Kabanata 13

Sa labas ng villa ng mga Callahan.

Dose-dosenang mga jeep ang huminto habang ang mga sundalong sumakay sa kanila dito ay sumugod sa tahanan ng mga Callahan.

Nagkaroon ng takot sa gitna ng mga Callahan. Muling bumangon si Lex na nakahiga na at lumapit sa mga sundalong naka suot ng pajama. "Anong nangyari, sir?" galit na galit na tanong niya sa pinuno, namumutla ang mukha.

"Kunin mo sila."

Sa kanilang utos, hinawakan ng dalawang sundalo si Lex sa kanyang mga bisig at kinaladkad palayo.

Yung iba, nahihilo pa dahil bagong gising, pilit ding hinihila papasok sa mga jeep.

Samantala, isang malakas na putok ang sumabog mula sa bahay ni Thea. Biglang nagising sina Benjamin at Gladys nang pumasok ang mga sundalo at kinaladkad sila palayo.

Sa basement ng Cansington Hotel.

Nakatali si Thea sa lupa. Hindi nagtagal, dinala din ang kanyang pamilya. Ang kanyang lolo, si Lex Callahan; ang kanyang ama, si Benjamin Callahan; ang kanyang tiyuhin, si Howard Callahan; ang kanyang pangalawang tiyuhin, si John Callahan, at lahat ng iba pa. Walang naiwan.

Lahat sila ay nakatali din.

Nagkatinginan sila sa gulat at pagkalito, hindi alam kung ano ang ginawa nila upang inisin ang mga Xavier, o kung bakit sila ngayon ay nasa isang basement.

Umupo si Trent sa nag-iisang upuan sa silid, hinihila ang kanyang sigarilyo.

"Alam mo ba kung bakit kita dinala dito, Thea Callahan?" tanong niya na malamig ang ekspresyon habang nakatingin ang mga sundalo sa likod niya.

Hindi niya ginawa. Alam niyang hindi siya malapit sa mga manggagawa ng mahulog ang painting, kaya bakit iba ang ipinakita ng surveillance footage?

"General Xavier, wala kaming ginawang masama sa pamilya mo. Sa totoo lang, matalik na kaibigan ni Tommy namin si Joel Xavier! Bakit mo ginagawa ito? Pakiusap, pakawalan mo kami," pagpipigil ni Lex habang nagmamakaawa kay Trent. "Kung gumawa kami ng isang bagay na nakakasakit sa iyo, ipinapangako ko na personal kong babayaran..."

Nagtaas ng kamay si Trent, pinutol si Lex. "Si Thea Callahan ay sinira ang isang painting na nagkakahalaga ng one-point-eight billion dollars sa auction banquet. Papakawalan kita ngayon para ma-liquidate mo ang mga asset mo, Lex Callahan. Kunin mo ang pera kapalit ng iba mong pamilya. Mamamatay sila kung hindi."

"Ano?!"

"One-point-eight billion?!"

"Anong nangyari, Thea?!"

"Paano mo nasira ang isang painting na nagkakahalaga ng ganoon kalaki?!"

Ang mga Callahan na gulat na gulat, galit na galit, at nakatali pa, ay nagsimulang insultohin si Thea.

Inakusahan nila siya ng pagiging isang sumpa sa kanilang pamilya, at kung paano siya ay palaging walang iba kundi ang problema para sa kanila.

Si Thea, na hindi makapagsalita sa kanilang mga pang-iinsulto, ay hindi makapagsalita.

"Pakawalan si Lex Callahan," utos ni Trent.

Inimbestigahan ni Trent ang kayamanan ng mga Callahan bago siya kumilos. Idinagdag ang lahat ng kanilang mga asset, ang mga Callahan ay nagkakahalaga ng 1.3 bilyon sa kabuuan. Ang isang pagpipinta na ito ay sapat na upang lubusang mabankrupt ang mga ito.

Lumapit agad si Lex kay Thea nang makalabas ito, saka buong lakas na sinampal ito. "Walang kwenta! Sinira mo ang pamilya natin! Sirang-sira tayo!"

Tumulo ang luha sa kanyang namumulang mukha. "Hindi ako, grandfather!" sigaw niya. "Talagang hindi ako!"

"Sumasagot ka pa! Magbibintang ba si General Xavier dito?!" Sigaw ni Lex na ilang beses pa siyang sinampal sa galit.

Lumuhod siya sa harap ni Trent nang matapos siya. "Maawa ka sa pamilya ko, General Xavier," desperadong pakiusap niya.

"Awa?" Malamig na sabi ni Trent. "Binigyan mo ba ako ng anumang awa noong sinimulan kaming i-bankrupt ni Alex Yates dahil sa isang tawag sa telepono mula kay Thea Callahan?"

