MasukShare
KABANATA 67: Ang Paghilom
Tanggal publikasi:
2026-10-20 18:00:47Dumaan ang ilang araw sa katahimikan — hindi ang katahimikan ng takot, kundi ng pag-iingat at pag-aaruga.
Sa loob ng tahanang inilaan para sa kanya, nakahiga si Elara — dating Reyna Vespera — habang dahan-dahang gumagaling ang kanyang sugat. Ang kanyang mga mata ay hindi na matalas at puno ng poot; may pagod dito, ngunit mayroon ding bagong liwanag — ang pagtanggap na hindi siya nag-iisa.Umupo sa kanyang tabi si Valerius. Hawak niya ang kamay ng kapatid — ang kamay na mat
Bab terbaru
Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala KABANATA 68: Ang Pamana
Lumipas ang mga taon. Hindi sa isang iglap nagbago ang lahat — walang mahikang nag-alis ng hirap, walang araw na nawala ang pag-aalala. Ngunit sa bawat paglipas ng panahon, lumalim ang pagkakaisa at lumalakas ang pagtitiwala. Ang nayon ay hindi na lamang nayon — naging sentro ng malawak na lupain, kung saan ang mga dating magkakahiwalay na pamayanan ay nag-uugnay sa pamamagitan ng mga daan, pagtutulungan, at pagkakaibigan. Ang pader na minsang ginamit upang maghiwalay ay ginawang pader ng mga kwento — bawat bato ay may nakasulat na pangalan, bawat sulok ay may alaalang iningatan. Sa isang maaraw na umaga, nagtipon ang lahat sa dakong iyon — matanda na ang ilan, may mga bagong mukha na lumaki nang hindi nakakakilala sa takot na minsang naghari sa lupain. Sa gitna ng liwasan, nakatayo ang mga taong naging bahagi ng lahat — hindi bilang mga bayani sa alamat, kundi bilang mga karaniwang tao na pumili ng di-karaniwang landas. Si Ana ay naging gabay
Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala KABANATA 67: Ang Paghilom
Dumaan ang ilang araw sa katahimikan — hindi ang katahimikan ng takot, kundi ng pag-iingat at pag-aaruga. Sa loob ng tahanang inilaan para sa kanya, nakahiga si Elara — dating Reyna Vespera — habang dahan-dahang gumagaling ang kanyang sugat. Ang kanyang mga mata ay hindi na matalas at puno ng poot; may pagod dito, ngunit mayroon ding bagong liwanag — ang pagtanggap na hindi siya nag-iisa. Umupo sa kanyang tabi si Valerius. Hawak niya ang kamay ng kapatid — ang kamay na matagal niyang hinanap, at sa wakas ay nahawakan na niya. “Akala ko… wala ka na,” bulong ni Valerius. “Akala ko sunog na ang lahat sa ating tahanan.” Tumingin si Elara sa kanya. “Ganoon din ako. Akala ko ikaw ay patay na. At nang malaman kong buhay ka… at kinatatakutan ka ng lahat… nag-isip ako na kaya mo akong kalimutan.” “Hindi,” mariing sagot niya. “Hindi kita kailanman nakalimutan. Sa bawat araw na lumilipas, ikaw ang hinahanap ko.” Ibinahagi ni Elara ang
Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala KABANATA 66: Ang Araw ng Pag-alala
Dumating ang Araw ng Pag-alala — ang araw na itinatakda ng mga ninuno upang alalahanin ang mga nawala sa panahon ng pagkakawatak-watak. Dati, ito ay araw ng pagdadalamhati, kung saan bawat pamilya ay nagluluksa nang mag-isa. Ngunit sa taong ito, magkakasama silang lahat sa dakong silangan — sa malawak na parang sa paanan ng bundok, kung saan nagtipon ang mga tao mula sa lahat ng lupain. Sa gitna ay nakatayo ang isang mahabang pader na gawa sa puting bato — wala pang nakasulat dito noong una. Ngunit sa umagang iyon, isa-isa nilang isinulat ang mga pangalan — hindi ng mga bayani lamang, kundi ng bawat isa: bata, matanda, mandirigma, magsasaka — ang lahat ng nawala dahil sa hidwaan, sa pagtataksil, sa paghihiwalay. Tahimik ang lahat habang nagsusulat. May mga tumutulo ang luha, may mga nakangiti nang bahagya habang binabanggit ang pangalan ng mahal sa buhay. Si Ana ang huling sumulat. Sa ibaba ng lahat, isinulat niya: “Hindi na kayo nawala nang walang kabu
Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala KABANATA 65: Ang Bagong Simula
Ilang araw na ang lumipas mula noong paghaharap sa burol. Ang hangin ay hindi na malamig at mabigat — may dalang amoy ng bagong usbong na dahon at lumalakas na ilaw ng araw. Ngunit sa kabila ng pagbabago sa paligid, alam ng lahat na hindi pa tapos ang lahat. Sa liwasan ng nayon, maagang gumagalaw ang mga tao. Hindi na sila naghihiwalay — magkakasamang naglilinis, nag-aayos, nagtatanim. Ang mga taga-ibayong ilog ay nagtuturo ng mas matibay na paggawa ng bakod; ang mga taga-bundok ay nagtuturo ng paggamot sa mga halaman; ang mga taga-gubat ay nagtuturo ng pagbabantay sa paligid. Ang dating pag-iingat ay napalitan ng pagtutulungan — dahan-dahan, ngunit tiyak. Nakatayo si Ana sa tapat ng Lumang Aklatan, kasama sina Lucas, Soraya, at Malikhar. Tumingin siya sa malayo — sa direksyong nilakbay ni Valerius. “Nagtataka ka ba kung babalik siya?” tanong ni Lucas, tila nababasa ang kanyang iniisip. Tumango si Ana. “Oo. Ngunit hindi dahil sa pagdududa — ku
Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala KABANATA 64: Ang Huling Pagharap
Dumating ang araw na kinatatakutan at inaasahan ng lahat. Ang kalangitan ay kulay abong tingga — walang araw, walang ulap na gumagalaw, tila naghihintay din ang buong mundo. Sa ibabaw ng burol, nakatipon ang lahat: ang mga taganayon, ang mga taga-ibayong ilog, mula sa paanan ng bundok, at mula sa kabilong gubat. Magkakasama sila — hindi perpekto, hindi lahat ay magkakakilala, ngunit magkakampi. Sa unahan ay nakatayo sina Ana, Lucas, Soraya, at Malikhar. Sa likuran nila ay si Guro Eladio, hawak ang lumang aklat — ang talaan ng katotohanan na matagal nang itinago. Mula sa madilim na daan, lumabas ang hukbo. Hindi ito ang karaniwang kawal. Walang sigawan, walang pagmamalaki. Tahimik silang naglakad — mga aninong nakasuot ng itim na baluti, ang kanilang mga mata ay walang ningning. Sa gitna, nakasakay sa isang kabayong kulay abo, ay si Valerius. Matayog siyang tumingin — hindi sa mga sandata, kundi sa mga mata ng
Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala KABANATA 63: Ang Paghahanda sa Digmaan
Mula sa Lumang Aklatan, lumabas si Guro Eladio na may hawak na lumang balumbon — ang huling bahagi ng tala na naglalaman ng daan patungo sa pagkakaisa. “Hindi tayo nag-iisa sa lupaing ito,” sabi niya sa nagtipong lahat. “May iba pang pamayanan — sa ibayo ng ilog, sa paanan ng bundok, sa kabilong gubat. Matagal na silang nagtago, bawat isa sa sarili nilang pader, takot sa isa’t isa. Ngunit kung mananatili tayong hiwalay, tiyak ang pagkatalo natin.” Tumingin si Ana sa lahat. “Kailangan nating pumunta sa kanila. Hindi upang mag-utos, kundi upang mag-alok ng pagtutulungan — bago dumating si Valerius at sirain ang lahat.” Hinati nila ang pangkat sa tatlo — upang makarating nang mabilis sa bawat lugar. Ang unang pangkat — sina Ana at Guro Eladio — ay nagtungo sa Lupain sa Ibayong Ilog. Ang mga tao doon ay kilala sa pagiging matapang ngunit sarado ang pinto sa iba. Nang makita nila ang mga bisita, agad silang napaligiran ng mga mandirigma.
Anda juga akan menyukai
On Her Master’s Bed!
Xee write687.9K DibacaWanted: Billionaire's Wife And Their Genius Twin Babies
Pamela980.9K DibacaOn My Professor's Bed
Xee write906.7K DibacaShe Accepted Divorce, He Panicked
Nyx Rai775.4K DibacaDivorce live: Remarrying my billionaire ex
Dimash Suleimen138 DibacaCONTRACTED TO THE COLD CEO
EMILL GABRIEL 134 DibacaClaimed By My Best Friend's Alpha Daddy
The Scarred Beauty140 DibacaFalling For My Father’s Bestfriend; A Slow Burn Romance
Latifat226 Dibaca
