pambalot.

"Amara, I'm in a meeting. Nasa rooftop bar kami. Iwan mo na lang sa guard."

Tapos umalis na sila. Si Reese, bago umalis, tinignan pa heels ko na sira. Hindi nang asar, pero yung tingin na parang naawa. Mas masakit pa yun kesa mang asar.

Naiwan ako dun sa High Street, hawak yung isang takong, isang cactus na may dyaryo, at Tupperware na may tumatagas na adobo.

Umupo ako sa gilid, tinanggal ko na lang pareho heels ko. Nag paa na lang ako. Mas komportable pa.

Dun ko naisip, tanga ko pala. Akala ko pag punta ko ng BGC, magiging BGC girl din ako. Akala ko pag nag heels ako size 6, magiging size 7 na ako tulad ni Reese.

Hindi pala. Pandak pa rin ako. Pang 51 pa rin ako na naiwan sa pila.

Pero hindi ako umiyak. Kasi yung adobo, sayang eh. Kahit panis na, kinain ko pa rin dun sa gilid habang nakayapak. Kasi galing pa Lipa yun.

At habang kumakain ako, tumutulo yung aircon galing sa taas ng building ni Caleb. Yung aircon na pang BGC, yung malakas, tumutulo sa balikat ko.

Yun pala yung simula ng tagas.

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • ANG NINONG KONG HINDI KO DAPAT MAHALIN   CHAPTER 30

    Yung Huling Handprint*Patay na ako.Ako si Amara.Sa Chapter 30, patay na ako.75 na ako nung namatay ako. Katabi ko si Boy sa maliit na puntod sa gitna ng 500sqm — sa ilalim ng mangga na 35 years old na ngayon, at bayabas na 34, at guyabano na 22.Yung puntod namin ni Boy, gawa sa pink na semento. Gawa ni Elias at Pako.Nakasulat:*"BOY ALONZO - 67 - NINONG NG 51, TATAY NG 1, LOLO NG BUONG BARANGAY"**"AMARA ALONZO - 75 - PANG 51 NA INAANAK, ASAWA NG NINONG, LOLA NG TUPPERWARE"*Si Mango, 60 na ngayon. Puti na buhok pero CEO pa rin ng Pink Tupperware Franchise na nasa buong Central Luzon na.Si Pako, 42 na. Si Sam, 41 na. May 5 anak na sila — lahat pangalan galing sa lalagyan: Tupper, Pink, Bayabas, Mangga, at Guyabano.Si Baby Tupper na dati 2 months lang nung Chapter 29, ngayon 23 years old na — teacher na sa Cabanatuan, nagtuturo ng kwento ng 80sqm.At sa Chapter 30, bumalik lahat sa simula.Si Tupper, 23, may dalang bagong bata — 6 years old, babae, payat, may dalang Tupperware

  • ANG NINONG KONG HINDI KO DAPAT MAHALIN   CHAPTER 29

    Yung 240sqm na Naging 500sqm*500sqm na kami.Hindi na 80. Hindi na 160. Hindi na 240.500.Kasi binili namin yung buong block sa Lipa, Cabanatuan.Pera saan? Sa Tupperware.Yung pink na Tupperware na 32 years old na may adobo, at yung basag na binuo na may bayabas at mangga — naging business na."Amara's Pink Tupperware Adobo at Bayabas at Mangga" — nasa SM Cabanatuan na. May franchise na sa Gapan at San Leonardo.Si Mango, 37 na, CEO. Si Elias, 43, contractor pa rin pero ng mall na.Si Pako, 19 na. Si Sam, 18 na — college na, Education, kasi gusto nya maging Teacher na magtuturo ng "DO NOT CUT" at "PLEASE PLANT" sa mga bata.Ako, 52 na. May apo na sa tuhod — si Baby Pink, 3 years old na, at si bagong baby ni Pako at Sam —Oo, may baby na sila.Hindi pa sila kasal, pero may baby na — 2 months old, babae, pangalan *Tupper*.Hindi joke. Tupper pangalan. Tupper Sam Pako.Kasi dun sila nabuo — sa Tupperware.At yung pader na pink na dati puno na ng handprint — ngayon 500sqm na pader.Buo

  • ANG NINONG KONG HINDI KO DAPAT MAHALIN   CHAPTER 28

    Yung Tupperware na Basag na Buo Na Ulit*Si Pako, 18 na.Legal na.Si Sam, 17 na — bukas mag 18 na sya.Yung basag na pink na Tupperware na dala ni Sam nung 6 pa lang sya — yung binigay ni Trisha na pang 12 na anak ni Boy dati — 11 years nang basag.Pero hawak pa rin ni Sam araw-araw.Isang umaga, sabi ni Pako sakin,"Lola Amara, aayusin ko na yung Tupperware ni Sam.""Paano, apo? 11 years nang basag yan. Wala nang takip.""Kukuha ako sa mangga at bayabas."At ginawa nya.Kumuha sya ng dagta ng bagong mangga na 12 years old na — yung tumubo nung namatay si Lolo Boy.Kumuha sya ng dagta ng bayabas na 11 years old na — yung tinanim nya nung 7 sya.Pinaghalo nya.Ginawa nyang pandikit.At idinikit nya yung basag na pink na Tupperware ni Sam.24 oras nyang hinawakan.Hindi sya natulog.Si Sam, nasa tabi lang, nanonood."Kuya Pako, hindi na yan maayos. Bili ka na lang bago."" Hindi. Eto yung Tupperware na nagdala sayo dito sa 240sqm nung 6 ka pa lang. Pag bumili ako ng bago, hindi na ikaw

