Library
Search
After My Husband's Affair, I Met My True Love Alpha

After My Husband's Affair, I Met My True Love Alpha

Werewolf
last updateLast Updated : 2026-03-05
By:  Liz GrayOngoing
Language: English
goodnovel18goodnovel
10
8 ratings. 8 reviews
286Chapters
23.4Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

Synopsis

Steamy

First-Person POV

Werewolf

Alpha

Lycan

Betrayal

Divorce

Second Chance

Warning: This book contains a large number of very hot adult scenes! His rough tongue slid over my slender finger bones, tasting the salty sweat and fear on my skin. A violent shiver rippled through my entire body. A moan I couldn’t suppress slipped from my lips. “Ah… Sebastian…” I felt my thighs rubbing together on their own, that damn betraying movement making my vagina clench so tightly I almost came. “Beating so fast,” he murmured, his hot breath spilling across my skin, “is it beating for me, Seraphina? Tell me.” Then he took one of my fingers into his damn hot, wet mouth. Oh, god… —— I grew up as a human in a wolf pack, but ironically, I ended up becoming the mate of the pack’s Alpha. I thought I would fit perfectly into the wolves’ world—until the day I caught my Alpha mate tangled with another she-wolf in the back seat of a car. With trembling hands, I tricked him into signing the divorce papers—silently swearing revenge. But they didn’t stop. His mother sent thugs to destroy me. His mistress tried to erase me. Even my coworkers wanted to use me. That night, I nearly lost my life. Until Alpha Sebastian found me—cold, ruthless, unmatched. He said he didn’t need a mate. But he protected me like a mate. Touched me like a mate. Looked at me like a mate, as if I already belonged to him. I tried to resist his approach. I didn’t want to make the same mistake twice. Wolves would never accept a human mate. Until I discovered that my past was not simple at all—and Sebastian had his own reasons for approaching me—

View More

Chapter 1

Chapter 1 Mate's Betrayal and a Billion Dollar Exit

หมิงช่วยเราด้วย…

เสียงนั่นดังขึ้นพร้อมกับเสียงเดินลากเท้าผ่านมาทางด้านหน้าห้อง มันดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ฉันพยายามถดตัวให้เล็กที่สุด หลบอยู่ใต้โต๊ะนักเรียนด้านหลังห้อง ภาวนาอย่าให้มันรู้ว่าฉันอยู่ที่นี่

เรื่องผ่านมานานแล้วเรื่องมันผ่านมาตั้งนานหลายปีแล้วมันจบไปแล้ว...นี่มันไม่จริง นี่มันแค่ฝันร้าย ฉันพยายามบอกตัวเองอย่างนี้ ในขณะที่เสียงลากเท้ามาหยุดอยู่ที่ประตู

ปัง ปัง ปัง! เสียงทุบประตูดังลั่น

หมิงช่วยเราด้วย...

เสียงนั้นดังขึ้นอีก พร้อมสะอึกสะอื้นดังกึกก้องไปทั่วระเบียงทางเดิน ประตูซึ่งปิดล็อกกลอนไว้ถูกเขย่าชนกลอนใกล้จะหล่นลงมาทุกที

ฉันไม่ควรเลยแท้ๆ มีคนรับคำเชิญของครูและเพื่อนๆให้กลับมาที่นี่อีก ที่นี่มันควรจะเป็นสุสานปิดตายที่ลบเลือนออกไปจากความทรงจำแล้ว แต่มันก็ไม่ได้เป็นอย่างนั้น

เมื่อ 20 ปีที่แล้วฉันกับแจนเคยเป็นเพื่อนกัน ใครๆก็คิดว่าเราเป็นเพื่อนที่สนิทสนมรักใคร่กันดีไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด เหมือนคนตัวติดกัน มีเพียงฉันและแจนเท่านั้นที่รู้ดีว่าความสัมพันธ์ของเราเป็นเหมือนไม้ยืนต้นกับกาฝาก แจนเป็นฝ่ายที่เกาะเกี่ยวพึ่งพิงฉันอยู่ตลอดเวลา คอยเฝ้ารอให้ฉันเปลี่ยนข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัวเพื่อที่เธอจะได้รับช่วงต่อ

