MasukNAKARAMDAM SI DAVIANA ng kirot sa puso, at sandaling natahimik. Matapos ang maingat na pag-iisip, naglahad siya ng kanyang oipinyon na alam niyang hinihintay ni Rohi na kanyang sabihin. Kailangan niyang ipahayag din ang opinyon.“It's not that I'm soft-hearted, but I feel a little uncomfortable. Hindi pa ako nakipag-away kahit kanino sa tanang buhay ko at alam mo iyan. Kahit na kinasusuklaman ko siya nang malala, ayaw ko namang maging ganito siya.”Nanatiling tahimik lang si Rohi. He had thought about worse things countless times, and he wanted everyone in the Gonzales family to die. Alam niyang iba si Viana sa kanya. Mabait ito at mahinahon. Nakita niya ang tingin nito sa mga mata nang tumingin ito kay Warren kanina. Inakala nitong naitago niya ito nang maayos, kaya hindi niya ito ibinunyag. Nabasag ang katahimikana na nasa kanilang pagitan nang biglang may mag-doorbell. Nauna si Rohi na tumayo para dito.Napabuga nang hangin si Viana. Gustong-gusto niyang itanong kay Rohi kung ano a
MATAGAL NG BATID ni Viana na may lamat ang relasyon ng mag-amang Rohi at Welvin. At ngayong nasa company si Rohi, hindi na mapigilan ng babae na isipin kung sino ang pipiliin ni Rohi in case na papiliin siya ng ama sa pagitan ng kanyang trabaho o siya. Daviana found that she was still uneasy because he didn't say anything. It was at this moment that she finally understood how he had felt before. It turned out that worrying that she would not be firmly chosen by the other party was such a tiring thing. Umalis siya nang hindi nagpapaalam, biglang naging engage kay Warren pagkatapos ay inabandona niya. No wonder Rohi thought he was a spare tire. Matatakbuhan lang sa gitna ng mga pangangailangan.“Rohi…” Nakailang sulyap na si Daviana sa nobyo habang pauwi sila. Nanatiling seryoso ang hitsura doon ni Rohi. Hindi na ulit kinuha pa ng babae ang atensyon ng lalaki dahil baka mapahiya lang siyang muli. Daviana doesn't know if it was because of the emotions that affected her body, but at nigh
IN THE PAST, Warren couldn't stand being insulted. If anyone dared to hurt him, he would want to return it tenfold. But now...that person is Daviana. He didn't know how to pursue the matter. At wala rin siyang planong gantihan ang babae.Carol insisted on getting an explanation for him, but now, Rohi and Daviana were standing here, the two of them were on the same side, standing side by side, protecting each other, which deeply hurt his eyes. Doon pa lang ay talo na ulit siya.Who is being tortured by this conversation today?He felt like he was almost suffocating.“How can we just let it go? It's such a big deal. Warren huwag kang matakot. Kahit na kampi ang Daddy mo sa anak sa labas niya ngayon, huwag kang mag-alala. Hmm? Narito ang Mommy…I will help you get justice. Tutulungan kita anak. Hmm? Tutulungan ka ng Mommy na makuha mo ‘yun.”“Ang sabi ko, kalimutan niyo na. Alin ba doon ang mahirap intindihin, Mom?” Itinaas na ni Warren ang kanyang mga mata. Nakatingin na noon kay Davian
GALIT NA GALIT na noon si Carol sa kanya, nanginginig na rin ang mga labi niya na hindi niya mapigilan.“Alam kong masama ang loob mo sa anak ko noong iwanan ka niya sa araw ng engagement niyo, but logically speaking, hindi niya deserve na magkaganito! Sabay kayong lumaki, di ba? Don't you feel anything at all?” patuloy na pangongonsensya ng Ginang. “You injured his hand like this, and you still have this attitude? Nasaan doon ang hustisya?!”Viana’s fingers curled slightly. Aksidente ang injury ni Warren at hindi niya sinasadya rin iyon. She had to admit that she was caught off guard by this accident. She was silent for a moment, then spoke again, her tone finally softening. She patiently explained to Carol. “Tita, hindi ko po talaga alam na injured na siya ng mga sandaling iyon. Kung alam ko, hindi ko ginawa ang bagay na iyon. Warren should be aware of his own condition. Why would he provoke me when he was obviously injured? Bakit naghahamon pa siya ng gulo kay Rohi?” Upon hearing
