Library
Search
Home / Romance / Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala / Kabanata 6: Ang Dating Pag-ibig

Share

Kabanata 6: Ang Dating Pag-ibig

Author: Sir REDz
last update publish date: 2026-08-04 22:00:03

Ilang araw na ang lumipas mula noong gabing iyon sa silid-aklatan. Hindi na katulad ng dati si Lucas — hindi na siya kasing lamig. Bihira na siyang magsalita ng masakit. Minsan, kung titingin siya... tila may ibang kahulugan ang kanyang mga mata. Ngunit nananatili siyang tahimik. At ako... natatakot umasa.

Hanggang sa dumating ang araw na binago ang lahat.

Isang hapon, dumating ang isang bisita. Isang babaeng maganda, makinis, at may tindig ng isang tunay na ginang. Nakangiti siya nang may pagtitiwala habang naglalakad papasok — at diretsong yumakap kay Lucas.

"Lucas! Ang tagal nating hindi nagkita!"

Nanigas ako sa aking kinatatayuan. Si Lucas... hindi siya umiwas. Tila kilalang-kilala niya ang babaeng iyon.

Lumingon si Lucas sa akin. "Siya si Isabella. Ang aking kababata." Pagkatapos, tumingin siya sa babaeng iyon. "At ito... si Celine. Ang aking asawa."

Bahagyang napangiti si Isabella — ngunit hindi iyon tapat. Tinitigan niya ako mula ulo hanggang paa, tila sinusukat kung karapat-dapat ba akong tumayo sa tabi ni Lucas.

"Asawa?" Ulit niya, may halong gulat at panghahamak. "Hindi ko alam na ikakasal ka na pala, Lucas. At ganito... kabilis?"

Naramdaman ko ang bigat ng kanyang tingin. Ngunit pinilit kong manatiling kalmado. Ngumiti ako nang bahagya at yumuko. "Ikinagagalak ko po kayong makilala, Binibining Isabella."

Ngunit hindi niya ako pinansin. Bumalik ang kanyang tingin kay Lucas, at may halong panunumbat sa kanyang boses.

"Alam mo naman kung ano ang nararamdaman ko sa iyo, hindi ba? Hinihintay kita. Mula pa noong bata tayo... akala ko tayo. Bakit bigla kang nagpakasal sa taong hindi naman galing sa ating mundo?"

Parang sinaksak ang aking puso. Tumingin ako kay Lucas — hinihintay kong magsalita. Ngunit nanatili siyang seryoso. Hindi siya tumingin sa akin.

"Isabella," wika niya, kalmado ngunit may diin. "Ako ay may asawa na. At iyan ang katotohanan. Huwag na nating pag-usapan pa."

Ngunit hindi tumigil si Isabella. Lumapit siya sa akin at bumulong — sapat upang marinig ko lamang:

"Huwag kang magpapaloko sa kanya. Nagpapakasal lamang siya dahil tungkulin. Ako ang kanyang minamahal. Balang araw... iiwan ka rin niya. At babalik siya sa akin."

Nang gabing iyon, hindi ako makatulog. Bumaba ako upang uminom ng tubig — at nakita ko si Lucas na nakatayo sa balkonahe, nakatingin sa madilim na kalangitan. Lumapit ako nang dahan-dahan.

"Mahal niyo po ba siya?" tanong ko, nang walang pag-iimbot.

Sandali siyang natahimik. Hindi siya lumingon.

"Kilala ko siya mula pagkabata. Marami kaming pinagsamahan," aniya. Pagkatapos, dahan-dahan siyang lumingon sa akin. Ang kanyang mga mata ay malalim at seryoso. "Ngunit siya... ay hindi ikaw."

Nanlaki ang aking mga mata. Hindi ako makahinga sa gulat.

"Celine," pagpapatuloy niya, ang boses ay halos pabulong na lamang. "Hindi ko alam kung paano. At ayoko pang sabihin nang hayagan. Ngunit mula noong gabing nawalan ng ilaw... may nagbago sa akin. At si Isabella... hindi na siya ang dahilan ng aking paghinga."

Lumapit siya nang kaunti. Ang kanyang tingin ay nakapako sa aking mga mata.

