LOGINPagkarinig ni Freya sa sinabi ni Althea ay napairap siya nang todo.
“Sa tingin ko ay talagang naapektuhan ang utak mo sa aksidente.” Hindi alam ni Althea kung matatawa ba siya o maiinis sa sinabi ni Freya. Ngunit hindi siya nagbibiro. Talagang determinado siyang gawin ang lahat para matulungan si Xavier na mapalago ang bago nitong kumpanya at matagumpay na makapasok sa stock market. At kapag dumating na ang araw ng listing ay saka niya gagamitin ang divorce agreement na iyon. Sa araw na iyon ay hindi na niya hahayaang basta makawala sina Xavier at Amanda. Hihilahin niya sa putikan ang dalawang taong nagtaksil sa kanya at sisiguraduhin niyang babayaran nila ang lahat ng ginawa nila sa kanya. Nagpatuloy ang pag-uusap nila ni Freya hanggang gabi. Habang lumalalim ang gabi ay unti-unting nagtipon ang maiitim na ulap sa labas ng bintana. Ayon sa weather forecast ay malakas ang ulan na darating sa gabing iyon, kaya hinikayat ni Althea si Freya na umalis na bago tuluyang bumuhos ang ulan. Hindi naman dumating si Xavier sa ospital noong araw na iyon. Sinabi nitong may kailangan itong asikasuhin sa opisina, ngunit hindi na mahirap para kay Althea na hulaan kung saan talaga ito nagpunta. Malamang ay nasa tabi na naman ito ni Amanda at abala sa pagsusuyo sa babaeng iyon. Hindi na siya nagulat. Sa halip ay tahimik lamang niyang tiningnan ang madilim na kalangitan sa labas ng bintana habang unti-unting bumibigat ang pakiramdam sa dibdib niya. Sa gabing iyon ay wala na siyang hinihintay na pagdating ni Xavier. Kinuha ni Althea ang cellphone niya at walang gana na nag-scroll sa social media. Ilang sandali lamang ang lumipas bago niya makita ang bagong post ni Xavier. Larawan iyon ng conference room ng kumpanya nito. Sa unang tingin ay ordinaryong larawan lamang iyon, ngunit hindi maiwasan ni Althea na maramdaman na parang sinadya talaga ni Xavier na i-post iyon para makita niya. Ngunit may isang bagay na hindi nito napansin. Bahagyang nasasalamin sa glass window ang silweta ng isang babae. Hindi na kailangang hulaan ni Althea kung sino iyon. Si Amanda. Sa tingin niya ay malaki ang posibilidad na si Amanda mismo ang kumuha ng litrato. Kung tutuusin, parang sinadya pa nitong maiwan ang bakas ng presensya niya sa larawan. Para bang isang tahimik na pang-iinis na malinaw na para sa kanya. Napangisi si Althea. Habang siya ay nakahiga sa ospital at nagpapagaling mula sa aksidenteng muntik nang ikamatay niya ay abala naman ang asawa niya sa pakikipaglaro ng bahay bahayan kasama ang tinatawag nitong kapatid sa opisina. Nakakatuwa talaga. Napangisi si Althea sa naisip. Sa gitna ng lahat ng nangyari ay hindi niya alam kung matatawa ba siya sa kapal ng mukha ng dalawang iyon o maiinis sa sarili dahil noon ay naniwala siyang iba si Xavier. Inabot niya ang ilalim ng unan at inilabas ang divorce agreement na matagal na niyang itinago roon. Ilang sandali niya itong tinitigan bago siya napangiti. Kung nagawa ni Xavier na ihanda para sa kanya ang napakalaking sorpresa na iyon ay hindi naman siguro masama kung gantihan niya rin ito ng isang regalong hindi nito makakalimutan. Pagsapit ng ikatlong linggo niya sa ospital ay tuluyan nang gumaling si Althea, kaya pinayagan na siyang umuwi. Ang kanyang ama ang nagpadala ng driver ng pamilya na si Kuya Pedring upang sunduin siya. Si Xavier naman ay nagsabing hindi siya makakapunta dahil marami siyang kailangang asikasuhin sa trabaho. Gayunpaman, nagpadala pa rin ito ng napakalaking bouquet na binubuo ng siyam na raan at