Partager

Demonyo [15]

Auteur: krisha
last update Date de publication: 2026-08-15 20:54:43

Author’s POV

Lumambot ang mga mata ni Aria habang nakatingin dito. Pabulong niyang sabi, “Hindi ko alam. Nahanap ko siya sa ilalim ng isang kotse sa parking lot ng aking unibersidad. Malubha siyang nasugatan, may nanakit sa kanya,” sabi niya, ang galit na nahahaluan ng kalungkutan ay pumupuno sa kanyang mga mata.

“Itatago mo ba siya?” tanong ni Sylvia.

Inilagay ni Aria ang kanyang kamay sa balahibo nito. “Hindi ko alam,” pag-amin niya. “Aalagaan ko siya hanggang sa gumaling siya, ngunit… sa tin
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • Ang Anino ng Madilim na Puso    Tuta [20]

    Author’s POVTumingin si Aria sa kanya, napapahiya. Gusto niyang tumingin palayo, ngunit hindi niya kaya. Isang ngisi ang nanatili sa mga labi ni Vincent habang pinapanood ang kanyang reaksyon. Hinatak nito ang kamay nito pabalik habang pinupunasan ang mga daliri nito sa baba nito.Nang hindi pinuputol ang pakikipagtitigan sa kanya, dinala nito ang mga daliring iyon sa bibig nito. Dinilaan nito ang mga ito nang mabagal, ninanamnam ang lasa niya.Tumingin si Aria dito nang may hindi paniniwala sa kanyang mga mata.Yumuko ito patungo sa kanya habang ibinabaon ang ulo nito sa kurba ng kanyang leeg. Nag-iwan ito ng mga malambot at basang halik, sumusipsip at gentle na kumakagat doon habang ang mga mata ni Aria ay nagsasara sa kasiyahan.“Ahhh,” isang sigaw ang pumunit mula sa kanyang lalamunan.Sa isang mabilis na galaw, pumasok ito sa loob niya. Humawak si Aria nang mahigpit sa mga balikat nito, ang kanyang mga ngipin ay bumabaon nang malalim sa balat nito habang ang mga labi ni Vincent

  • Ang Anino ng Madilim na Puso    Kasiyahan [19]

    Author’s POVNapaimpit siya, tumigas ang kanyang katawan. Ang kanyang mga pino at magagandang pilikmata ay basang-basa sa luha, maikli ang kanyang mga paghinga; hindi niya alam ang gagawin.Nanginginig ang kanyang mga labi, at ang mga inosente at purong kulay tsokolateng mata ay napupuno ng mga luhang hindi pa bumabagsak. Mukha siyang isang batang natatakot sa kanya.Iyon lamang ang kailangan.“Brown,” ang boses nito ay paos habang mabagal nitong ibinubulong, na nagpapabilis sa tibok ng kanyang puso.“Kapag nangahas ka pang magpakita ng ganitong uri ng katalinuhan ulit, walang magiging mas malala pa kaysa sa akin,” babala nito sa kanya. Ang boses nito ay napakapangit at kalmado, na nagpapahigpit sa kanyang mga kamay. “At alam mo nang eksakto kung ano ang kaya kong gawin.” Ang boses nito ay nagpadala ng mga panginginig sa kanyang likod.Bago pa man siya makagawa ng kahit ano, ang mga labi nito ay bumagsak sa kanyang mga labi.Ang halik ay mainit at demanding. Ang kamay nito ay nadulas

  • Ang Anino ng Madilim na Puso    Paliwanag [18]

    Author’s POVAng biyahe ay may nakabibinging katahimikan, napupuno ng nakakasakal na tensyon. Ang panga ni Vincent ay mahigpit na nakakuyom habang kinokontrol ang sarili, ang kanyang mga mata ay nakatutok sa kalsada.Nakatunganga si Aria, hindi nangangahas na gumalaw. Ang kanyang mga daliri ay mahigpit na nakahawak sa gilid ng kanyang damit.Bumabayo ang kanyang puso sa kanyang dibdib habang naaalala ng kanyang isip ang araw kung kailan inihagis siya nito mula sa lanai—ngunit nahuli siya nito noong oras na iyon. Paano… paano kung hindi na nito gawin iyon ngayong oras na ito? Mamamatay siya. Ang isipin ay mas malalim na sumaksak sa loob niya, na nagpapaninigas sa kanya sa takot.Tumingin lamang siya sa kanyang mga kamay, dahil kahit ang kaunting paggalaw ay baka magpagalit dito at ibalibag siya palabas ng mabilis na kotse.Sa wakas ay huminto ang kotse sa harap ng mansyon. Bago pa man siya makapag-isip nang higit pa, lumabas ito ng kotse, ibinalibag ang pinto nang sarado sa likuran nit

