ANMELDEN"He knows about the baby, too."Napatigil ako. Parang hindi ko agad naintindihan ang sinabi ni Haze."Anong ibig mong sabihin?"Hindi siya agad sumagot. Nakatitig lamang siya sa cellphone na hawak niya. Maging ang babae na nasa tabi ng pinto ay tila nag-aabang sa magiging sagot niya."Haze..." muli ko siyang tinawag. Doon lamang siya napatingin sa akin ng lubos."Someone sent me a message.""Anong message?"Tahimik niyang tinitigan ang screen bago niya muling ibinaba ang cellphone."He knows you're here."Napalunok ako kahit narinig ko naman ito kanina. "Pero paano at bakit big deal?""I don't know.""Sigurado ka bang tungkol sa akin iyon?""Yes."Mabilis ang sagot niya. At dahil doon, lalo akong kinabahan. Hindi ko alam kung sino ang taong iyon. Wala akong kaaway maliban kay Ninang Lea. At wala rin akong alam na taong maaaring may pakialam sa akin o sa batang dinadala ko."Si Ninang Lea ba?"Umiling si Haze. "I don't think so.""Bakit?""Because the message didn't sound like her."Na
Naiwan kaming dalawa ni Haze. Katahimikan ang namayano sa amin. Hindi ko alam kung bakit mas kinakabahan ako ngayon kaysa kanina.Mayamaya lang ay umupo siya sa gilid ng upuan. "I didn't want to tell you while you were in the hospital.""Ano ba ‘yun?""Because you needed to rest.""At ngayon?""Now you need to understand what's happening."Umayos ako ng upo. "May kinalaman ba ito kay Ninang Lea?"Sandali siyang natahimik. "Possibly."Napakunot-noo ako. "Possibly?""Lea has been hiding a lot of things."Napahawak ako sa tiyan ko. "Alam ko naman ‘yun pero ano pa?""That's what I'm trying to find out."Natahimik ako. Hindi ko alam kung matatakot ba ako o maiinis."May lalaki bang naghahanap sa akin?""Yes.""At bakit?"Hindi siya agad sumagot. "That's the question."Napayuko ako. Hindi ko napigilang mapaluha."Akala ko tapos na." Mabilis kong pinunasan ang luha ko. "Pagod na ako, sa totoo lang."Ilang segundo siyang tahimik pero alam kong nakikinig siya."I know," mayamayang bulalas niya
"I think you need to know something… about her."Bahagyang kumunot ang noo ni Haze. "What about Zari?"Huminga nang malalim ang babae bago siya tuluyang pumasok sa kuwarto. "She shouldn't be staying here."Hindi ako agad nakapagsalita dahil hindi ko naman talaga alam ang sasabihin ko dahil maski ako ay nagulat din.Sa totoo lang, iyon din naman ang iniisip ko kanina. Hindi ko alam kung bakit kailangan pa niyang sabihin iyon sa harap ko.Gayunpaman, hindi ako nakaramdam ng galit. Mas nangingibabaw ang hiya at pagtataka na rin.Parang bigla kong naramdaman na hindi talaga ako kabilang sa bahay na ito kahit iyon naman talaga ang totoo."Haze..." mahina kong tawag.Agad siyang napalingon sa akin. "Stay here."Pagkatapos ay bumalik ang kaniyang atensyon sa babae."Why?""Because you barely know her."Napakunot-noo ako. Hindi ko alam kung saan niya gustong dalhin ang usapan pero nanatili lang akong tahimik."You don't know what she might do once she starts living here," pagpapatuloy ng baba
"Who is she?"Hindi agad sumagot si Haze. Sa halip, binuksan niya ang seat belt niya at bumaba ng sasakyan.Agad ko naman siyang sinundan ng tingin at nakitang lumapit siya sa babae na ngayon ay nakatayo na ilang hakbang lamang mula sa sasakyan.Hindi ko marinig ang pinag-uusapan nila dahil bahagyang nakabukas lamang ang bintana ko. Ngunit kitang-kita ko ang seryosong ekspresyon ni Haze. Maging ang babae ay tila hindi natutuwa sa pagdating namin.Hindi ko alam kung bakit, pero bigla akong nakaramdam ng kaba.Sino ba ang babae, at ano ba ang relasyon niya kay Haze? At bakit parang hindi siya masaya na makita ako?Ilang sandali pa ay bumukas ang pintuan sa tabi ko. Si Haze iyon at napatingala ako sa kaniya."Come out,” aniya sa mahinahong na tono.Hindi ako agad gumalaw. "Haze...""You'll be more comfortable inside."Pero imbes na intindihin ang sinabi niya, tumingin muna ako sa babaeng nasa likuran niya.Tahimik lamang itong nakatingin sa akin. Bahagya akong nag-alangan bago dahan-dahan