เช่นเดียวกับหนังสือดีๆ กระเป๋าสตางค์ และของกระจุกกระจิกน่ารักคนอื่นๆ ฉันรู้ดีว่าบ้านของแจนมีฐานะไม่ค่อยดีนักและเราก็เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่ประถม หลายครั้งที่แจนทำให้ฉันอึดอัด หงุดหงิดรำคาญใจ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้

แจนพยายามทำดีชดเชยกับฉัน ด้วยการช่วยดูแลช่วยเหลือฉันทุกอย่างต่อมือต่อเท้า เวลาที่ฉันอยากได้อยากทำอะไร  ไปๆมาๆระหว่างเรากลายเป็นความเคยชินที่ฉันจะเป็นผู้ออกคำสั่งและแจนก็คอยปฏิบัติตาม

ครั้งหนึ่งหลังสอบเสร็จ ในขณะที่คนอื่นๆยังอยู่ในห้องสอบ ฉันเบื่อเลยชวนแจนขึ้นไปเดินเล่นบนชั้น 5 ของอาคาร ที่เป็นห้องเรียนร้างไม่มีใครจัดการสอบบนนั้น ซึ่งแจนก็ทำตามโดยดี

“กระเป๋าใบนี้น่ารักดีนะ” แจนเอ่ยชมกระเป๋าใส่ดินสอของฉันที่เพิ่งซื้อมาได้ไม่กี่วัน ฉันเห็นแววตาที่เป็นประกายมองข้าวของของฉันอย่างที่มองของชิ้นอื่นๆที่เธอจะได้รับเสมอหลังจากนี้ จู่ๆฉันก็เกิดความรู้สึกขยะแขยงรังเกียจความมักได้ของเธอ แจนจับได้ว่าฉันอารมณ์ไม่ค่อยดีแล้ว เธอจึงพยายามจะแก้สถานการณ์ด้วยการชวนเล่น เธอแย่งกระเป๋าพลางหัวเราะร่าวิ่งไปข้างหน้า ทำท่าจะให้ฉันวิ่งแย่ง

ทว่าฉันยืนนิ่งอยู่กับที่ หน้าตึง แจนหน้าเสียรีบเดินเอากระเป๋ามายื่นคืนให้ฉันแต่ตอนนั้น ฉันโกรธมากจึงเอามือปัดกระเป๋าทิ้ง

กระเป๋าดินสออันสวยของฉันหล่นออกไปอยู่ที่กันสาดด้านนอกของระเบียง แจนตกใจรีบพูดว่า “ขอโทษนะหมิง เดี๋ยวเราเก็บให้เอง”

“นี่มันชั้น 5 นะ” ฉันคิดในใจขณะที่แจนก้าวข้ามระเบียงปีนออกไปที่ชายคานั้น เธอยื่นมือไปยังกระเป๋าที่กำลังจะหล่นอยู่รอมร่อแต่ก็ไม่กล้าขยับไปใกล้เพราะกลัวตก ตอนนั้นฉันทั้งหงุดหงิดทั้งรำคาญจึงหันหลังเดินเข้าไปในห้องเรียนใกล้ๆ หยิบไม้กวาดและยื่นออกไปแกล้งเขี่ยกระเป๋าให้หล่น แต่ไม่คิดเลยว่าแจนจะรีบคว้ากระเป๋าจนตัวเองเสียหลักพลัดตกลงไป

ฉันยังจำภาพนั้นได้ดี ร่างกายมนุษย์ที่บิดเบี้ยวผิดรูป แขนหัก กระดูกขาทิ่มทะลุเนื้อ เลือดจำนวนมหาศาลที่ไหลออกจากศีรษะของเธอ

สิ่งแรกที่ฉันทำคือรีบวิ่งลงไปข้างล่าง มองหากระเป๋าของตัวเองแล้วรีบคว้าออกมาจากที่นั่นเพราะกลัวจะเป็นหลักฐาน

ฉันสะดุ้งเฮือกตอนที่ได้ยินเสียงแจนร้องครางเบาๆว่า “หมิงช่วยเราด้วย...ช่วยเราด้วย” ความตกใจกลัวทำให้ฉันวิ่งหนีไปจากที่นั่น

การตายของแจนถูกสรุปว่าเป็นอุบัติเหตุและไม่มีอะไรเกี่ยวข้องเชื่อมโยงถึงฉันได้

มันควรจะจบไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว...

