CHAPTER 4

Habang iniabot ko sa kanya ang baso ng maligamgam na tubig sa may pinto ng kwarto ng katulong, sinadya niyang patagalin ang paghawak ng kanyang malalambot at makinis na daliri sa aking kamay.

Nagniningning ang manipis at kulay-rosas niyang sedang pajama sa malamlam na ilaw ng pasilyo, kung saan bakas ang hubog ng kanyang bata at magandang katawan.

Tiningnan ako ni Miss Valerian, tumingkayad siya, at inilapit ang kanyang mukha sa aking tenga.

"Salamat, Kuya Ireneo. Hindi ko inakala na ganoon ka kalakas noong binuhat mo ako, kahit mukha kang patpatin. Pero nakita ko ang tiyan mo! May maganda ka palang katawan kahit payat ka," pabulong niyang pangaakit sa akin.

Bago pa ako makasagot dahil nag-short-circuit ang utak ko, mabilis na tumakbo ang dalaga patungo sa kanyang kwarto habang humahagikhik nang mahina.

Kinaumagahan, maaga akong nagising na medyo puyat ang mga mata dahil sa kulang sa tulog.

Matapos maligo at isuot ang aking maayos na uniporme ng driver, pumunta ako kay Mrs. Benitez sa hapag-kainan.

Nagkakape si Mrs. Benitez habang nagbabasa sa kanyang tablet. Suot niya ang isang kulay gold na satin na pantulog. Maluwag ang tali sa kanyang baywang, kaya medyo nakabukas ang harap ng kanyang kimono at kita ang kanyang maputi at malaking dibdib.

"Magandang umaga po, Madam," bati ko sabay yukod nang magalang, habang pinipigilan ang aking mga mata na bumaba sa kanyang dibdib.

"Magandang umaga, Ireneo. Mukhang presko ka ngayong umaga," sagot ni Mrs. Benitez na may bahagyang ngiti, habang tinitingnan ang aking katawan mula ulo hanggang paa na parang sumusuri ng paninda.

"Naku, Madam. Nga pala, parang hindi po yata karaniwan na tinawag niyo ako nang ganito kaaga. Karaniwan po ay nagtatabas na ako ng damo sa likod-bahay bago niyo po ako tawagin."

"Ang trabaho mo ngayong umaga ay ihatid si Izumi sa campus, kaya huwag ka munang magtabas ng damo."

"Si Miss Izumi po ang pangalawang anak niyo, di ba?" tanong ko para makasiguro.

"Oo, siya ang pinakamaporma, pero siya rin ang pinakamahirap pasunurin." Ibinaba ni Mrs. Benitez ang kanyang tasa ng kape at tiningnan ako nang matalim. "Makinig ka nang mabuti, Ireneo. Iuuwi mo siya ngayong araw. Huwag mo siyang hahayaang sumakay ng grab, lalo na ang pasundo sa mga kaibigan niyang may makukulay ang buhok!"

"Bakit po, Madam?" inosente kong tanong.

Bumuntong-hininga nang malalim si Mrs. Benitez. "Palagi na lang siyang nagpupunta sa mga disco at bar pagkatapos ng klase. Bagsak ang mga grado niya, samantalang gumagawa na siya ng thesis ngayon. Huli na siya ng isang semester. Kaya siguraduhin mong maiuuwi mo siya, o kung kailangan, kaladkarin mo siya papuwi sa bahay pagkatapos na pagkatapos ng klase. Kung magpilit siyang pumunta sa nightclub, isumbong mo sa akin o pigilan mo siya. Naintindihan mo?"

"Naiintindihan ko po, Madam! Ibig sabihin po ba ay bodyguard niyo na ako ngayon?"

"Parang ganoon na nga. Kung magagawa mong protektahan si Izumi ngayong araw, bibigyan kita ng bonus para sa panigarilyo mo, dalawang kaha agad!" pangako ni Mrs. Benitez sabay kindat.

Mahalaga ang bonus na pera, pero ang kindat mula sa mayaman na balong ito ay parang mas mahalaga pa kaysa sa bonus ko ngayong araw. Nakakaakit silang mag iina.. Parang mga mansanas na kay sarap pitasin.

Hindi nagtagal habang naghihintay ako sa may pinto sa harap, bumaba na si Miss Izumi mula sa ikalawang palapag.

Kakaiba sa eleganteng si Miss Hiraya o sa cute at spoiled na si Miss Valerian, si Miss Izumi ang kahulugan ng isang napakaseksing babae.