"Nothing, Haze. Let's just eat..." palusot ko, pagkatapos ay kumain kami muli.Hindi na siya nagtanong pa. Sa halip, tahimik lamang siyang nagpatuloy sa pagkain habang paminsan-minsan ay tinitingnan ako. Sinubukan kong ibaling ang atensyon ko sa sinigang at cake para hindi niya mahalata ang iniisip ko.Pero kahit gaano kasarap ang pagkain, hindi ko maiwasang makaramdam ng bigat sa dibdib.Wala talaga akong mauuwian. Isa pa, paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang sinabi ni Ninang Lea. Na nailipat na niya sa pangalan niya ang bahay, na wala na raw sa akin ang kahit ano. At higit sa lahat, hindi ko alam kung saan ako pupunta pagkatapos naming umalis dito.Hindi naman ako puwedeng basta sumama sa kahit kanino. Wala akong kamag-anak na malalapitan. Wala rin akong kaibigan na maaari kong tawagan at sabihan na, ‘Pwede ba akong tumira sa inyo?’Maging ang sarili kong bahay, na buong buhay kong tinuring na tahanan, ay hindi ko na alam kung maaari ko pang tawaging akin.Kusa akong napatingin ak
"Ikaw...?" halos pabulong kong saad habang nakatitig sa taong nasa harapan ko. Nanatiling seryoso ang kaniyang mukha habang dahan-dahan siyang lumalapit sa kama ko. Si Ninang Lea...Galit na galit siya sa akin. Nanlilisik ang kaniyang mga mata habang mariin niya akong tinititigan. "Ano? Nagulat ka bang makita ako?" matalim niyang tanong sa akin. Napalunok naman ako at bahagyang napasandal sa headboard ng kama. "N-Ninang..." nauutal kong bulalas. "Huwag mo akong tawaging Ninang!" agad niyang sigaw sa akin Napaigtad ako sa lakas ng kaniyang boses pagkatapos ay agad siyang lumapit sa kama ko at itinuro ako. "Kasalanan mo ang lahat ng ito!" galit na galit niyang saad. Natigilan naman ako sa sinabi niya "Ano pong ibig ninyong sabihin?" marahan kong saad sa kaniya. "Ano ang ibig kong sabihin?" mapait siyang natawa. "Kung hindi dahil sa'yo, hindi ako lalayuan ni Haze!" Nanlaki ang mga mata ko. "Ninang, hindi ko—" "Huwag kang magsinungaling!" putol niya sa sasabihin ko. Patulo
Denise's POV Nanginginig ang mga kamay ko habang hawak ang positive result ng pregnancy test. Pang-apat na pregnancy test ko na ito pero iisang resulta lang ang lumalabas. Buntis ako.Napahawak ako sa aking noo habang pilit na pinapakalma ang sarili ko.Anong gagawin ko ngayon?Aaminin kong ginust
Ilang linggo na simula ng may mangyari sa amin ni Ninong Haze pero nitong mga ilang araw ay parang wala akong ganang makita siya. Kagigising ko lang pero sobrang bigat na ng katawan ko. Hindi ko nga alam pero para bang nitong mga araw ay pagod na pagod ako kahit wala naman akong masyadong ginagawa
Zariyah's POV 15 years old ako nang mamatay si Mama ng ma hit and run siya. Dahil doon kami nalang ni Daddy ang naiwan, pero tatlong buwan matapos naming mailibing si Mommy ay ipinakilala niya sa akin si Ninang Lea bilang madrasta. Noong una ay hindi ko siya gusto dahil parang nakakatandang kapati
Nang malapit na sana akong labasan ay biglang tumigil si Ninong at saka siya tumayo. Inalis niya ang tuwalyang nakapulupot sa kan'yang baywang, exposing his thick and long glory. I swallowed hard. Ipapasok ba ni Ninong sa akin 'yang malaki niyang alaga? Gosh, baka hindi ko 'yan kayanin! It's so hu







