登入Zariyah's POV
15 years old ako nang mamatay si Mama ng ma hit and run siya. Dahil doon kami nalang ni Daddy ang naiwan, pero tatlong buwan matapos naming mailibing si Mommy ay ipinakilala niya sa akin si Ninang Lea bilang madrasta. Noong una ay hindi ko siya gusto dahil parang nakakatandang kapatid ko lang siya. Limang taon lang tanda niya sa akin. Pero nang makita ko namang masaya si Dad, pumayag na rin ako.
Kinasal silang dalawa pero apat na buwan din ang lumipas ay biglang nagkasakit si Daddy. Hindi ko alam kung anong naging dahilan ng pagkakasakit niya dahil malakas naman siya noon at biglaan lang ang pangyayari pero 16 years old ako ng mamatay siya.
Parehong may kaya si Mommy at Daddy. Kaya noong mawala si Mommy ay iniwan niya kay Daddy ang mansion na ito. Noong namatay naman si Daddy, lahat ng ari-arian at pera na iniwan niya ay napunta kay Ninang Lea dahil siya ang asawa ni Dad. Walang napunta sa akin. At dahil menor de edad pa ako noon at wala akong ibang kamag-anak dahil parehong only child lang ang mga magulang ko at namatay na ang mga magulang nila ay nanatili ako sa pangangalaga ni Ninang Lea.
Hindi gaano maganda ang relasyon namin ni Ninang Lea. At simula ng mamatay si Daddy, hindi niya na rin ako pinag-aral kaya hindi ako nakatapos sa kolehiyo. Dahil si Ninang ang may hawak ng lahat ng pera na iniwan ng mga magulang ko, siya ang gumagastos dito sa bahay. Habang ako, tagalinis lang dito sa bahay.
Gustuhin ko mang makapag-aral, palagi akong pinipigilan ni Ninang. Sabi niya ay nauubos na raw ang pera ni Dad kaya pinipilit niya ako ngayong ibenta nalang itong mansion pero hindi ako pumapayag. Ito nalang ang natitira kong ala-ala sa mga magulang ko. Dahil sa akin nakapangalan ang bahay na ito, wala siyang magagawa. Kung maubos man ang pera, maghahanap nalang ako ng trabaho.
Apat na buwan na rin ang nakalipas nang dalhin niya rito si Ninong Haze sa bahay, boyfriend niya na nakilala niya rin sa Bar. 27 years old na si Ninang Lea at gano'n din si Ninong Haze. Habang ako naman ay 21 palang.
Hindi naman ito ang unang beses na magdala siya ng lalaki kaya nasanay na rin ako.
Inaamin kong may gusto ako kay Ninong Haze at ginagawa ko naman ang lahat para maiwasan siya pero hindi ko akalaing nagawa kong ibigay ang katawan ko sa kaniya.
God! Napaka tanga mo talaga, Zari!
Pero kahit na gano'n ay hindi ako makaramdam ng konsensya para kay Ninang. Alam kong bukod kay Ninong Haze ay may iba pa siyang lalaki. At... gusto kong gantihan siya sa paraang ito.
Ibabalik ko sa kaniya ang panlolokong ginawa niya sa Papa ko. Alam kong pinakasalan niya lang si Daddy dahil sa pera dahil pang ilang araw ng mamatay si Dad ay nagdala agad siya ng ibang lalaki dito.
____
Halos paika-ika akong bumaba sa hagdanan patungo sa kusina para maghapunan. Kulang nalang ay tawagin ko ang lahat ng santo sa sobrang hapdi at sakit ng gitnang bahagi ko. Bawat hakbang ko ay para akong binibiyak sa sakit.
Nakakaiyak talaga!
Pagkapasok ko sa kusina ay bumungad kaagad sa akin ang mga tingin ni Ninang Lea at Haze.
"Oh, Zari? Bakit paika-ika ka d'yan? Ano'ng nangyari sayo?" Nakataas ang isang kilay na tanong ni Ninang Lea ng makita niyang medyo nahihirapan akong maglakad.
Agad akong dinapuan ng kaba.
