Masuk"My deepest condolences to you and your family, Ernesto Evangelista..""Thank you, for your sympathy, Mrs. Rosa Montenegro.."Ang kasunod ay isang katahimikan na tila nagpakiramdaman ang magkabilang linya. Si Ernesto Evangelista— nanginginig ang kamay na nakahawak sa telepono sa kaniyang silid. The particular phone that strictly prohibited and applicable for one caller only. Ilang taong hindi nagagamit ang telepono sa gilid ng silid ni Ernesto Evangelista. Dahil sa loob ng dalawamput dalawa ay hindi na nag-ring ang private telephone na yun."You bother to call after 22 years.." Ernesto said, voice tired and weary."Time calls for it... Time passes by, hindi naman ako bato at may damdamin din ako.." A pause. "Kahit ano pa ang nangyari... May apo ako na siyang mag-uugnay ko sa Evangelista.""Yet you sounded like you don't want to bridge the gap between the Evangelista and Montenegro..""Don't start Mr. Evangelista..." Lola Rosa warned. "Gaya ng sabi ko, mayroong Tyrone Montenegro na mag
Tyrone's POVHapon na pero hindi ko nakita si Issa sa mansion. Hindi rin siya sumama ng agahan sa amin ni Lola Rosa. When I asked the maid about her, one of the maid said na hindi rin siya nag-lunch. Nakatulog kasi ako dahil sa pagod at puyat. I didn't bother check on her, I mean, buntis si Issa, anak ko ang dinadala niya. Walang kinalaman ang bata sa away namin, kailangan niya ng masarap na pagkain at tamang pangangalaga para sa sanggol."Go check on her.." Utos ko sa isa sa mga katulong. Aalis na naman ako patungo sa lamay ng Daddy ko, kakausapin ko pa ang investigator ukol sa krimen."Yes, sir." Tumalima at tumalikod na ang katulong. "Sige po, sir."Kung manganak na si Issa, full support ako sa bata pero tatapatin ko si Issa na tapos na kami, wala nang namamagitan sa aming dalawa maliban sa bata. I will focus to the company, to Lola Rosa and myself. Kalimutan ko na si Amanda, hindi kami para sa isa't-isa. I have a lot on my plate that I don't have time to argue with Issa, ang mahal
Tyrone's POV"Lola.." Kinabukasan ay yakap ni Tyrone si Lola Rosa."Tyrone.." Hinahaplos ni Lola Rosa ang apo na parang bata na nakaluhod sa harap ng rocking chair ng matanda. Umiiyak si Tyrone na parang bata na nawalan ng laruan.At si Lola Rosa din ay tahimik na nag-uunahan ang mga luha sa kaniyang wrinkled cheeks, an indication that her time in this world is numbered."It's okay my grandson, kaya mo yan, iho. You are stronger than everyone else you know.. Kaya mo yan.." Patuloy na sinubsob ni Tyrone ang kaniyang mukha sa dibdib ng lola na parang sanggol na naghihingi ng pagmamahal."Just when.. I thought.. I have.. a father, a family, binawi rin naman kaagad..""We are your family Tyrone.""I know Lola, alam ko.. Pero akala ko si Daddy ay--" Hindi na natapos ni Tyrone ang sasabihin."Alam ko, Tyrone at hindi kasalanan ni Victor, hindi ka niya gustong iwanan.. He was murdered."Nag-angat ng ulo si Tyrone at bumitaw sa paghawak kay Lola Rosa. Pero nanatili siya sa carpeted floor ng s
Amanda's POV"Adonis... Tyrone.." Bumilis ang tibok ng aking puso na makitang magkasama ang dalawang lalaki na naging bahagi ng buhay ko.Nasa mansion ng mga Evangelista kami, sa kanilang bahagi ng mansion kung saan mayroong viewing sa wake ni Victor Evangelista. Unang gabi ng kaniyang lamay.Pagpasok ko pa lang, amoy bulaklak na agad. White roses, sampaguita, at stargazer lilies — paborito ni Geneva, pero ngayon para kay Victor. Ang buong viewing hall ay puti at ginto. Sa gitna, ang kabaong ni Victor, dark mahogany with gold trims, bukas ang kalahati para makita ang mukha niya. Naka-barong Tagalog siya, nakaayos, parang natutulog lang. Sa likod niya, malaking portrait — Victor na nakangiti, naka-tuxedo, kuha nung kasal nila ni Geneva.Sa paligid, mga upuan na velvet, mga kandila, at mga picture frames — si Victor nung bata, si Victor with Tyrone, so Victor with Lolo Ernesto, si Victor with Adonis si Victor with Geneva and I was a bit surprised pero si Victor with Chloe. Sa isang sul
"What were you thinking??" Hinila ni Miguel Mendoza si Cathy patungo sa kaniyang cabin pagkatapos ng launching ng barko."Bi-bi-tiwan mo ako, nasasaktan ako!"Tinulak ni Miguel ang pintuan ng cabin at ganon din si Cathy, bumagsak sa kama ang babae. Nanlaki ang mata niya, hindi makapaniwala sa paghila at pagtulak ni Miguel. Maraming taon na silang nagsama, lampas sampung taon kung ibilang pa ang kanilang pagsasama bilang magkaibigan na hindi pa friends with benefits. F*ck buddy, situationship or whatever the hell their level is! Hindi naging physical sa kaniya si Miguel, kahit nga magtatalo sila kadalasan siya ang nanaig, nanalo at hindi si Miguel, but now, she was surprised."Miguel you are drunk so I'll let this slide." Tumayo si Cathy upang lalabas.Pero hinablot siya ni Miguel at hinawakan sa leeg. Ginapos ni Miguel ang kaniyang dalawang kamay sa leeg ni Cathy."Mig--" Nauubo si Cathy at hinahabol ang hininga. Hinahampas ang kamay at braso ni Miguel. "I -- can't.. breath..""Bakit
"Geneva, wake up.."Ang boses na ito.."I'm not here to watch you die Geneva, I'm here because you needed me.."Pagmulat ni Geneva, nakita niya ang kaniyang ina, nakaupo sa upuan na nasa gilid ng kaniyang hospital bed. Naka-black blazer si Mommy Helena, pero halatang puyat, walang makeup, hawak ang maliit na bibliya. "Mommy." Kaagad na dumaloy ang luha ni Geneva."Do you want Justice?" Diretsahan na tanong ni Helena."Mommy.. wala na akong inisip pa kundi ang maparusahan ng kamatayan ang taong pumatay kay Victor! O kaya naman ay mabulok sa bilangguan ang taong pumatay kay Victor!" Geneva clenched her teeth."...at bumaril sa 'yo.." Dagdag ni Helena, tinuro ang balikat ni Geneva na may bandage — graze wound lang, pero muntik na sa puso. "Are you sure you want that man dead?" Helena asked, eyes sharp."Ano bang klaseng tanong yan Mom? Of course, I want that man to rot in jail!" Nag-iwas ng tingin si Geneva. Bago pa dumating ang kaniyang mommy ay nanaginip siya kay Miguel. At bumilis a