siyamnapu’t siyam na pulang rosas bilang pagbati sa paggaling niya. Pagkapirma ni Althea sa delivery receipt ay walang kahit anong pag-aalinlangan niyang ibinalik ang mga bulaklak sa courier. “Sa inyo na. Kayo na ang bahala kung saan ninyo gustong itapon.” Hindi na niya hinintay ang magiging reaksyon nito bago siya tumalikod at sumakay sa sasakyan. Pagdating niya sa bahay ay agad siyang sinalubong ng katulong nila na si Lia sa may entrance. “Welcome home, Madam!” Ngumiti si Lia, ngunit agad napansin ni Althea na tila pilit ang ngiti nito. May halatang kaba rin sa mukha ng matanda, na para bang may alam itong hindi niya pa nalalaman. Hindi niya iyon pinansin hanggang sa tuluyan siyang makapasok sa loob ng bahay. Doon niya naintindihan kung bakit ganoon ang itsura ni Lia. Nagbago na ang buong bahay. Mula sa sofa hanggang sa mga chandelier, pati ang television at refrigerator, halos wala nang natira sa mga gamit na siya mismo ang pumili noong bagong kasal pa lamang sila ni Xavier. Ang mga dating gamit na pamilyar sa kanya ay pinalitan na, na para bang may ibang taong unti-unting kumukuha ng lugar na dati ay kanya. Dahan-dahang dumilim ang mukha ni Althea. “Madam…” nanginginig na tawag ni Lia habang pilit na nagpapaliwanag. “Madam… si Miss Amanda po ang nagpalit ng lahat ng iyon.” Hindi na hinintay ni Althea na matapos ang paliwanag nito. Diretso siyang umakyat sa second floor at malakas na binuksan ang p***o ng master bedroom. Kumalansing ang mga alahas na nagkalat sa sahig. Saglit siyang natigilan habang nakatingin sa loob ng silid. Ang mga gamit na dati ay maingat niyang inayos ay wala na sa dati nilang lugar. Pati ang mga bagay na personal niyang pinili para sa kanilang kuwarto ay tila unti-unting pinalitan ng ibang tao. Napako ang tingin ni Althea sa batang babae sa loob ng silid. Si Yana ay nakatayo roon habang hawak ang ilang piraso ng alahas sa maliliit nitong kamay. Nang makita siya ay mabilis itong napalingon. Agad namang napansin ni Althea ang crossbody bag na suot ng bata. Halos hindi na maisara ang zipper nito dahil sa dami ng laman, at may nakalawit pang pendant ng isang necklace mula sa bahagyang nakabukas na bag. Agad na naintindihan ni Althea kung ano ang nangyayari. “Kinukuha mo ang mga alahas ko.” Namutla si Yana at agad napayuko. “Hindi po… hindi ko po… Auntie, gusto ko lang po sanang paglaruan.” “Kung gano’n ay bakit mo inilagay sa bag mo?” Hinawakan ni Althea ang strap ng bag at walang pag-aalinlangan itong binuksan. Isa-isang nahulog sa sahig ang mga laman nito, kabilang na ang ilang piraso ng alahas na agad niyang nakilala. Biglang umalingawngaw ang isang galit na boses mula sa likuran niya. “Ano ang ginagawa mo?!” Napalingon sana si Althea, ngunit bago pa man siya tuluyang makaharap kay Xavier ay biglang napahagulhol si Yana. “Auntie, sorry po! Hindi ko na po uulitin!” Napatingin si Althea sa batang umiiyak sa harap niya. Samantala, mabilis na lumapit si Xavier kay Yana at agad itong pinrotektahan sa likuran niya. “Yana!” Mabilis na sumugod si Amanda at niyakap ang bata na para bang inililigtas niya ito mula sa isang halimaw. Samantala, yumuko si Althea upang kunin ang diamond tiara na nakalagay sa ulo ni Yana. Ngunit bago pa man niya iyon mahawakan ay may biglang malakas na tumulak sa balikat niya. Kasunod niyon ay isang matinding sampal sa mukha. Pak! Parang saglit na tumigil ang buong mundo. Hindi agad nakagalaw si Althea. Namumula at kumikirot ang pisngi niya, ngunit mas masakit ang nakita niya nang iangat