LOGINSINUNDAN NG TINGIN ni Rohi ang dalawang babae na lumakad patungo ng banyo. Hindi nakaligtas iyon kay Keefer at Meher. Makahulugang nagkatinginan ang dalawang lalaki ngunit hindi nagbigay ng opinyon sa mga kinikilos ni Rohi.“Sa palagay mo may sakit sa utak si Keefer?” unang tanong ni Anelie pagkapasok nila ng banyo.Viana was confused.“I mean, I just met a handsome guy and chatted for a few minutes, and he said to him in front of him that I have no chance. Wala naman akong sinabing lalandiin ko ang lalaking iyon na kakilala pala ng boyfriend mo.” complain pa ni Anelie, may kasama pang mwestra ang kanyang mga kamay. “Ano sa tingin niya sa akin kaladkarin? Don't I have any dignity?”Nakagat ni Viana ang pang-ibabang labi. Sinama lang ba siya ng kaibigan upang ilabas ang frustration nito?“Nakakabuwisit! Ang sarap niyang sapakin! Kung hindi lang talaga ako nahihiya doon sa lalaki at sa boyfriend mo.”Nakangising sinandal ni Viana ang likod sa sink ng banyo. Hinagod na ng tingin ang kaib
VIANA THOUGHT KEEFER was amazing. She had heard of men competing with their friends for women, but this was the first time she saw him competing with women for his friends. Nanliit na ang kanyang mga mata, nanunukso na rin iyon. Bago pa makapagsalita ang babae ay inunahan na siya ni Rohi. Nakangiting nilingon na niya noon ang kasintahan.“Let's go to them together.” suggestion ni Rohi na padausdos ng hinawakan ang isang kamay ni Viana.The three of them walked over. Nang makita ni Meher ang bulto ng paglapit nila sa kanyang banda, agad na itong tumayo. He took a glass of shots and gave it to Rohi. Abot-tainga na rin ang ngiti ng lalaki nang makita kung sino ang kaharap niya.“Long time no see, Rohi!”Rohi took it and clinked glasses with him. Uminom na sila ng sabay. Nabaling na ang paningin ni Meher kay Viana na nakahawak na noon sa kamay ng kanyang kasintahan. Tahimik na nagmamasid at nakikiramdam sa mga kaganapan.“You are Daviana Policarpio, right?”Namilog ang mga mata ni Viana s
SA KATAPUSAN NG buwang iyon, nag-organize si Keefer ng party. There were a lot of people and a grand ceremony this time, and the event was held in a luxurious box in a high-end club in the city center.“Nasaan ka na, Rohi? Narito na ang lahat ng member ng team, pati si Meher ay narito.”“Nasa bansa si Meher?”“Yeah, just tell me whether you're coming or not.” pressure pang wika ni Keefer sa kaibigan. Rohi hadn't originally planned to go, but when he heard Meher name, he changed his mind.“Sige, pupunta ako.”“Sino si Meher?” tanong ni Viana sa nobyo matapos ibaba nito ang hawak na cellphone.Kasalukuyang nakaupo siya sa kandungan ni Rohi noon kung kaya naman dinig niya lahat.“Isa sa mga kaibigan ko noong nag-aaral pa ako. Do you remember before when I told you before that when I participated in that competition, I called in people from abroad to help me? Isa siya sa hiningian ko ng tulong.”Marahang tumango lang ang ulo ni Viana nang maalala ang araw na iyon. “He took time off to h
NAKARAMDAM SI DAVIANA ng kirot sa puso, at sandaling natahimik. Matapos ang maingat na pag-iisip, naglahad siya ng kanyang oipinyon na alam niyang hinihintay ni Rohi na kanyang sabihin. Kailangan niyang ipahayag din ang opinyon.“It's not that I'm soft-hearted, but I feel a little uncomfortable. Hindi pa ako nakipag-away kahit kanino sa tanang buhay ko at alam mo iyan. Kahit na kinasusuklaman ko siya nang malala, ayaw ko namang maging ganito siya.”Nanatiling tahimik lang si Rohi. He had thought about worse things countless times, and he wanted everyone in the Gonzales family to die. Alam niyang iba si Viana sa kanya. Mabait ito at mahinahon. Nakita niya ang tingin nito sa mga mata nang tumingin ito kay Warren kanina. Inakala nitong naitago niya ito nang maayos, kaya hindi niya ito ibinunyag. Nabasag ang katahimikana na nasa kanilang pagitan nang biglang may mag-doorbell. Nauna si Rohi na tumayo para dito.Napabuga nang hangin si Viana. Gustong-gusto niyang itanong kay Rohi kung ano a
