LOGINZari's POV
Nanginginig ang mga kamay ko habang hawak ang positive result ng pregnancy test. Pang-apat na pregnancy test ko na ito pero iisang resulta lang ang lumalabas. Buntis ako.
Napahawak ako sa aking noo habang pilit na pinapakalma ang sarili ko.
Anong gagawin ko ngayon?
Aaminin kong ginusto at sinadya kong akitin si Ninong Haze para maghiganti kay Ninang Lea pero wala sa plano ko ang mabuntis!
Kinagat ko ang pang-ibabang labi ko.
"Anong gagawin ko ngayon?" Naiiyak at frustrated kong tanong sa sarili ko.
Nandito ako ngayon sa kwarto ko. Wala ngayon si Haze dahil may pupuntahan daw siya kaya kami lang ni Ninang ngayon dito sa bahay. Well, hindi naman siya palaging nandito.
Huminga ako ng malalim.
"It's okay, Zari. We will figure it out." Pagpapakalma ko sa sarili ko. Inayos ko ang sarili bago ako lumabas ng banyo.
Dumiretso ako sa pintuan para lumabas pababa ng kusina para kumuha at uminom ng tubig pero pagbukas ko ng pintuan ay bumungad sa akin si Ninang kasama ang isang lalaki na hindi pamilyar sa akin.
Nanlaki ang mga mata ni Ninang Lea ng makita niya ako, agad siyang bumitaw sa pagkakahawak ng lalaki at hinarap ito.
"Babe, mauna ka na sa kwarto, kakausapin ko lang 'to." Nakangiting sabi ni Lea sa lalaki na ikinango lang ng lalaki pero hindi nakatakas sa akin ang malagkit na titig nito. Ngumisi siya, nang nilingon ako ni Ninang ay kinindatan ako nito bago siya tuluyang umalis.
"Sino siya?" Mahinang tanong ko kay Ninang.
"Wala ka nang pakealam doon. Huwag na huwag mong sasabihin 'to kay Haze kung ayaw mong malintikan sa akin." Banta niya sa madilim na ekspresyon at mabilis din akong tinalikuran para sundan ang lalaki niya ngunit bago pa siya tuluyang makaalis ay tumigil siya at muli akong nilingon.
"By the way... 21 ka na, hindi ka ba nahihiya na nandito ka pa rin? Gusto ko nang magpakasal kay Haze. Bubuo na kami ng pamilya kaya kailangan mo nang umalis dito. Bibigyan kita ng isang linggo para makahanap ng bagong matitirhan." Mahabang sabi niya na nagpapantig ng tenga ko.
Umalis sa bahay na ito? Magpakasal kay Haze?
"Anong sinasabi mo? Bahay ko ito, hindi mo ako pwedeng paalisin dito!" Galit na sabi ko sa kaniya.
Tuluyan akong lumabas ng kwarto ko at buong tapang na hinarap siya. Simula ng mamatay si Dad ay tinapaktapakan niya ang pagkatao ko. Kinuha niya ang lahat sa akin pero hindi ako papayag na pati ang bahay na ito ay makuha niya rin!
Ngumisi siya, "Ama mo ang may-ari ng bahay na ito pero ako ang asawa niya! At ikaw, anak ka lang! Sa akin niya iniwan ang lahat ng ito. Ako na ang may-ari ng bahay kaya wala kang magagawa. Aalis ka o ipapatapon kita?!" Nanlilisik ang mga mata niyang sigaw sa akin na ikinadilim ng paningin ko.
Hindi niya ako pwedeng paalisin sa bahay ng mga magulang ko!
"Hindi ako aalis dito, this is my Mom's property! Hindi mo pwedeng basta-basta nalang angkinin ito! Kung may aalis man dito, ikaw 'yon at ang mga lalaki mo!" Galit kong sigaw sa kaniya na ikina-igting ng kaniyang panga.
"Talaga lang ha? Pwes, tingnan natin kung anong magagawa mo!" Nanggagalaiti niyang sabi bago siya humakbang papalit sa akin.