เมื่อทางโรงเรียนเชิญฉันกลับมาบรรยายให้น้องๆฟังเกี่ยวกับกับหน้าที่การงานที่ฉันทำ ฉันคิดว่าฉันจะรับมือกับมันได้ คิดว่าลืมเรื่องนั้นเสียสนิทแล้ว แต่ในขณะบรรยายอยู่นั้น ฉันกลับมองเห็นแจนนั่งเลือดท่วมตัวอยู่ท่ามกลางนักเรียนฟังบรรยาย

ฉันขนลุกเกรียวไปทั้งตัวหน้าซีดตัวสั่นด้วยความกลัว ก่อนจะลุกจากโต๊ะบรรยายแล้วเดินถอยหลังจนสะดุดบันไดล้มลงจนหมดสติไป

ฉันฟื้นขึ้นมาอีกครั้งในโรงเรียนร้างที่หาทางออกไม่ได้ มีแต่เสียงเดินลากขาของซากร่างอมนุษย์บิดเบี้ยวหักพังผิดรูป คราบเลือดสีคล้ำเป็นทางตามฉันไปทุกๆที่ ฉันกลัวจนร้องตะโกนออกไปว่า “ปล่อยเราไปเถอะแจน เรากลัวแล้วเราจะทำบุญไปให้ ยกโทษให้เราด้วย”

ประตูเปิดออก ร่างบิดเบี้ยวเลือดชุ่มค่อยๆ เดินขโยกเขยกเข้ามา ฉันกรีดร้องวิ่งหนีออกไปที่ประตูอีกด้านด้วยความหวาดกลัว หางตาแลเห็นสีชมพูแวบๆที่กันสาดด้านนอกระเบียงเลยนึกขึ้นได้รีบปีนออกไปนอกระเบียง เก็บกระเป๋าดินสอใบนั้นแล้วยื่นให้ร่างสุดสยองที่กำลังเริ่มตามมาใกล้เข้าทุกที

“แจน...นี่ไงกระเป๋าที่เธออยากได้ ฉันยกให้ ยกโทษให้ฉันนะ”

ทันใดนั้นร่างสุดสยองของแจนก็กลับเป็นเหมือนเด็กหญิงปกติอย่างที่เธอเคยเป็นตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ แจนยิ้มให้ฉัน

“เราจะยกโทษให้หมิงได้ยังไง ในเมื่อเราไม่เคยโกรธเธอเลย หมิงให้อะไรมาตั้งมากมาย เราก็แค่อยากคืนกระเป๋าใบนี้ให้หมิงเท่านั้นเอง” เธอพูดพลางยื่นมือออกมาทำท่าจะรับฉันกลับเข้าไปด้านใน

เป็นฉันเองที่ตกใจผวา หงายหลังและร่วงหล่นลงไปพร้อมกระเป๋าใบนั้น

ฉันมารู้สึกตัวอีกครั้งที่โรงพยาบาล มารู้ว่าฉันหลับไปเกือบสามวันเพราะสมองกระทบกระเทือน

“กว่าจะมีคนไปพบคุณก็หลายชั่วโมงแล้ว อาการเลยแย่หน่อย ว่าแต่คุณเข้าไปทำอะไรในโรงเรียนร้างคะ ?”

หลังออกจากโรงพยาบาลฉันถึงได้รู้ว่า โรงเรียนเก่าของฉันปิดทำการมานานแล้วกลายเป็นโรงเรียนร้างโดยสมบูรณ์ น่าจะตั้งแต่ก่อนที่ฉันขับรถเข้าไปวันนั้นซะอีก

แล้วทั้งหมดที่ฉันเจอมาคืออะไร ?

จนถึงวันนี้ฉันก็ยังไม่เข้าใจ 

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

You may also like

Related Novels

New Release Novels

To Readers

Welcome to GoodNovel world of fiction. If you like this novel, or you are an idealist hoping to explore a perfect world, and also want to become an original novel author online to increase income, you can join our family to read or create various types of books, such as romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel and so on. If you are a reader, high quality novels can be selected here. If you are an author, you can obtain more inspiration from others to create more brilliant works, what's more, your works on our platform will catch more attention and win more admiration from readers.

