INICIAR SESIÓNAuthor's POVAng kanyang kamay ay gumalaw, dumudulas sa kanyang ibabang balakang. Sa isang mabilis na galaw, inikot niya siya sa kanyang balikat, na nag-alis ng hininga sa kanyang mga baga, ang kanyang tiyan ay tumama sa kanyang balikat.Napasinghap siya sa kanyang matalas na galaw at paghawak, ngunit mabilis itong napalitan ng kanyang sigaw.“Ano ang ginagawa mo?!” iyak niya, sumisipa at nagpupumiglas. “Ibaba mo ako!”Ngayon ang takot ay dumadaloy sa kanyang mga ugat habang nagpupumiglas sa kanyang hawak, ang kanyang mga kamao ay humahampas sa kanyang likod nang kasinglakas ng kanyang kakayanin. “Pautawin mo ako!” sigaw niya, ang kanyang boses ay nanginginig sa takot.Ngunit ang kanyang hawak ay higit pa nitong hiningpitan. Isang matalas na sampal ang bumagsak sa kanyang pwet, na nagpapatigil sa lahat ng kanyang pagpupumiglas.Ang tunog ay umalingawngaw sa silid bilang isang babala. Ang matalas na kumakagat na pakiramdam ay kumalat sa kanyang pwet, na nagpapadaing sa kanya sa sakit.
Author's POVBinuksan ng driver ang pinto, nakatayo sa gilid nang may paggalang.Kinarga ni Vincent ang natutulog na si Aria mula sa kotse, ang kumot ay mahigpit na nakabalot sa kanyang maliit na katawan, pinoprotektahan siya mula sa matalas na lamig ng hangin ng gabi.Naglakad sila, ang hangin ay humahampas sa kanya habang karga-karga niya ito.Ang mga bodyguard ay nakatayo sa isang tuwid na linya sa pasukan. Pareho nilang tinanggap ang kanilang boss, na biglang nawala, na nag-iwan ng lahat ng trabaho na suspended sa nakalipas na tatlong araw.Naglakad si Vincent nang hindi nagbibigay ng kahit anong tingin sa kanino man.Umakyat siya sa hagdan nang maingat, ang kanyang mga hakbang ay matatag habang karga-karga niya ito nang may pagprotekta sa kanyang hawak.Ang mansyon ay tahimik sa katahimikan ng umaga.Nakarating siya sa kwarto kasama siya at dahan-dahang itinulak ang pinto gamit ang kanyang mga paa, hindi inaabala ang kanyang tulog.Ang kwarto ay malabo at mainit, protektado mula
Vincent POVAng aking mga labi ay gumalaw laban sa kanyang malambot, maselang mga bulaklak. Napakatamis niya. Hindi ko mapigilan ang aking mga kamay, hindi ang aking mga kamay, hindi ang aking ari sa aking pantalon sa paligid niya. Mayroon siyang uri ng mahika sa kanya. Ginagawa niya akong mabaliw, ang tanging taong gusto ko at ang tanging hinahangad ng aking katawan.Habang ang aking kamay ay gumagalaw, pinapaluwag ang kanyang pantalon, nagiging libog ako sa sitwasyong ito. Lagi akong libog sa paligid niya. Wala siyang kailangang gawin kundi tumingin lang sa akin gamit ang mga walang kasalanang kulay-kayumangging mata na iyon.At tapos na ako.Bago ako makapagpatuloy nang mas malayo, isang kumatok sa tinted na salamin ng kotse ang tumunog. Isinumpa ko sa ilalim ng aking hininga. Mamamatay sila sa aking mga kamay. Ang presyon ng kanyang kamay sa aking dibdib ay tumaas habang sinusubukan niyang maging malaya.Dahan-dahan kong inawan ang kanyang masarap na mga labi. Isang tunog ang luma
Author's POVIpinasok niya ang kanyang mga binti malapit sa kanyang dibdib, ibinaon ang kanyang mukha sa mga ito. Ang mga luha ay malayang dumaloy tulad ng isang ilog na hindi hihinto anumang oras, ni kakalma.Naramdaman niya ang kanyang matinding tingin na tumatagos sa kanya nang matalas. Ito ay mabigat, ngunit wala siyang pakialam. Ang kanyang mga emosyon ay nabasag, nakakalat sa paligid tulad ng matalas na bubog. Bawat piraso ay mas masasaktan kung susubukan niyang kolektahin ang mga ito, kaya hinayaan niya na lang ang sarili na umiyak mula sa puso.Hindi niya inangat ang kanyang ulo mula sa kanyang mga tuhod, hindi sinubukang magsalita o magprotesta.Dahil ano ang punto?Inaalis siya nito mula sa lahat. Mula sa kanyang ina. Ginagawa siyang mawalan ng kontrol sa kanyang mga emosyon. Ayaw niyang pumunta—hindi sa isang lugar kung saan ang mga halimaw ay nakasuot ng balat ng tao, hindi sa isang mundo kung saan ang kanyang boses ay nawawala at ang kanyang katawan ay isang laruan.Gusto
Author's POVHabang naglalakad sila patungo sa kalapit na templo para sa puja, nanatiling malayo si Aria, ginagawa ang lahat para iwasan siya. Mabagal ang kanyang mga hakbang, na umiiwas sa kanya.Ngunit si Vincent... Hindi niya maialis ang kanyang tingin.Ang kanyang mga mata ay hindi gumagalaw mula sa kanya; hinuhuli niya ang bawat maliit na galaw.Hindi niya alam kung gaano kahirap para sa kanya na pigilan ang sarili na hawakan siya. Ang hayaan siyang magpanggap na parang wala siya doon.Ngunit pa rin, ang kanyang mga mata ay sumusunod sa kanya nang tahimik na parang isang anino.Iniiwasan niya ito na parang lason.At pinagmamasdan niya ito na parang ito ang gamot sa kanyang kabaliwan.Napakaraming nangyayari sa kanyang isip.Handa na ang lahat, Sa wakas ay oras na para umupo silang magkasama, tabi sa tabi.Ang bawat pagtatangka ni Aria na panatilihin ang distansya sa kanya ay nabigo. Ininsist ng kanyang ina na umupo sila para sa mga ritwal bilang mag-asawa, at wala siyang choice k
Author's POVGumalaw si Aria sa kanyang tulog, ang kanyang mga mata ay dahan-dahang bumubukas. Ang kanyang mga pilikmata ay mabigat mula sa pagod. Ang kanyang katawan ay masyadong pagod para bumangon, ngunit ang kanyang mga lumang gawi ang nagpaupo sa kanya sa kama nang dahan-dahan, kinukuskos ang kanyang mga mata, sinusubukang alisin ang tulog.Kumurap siya nang isa, dalawang beses, tumitingin sa paligid, sinusubukang mag-adjust sa liwanag at intindihin kung nasaan siya.Habang ang kanyang tingin ay gumagalaw sa mga pamilyar na pader, ang malambot na liwanag mula sa kurtina na lumalagos sa bintana, naisip niya… nasa bahay siya. Sa bahay ng kanyang ina.Sa kalituhan, tumingin siya muli sa paligid nang may pagsasakatuparan.Dahil ang huling bagay na naaalala niya ay ang dalampasigan, ang bahay, ang kumikislap na tubig at ang mga alaala ni Vincent ay mabilis na bumalik sa kanyang isip.Naalala niya ang lahat—ang intimacy, ang pag-inom, ang pagbabanta sa kanya ngunit higit sa lahat, ang