  • ANG NINONG KONG HINDI KO DAPAT MAHALIN   CHAPTER 27

    Yung Pang 52 na Hindi Na Dapat Mahalin* 10 years na simula nung tinanim namin yung bayabas sa bagong 80sqm. Si Pako, 17 na. Si Sam na pang 52, 16 na. Yung bagong 80sqm + lumang 160sqm = 240sqm na buo na bahay namin — may mangga na 11 years old na ulit (yung usbong na tinanim ni Pako nung namatay si Lolo Boy), at may bayabas na 10 years old na na namumunga na. Ako, 50 na. Lola na talaga. May salamin na. Si Mango, 35 na. Si Elias, 42 na. Si Caleb, 62 na — hindi na architect, bantay na lang ng dalawang puno. Isang hapon, naabutan ko si Sam sa ilalim ng bayabas. Umiiyak. Hawak yung pink na Tupperware na 32 years old na — yung Tupperware na 3 beses nang nawala, na ngayon nasa kamay na ng pang 52. "Tita Lola Amara, bakit po ganito?" "Bakit ano, Sam?" "Si Kuya Pako po, Ninong ko. Sabi ni Mama Trisha, wag ko daw po sya mamahalin. Kasi Ninong ko daw sya." Bumalik. Lahat bumalik. Same na same nung ako, 20 years old, umiiyak kay Ninong Boy sa ilalim ng mangga, hawak yung pink na Tu

  • ANG NINONG KONG HINDI KO DAPAT MAHALIN   CHAPTER 26

    Yung Bagong 80sqm*1 year na simula nung namatay si Boy at tumubo yung bagong mangga.Si Pako, 7 years old na.Yung usbong na tinanim nya nung Chapter 25, 1 foot na. May 7 dahon na — kasing edad nya.Si Baby Pink, 2 years old, araw-araw kinakausap yung usbong."Kuya Lolo Boy, laki ka pa."Oo, tinatawag ni Baby Pink yung usbong na "Kuya Lolo Boy."Kasi yun sabi ni Pako sa kanya.Ako, 40 na. Hindi na ako nagtitinda ng Tupperware lang. May lupa na ulit kaming binili.Sa tabi ng 160sqm.80sqm ulit.Same size nung Chapter 1 kung saan tayo nagsimula nung may utang si Mama na 1.5M at may mangga sa gitna.Pero ngayon, wala pang mangga sa bagong 80sqm. Bakante lang. May damo.Sabi ni Mango, 25 na, habang karga si Baby Pink,"Mama, anong gagawin natin dito sa bagong 80sqm?"Sabi ko, "Gagawin nating pader ulit na pink."Si Elias, 32 na, may dala nang hollow blocks."Caleb — este Tay Caleb — tulungan mo ako dito sa bagong pader."Si Caleb, 52 na, dumating ulit. May dala ulit syang blueprint.Pero

  • ANG NINONG KONG HINDI KO DAPAT MAHALIN   CHAPTER 25

    Yung Buto na Tumubo Ulit*Akala namin WAKAS na nung Chapter 24 nung pinutol namin yung mangga at namatay si Boy.Hindi pa pala.Kasi yung buto na tinanim ni Pako sa gitna ng 160sqm — kung saan dati nakatayo yung 25-years-old na mangga — tumubo.1 week lang simula nung namatay si Boy.May usbong.Maliit. Green. May isang dahon pa lang.Si Pako, 6 years old, araw-araw dinidiligan."Lola Amara, tutubo ulit si Lolo Boy?"Hindi ko alam isasagot. Kasi 39 na ako, byuda na. Yung kamay na dati may bato nung 10 years old ako na tinanggal ni Boy, ngayon hawak ko na mag-isa yung pink na Tupperware.Sabi ko kay Pako, " Hindi si Lolo Boy tutubo, apo. Yung mangga."Pero si Pako, matigas ulo — mana kay Boy."Hindi Lola, si Lolo Boy yun. Sabi nya dati sa akin bago sya mamatay, 'Pako, pag namatay ako, itanim mo ako sa gitna para may lilim pa rin kayo.'"Umiyak ako.Kasi naalala ko, bago mamatay si Boy, bumulong sya kay Pako, hindi sakin.Ngayon alam ko na kung ano.Si Mango, 24 na, may dalawang anak n

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status