"Anong gagawin mo?" Kunot-noong sabi ko pero imbes na sagutin ang tanong ko ay mabilis siyang nakalapit sa akin at walang kung anu-anong hinila niya ang buhok ko na ikinasigaw ko.
"Ano ba? Bitawan mo ako!" Daing ko pero parang wala siyang narinig.
"Matagal ko nang gustong gawin 'to sayo kung hindi lang ako nakikinabang sa perang iniwan ng tatay mo sayo!" Sigaw niya habang hawak pa rin ang buhok ko.
Kumunot ang noo ko, "Anong ibig mong sabihin?!" Daing ko, sa sobrang lakas ng pagkakahawak niya sa buhok ko ay hindi ko magpigilang mapasigaw. Ayaw niya akong bitawan kaya wala akong nagawa kung hindi ang hilahin din ang buhok niya. Napadaing siya pero napangisi siya.
"Sobrang tanga mo talaga! Lahat ng pera at kahit ang bahay na ito ay iniwan sa iyo ng tanga mong Ama! Pero dahil menor de edad ka pa noon, sa akin nila pinatago ang lahat ng yaman mo hanggang sa magbente dos ka pero hindi mo na kailangang maghintay pa dahil naubos ko na ang lahat ng iyon. At kahit ang bahay na ito ay nailipit ko na rin sa pangalan ko kaya wala ka nang karapatan dito! Umalis ka na!" Sigaw niya na ikinasikip ng dibdib ko.
Buong akala ko ay walang pakealam sa akin si Dad dahil lahat ng kayamanan nila ni Mommy ay iniwan nila sa bruhang ito! Pero all this time, sa akin naman pala niya iniwan lahat! Bumagsak ang mga luha sa mata ko.
"Sobrang sama mo! Pano mo nagawang gawin 'yon?! Ang sama mo! Pinagkait mo ang lahat sa akin!" Galit kong sigaw sa kaniya. Malakas kong hinila ang buhok niya.
"Sisiguraduhin kong malalaman ni Haze ang lahat ng kasamaan mo!" Puno ng galit kong sigaw sa kaniya.
Hindi ako papayag na maikasal ang bruhang ito sa ama ng magiging anak ko!
Kitang-kita ko ang pagsiklab ng mga niya ng banggitin ko ang pangalan ni Haze.
"Haze? Kailan mo pa siya tinawag sa pangalan niya?! Gusto mo ba siya?! May balak ka bang agawin siya sa akin?! Pwes, subukan mo! Papatayin talaga kita! Walanghiya ka!"
Buong lakas niyang hinila ang buhok ko na ikinasigaw ko, sa sobrang sakit ng ulo ko ay nabitawan ko siya. Kinaladkad niya ako papunta sa hagdanan.
"Bitawan mo ako! Kung may mas walanghiya sa ating dalawa, ikaw 'yon! Hindi ako papayag na maikasal ka kay Haze!" Galit kong sigaw sa kaniya na ikinahalakhak niya.
"Anong magagawa mo?" Parang baliw niyang tawa at malakas na hinila ang buhok ko. Tumigil kami sa harapan ng hagdanan.
Ngumisi siya, "Tingnan natin kung may magagawa ka pa kapag patay ka na!" Nakangising sabi niya pero bago niya pa magawa ang binabalak niya ay tila isang kulog ang bumalit sa buong mansion.
"Let her go or I will kill you!" Parang isang galit na tigreng sigaw ni Haze. Napalingon ako sa kaniya. Sobrang dilim at lamig ng ekspresyon niya na para bang kaya niya ngang pumatay. Pero imbes na matakot ay bumuhos ang luha ko.