reviewsMore

Melissa Brown
Melissa Brown
Idk I think this book is abandoned chapter. 286
2026-04-22 09:47:18
0
1
Melissa Brown
Melissa Brown
This book is absolutely the one.
2026-04-09 18:28:32
0
0
Sanza Rocca
Sanza Rocca
Chapters 75 is repeated in chapter 77 You have been warned
2026-01-25 23:03:37
2
1
Lala
Lala
Chapters 193 and 196 are duplicates
2025-12-27 15:19:03
2
0
Melissa Brown
Melissa Brown
chapter 79 is a repast
2025-11-24 21:28:51
2
0
286 Chapters
Chapter 1 Mate's Betrayal and a Billion Dollar Exit
Read more
Chapter 2 Marked by Pain, Not Love
Seraphina's POVThe second I pulled into the driveway, it hit me-there's nothing in this Alpha estate that actually belongs to me. Not a single damn thing.I've got no clue where I'll be in 29 days, but right now? I've got to get out of here. Get away from Marcus. The only thing I'm taking with me is my dignity-probably the only thing I've got left.I was zipping up my suitcase when Marcus barged into the room. His tall frame immediately took over the space, like he owned it-like he still owned me.He came up to me like nothing had happened, leaning in to kiss the side of my neck. And damn that bond-it still made my spine tingle. A small gasp slipped out before I could stop it.He got bolder, sliding one hand beneath my bra and shoving it aside like he had every right to. His fingers found my nipple, and before I knew it, my legs were jelly. Part of me wanted to lean in, to just lose myself in him-Then his phone rang.That stupid ringtone snapped me right out of it. I shoved him away
Read more
Chapter 3 Spitting in the Luna's Face
Seraphina's POVWhat a beautiful scene-my 'faithful' mate, who was supposedly on a business trip to Los Angeles, magically showing up here in pack territory instead.And guess who he's with? Maria, his so-called "business partner," practically glued to his side in a silver dress so tight it could've been painted on. She looked like some clingy mermaid, all over him.He was whispering something into her ear, making her laugh like a giddy teenager. The hand with that flashy diamond bracelet he gave her? Resting way too comfortably on his chest.The bond mark on the back of my neck, the one linking us as fated mates, suddenly burned like hell-like someone just pressed a red-hot brand right against my nerves, trying to scorch the pain into my bones.Grimhilde? That woman's the definition of petty. There's no way she'd let me slip out of here without trying to humiliate me.I let out a cold chuckle and walked straight toward Marcus."Well, Alpha Marcus," I said, loud enough for the both of
Read more
Chapter 4 I Slapped My Alpha
Seraphina's POVMarcus's roar shut everyone up instantly. He stormed through the crowd and yanked me by the arm with a grip that felt like it might snap my bones."Come with me," he gritted out between clenched teeth.He dragged me off, dead silence following in our wake, and pulled me into an empty room nearby. The door slammed behind us with a bang from his boot.He let go of me-but only to spin around and shove me up against the door. His tall frame boxed me in completely, his shadow swallowing me whole.His amber eyes had turned bloody red, and the fury swirling inside them was somehow even more terrifying than when he shifted."What the hell were you thinking, Seraphina?" His voice trembled with barely controlled rage. He was trying to sound calm, but the anger bleeding through every word gave him away. "On my turf, in front of the entire tribe-you humiliate me and my guest?""Your guest?" I scoffed, staring him right in the eyes without a hint of fear. "Oh, Marcus, you mean that
Read more
Chapter 5 From Rage to His Arms
Seraphina’s pov“Sera, this is the last time I allow you to challenge my authority.” Marcus covered his cheek and walked away coldly.After he left, the entire study seemed to freeze solid.I leaned against the cold door, my body sliding down slowly until I collapsed onto the floor.The hand that had slapped him was trembling uncontrollably now, my palm burning as if it still held the lingering warmth of his skin and the hardness of his bones.The mark on the back of my neck was no longer a brand scorching my soul, but a dull ache—like a rusted nail deeply embedded in my spine, grinding against my nerves with every heartbeat.Our mate bond, the tether once blessed by the Moon Goddess, was now worn to shreds.It still connected us, still transmitted pain, but it could no longer carry love.My whole body hurt as if my ribs were broken—is this how a human feels pain? I clenched my teeth. No matter what, even if it kills me, I am going to break my bond with Marcus.For now, I just need to
Read more
Chapter 6 Dance With The Dangerous Alpha