MATAGAL NG BATID ni Viana na may lamat ang relasyon ng mag-amang Rohi at Welvin. At ngayong nasa company si Rohi, hindi na mapigilan ng babae na isipin kung sino ang pipiliin ni Rohi in case na papiliin siya ng ama sa pagitan ng kanyang trabaho o siya. Daviana found that she was still uneasy because he didn't say anything. It was at this moment that she finally understood how he had felt before. It turned out that worrying that she would not be firmly chosen by the other party was such a tiring thing. Umalis siya nang hindi nagpapaalam, biglang naging engage kay Warren pagkatapos ay inabandona niya. No wonder Rohi thought he was a spare tire. Matatakbuhan lang sa gitna ng mga pangangailangan.“Rohi…” Nakailang sulyap na si Daviana sa nobyo habang pauwi sila. Nanatiling seryoso ang hitsura doon ni Rohi. Hindi na ulit kinuha pa ng babae ang atensyon ng lalaki dahil baka mapahiya lang siyang muli. Daviana doesn't know if it was because of the emotions that affected her body, but at nigh
IN THE PAST, Warren couldn't stand being insulted. If anyone dared to hurt him, he would want to return it tenfold. But now...that person is Daviana. He didn't know how to pursue the matter. At wala rin siyang planong gantihan ang babae.Carol insisted on getting an explanation for him, but now, Rohi and Daviana were standing here, the two of them were on the same side, standing side by side, protecting each other, which deeply hurt his eyes. Doon pa lang ay talo na ulit siya.Who is being tortured by this conversation today?He felt like he was almost suffocating.“How can we just let it go? It's such a big deal. Warren huwag kang matakot. Kahit na kampi ang Daddy mo sa anak sa labas niya ngayon, huwag kang mag-alala. Hmm? Narito ang Mommy…I will help you get justice. Tutulungan kita anak. Hmm? Tutulungan ka ng Mommy na makuha mo ‘yun.”“Ang sabi ko, kalimutan niyo na. Alin ba doon ang mahirap intindihin, Mom?” Itinaas na ni Warren ang kanyang mga mata. Nakatingin na noon kay Davian
AYAW PA RIN ni Warren na makipag-usap sa ina kahit nakalabas na siya. He planned to go to the medicine box to get stomach medicine and went straight to the living room on the second floor. Carol followed carefully all the way, constantly persuading him. Kailangan niyang kumbinsihin ang anak na maki
NANLALABO NA ANG mga mata ni Melissa nang dahil sa baha ng kanyang mga luha sa sinabing iyon ni Warren. Nangatal na ang kanyang labi nang ititig ang mga mata niya sa mukha ng lalaki. Hindi siya makapaniwala na darating sila sa puntong iyon na makikipaghiwalay ito sa kanya. Buong akala ay magagawa n
WALANG IMIK NA sinunod ni Warren ang sinabi ng ama. Sa totoo lang ay wala siyang kagana-gana. Ilang araw man siyang hindi kumain, hindi pa rin siya nakakaramdam ng gutom. Kumukulo ang kalamnan niya pero wala siyang pakialam. Nagkukumahog na tinawag ni Carol ang katulong upang ipainit ang pagkain na
KINABUKASAN, NAGISING SI Daviana na nakahain na ang kanilang agahan. Dumulog na lang siya sa lamesa habang malapad ang ngiti dahil sa napakagwapong fiance niya sa kanyang paningin. Masarap ang tulog niya kung kaya naman maganda rin ang kanyang gising ng umagang iyon. Wala itong katulad.“Salamat,”







