CHAPTER 1

Disclaimer:

This is only work of fictions. All characters, locations, names of buildings are all fictitious and imaginary product of the author. If there is any resemblance to any location, person, building etc. It is purely co-incidental and not intentional.

HERMOINE POV

Sa harapan nang isang malaki at sosyal na hotel ay nakatayo si Hermoine habang hawak-hawak ang isang box na regalo. Nakapaloob sa regalong dala niya ang isang sweater clothes na pinaghirapan niyang gawin. Nakasuot siya nang isang navy blue dress na above the knee at isang pares ng black sandals na may taas na 2 inches. Malayang sinasayaw nang hangin ang itim at maalon-alon niyang buhok.

"Kaya mo ito Hermoine! Ibibigay mo lang naman itong regalo mo sa kanya at pagkatapos ay pwede ka nang umuwi," kausap niya sa kanyang sarili bago huminga nang malalim.

Siya si Hermoine Astrine Mendez, kilalang nag-iisang anak ng mayamang angkan ng mga Mendez. Ngunit nang malugi ang negosyo nang kanilang pamilya ay unti-unting nawala ang kanilang pangalan sa industriya. Lahat ng mga taong kanyang inisip na mga kaibigan ay unti-unti ring nawala at iniwan siya, maliban na lamang sa kanyang kasintahan na si Jacob.

Kaarawan ngayon ni Jacob at napag-alaman niya mula sa isang kakilala nang mother niya na magkakaroon ngayon nang isang birthday party dito sa nasabing hotel. Hindi niya alam kung bakit hindi manlang siya sinabihan ni Jacob tungkol dito. Ngunit kahit ganoon ay gusto niya paring iabot sa mismong lalaki ang kanyang regalo para dito.

Marahan siyang naglakad papasok sa loob at hindi naman siya nahirapang hanapin ang hall venue ng nasabing party dahil sa may karatula namang nakalagay sa labas ng pintuan.

Marahan siyang pumasok dito at agad na tumambad sa kanya ang napakaraming mga tao. May iilan siyang nakilala at namumukhaan ngunit ang hinahanap nang mga mata niya ay ang lalaking sadya niya sa gabing ito.

"Hermoine? Is that you?" rinig niyang tawag nang kung sino man mula sa kanyang likuran at nang lingunin niya ito ay nakita niya si Kristel.

Nakasuot ito nang isang pulang dress na hapit na hapit sa mismong katawan nito. May hawak itong isang kopita nang wine sa kanyang kanang kamay.

"K-kristel?" anas niya sa pangalan nito.

Papaanong nandidito ito sa party ni Jacob habang siya ay hindi manlang inimbitahan ng kanyang sariling nobyo.

"Gosh anong ginagawa mo dito? Hindi ba't hindi ka naman inimbita ni Jacob sa party niya," sabi ni Kristel habang papalapit sa kanya.

Kahit na hindi tama na makaramdam siya nang hiya sapagkat boyfriend naman niya ang mismong birthday celebrant ay hindi niya parin naiwasang makaramdam nang hiya sa sinabi nito.

"Uhmm, may ibibigay lang ako kay Jacob."

"Talaga ba?" Kristel sabay bagsak nang mga mata nito sa hawak niyang regalo.

"Well I see. May regalo ka pala kay Jacob. Sige iwan mo nalang sa akin at ako na mismo ang magbibigay niyan sa kanya. Pwede ka nang umalis," nakataas na kilay na bigkas ni Kristel sa kanya.

Humigpit ang hawak niya sa regalo niyang dala.

"Hindi, ako na mismo ang magbibigay," giit niya.

"Kristel nandito kalang pala. Kanina pa kita hinahanap," rinig niya mula sa kanyang likuran.

Kilalang kilala niya ang boses na iyon.

Hindi nga nagtagal ay nakalapit na ito sa tabi niya.

"Baby sino ba iyang kausap mo-Hermoine? Ikaw ba iyan? Bakit ka nandito?" medyo gulat na tanong sa kanya ni Jacob. Kita aa mukha nang binata na hindi talaga nito inaasahan na darating siya.