Kinakabahang umiling ako, "Ah.. Eh.. Natisod po kasi ako Ni-ninang sa hagdan..." Palusot ko. Sinulyapan ko si Haze para tingnan siya ngunit napalunok ako ng makitang kanina pa pala siya nakatitig sa akin.
His face was dead serious, pero kitang-kita ko ang pagpungay ng mga mata niya habang pinagmamasdan ako.
"Natisod? Grabe namang katangahan 'yan, Zariyah! Hindi ka ba tumitingin d'yan sa dinadaanan mo? Tsk! Kumain ka na nga. Tapos na kami ng Ninong mo. Maghugas ka d'yan pagkatapos, ha!" Saad ni Ninang at saka tumayo na sa kaniyang upuan.
"Let's go to our room, babe!" Tawag ni Ninang Lea kay Ninong pero hindi kumibo si Ninong at nakatitig pa rin sa akin.
Napalunok ako. Nag-iwas ako ng tingin kay Haze at ibinaba na lang ang aking tingin sa pagkain. Umupo na ako sa aking upuan at kumuha na ng pagkain.
"Go now. I'm not done." Malamig na sabi ni Haze kay Ninang Lea kaya nauna nang umakyat sa kwarto nila si Ninang at kaming dalawa lang ni Ninong ang naiwan sa mesa!
Halos hindi ako makahinga sa sobrang kaba dahil kahit hindi ako nakatingin kay Ninong ay alam kong nakatitig siya sa akin!
Pinilit kong huwag nang pansinin ang presensya ni Haze at magfocus nalang sa pagkain ngunit ilang sandali lang ay natigilan ako ng bigla siyang magsalita.
"Is it hurt?" Tanong niya sa malamig na boses.
Napalunok ako bago ko siya marahang nilingon.
"H-hindi naman po masyado, N-Ninong..." Nauutal na sabi ko.
Isa 'yong kasinungalingan.
Hindi lang masyadong masakit! Kung hindi ay sobrang sakit!
Pakiramdam ko ay napunit ako sa sakit!
Tumango lang siya. Akala ko ay aalis na siya dahil ubos na naman po ang pagkain sa plato niya at hindi na niya dinagdagan pa— pero natapos na ako at lahat-lahat ay nandito pa rin siya!
Tumayo na ako sa aking upuan para kolektahin na ang mga platong nagamit namin at makapaghugas na.
"Ninong, iyong plato mo po..." Kinakabahang sabi ko. Kinuha niya ang plato niya at inabot sa akin.
Mabilis ko itong kinuha at bago pa magsalubong ang aming mga mata ay mabilis ko na siyang tinalikuran papuntang lababo.
Sinimulan ko kaagad ang paghuhugas dahil parang hindi ko na kakayanin ang atmosphere na kasama ko dito si Ninong.
Naalala ko ang mga nangyari sa amin kanina! Iniisip ko palang ay parang nag-iinit na ulit ang katawan ko.
Gosh! Ano ba, Zari?!
Mali ang lahat ng 'yon!
Gosh! Pero hindi ko kayang pigilan kung ano man ang naramdaman ko para kay Ninong!
Nang malapit na ako matapos sa aking paghuhugas ay may malaking kamay na dumapo sa aking mga baywang. Halos mapatalon ako sa gulat.
Napalunok ako.
"Take a rest after." Malamig niyang sabi sa tenga ko na muli kong ikinalunok. Halos tumindig ang mga balahibo ko sa katawan ng maramdaham ang mainit niyang hininga bago siya tuluyang umalis.