"He knows about the baby, too."Napatigil ako. Parang hindi ko agad naintindihan ang sinabi ni Haze."Anong ibig mong sabihin?"Hindi siya agad sumagot. Nakatitig lamang siya sa cellphone na hawak niya. Maging ang babae na nasa tabi ng pinto ay tila nag-aabang sa magiging sagot niya."Haze..." muli ko siyang tinawag. Doon lamang siya napatingin sa akin ng lubos."Someone sent me a message.""Anong message?"Tahimik niyang tinitigan ang screen bago niya muling ibinaba ang cellphone."He knows you're here."Napalunok ako kahit narinig ko naman ito kanina. "Pero paano at bakit big deal?""I don't know.""Sigurado ka bang tungkol sa akin iyon?""Yes."Mabilis ang sagot niya. At dahil doon, lalo akong kinabahan. Hindi ko alam kung sino ang taong iyon. Wala akong kaaway maliban kay Ninang Lea. At wala rin akong alam na taong maaaring may pakialam sa akin o sa batang dinadala ko."Si Ninang Lea ba?"Umiling si Haze. "I don't think so.""Bakit?""Because the message didn't sound like her."Na
Naiwan kaming dalawa ni Haze. Katahimikan ang namayano sa amin. Hindi ko alam kung bakit mas kinakabahan ako ngayon kaysa kanina.Mayamaya lang ay umupo siya sa gilid ng upuan. "I didn't want to tell you while you were in the hospital.""Ano ba ‘yun?""Because you needed to rest.""At ngayon?""Now you need to understand what's happening."Umayos ako ng upo. "May kinalaman ba ito kay Ninang Lea?"Sandali siyang natahimik. "Possibly."Napakunot-noo ako. "Possibly?""Lea has been hiding a lot of things."Napahawak ako sa tiyan ko. "Alam ko naman ‘yun pero ano pa?""That's what I'm trying to find out."Natahimik ako. Hindi ko alam kung matatakot ba ako o maiinis."May lalaki bang naghahanap sa akin?""Yes.""At bakit?"Hindi siya agad sumagot. "That's the question."Napayuko ako. Hindi ko napigilang mapaluha."Akala ko tapos na." Mabilis kong pinunasan ang luha ko. "Pagod na ako, sa totoo lang."Ilang segundo siyang tahimik pero alam kong nakikinig siya."I know," mayamayang bulalas niya
"I think you need to know something… about her."Bahagyang kumunot ang noo ni Haze. "What about Zari?"Huminga nang malalim ang babae bago siya tuluyang pumasok sa kuwarto. "She shouldn't be staying here."Hindi ako agad nakapagsalita dahil hindi ko naman talaga alam ang sasabihin ko dahil maski ako ay nagulat din.Sa totoo lang, iyon din naman ang iniisip ko kanina. Hindi ko alam kung bakit kailangan pa niyang sabihin iyon sa harap ko.Gayunpaman, hindi ako nakaramdam ng galit. Mas nangingibabaw ang hiya at pagtataka na rin.Parang bigla kong naramdaman na hindi talaga ako kabilang sa bahay na ito kahit iyon naman talaga ang totoo."Haze..." mahina kong tawag.Agad siyang napalingon sa akin. "Stay here."Pagkatapos ay bumalik ang kaniyang atensyon sa babae."Why?""Because you barely know her."Napakunot-noo ako. Hindi ko alam kung saan niya gustong dalhin ang usapan pero nanatili lang akong tahimik."You don't know what she might do once she starts living here," pagpapatuloy ng baba
"Who is she?"Hindi agad sumagot si Haze. Sa halip, binuksan niya ang seat belt niya at bumaba ng sasakyan.Agad ko naman siyang sinundan ng tingin at nakitang lumapit siya sa babae na ngayon ay nakatayo na ilang hakbang lamang mula sa sasakyan.Hindi ko marinig ang pinag-uusapan nila dahil bahagyang nakabukas lamang ang bintana ko. Ngunit kitang-kita ko ang seryosong ekspresyon ni Haze. Maging ang babae ay tila hindi natutuwa sa pagdating namin.Hindi ko alam kung bakit, pero bigla akong nakaramdam ng kaba.Sino ba ang babae, at ano ba ang relasyon niya kay Haze? At bakit parang hindi siya masaya na makita ako?Ilang sandali pa ay bumukas ang pintuan sa tabi ko. Si Haze iyon at napatingala ako sa kaniya."Come out,” aniya sa mahinahong na tono.Hindi ako agad gumalaw. "Haze...""You'll be more comfortable inside."Pero imbes na intindihin ang sinabi niya, tumingin muna ako sa babaeng nasa likuran niya.Tahimik lamang itong nakatingin sa akin. Bahagya akong nag-alangan bago dahan-dahan