Papasok na nga lang siya sa campus pero ang suot niya ay isang masikip na puting crop top na nagpapakita ng kanyang patag na tiyan na may piercing, na ipinares sa isang denim na miniskirt na sobrang ikli kaya nag-aalala ako na baka sipunin siya kapag umupo.

Seryoso at masungit ang kanyang mukha nang makita niya akong nakatayo sa tabi ng makintab na itim na kotse na hinugasan ko kaninang umaga.

"Ma, seryoso ka ba na ang taga-probinsyang iyan ang magmamaneho para sa akin?" reklamo ni Miss Izumi habang umiirap.

"Huwag kang mag-alala, Izumi, may lisensya si Ireneo sa pagmamaneho. Saka mas magaling siyang magmaneho kaysa sa mga kaibigan mo na puro porma lang ang alam," mariing sagot ni Mrs. Benitez mula sa may pinto.

"Wala na bang ibang mapagpipilian? Mas gusto ko pang mag-taxi kaysa..."

"Ihahatid ka ni Ireneo o i-pe-freeze ko ang credit card mo para sa buwang ito?" Mabilis na tumalab ang banta tungkol sa credit card. Agad na sumimangot si Miss Izumi at padabog na sumakay sa upuan sa harap, sa tabi ng driver.

Sa buong biyahe patungo sa campus na nasa gitna ng lungsod, abala si Miss Izumi sa kanyang cellphone. Paminsan-minsan ay tumatawa siya sa inis o kaya ay bumubulong ng masasamang salita.

Paminsan-minsan ay sumusulyap ang gilid ng aking mata sa kanya, dahil ang posisyon ng pagkakaupo niya—kung saan ang isa niyang paa ay nakataas sa may dashboard—ay talagang sumusubok sa aking pasensya. Kitang-kita ang makinis at maputi niyang hita mula sa gilid.

"Hoy! Ang mga mata mo! Bakit ka tumitingin sa hita ko?" biglang sabi ni Miss Izumi nang hindi man lang lumingon, na parang may mata siya sa magkabilang gilid ng kanyang ulo.

Nagulat ako at muntik ko nang maapakan ang preno na akala ko ay silinyador. "Naku, Miss, tumitingin po ako sa salamin sa kaliwa, medyo nakatagilid po kasi. Saka ganyan po kayo maupo, natatakot lang po ako na baka manginginig o namamanhid ang paa niyo pagdating sa campus."

"Palusot! Manyak na driver. Pare-pareho lang kayong mga lalaki, makakita lang ng kaunting balat, tumititig na!"

Ibinaba ni Izumi ang kanyang mga paa, ngunit pinag-krus naman niya ito kaya mas lalong sumikip ang kanyang palda sa kanyang balakang. "Mag-ingat ka sa pagmamaneho. Ayoko sa driver na biglang nagpreno o biglang humaharurot!"

Maingat akong nagmaneho para patunayan na hindi ako basta-bastang driver lang tulad ng iniisip niya.

Medyo kumalma naman si Miss Izumi, marahil dahil abala siya sa pakikipag-video chat sa kanyang kaibigan, nagpaplano para sa isang party mamayang gabi—na mahigpit na ipinagbawal ng kanyang ina.

"Oo, sis, naiinis talaga ako sa bagong driver ni Mama. Sumpa man, mukha siyang ewan, pero maganda ang katawan, may kalamnan na parang pang kargador, medyo payat lang. Kainis talaga, madumi siya, ang itim kasi," sabi niya sa telepono, walang pakialam kahit naririnig ko siya nang malinaw.

Napahawak na lang ako sa aking dibdib sa sinabi niya.

Bigla, mula sa daanan ng bus sa kanan, isang malaking kulay orange na bus ang biglang sumingit sa aming linya nang hindi man lang nag-signal.

Gumalaw ang bus pabalik sa kaliwa para iwasan ang isang motor, kaya direktang napunta ito sa harapan ng aming kotse. Ilang pulgada na lang ang agwat namin.

"AAAAAAH!!!" histerikal na sigaw ni Miss Izumi, habang naitapon niya ang kanyang cellphone sa gulat.

Ang reflexes ko na nasanay sa pag-iwas sa mga baka at mga lubak sa probinsya ay awtomatikong gumana.

Mabilis at baon na baon kong inapakan ang preno pero hindi ko hinayaang mag-lock ang gulong, habang mabilis kong inikot ang manibela nang kaunti sa kaliwa, para maiwasang tumama iyon sa bus.