"He knows about the baby, too."Napatigil ako. Parang hindi ko agad naintindihan ang sinabi ni Haze."Anong ibig mong sabihin?"Hindi siya agad sumagot. Nakatitig lamang siya sa cellphone na hawak niya. Maging ang babae na nasa tabi ng pinto ay tila nag-aabang sa magiging sagot niya."Haze..." muli ko siyang tinawag. Doon lamang siya napatingin sa akin ng lubos."Someone sent me a message.""Anong message?"Tahimik niyang tinitigan ang screen bago niya muling ibinaba ang cellphone."He knows you're here."Napalunok ako kahit narinig ko naman ito kanina. "Pero paano at bakit big deal?""I don't know.""Sigurado ka bang tungkol sa akin iyon?""Yes."Mabilis ang sagot niya. At dahil doon, lalo akong kinabahan. Hindi ko alam kung sino ang taong iyon. Wala akong kaaway maliban kay Ninang Lea. At wala rin akong alam na taong maaaring may pakialam sa akin o sa batang dinadala ko."Si Ninang Lea ba?"Umiling si Haze. "I don't think so.""Bakit?""Because the message didn't sound like her."Na
Naiwan kaming dalawa ni Haze. Katahimikan ang namayano sa amin. Hindi ko alam kung bakit mas kinakabahan ako ngayon kaysa kanina.Mayamaya lang ay umupo siya sa gilid ng upuan. "I didn't want to tell you while you were in the hospital.""Ano ba ‘yun?""Because you needed to rest.""At ngayon?""Now you need to understand what's happening."Umayos ako ng upo. "May kinalaman ba ito kay Ninang Lea?"Sandali siyang natahimik. "Possibly."Napakunot-noo ako. "Possibly?""Lea has been hiding a lot of things."Napahawak ako sa tiyan ko. "Alam ko naman ‘yun pero ano pa?""That's what I'm trying to find out."Natahimik ako. Hindi ko alam kung matatakot ba ako o maiinis."May lalaki bang naghahanap sa akin?""Yes.""At bakit?"Hindi siya agad sumagot. "That's the question."Napayuko ako. Hindi ko napigilang mapaluha."Akala ko tapos na." Mabilis kong pinunasan ang luha ko. "Pagod na ako, sa totoo lang."Ilang segundo siyang tahimik pero alam kong nakikinig siya."I know," mayamayang bulalas niya
"I think you need to know something… about her."Bahagyang kumunot ang noo ni Haze. "What about Zari?"Huminga nang malalim ang babae bago siya tuluyang pumasok sa kuwarto. "She shouldn't be staying here."Hindi ako agad nakapagsalita dahil hindi ko naman talaga alam ang sasabihin ko dahil maski ako ay nagulat din.Sa totoo lang, iyon din naman ang iniisip ko kanina. Hindi ko alam kung bakit kailangan pa niyang sabihin iyon sa harap ko.Gayunpaman, hindi ako nakaramdam ng galit. Mas nangingibabaw ang hiya at pagtataka na rin.Parang bigla kong naramdaman na hindi talaga ako kabilang sa bahay na ito kahit iyon naman talaga ang totoo."Haze..." mahina kong tawag.Agad siyang napalingon sa akin. "Stay here."Pagkatapos ay bumalik ang kaniyang atensyon sa babae."Why?""Because you barely know her."Napakunot-noo ako. Hindi ko alam kung saan niya gustong dalhin ang usapan pero nanatili lang akong tahimik."You don't know what she might do once she starts living here," pagpapatuloy ng baba
"Who is she?"Hindi agad sumagot si Haze. Sa halip, binuksan niya ang seat belt niya at bumaba ng sasakyan.Agad ko naman siyang sinundan ng tingin at nakitang lumapit siya sa babae na ngayon ay nakatayo na ilang hakbang lamang mula sa sasakyan.Hindi ko marinig ang pinag-uusapan nila dahil bahagyang nakabukas lamang ang bintana ko. Ngunit kitang-kita ko ang seryosong ekspresyon ni Haze. Maging ang babae ay tila hindi natutuwa sa pagdating namin.Hindi ko alam kung bakit, pero bigla akong nakaramdam ng kaba.Sino ba ang babae, at ano ba ang relasyon niya kay Haze? At bakit parang hindi siya masaya na makita ako?Ilang sandali pa ay bumukas ang pintuan sa tabi ko. Si Haze iyon at napatingala ako sa kaniya."Come out,” aniya sa mahinahong na tono.Hindi ako agad gumalaw. "Haze...""You'll be more comfortable inside."Pero imbes na intindihin ang sinabi niya, tumingin muna ako sa babaeng nasa likuran niya.Tahimik lamang itong nakatingin sa akin. Bahagya akong nag-alangan bago dahan-dahan