"Ikaw ang dahilan."

Hindi ko alam kung nananaginip lamang ako. Sa ilalim ng liwanag ng buwan, nakita ko sa kanyang mga mata — hindi na lamang kasunduan. Hindi na lamang paggalang.

Kundi pag-ibig.

Pag-ibig na takot niyang aminin. Ngunit sa gabing iyon... sa wakas... nabunyag na.

 

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Previous Chapter Next Chapter

Latest chapter

  • Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala   KABANATA 63: Ang Paghahanda sa Digmaan

    Mula sa Lumang Aklatan, lumabas si Guro Eladio na may hawak na lumang balumbon — ang huling bahagi ng tala na naglalaman ng daan patungo sa pagkakaisa. “Hindi tayo nag-iisa sa lupaing ito,” sabi niya sa nagtipong lahat. “May iba pang pamayanan — sa ibayo ng ilog, sa paanan ng bundok, sa kabilong gubat. Matagal na silang nagtago, bawat isa sa sarili nilang pader, takot sa isa’t isa. Ngunit kung mananatili tayong hiwalay, tiyak ang pagkatalo natin.” Tumingin si Ana sa lahat. “Kailangan nating pumunta sa kanila. Hindi upang mag-utos, kundi upang mag-alok ng pagtutulungan — bago dumating si Valerius at sirain ang lahat.” Hinati nila ang pangkat sa tatlo — upang makarating nang mabilis sa bawat lugar. Ang unang pangkat — sina Ana at Guro Eladio — ay nagtungo sa Lupain sa Ibayong Ilog. Ang mga tao doon ay kilala sa pagiging matapang ngunit sarado ang pinto sa iba. Nang makita nila ang mga bisita, agad silang napaligiran ng mga mandirigma.

  • Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala   KABANATA 62: Ang Pagbabalik ni Soraya

    Pagbalik nila mula sa Lihim na Kaharian, ang unang ginawa nila ay bumalik sa nayon — hindi upang magtago sa likod ng iba, kundi upang harapin ang bawat tingin, bawat bulong, bawat kamay na nakasara nang mahigpit. Alam nilang marami pa ring nagdududa. Alam nilang may mga pusong hindi pa nakalilimot sa takot. Si Soraya ang unang humakbang papasok sa mga hangganan ng nayon. Hindi siya nagbago ng anyo, hindi nagtakip ng mukha — naglakad siya nang tuwid, ang kanyang mga mata ay nakatingin sa bawat taong lumalabas upang silipin sila. Nang makita siya, hindi lahat ay lumapit. Ang ilan ay umatras, hawak ang mga itak at sibat. Ang ilan ay bumulong sa isa’t isa — ang mga salitang matagal na niyang naririnig: “Paano kung magtaksil siya uli?” “Hindi ba’t pinalayas na siya?” “Bakit siya muling nagbabalik?” Naririnig niya ang lahat. Sa bawat salitang iyon, tila may karayom na tumutusok sa kanyang dibdib. Ngunit hindi siya tumalikod. Huminto siya sa gitna ng liwasan —

  • Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala   KABANATA 61: Ang Lihim na Kaharian

    Nagtipon ang lahat sa tapat ng Lumang Aklatan — sina Ana, Lucas, Soraya, Malikhar, Guro Eladio, at ang mga tapat na kasama. Ang pader ng maitim na usok na humaharang sa pintuan ay unti-unting humina nang makita ang pagkakaisa ng lahat. Parang yelo na natutunaw sa harap ng liwanag — hindi bigla, dahan-dahan, hanggang sa tuluyan na itong naglaho. Bumukas ang mataas na pinto ng bato — tumitili nang mahina, parang nagigising mula sa mahabang pagtulog. Sa loob ay madilim, ngunit may mahinang liwanag na nagmumula sa mga pader — tila hinihintay ang pagdating nila. “Dito nakatago ang lahat,” bulong ni Guro Eladio habang pumapasok sila. “Ang simula, ang pagbagsak, at ang daan patungo sa paghilom.” Ngunit bago pa man sila makapagbuklat ng unang aklat, may narinig silang kaluskos — hindi mula sa loob, kundi mula sa daan patungo sa mas malalim na bahagi ng gubat. Lumabas sila at nakita ang isang bagay na hindi nila inaasahan: sa pagitan ng matatayog na puno, may is

  • Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala   KABANATA 60: Ang Pagsubok sa Pagtitiwala

    Sa daan patungo sa Lumang Aklatan, hindi mapakali si Ana. Sa bawat hakbang, lalong bumibigat ang kanyang dibdib — parang may kamay na dahan-dahang pumipigil sa kanyang paghinga. Alam niyang may hindi tama sa nayon. Nararamdaman niya ito sa hangin, sa katahimikan, sa kakaibang lamig na sumusunod sa kanila. Huminto sila sa ilalim ng isang malaking puno. Tumingin siya sa dalawa. “Kailangan nating bumalik,” sabi niya nang may diin. “Hindi ako mapakali. Alam kong may masamang nangyayari doon ngayon.” Ngumiti nang mapait si Malikhar. “Iyan ang nais nilang maramdaman natin. Si Valerius ay naglalagay ng bigat sa ating isipan upang tayo ay maghati — upang pilitin tayong pumili sa pagitan ng pagtupad sa misyon at pagtugon sa takot.” “Ngunit paano kung totoo ang panganib?” tanong ni Lucas, ang kanyang noo ay may pawis. “Paano kung kailangan nila tayo ngayon?” Tumingin si Guro Eladio sa paligid — sa madilim na daan sa un

  • Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala   KABANATA 59: Ang Itim na Konseho

    Mag-isa sa gubat, hindi tumigil si Soraya. Bagaman pinalayas siya, bagaman walang sumunod, alam niyang hindi siya maaaring umalis nang tuluyan. Ang naramdaman niyang kakaiba sa pag-uugali ng mga bagong dating ay hindi nawala — lalo lamang lumalalim ang kanyang kaba. Gabi na nang makarating siya sa isang mataas na pook kung saan tanaw ang buong nayon. Nakadapa siya sa damuhan, pinagmamasdan ang bawat galaw sa ibaba. Ang mga ilaw ay hindi nakakalat gaya ng dati — ngayon ay magkakasama sa tapat ng malaking bahay ng pagpupulong. Mayroong nagtitipon. Dahan-dahan siyang bumaba, lumusot sa mga madidilim na daanan, at pumasok sa likod ng matatandang puno malapit sa bahay. Ang mga bintana ay nakabukas nang bahagya, at mula rito ay narinig niya ang mga boses — hindi na malumanay at mapagkumbaba gaya ng sa harap ng marami. “Masyadong matagal na tayong naghihintay,” sabi ng isang boses — kilala ito ni Soraya. Ito ang boses ng pinuno ng mga mangangalakal,

  • Ang Bilyonaryong Hindi ko Kilala   KABANATA 58: Ang Tatlong Anino

    Patuloy ang paglalakbay nina Ana, Lucas, at Malikhar kasama si Guro Eladio papasok sa mas malalim at madilim na bahagi ng sinaunang gubat. Ang mga puno ay nagtataasan nang higit pa, magkakasalubong ang mga sanga kaya’t halos hindi makapasok ang liwanag ng araw. Ang daan ay makitid, baku-bako, at bawat hakbang ay may kasamang kaba sa dibdib — hindi lamang dahil sa panganib sa paligid, kundi dahil sa pag-aalala sa nangyayari sa nayon. “Malapit na tayo,” sabi ni Guro Eladio, habang tinitingnan ang sinaunang marka sa punongkahoy. “Ngunit hindi tayo nag-iisa. Nararamdaman ko ang presensya ng tatlong magkakahiwalay na kapangyarihan — hindi kalayuan sa atin.” Huminto sila. Sa gitna ng katahimikan, lumabas mula sa dilim ang tatlong pigura — nakatayo sa magkakaibang direksyon, hinarap sila nang walang takot. “Sila ang Tatlong Anino,” paliwanag ni Malikhar nang mababa ang boses. “Sina Kael, Mara, at Zorvath. Kilala ko sila — sila ang mga alagad ni Valerius, hindi

More Chapters

You May Also Like

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status