Mag-log in"Nagustuhan? Mali ka, hindi kita gusto, MAHAL kita." Pagtatama ko sa kanya. "Saka bakit ka nagtatanong? Dapat ba maraming dahilan para mahalin ang isang tao?" "Para sa akin, oo." Ngumiti ako. "Sabagay tama ka. Gusto mo talagang malaman? Nakita ko kasi na mabuti kang tao, isa yun sa rason kaya minahal kita. Iba sa mga lalaking nakilala ka. Eh ikaw? Bakit hindi mo ako magustuhan noon?" Lakas-loob kong tanong. Tiningnan niya ako ng diretso sa mata. "Dahil iba ang gusto ko." "Ouch ha ang prangka." "Hindi ako marunong mang-sugarcoat. Pero noon 'yun noong hindi pa ako kasal. Hindi naman ako malalim magmahal." "Wag ka magsalita ng tapos. Baka magulat ka mahal na mahal mo na pala ako." Biro ko sa kanya. Umabot ako ng tubig para uminom pero biglang akong nasubsob sa kanya. "Ops sorry!" Babalik sana ako sa inuupuan ko ng hapitin niya ako palapit sa kanya. "Kung dumating man 'yon, mas maganda. Hindi ka naman mahirap mahalin, Annaliza." Namula ang mata ko sa sinabi niya. Ibig s
Nagsisisi na talaga ako na hindi ako nagpaturo kay Kuya Eliot na lumangoy. Hindi sana ako napahiya sa asawa ko ngayon. Marunong naman ako noong bata pa ako ang sabi nila mommy ay na-trauma lang ako sa tubig nung nakapanood ako ng Movie noon tungkol sa mga killer shark. "Ready ka na ba?" Tanong ni Din habang nasa fishing boat kami at namimingwit ng isda. Tapos na kami manghuli kaya sisimulan na namin ang swimming lesson naming dalawa. "Kung natatakot ka at hindi ka pa handa ay sa susunod na." "S-Sino ba ang nagsabi na takot ako? M-malamig lang kaya!" Umirap ako ng tumawa. "Sabing hindi nga ako takot, ano ba!" "Don't worry, nandito naman ako. Hindi kita hahayaang malunod." "Sa tubig oo. Pero sayo lunod na lunod na ako." Lunod na lunod na ako sa pagmamahal sayo. Hirit pa ng isip ko. Nakakatawa dahil hindi ako takot mamatay sa tuwing sumasali ako sa mga Car racing. Pero sa dagat ay takot ako. Kasalanan ito ni Kuya Eliot eh. Pinanood ako ng Sharks movie na talagang nakakatakot!
Kinabukasan ay nagising ako na sobrang sakit ng katawan ko. Para akong binugbog kasampong tao. Nanginginig ang mga tuhod ko at halos hindi ako makatayo. Namamaga ang pagkababâe ko at lamog na lamog. Kinipkip ko ng kumot ang katawan ko. Hanggang ngayon ay wala pa rin akong saplot. Paglingon ko sa tabi ko ay wala ang asawa ko. Nasaan kaya si Din? Tumayo ako kahit na ang sakit ng katawan ko para maligo. Sigurado na maiibsan ang sakit ng katawan ko kapag niligo ko ito. Pagkatapos maligo ay nagbihis na ako at lumabas ng kwarto. Hindi pa ako nakakarating sa hagdan ay tumiklop na ang tuhod ko. Hindi ko maihakbang ang tuhod ko sa sobrang sakit ng pagkababaê ko. Bawat hakbang ko ay kumikirot ang buong katawan ko. Nag aalalang nilapitan ako ni Din ng makita ako. Inalalayan niya akong maglakad hanggang dining room. Pulang-pula ako habang nakakapit sa kanya. Bigla kong naalala ang intense na naganap sa amin kagabi. Kapag naaalala ko kung gaano kami katagal nagtalík ng paulit-ulit at kung
Kumunot ang noo nito ng dalhin ko sa dati kong kwarto. Pinalinis ko na ito bago pa kami magpunta dito at pinaayos ang disenyo. Binagay ko ang disenyo sa paborito niyang kulay. Pula at kulay abo. "Ayaw mong pumasok?" Hindi kasi ito pumasok sa loob. "Din, mag asawa na tayo. Alangan tumuloy tayo sa magkaibang kwarto." Hinila ko ito sa kamay ko papasok pero hindi nila ang kamay sa akin. "Look, Annaliza. I appreciate your effort. Pero hindi mo kailangan gawin ang lahat para i-please ako. Marunong naman ako mag-adjust." "Ah ito bang kulay ng kwarto? Alam ko naman 'yun, Din. But as your wife I want to do this. Hayaan mo na ako, ganito talaga ang babae kapag masaya sila at mahal nila ang isang tao. Ngayon alam mo na kung paano ako magmahal? Kaya alagaan mo na lang ako, hmm?" Ani ko sabay kindat sa kanya. Hindi na niya ako pinigilan ng hilahin ko siya papasok. Ibang tuwa at kaba ang gumapang sa katawan ko ng sumara ang pinto. Nauna siyang naligo sa akin habang inaayos ko ang mga gami
Pagdating sa daungan ay inalalayan niya akong bumaba. Sa Isla kasi ang napili naming lugar para maghoneymoon. Kung ganda lang ang pag uusapan ay hindi magpapatalo ang Isla kung saan kami nagkaisip nila kuya. Saka perfect ang lugar na iyon para masolo ko si Din. Walang makakapigil sa akin na gawin ang lahat ng gusto ko sa asawa ko. Namula ako sa mga iniisip ko. “My god! Ano ba ‘tong mga iniisip ko!” Mahina kong bulong. Nang mapatingin ako kay Din ay nahuli ko siyang nakatingin sa akin. “Hindi kita pinipilit na gampana ang tungkulin mo bilang asawa ko, Annaliza. Hindi mo kailangan kabahan.” “Ako napipilitan? No! Gustong-gusto ko nga—“ nanlaki ang mata ko ng madulas ako. “I-I mean, bakit naman ako kakabahan eh natural sa mag asawa ‘yon.” Pumitlag ito ng hawakan ko sa hita. “Mukhang ikaw ang kinakabahan sa ating dalawa.” May ngisi sa labi na tudyo ko sa kanya. Namumulang lumunok ito ng laway at umusod palayo sa akin. Sakay na kami ng Yate ngayon patungo ng Isla. “Sige magp
(Annaliza pov) Tumingin ako sa salaming nasa harapan ko. This is it. Dumating na ang araw na pinahihinta ko. Makakasal na ako sa lalaking mahal ko. Simpleng white dress lang ang suot ko. Hindi magarbo ang kasal namin dahil Civil wedding lang ang kasal naming dalawa. Noon hindi ko pinagarap ng simpleng kasal. Mahilig ako sa mga fairytale stories, kagaya ng mga prinsesang nababasa ko doon, gusto ko din makasa ng engrande. Iyon ang pangarap ko noong hindi ko pa minahal si Din. But now it doesn’t when my wedding is simple or not. Ang mahalaga ay maikasal ako sa kanya. Hindi na mahalaga kung simple ang mahalaga ay maitali kaming dalawa sa isa’t isa at mapasaakin siya. Grabe ang kaba ko habang lulan kami ng kotse nila Mommy. Iniisip ko kung nasa hotel na ba si Din? What if magbago ang isip niya at hindi ako siputin? ‘My god, Annaliza! Stop thinking that! Hindi ipapahiya ni Din ang pamilya niya!’ Wika ko sa sarili ko para kumalma. Masaya ako ngunit may takot sa puso ko. Hanggat