NATAHIMIK SI ROHI at pinagtuunan na lang ng pansin ang kanyang pagmamaneho. Bagama't hindi niya maintindihan ang iniisip ni Viana, malinaw niyang naramdaman ang pag-iiba ng gawi ng babae magmula nang marinig ang balita na sinabi ng ama niya kanina.If it's not because of fear, then why?He didn't want to think too much.Nakarating ang dalawa sa ospital at dumiretso sila agad sa ward. The atmosphere in the VIP ward was a bit solemn. Natagpuan nila doon ang mag-asawang Welvin, Carol at si Warren. Seeing Rohi and Viana coming, Welvin sent the nurse away first. Paglingon niya, tumayo na si Carol mula sa sofa at sinigawan na si Viana. “Paano mo nagawa ‘to kay Warren?! Magkasama kayong lumaki. Injured na nga ang kamay niya tapos tinulak mo pa! It's a fractured bone! Do you want to cripple his hand?!” Malakas ang boses ni Carol na may kalakip na paninisi. Viana clenched her fists and stood there, her body a little stiff. Ilang hakbang na lang ang layo niya sa kama, hindi siya gumalaw at su
NANG MGA SANDALING iyon, ang pakiramdam ni Viana ay hindi siya magaling magsalita at hindi niya maipaliwanag nang malinaw ang kanyang sarili.“Ano bang naisip mo at tinanggap mo ito?” kalmadong tanong ni Rohi na may naglalarong ngiti sa labi niya, bahagyang niliitan niya pa ang kanyang mga mata habang nakatitig pa rin kay Viana. “Seryoso ka na ibinigay niya ito sa’yo at gusto mo naman? Saan mo naman nga ito gagamitin kung wala kang planong suotin?”Viana felt that he had seen through her, but she really couldn't confess it. She had previously thought about accepting Anelie’s suggestion and wearing this for him to see. Tumigil si Viana sa pagsasalita, sumimangot siya, pinatulis ang nguso at muling hinila ang kanyang damit pantulog na pinag-aagawan nila ni Rohi, ngunit hindi niya ito makuha. Just when she was about to give up, the nightgown in her hand was suddenly pulled by the other end. Mahigpit ang hawak niya dito at hindi inaasahang malakas na nahila siya ni Rohi kaya naman ay dumi
PINAG-ISIPAN ITONG MABUTI ni Rohi at napagtanto na noon ang pagkakaroon ng ganitong hobby ay isang luho para sa kanya. After all, being able to live a peaceful and smooth life was already very good. Pero ngayong nabanggit na ito ni Viana, handa ng gumawa ng pagbabago doon ang lalaki.“Kung mayroon
WALANG PAGDADALAWA NG isip na hinila ni Viana si Rohi palayo kay Warren at tiningnan na ito mula ulo hanggang paa. Puno ng pag-aalala ang mga mata niya. Hindi maikakaila ang kabang nasa mukha nito.“Ayos ka lang ba? Nasaktan ka ba niya? Sabihin mo sa akin, Rohi.”Nagulat doon si Rohi. Siya ang tina
WARREN SEEMED STUNNED. His friends lowered his head to examine the wounds on his body. Tahimik siyang nakaupo doon na parang iskulturang bato na bumagsak. Napaungol siya hanggang sa mahawakan ng kaibigan ang kanyang kanang kamay. Tumitig na doon ang lalaki. Balot na balot na iyon ng kanyang umaalin
NO WONDER WELVIN got up so early today, naisip iyon ni Warren habang pababa ng hagdan. Parang umaalingawngaw pa rin sa tainga niya ang mga sinabi ng ama sa kanyang kausap sa kabilang linya.“Now, we need to not only win over Rohi, but also his team. Do you know how many domestic companies want to w