niya ang mga mata. Si Xavier ang nanampal sa kanya. Sa loob ng apat na taon nilang pagsasama ay kahit gaano kalala ang naging pagtatalo nila, ni minsan ay hindi siya sinaktan ni Xavier. Kaya hindi niya agad maunawaan kung paano niya nagawa iyon ngayon. Nakatitig lamang siya sa lalaki habang unti-unting namamanhid ang pisngi niya. Sa unang pagkakataon ay hindi niya nakilala ang lalaking nakatayo sa harap niya. Ang lalaking dati niyang inisip na hindi kailanman kayang saktan siya ay siya mismo ngayong unang nanakit sa kanya. At ginawa iyon ni Xavier nang hindi man lang siya tinanong kung ano ang nangyari. Nang magtama ang mga mata nila ay saka lamang tila natauhan si Xavier. Nakita nito ang mga luhang namumuo sa mga mata ni Althea, pati na rin ang galit na pilit niyang pinipigilan. Samantala, sa likuran nito ay mahigpit na yakap ni Amanda si Yana. Ngunit sa kabila ng pag-aalala na ipinapakita nito ay may bahagyang ngiti sa gilid ng labi nito, isang ngiting halos hindi mapansin kung hindi mo ito pagmamasdang mabuti. Biglang naging napakatahimik ng silid.Napalingon si Althea. Paparating si Xavier. Mahahaba ang mga hakbang nito at mukhang kampante pa rin gaya ng dati, na para bang wala itong ideya kung ano ang nangyayari sa harapan niya. “Kuya.” Agad na nagbago ang ekspresyon ni Amanda nang makita siya. Hindi man lang ito nagdalawang-isip na lumapit at hinawakan ang braso ni Xavier sa harap ng lahat. “Ano ba ang pinag-uusapan ninyo?” Tumingin si Xavier kay Lucille bago bahagyang kumunot ang noo. “Sinabi ni Director Zobel na ilipat ko raw ang lahat ng gamit niya sa bago niyang desk at ayusin iyon para sa kanya.” May bahid ng pagtatampo sa boses ni Lucille habang nakatingin kay Xavier. Para bang hinihintay nitong sa halip na siya ay si Althea ang pagalitan nito. “Kung ganon, dapat—” Bago pa matapos ni Xavier ang sasabihin ay agad na sumingit si Amanda. “May mga dokumento akong kailangang iproseso at kailangan ko ng tulong ni Secretary Lucille. Kakapasok ko pa lang bilang director at ang dami ko nang kailangang asikasuhin.” Hab
Pagdating ni Althea sa opisina kinabukasan ay agad niyang napansin na may ibang tao nang nakaupo sa loob ng kanyang dating opisina.Si Amanda.“Director Zobel, naipon ko na ang lahat ng gamit mo. Nandito na ang mga iyon.” Itinuro ni Lucille ang isang karton na basta na lamang inilagay sa sahig. “Simula ngayon ay Business Development Specialist ka na. At alam mo naman na hindi binibigyan ng sariling opisina ang mga specialist.”Malamig at puno ng pang-iinis ang tono ni Lucille.Totoo nga. Naroon ang mga gamit niya. Pati ang ilang personal na bagay na matagal niyang inilagay sa opisina ay basta na lamang isiniksik sa isang karton na para bang wala namang halaga ang mga iyon.Si Lucille ang secretary ni Xavier. Noong bagong pasok pa lamang ito sa kumpanya ay ilang beses nitong sinubukang akitin si Xavier. Ngunit hindi man lang ito natinag.Noon ay lihim pa ngang ipinagmamalaki iyon ni Althea. Akala niya ay pinipigilan ni Xavier ang sarili dahil gusto nitong manatiling tapat sa kanya.Nga