Bumungad kay Thea ang realization. "Ikaw... sinet-up mo ako?!"

"Oo," sabi ni Trent. "Hindi mahalaga kung alam mo. Wala kang magagawa tungkol dito. Kukunin ko ang one-point-eight billion mula sa iyo, isang paraan o iba pa. Ako ang deputy commander sa western border. Ang pagligpit sayo ay madali lang."

Bumagsak si Lex sa lupa, tuluyan na siyang iniwan ng kanyang enerhiya. Tila nadagdagan ng sampung taon ito sa isang tingin. "Lagot tayo!" napasigaw siya sa kawalan ng pag asa. "Napahamak ang mga Callahan!"

"Itapon mo ang matandang ito paalis dito."

"Opo, sir."

Hinatak ng dalawang kumpleto na armadong sundalo si Lex, umiiyak pa rin, palabas ng kwarto.

Ang iba pang mga Callahan ay nanonood, nanigas sa takot.

Seryoso si General Xavier. Napahamak ang mga Callahan at lahat ng ito ay dahil kay Thea.

"Thea Callahan, p*ta ka! Ikaw ang gumawa nito sa amin!"

"Bakit hindi ka na lang namin ipinalaglag?!"

"Kasalanan mo iyo! Bakit mo kami dinala dito?!"

"Heneral, wala akong kinalaman kay Thea! Pakiusap pakawalan mo ako!"

"Sob sob… Ayoko pang mamatay! General Xavier, pakiusap pakawalan mo ako. Si Thea ang bumastos sayo. Sa kanya ka maghiganti! Patayin mo siya! Patayin mo siya at hayaan ang iba pa sa amin!"

Ang mga Callahan ay patuloy na nagmakaawa. Wala na silang ibang magagawa laban sa makapangyarihang Trent Callahan.

Ng marinig ang mga masasakit na salita ng kanyang sariling pamilya, nasira ang kalooban ni Thea na mabuhay. Nawalan siya ng malay dahil sa labis na emosyon.

Kumaway ng braso si Trent at tinapon ng isa niyang sundalo si Thea ng isang balde ng tubig.

Nagising siya.

Tumayo si Trent at lumapit sa kanya, may hawak na dagger. Itinaas niya ang kanyang baba, bahagyang pinadausdos ang talim sa kanyang magandang pisngi.

"Thea," simula niya sa malamig na tono. "Sampung taon na ang nakararaan, pinasok mo ang ari arian ng mga Caden habang ito ay nasusunog at nasugatan. Ngunit nakikita kong nabawi mo ang iyong kagandahan. Ngayon, sabihin mo sa akin. Ang taong iniligtas mo mula sa apoy... nasaan siya?"

"Hindi... hindi ko alam." Nanginginig si Thea, namumutla ang mukha.

Hiniwa ni Trent ang dagger sa pisngi ni Thea at dumaloy ang matingkad na dugo matapos ang ilang sandali, na nagpapula sa kalahati ng mukha niya.

"Ahh!" Napasigaw si Thea sa sakit, pilit na kumawala. Gayunpaman, ang kanyang mga paa ay nakatali at ang kanyang mga pagsisikap ay walang kabuluhan.

Ang iba pang mga Callahan ay nanginginig sa takot, ang mga mas duwag ay hinimatay ng makakita ng dugo.

"Magsalita ka. Sinong niligtas mo? Hinanap ka ba niya? Ano ang relasyon niyo ni Alex Yates? Bakit ganoon kalaki ang respeto niya sayo?"

“Hindi ko alam! hindi ko alam! Wala akong alam, sinusumpa ko!" umiyak si Thea.

Isa pang hiwa.

Ang isa pang sugat ay lumitaw sa mukha ni Thea, ngunit ang lahat ng kanyang naramdaman ay isang mainit na pagkirot, pagkatapos ay mainit na likido ang muling dumadaloy sa kanyang pisngi at leeg.

"Sino ang niligtas mo?!" Sigaw ni Trent. "Hinanap ka ba niya?!"

Napatulala si Thea, sa kabila ng kanyang takot. Talagang hindi niya alam kung sino ang iniligtas niya sampung taon na ang nakararaan. Nagsimula siyang umiyak, tumutulo ang kanyang mga luha sa kanyang mga sugat.

"Hindi ko alam! Pangako! Ni hindi ko alam na yun pala ang estate ng mga Caden! Nalaman ko lang yun pagkatapos! Hindi ko alam kung sino ang niligtas ko! Nasunog ang mukha niya na hindi na makilala. Hinila ko siya palabas ng apoy! Tumalon siya sa ilog at naanod… Hindi ko alam kung sino siya! Hindi siya pumunta sa akin, Heneral Xavier! Sinasabi ko sa iyo ang totoo! Maawa ka…"