Agad namang yumakap sa mga braso ni Jacob si Kristel dahilan para sumunod ang mga mata niya doon.

"Baby, kanina ko pa siya pinagsasabihan na umalis na dahil sa hindi naman siya imbitado sa party na ito. Pero ayaw niya talagang umalis ehh. May regalo kasi siya para sayo," malanding anas ni Kristel kay Jacob.

Hindi niya maintindihan ang kanyang sarili sa mga nasasaksihan niya ngayon. May relasyon ba ang dalawang ito? Kung ganon ay papaano at kailan lang ito nagsimula? Hindi ba't siya ang girlfriend ni Jacob?

"J-jacob? Anong ibig sabihin nito?" puno nang mga katanungan ang kanyang mukha habang hinaharap ang lalaki.

Isang buntunghininga ang ginawa ni Jacob bago siya nito sinagot.

"Siguro ay ito na ang tamang panahon para tumigil kana sa kakatawag sa akin, Hermoine."

"Anong ibig mong sabihin?" kinakabahan na niyang tanong ngayon.

Pagod lamang siyang tiningnan ni Jacob na para bang isa siyang nakakairitang nilalang na gusto nitong ipagtabuyan.

"Girlfriend ko si Kristel at matagal na kaming may relasyon. Mas gusto ko siya kompara sa iyo at tsaka wala naman na akong mapapala sa pakikipagrelasyon ko sa iyo diba? Nalugi na ang kompanya ninyo at ang isang tulad ko ay hindi karapat dapat na mapasayo. "

Namilog ang mga mata ni Hermoine sa sobrang gulat at halos hindi na niya napansin pa na nahulog na pala sa sahig ang hawak-hawak niyang regalo.

"Teka ano ba ito?" sabay pulot ni Kristel sa regalong naglaglag sa sahig. Doon lamang muling natauhan si Hermoine.

"Ano ba, akin na iyan!" sabay agaw niya sa regalo niyang hawak ni Kristel. Ngunit mabilis itong iniiwas ni Kristel.

Pinunit nito ang gift wrapper at tumambad sa harapan nila ang itim na sweater clothes na pinaghirapan niyang gawin.

"Huh?! Ano 'to? Kadiri! Anong tingin mo kay Jacob? Pulubi kagaya mo na magsusuot nang ganitong klase nang damit?" natatawang anas ni Kristel at itinapon ang damit sa sahig tsaka tinapaktapakan.

"Ano ba! Tama na!" sigaw ni Hermoine dahilan para mapatingin na sa kanya ang iba pang mga bisita.

"Hindi ba't isa siyang Mendez?"

"Balita ko nalugi na ang kompanya nila."

"Bakit nandito 'yan?"

Isa lamang iyon sa mga bulong bulungan na naririnig niya mula sa paligid niya. Hindi niya napigilan pa ang mapaiyak at wala sa sariling napatingin siya kay Jacob. Nagbabakasakaling sa pagkakataon na ito ay baka ipagtanggol at tulungan siya nito. Ngunit ang pag-iwas nito nang tingin sa kanya na para bang hindi siya nito kilala ay ang nagpadurog sa mismong puso niya.

"Sinabihan na kita kanina na umalis na pero ayaw mo paring umalis. Tingin mo ba tutulungan ka ni Jacob? Asa ka pa girl! Huwag mo na nga kaming guluhin pa at hindi ka naman na mahal ni Jacob." Kristel sa mapanuyang paraan.

"Jacob," tawag ni Hermoine sa lalaki. Ang kanyang mga mata ay may kalakip nang mga luha.

"Umalis kana Hermoine. Ginugulo mo ang birthday party ko alam mo ba iyon?! At huwag na huwag kana ulit magpapakita pa sa akin pwede ba. Nakakahiya ka," anas ni Jacob sa kanya bago siya nito tinalikuran.

~ADORED BY MY EVIL BILLIONAIRE BOSS~

M.A.B. WRITES