"Nothing, Haze. Let's just eat..." palusot ko, pagkatapos ay kumain kami muli.Hindi na siya nagtanong pa. Sa halip, tahimik lamang siyang nagpatuloy sa pagkain habang paminsan-minsan ay tinitingnan ako. Sinubukan kong ibaling ang atensyon ko sa sinigang at cake para hindi niya mahalata ang iniisip ko.Pero kahit gaano kasarap ang pagkain, hindi ko maiwasang makaramdam ng bigat sa dibdib.Wala talaga akong mauuwian. Isa pa, paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang sinabi ni Ninang Lea. Na nailipat na niya sa pangalan niya ang bahay, na wala na raw sa akin ang kahit ano. At higit sa lahat, hindi ko alam kung saan ako pupunta pagkatapos naming umalis dito.Hindi naman ako puwedeng basta sumama sa kahit kanino. Wala akong kamag-anak na malalapitan. Wala rin akong kaibigan na maaari kong tawagan at sabihan na, ‘Pwede ba akong tumira sa inyo?’Maging ang sarili kong bahay, na buong buhay kong tinuring na tahanan, ay hindi ko na alam kung maaari ko pang tawaging akin.Kusa akong napatingin ak
"Ikaw...?" halos pabulong kong saad habang nakatitig sa taong nasa harapan ko. Nanatiling seryoso ang kaniyang mukha habang dahan-dahan siyang lumalapit sa kama ko. Si Ninang Lea...Galit na galit siya sa akin. Nanlilisik ang kaniyang mga mata habang mariin niya akong tinititigan. "Ano? Nagulat ka bang makita ako?" matalim niyang tanong sa akin. Napalunok naman ako at bahagyang napasandal sa headboard ng kama. "N-Ninang..." nauutal kong bulalas. "Huwag mo akong tawaging Ninang!" agad niyang sigaw sa akin Napaigtad ako sa lakas ng kaniyang boses pagkatapos ay agad siyang lumapit sa kama ko at itinuro ako. "Kasalanan mo ang lahat ng ito!" galit na galit niyang saad. Natigilan naman ako sa sinabi niya "Ano pong ibig ninyong sabihin?" marahan kong saad sa kaniya. "Ano ang ibig kong sabihin?" mapait siyang natawa. "Kung hindi dahil sa'yo, hindi ako lalayuan ni Haze!" Nanlaki ang mga mata ko. "Ninang, hindi ko—" "Huwag kang magsinungaling!" putol niya sa sasabihin ko. Patulo
Nang malapit na sana akong labasan ay biglang tumigil si Ninong at saka siya tumayo. Inalis niya ang tuwalyang nakapulupot sa kan'yang baywang, exposing his thick and long glory. I swallowed hard. Ipapasok ba ni Ninong sa akin 'yang malaki niyang alaga? Gosh, baka hindi ko 'yan kayanin! It's so hu
Zariyah's POV“Zari, mal-late na ako sa appointment ko! I-abot mo nga muna itong kape sa Ninong Haze mo at kailangan ko nang umalis!” Rinig kong sigaw ni Ninang Lea sa kusina habang pababa ako nang hagdanan.“Saan ka po pupunta, Ninang?” Tanong ko nang lumabas siya sa kusina hawak ang isang baso ng
Denise's POV Nanginginig ang mga kamay ko habang hawak ang positive result ng pregnancy test. Pang-apat na pregnancy test ko na ito pero iisang resulta lang ang lumalabas. Buntis ako.Napahawak ako sa aking noo habang pilit na pinapakalma ang sarili ko.Anong gagawin ko ngayon?Aaminin kong ginust
Ilang linggo na simula ng may mangyari sa amin ni Ninong Haze pero nitong mga ilang araw ay parang wala akong ganang makita siya. Kagigising ko lang pero sobrang bigat na ng katawan ko. Hindi ko nga alam pero para bang nitong mga araw ay pagod na pagod ako kahit wala naman akong masyadong ginagawa