"Nothing, Haze. Let's just eat..." palusot ko, pagkatapos ay kumain kami muli.Hindi na siya nagtanong pa. Sa halip, tahimik lamang siyang nagpatuloy sa pagkain habang paminsan-minsan ay tinitingnan ako. Sinubukan kong ibaling ang atensyon ko sa sinigang at cake para hindi niya mahalata ang iniisip ko.Pero kahit gaano kasarap ang pagkain, hindi ko maiwasang makaramdam ng bigat sa dibdib.Wala talaga akong mauuwian. Isa pa, paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang sinabi ni Ninang Lea. Na nailipat na niya sa pangalan niya ang bahay, na wala na raw sa akin ang kahit ano. At higit sa lahat, hindi ko alam kung saan ako pupunta pagkatapos naming umalis dito.Hindi naman ako puwedeng basta sumama sa kahit kanino. Wala akong kamag-anak na malalapitan. Wala rin akong kaibigan na maaari kong tawagan at sabihan na, ‘Pwede ba akong tumira sa inyo?’Maging ang sarili kong bahay, na buong buhay kong tinuring na tahanan, ay hindi ko na alam kung maaari ko pang tawaging akin.Kusa akong napatingin ak
"Ikaw...?" halos pabulong kong saad habang nakatitig sa taong nasa harapan ko. Nanatiling seryoso ang kaniyang mukha habang dahan-dahan siyang lumalapit sa kama ko. Si Ninang Lea...Galit na galit siya sa akin. Nanlilisik ang kaniyang mga mata habang mariin niya akong tinititigan. "Ano? Nagulat ka bang makita ako?" matalim niyang tanong sa akin. Napalunok naman ako at bahagyang napasandal sa headboard ng kama. "N-Ninang..." nauutal kong bulalas. "Huwag mo akong tawaging Ninang!" agad niyang sigaw sa akin Napaigtad ako sa lakas ng kaniyang boses pagkatapos ay agad siyang lumapit sa kama ko at itinuro ako. "Kasalanan mo ang lahat ng ito!" galit na galit niyang saad. Natigilan naman ako sa sinabi niya "Ano pong ibig ninyong sabihin?" marahan kong saad sa kaniya. "Ano ang ibig kong sabihin?" mapait siyang natawa. "Kung hindi dahil sa'yo, hindi ako lalayuan ni Haze!" Nanlaki ang mga mata ko. "Ninang, hindi ko—" "Huwag kang magsinungaling!" putol niya sa sasabihin ko. Patulo
Ilang linggo na simula ng may mangyari sa amin ni Ninong Haze pero nitong mga ilang araw ay parang wala akong ganang makita siya. Kagigising ko lang pero sobrang bigat na ng katawan ko. Hindi ko nga alam pero para bang nitong mga araw ay pagod na pagod ako kahit wala naman akong masyadong ginagawa
Zariyah's POV 15 years old ako nang mamatay si Mama ng ma hit and run siya. Dahil doon kami nalang ni Daddy ang naiwan, pero tatlong buwan matapos naming mailibing si Mommy ay ipinakilala niya sa akin si Ninang Lea bilang madrasta. Noong una ay hindi ko siya gusto dahil parang nakakatandang kapati
Nang malapit na sana akong labasan ay biglang tumigil si Ninong at saka siya tumayo. Inalis niya ang tuwalyang nakapulupot sa kan'yang baywang, exposing his thick and long glory. I swallowed hard. Ipapasok ba ni Ninong sa akin 'yang malaki niyang alaga? Gosh, baka hindi ko 'yan kayanin! It's so hu
Zariyah's POV“Zari, mal-late na ako sa appointment ko! I-abot mo nga muna itong kape sa Ninong Haze mo at kailangan ko nang umalis!” Rinig kong sigaw ni Ninang Lea sa kusina habang pababa ako nang hagdanan.“Saan ka po pupunta, Ninang?” Tanong ko nang lumabas siya sa kusina hawak ang isang baso ng