He looked down at me, expressionless, as if everything that had just happened was nothing more than a dull inconvenience.Heat rushed to my cheeks. Embarrassment, shame, helplessness… all of it coursed through me in a crushing wave.“Do you need me to carry you into the car?” he finally asked, voice low and steady.What?!I shook my head. “Thank you. I’m not injured, just frightened.”I got into the car, and a coat was draped over me. I looked at Sebastian in confusion.“I don’t make a habit of having naked women in my car,” he said.I lowered my head and looked at myself. My dress was soaked, clinging to me completely. The outline of my breasts and the triangular patch between my thighs were painfully visible. My face flamed. “Thank you… I didn’t realize…”Alpha Sebastian only nodded before instructing the driver to head toward Marcus’s alpha estate.The entire ride, he didn’t say a word.When the car stopped at the entrance of Marcus’s estate, I was just about to thank him again whe
Read more
Chapter 7 Rain, Rogues, and His Arms
Sebastian’s povMATE!The word almost burst out of my throat.Thirty years of silence shattered in an instant.It was like a bolt of lightning splitting open my senses, stripping the garden of all color.I froze.My wolf roared—a low, ancient, feral sound—like it had finally found the half it had lost.And when I followed its direction—There she was.Along the white stone path beside the rose garden, a woman was bent over, yanking out moonlight roses one by one.Every time she pulled one out, she cursed under her breath, gritting her teeth as if she wished she could tear the entire garden out by its roots—“Sorry, baby, I just can’t stand that old hag! She doesn’t deserve to look after you—pull them all out! Every single one!”The post-rain air carried the scent of soil and wet leaves.She was covered in rose petals and mud, her damp hair stuck to her cheek—yet she had more life in her than any noble she-wolf holding a wine glass in the hall.She wasn’t a polished vase.She was a fir
Read more
Chapter 8 She Hit First
Seraphina's POVThe next morning, I wasn't woken by sunlight, but by the sharp buzz of my phone dragging me straight out of sleep.I forced myself to sit up.This mansion-Marcus's mansion-felt more like a tomb: huge, cold, empty. And I was the ghost stuck inside.Victoria's name flashed across the screen-my best friend in the pack and also a divorce attorney dealing with more broken bonds than she'd care to count.She once warned me to never let my guard down around Marcus. I laughed it off back then, chalking it up to her seeing too many ugly endings in her line of work. She once vowed she'd never bond with anyone."Seraphina! You still breathing over there? I swear, Marcus probably wanted to bite your head off last night," Victoria's worried voice came at me through the phone.I let out a dry chuckle, massaging my aching temples. "Sadly, yes. I'm still here. He didn't even bother coming home.""What a freaking jerk," she huffed. Her tone leveled, turning serious fast. "Sera, you've
Read more
-
My heart clenched. That offer-it was like poison-wrapped candy. Irresistibly tempting. I pictured those ridiculously broad shoulders of Sebastian, imagined him grabbing me and pinning me beneath him-And then I shook it off."No, Victoria." My voice was raspy. "I can't.""Why not?!""Because of my parents," I muttered, eyes closing as their gentle, aging faces popped into my mind."They always told me the mate bond is a blessing from the Moon Goddess. No matter what happens, you don't taint that. I don't even know what really happens when a mate breaks the bond... maybe nothing, but I can't- I just can't bear the thought of that look in their eyes. The disappointment. The hurt."That would break me more than anything else.Victoria went quiet, then pulled me into a tight hug. "I'm sorry, Seraphina. I was being reckless.""It's alright." I patted her back gently."So... what are you gonna do?" she asked as she let go, worry etched in her face. "Once you're unbound, where will you go? C
Read more
Chapter 9 Two Alphas, One Woman
Seraphina's POVDavid's hand froze an inch from my cheek.It stopped because another hand-stronger, colder-clamped tightly around his wrist."Leave."Sebastian didn't raise his voice. No need. That one word, soft yet sharp, cracked like ice sliding into lava.The fury in David's eyes drained instantly, replaced by something primal-fear.He knew exactly who Sebastian was.The Alpha of the Shadow Pack. A name whispered with more fear than Marcus ever commanded. Older. Stronger. And way more dangerous.David tried jerking his arm back, but it was like being caught in a vice. He hunched his shoulders, desperate. "I... I'm sorry, sir. I didn't mean anything by it, really."Sebastian finally looked away from me and turned his glacier-cold gaze to David. His eyes were like a midnight blizzard-no warmth, no mercy."You're not apologizing to me."Color splotched David's face, making him look like he was choking on rage. But he turned toward me.There was so much resentment in his glare, clashi
Read more
View More
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status