CHAPTER 4

HERMOINE POV

'Si Jacob? Anong kailangan niya sa akin? Hindi ba't sinabi na niya sa akin kagabi na hindi na niya ako gustong makita pa. Bakit ngayon ay naririto siya sa pamamahay ko?' puno nang mga katanungang sigaw nang isipan niya.

Baka makikipagbalikan na siya sa akin? Siguro ay napagtanto kaya niya na mas mahal niya pa ako kumpara sa babaeng Kristel na iyon?

Mukhang napansin nang kanyang ina ang malalim niyang pag-iisip kaya muli itong nagsalita.

"Kung ano man ang problema ninyong dalawa ay pag-usapan ninyo iyan nang mabuti. Pero ang mapapayo ko lang sa iyo anak ay huwag ka sanang maging tanga," anas nang kanyang ina bago ito umalis.

Napapakurap na napatitig siya sa bulto nang kanyang ina.

'Tanga agad Ma? Hindi ba pwedeng nagmamahal lang?'

Bumalik siya sa loob nang kanyang silid at nag-ayos nang kaunti sa kanyang sarili. Kinakailangan na mas maging maganda siya sa harapan ni Jacob sa pagkakataon na ito. Nang matapos ay agad na siyang bumaba nang hagdanan. Nasa hagdan pa lamang siya ay nakita na niya agad si Jacob sa kanilang sala. Patingin-tingin ito sa relong pambisig nito na tila ba ay may lakad pa itong dapat na pupuntahan.

Tumingala ito sa hagdan at nang makita siya nito ay mabilis itong napatayo mula sa pagkakaupo.

"Jacob anong ginagawa mo-"

"Bakit ba ang tagal-tagal mong bumaba? Kanina pa ako naghihintay sa iyo dito. Hindi mo ba alam na sinasayang mo ang oras ko Hermoine!" galit na anas nito sa kanya na ikinatigil niya sa pagpapantasya niya na makikipagbalikan pa ito sa kanya.

"Uhm..galit ka pa rin ba sa akin? Hindi ba't ako mismo ang dapat na magalit sa ating dalawa?" pakli niya.

"Wala akong pakialam kung magalit ka man sa akin, Hermoine!"

Napasinghap siya sa mga sinabi nito.

"Kung ganoon ay bakit ka naririto sa bahay namin? Hindi ba't sinabi mo kagabi na ayaw mo na akong makita pa muli? Bakit naririto ka ngayon? Ang akala ko pa naman ay nagsisisi ka na sa mga ginawa mo sa akin kagabi kaya ka naparito ngayon para humingi nang tawad sa akin," bigkas niya sa mahinang boses.

"Nagsisisi? Hihingi nang tawad? Sino? Ako? ASA KA! Nandito lamang ako dahil sa gusto kong kunin ang lahat-lahat ng mga bagay at gamit na ibinigay ko sa iyo noon. Baka kasi ipakulam mo pa ako dahil sa may galit ka sa akin," mayabang na anas nito sa kanya.

"Ano? Kulam? Hindi ako ganyang klase nang babae Jacob!" medyo tumaas ang boses niya dahil sa mga sinasabi nitong mga walang katuturan.

"Talaga? Eh patay na patay ka nga sa akin diba? Well kahit anong mangyari ay kukunin ko pa rin ang mga ibinigay ko sa iyo. Naghihirap na kayo hindi ba? Baka maisipan mo kasing ibenta ang mga iyon dahil sa wala na kayong pera. Sahalip na ikaw ang makinabang mas mabuti na ako na lamang. Total akin naman ang perang ipinambili niyan," nang-iinsultong anas ni Jacob kay Hermoine.

"Sino ba ang nagsasabi sa iyong ibebenta ko ang mga bagay na ibinigay mo sa akin noon Jacob?! Alam mo, parang hindi na talaga kita kilala! Nagbago ka na," naiiyak na anas ni Hermoine.

"Tumigil ka sa kakaiyak mo pwede ba! At tsaka mas mabuti na rin iyong nakakasigurado ako tungkol sa mga gamit ko. Baka tama pa si Kristel na ibebenta mo lang ang lahat ng mga iyon."

Kung ganoon ay si Kristel pala ang may pakana sa lahat nang ito? Tss! Ganoon na ba talaga niya ito kamahal at lahat ng mga walang katuturang mga pinagsasabi nito ay pinapaniwalaan niya agad? Mas matagal pa kaming nagkarelasyon kumpara sa Kristel na iyon ahh! Pero kung tratuhin niya ako ay parang hindi niya talaga ako lubusang kilala.

"Bilisan mo Hermoine may importanteng lakad pa akong dapat na pupuntahan," medyo naiinis pang anas ni Jacob sa kanya.

"Pero-"

"Pwede ba, Hermoine! Wala akong oras sa mga pagdradrama mo! Wala na akong pakialam sa mga nararamdaman mo ngayon. Ang tanging gusto ko lang ay ibalik mo sa akin ang mga gamit ko-"

"Ito na ang lahat ng mga mo,'" sabat nang ina ni Hermoine sa mga sinasabi ni Jacob sabay bagsak sa isang may kalakihang karton.

"T-tita," nauutal na anas ni Jacob habang ang mga mata ay nasa ina ni Hermoine.

"Iyan lang naman ang kailangan mo hindi ba? Iyan na. Nandiyan na lahat ng mga gamit na ibinigay mo sa anak ko kaya maaari ka nang umalis sa pamamahay ko," walang emosyong anas ng ina ni Hermoine sa lalaking si Jacob.

Mukhang nainsulto naman si Jacob dahil sa biglang pangingialam nang ina ni Hermoine sa kanilang dalawa. Kaya walang imik niyang binuhat ang may kalakihang karton tsaka dere-deretsong tinalunton ang daan papalabas ng kabahayan.

Nang makaalis ang binata ay isang hikbi ang pinakawalan ni Hermoine na agad na ikinalingon nang kanyang ina sa kanya.

"Huwag mo sabihin sa akin na iiyakan mo ulit ang tarantadong lalaking iyon anak?" hindi makapaniwalang anas nang kanyang ina sa kanya.

"Ma," umiiyak na hikbi ni Hermoine. "Paano niyo po nalaman?"

Isang buntong hininga ang ginawa nang kanyang ina bago siya nito nilapitan at niyakap.

"Hindi ko sinasadyang makita iyong video mo kagabi. At alam kong sobra kang nasaktan sa nangyari kaya naiintindihan ko kung bakit hindi ka umuwi kagabi. Hindi ko lang maiwasan na mag-alala sa iyo," sabi nang kanyang ina habang hinihimas ang kanyang likod.

"Video? Ano pong video ang sinasabi mo Mama?" naguguluhan ngunit kinakabahan niyang anas.

Bumaba ang tingin niya sa kanyang kamay nang may iniabot ang kanyang ina doon. Cellphone iyon nang kanyang ina at mula sa screen ay may nakapause na video doon.

Halos manlaki ang mga mata niya nang makilala ang kaawa-awang babaeng nakasalampak sa sahig na nasa video.

"A-anong? Sino ang nagvideo nito Mama?"

"Isa sa mga dating kakilala ko sa business world ang nagsent sa akin nang video'ng iyan. Noong una ay ayaw kong maniwala na ikaw nga iyan pero nang mapansin ko na hindi ka umuwi dito sa bahay kagabi ay naghinala na ako. Anak, ayos ka lang ba? Bakit mo hinahayaang gawin ito sa iyo ni Jacob?"

~ADORED BY MY EVIL BILLIONAIRE BOSS~

M.A.B. WRITES