  • Ang Anino ng Madilim na Puso    Walang Takas [17]

    Author’s POVAng kapaligiran ay napupuno ng tawanan, kwentuhan, at ng matamis na amoy ng henna. Ang mga kababaihan at mga bata ay nakadamit ng mga makukulay na kasuotan, naglalagay nito sa mga kamay ng isa't isa, nagbabahagi ng mga kwento na nagdadala ng magagandang ngiti sa kanilang mga mukha. Silang lahat ay nakatipon sa paligid ng nobya, na nakaupo nang may kagandahang-asal sa pinalamutian na upuan. Ang henna ay kumalat sa pareho niyang mga kamay bilang disenyong gawa, nagpapakita ng bagong landas na pinili ng nobya para sa kanyang sarili—ang bagong simula ng kanyang buhay.Sa malaking okasyon, isang babae ang nakaupo sa isang sulok. Ang kanyang payat na katawan ay nakabalot sa isang saree, at ang malambot na tela ay yumayakap sa kanyang mga kurba. Ang kanyang maliit na frame at ang kulay ng saree ay isang nakakahumaling na timpla ng turkesa at pilak, na nagpapaalala sa isang gabi na pinapaliwanagan ng buwan.Ang kanyang liwanag na tsokolateng titig ay kumikislap sa kumbinasyon ng

  • Ang Anino ng Madilim na Puso    Bagong Pakiramdam [16]

    Author’s POVHindi nangahas si Aria na gumalaw; natatakot siyang magising ito. Kumikirot ang kanyang ulo habang ang kanyang mga mata ay tumatakbo sa mukha nito, pinag-aaralan ito. Mukha itong kalmado, na tila ba ang nakakatakot, malamig, at mapanganib na lalaki ay napakalayo sa sandaling iyon.Inunat ng tuta ang katawan nito, naglalabas ng isang maliit na hikab, pagkatapos ay humilig nang mas malapit kay Vincent. Sa kabila ng takot, halos mapangiti si Aria.Mas matapang pa ang maliit na ito kaysa sa akin. Tumawid ang isipin sa kanyang isip.Mabagal niyang sinubukang tumayo. Maingat niyang inangat ang kamay ni Vincent mula sa kanyang baywang—inchi-inchi—hawak ang kanyang hininga sa kanyang lalamunan.Mabagal siyang gumalaw upang abutin ang tuta.Halos nahawakan na niya ito. Konti na lang…Bago pa man niya maidampi ang kanyang kamay sa maliit na nilalang, isang malakas na braso ang yumakap sa kanyang baywang, hinahatak siya pabalik sa pwesto sa isang mabilis na galaw.Ang kanyang katawa

  • Ang Anino ng Madilim na Puso    Demonyo [15]

    Author’s POVLumambot ang mga mata ni Aria habang nakatingin dito. Pabulong niyang sabi, “Hindi ko alam. Nahanap ko siya sa ilalim ng isang kotse sa parking lot ng aking unibersidad. Malubha siyang nasugatan, may nanakit sa kanya,” sabi niya, ang galit na nahahaluan ng kalungkutan ay pumupuno sa kanyang mga mata.“Itatago mo ba siya?” tanong ni Sylvia.Inilagay ni Aria ang kanyang kamay sa balahibo nito. “Hindi ko alam,” pag-amin niya. “Aalagaan ko siya hanggang sa gumaling siya, ngunit… sa tingin ko hindi ko siya maitatago rito…”Dahil wala siyang sariling tirahan, paano niya ito itatago rito?Tumatango si Sylvia sa pag-unawa at hindi na nagtanong ng ano pa man.Mabagal nitong inabot ang aso muli, ngunit ang aso ay mabilis na umilag at umatungal, gumagalaw patungo kay Aria dahil sa kanya lamang ito nagtitiwala.“Nagtitiwala siya sa iyo,” sabi ni Sylvia nang makita ang asal nito, may maliit na ngiti sa kanyang mga labi.Nangiti si Aria at tumango. Gentle niyang tinapik ang ulo ng aso.

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status