“Althea, tingnan mo. Nagsalita na si Dad. Huwag ka na sanang magalit sa akin.” Lumapit si Xavier sa kanya. Ngunit agad na umatras si Althea upang hindi siya makalapit. “Sinampal mo ako gamit ang isang kamay, tapos tinanggal mo naman ang posisyon ko gamit ang isa. Ngayon, bawal pa ba akong magalit?” Pagkasabi niyon ay tumalikod siya at tuluyang naglakad palabas. “Althea! Althea, sandali!” Hinabol siya ni Xavier hanggang sa labas ng villa. Alam na alam ni Althea kung bakit ito patuloy na sumusunod. Nagpapakitang gilas lang ito sa kanyang ama. Alam ni Xavier na sumobra na siya ngayon. Hindi lang niya ito nasampal dahil sa bugso ng galit. Tinanggal pa niya ang posisyon nito sa kumpanya. Ngunit kailangan ni Amanda ng trabaho sa Westbridge. At dahil gusto nito mismo ang posisyon ni Althea ay handa si Xavier na ibigay iyon kahit si Althea ang kailangang isakripisyo. Sa isip niya ay pansamantala lang naman iyon. Maaari naman niyang bigyan ng ibang posisyon si Althea kapag naging maayo
Sa mismong oras na iyon ay tumawag ang kanyang ama. Pagkatapos ng nangyari sa kanila ni Xavier ay bigla siyang nakaramdam ng hindi magandang kutob.“Hello? Dad…”“Papunta ka ba ngayon sa Green Spirit?”Malamig at halatang hindi masaya ang boses ni Alfredo sa kabilang linya.Napakunot ang noo ni Althea. “Dad, nilagyan mo ba ako ng tracker?”“Ilang beses ko bang sinabi sa iyo na tigilan mo na ang pakikisalamuha kay Freya?”Hindi kailanman nagustuhan ni Alfredo si Freya. Nagkaroon ng magulong nakaraan ang babae bago nito inayos ang buhay niya. Kahit ilang taon na ang lumipas ay hindi pa rin iyon nakalimutan ni Alfredo.Kaya kahit wala nang kinalaman sa kanya ang mga dating ginawa ni Freya ay hindi pa rin komportable si Alfredo na nakikita itong patuloy na nakikipagkaibigan sa anak niya.“Pumunta ka sa Lakeside Villa. Ngayon din.”Pagkasabi niyon ay agad na pinutol ni Alfredo ang tawag.Wala nang nagawa si Althea kundi tawagan si Freya upang sabihin dito na sa ibang araw na lamang siya pu
“Althea, I’m sor—” Hindi na niya natapos ang sasabihin. Umangat ang kamay ni Althea at gumanti. Pak! Mas malakas at mas malinaw ang tunog ng sampal na ibinalik niya kay Xavier. Napako si Xavier sa kinatatayuan niya. Pati si Amanda ay natigilan. Nakatitig lamang ito kay Althea nang ilang saglit, na para bang hindi makapaniwalang nagawa nitong gantihan ang kuya niya. “Sister-in-law, anong ginagawa mo?! Paano mo nagawang sampalin ang kuya ko?!” “Hindi ba siya ang unang nanampal sa akin?” Malamig ang tingin ni Althea kay Amanda. Wala na siyang nakitang dahilan para magpigil pa. “At ginawa niya iyon para sa isang puta na katulad mo.” Biglang nagbago ang ekspresyon ni Amanda. Namutla ang mukha nito habang mas lalong humigpit ang pagkakayakap nito kay Yana. “Althea!” Galit na sigaw ni Xavier ang muling umalingawngaw sa buong silid. Dahil nasampal siya sa harap ng ibang tao ay tuluyan nang nawala kay Xavier ang kaunting guilt na nararamdaman niya. Napalitan iyon
Pagkarinig ni Freya sa sinabi ni Althea ay napairap siya nang todo.“Sa tingin ko ay talagang naapektuhan ang utak mo sa aksidente.”Hindi alam ni Althea kung matatawa ba siya o maiinis sa sinabi ni Freya. Ngunit hindi siya nagbibiro. Talagang determinado siyang gawin ang lahat para matulungan si Xavier na mapalago ang bago nitong kumpanya at matagumpay na makapasok sa stock market.At kapag dumating na ang araw ng listing ay saka niya gagamitin ang divorce agreement na iyon.Sa araw na iyon ay hindi na niya hahayaang basta makawala sina Xavier at Amanda. Hihilahin niya sa putikan ang dalawang taong nagtaksil sa kanya at sisiguraduhin niyang babayaran nila ang lahat ng ginawa nila sa kanya.Nagpatuloy ang pag-uusap nila ni Freya hanggang gabi. Habang lumalalim ang gabi ay unti-unting nagtipon ang maiitim na ulap sa labas ng bintana.Ayon sa weather forecast ay malakas ang ulan na darating sa gabing iyon, kaya hinikayat ni Althea si Freya na umalis na bago tuluyang bumuhos ang ulan.Hi







