LOGINGabi na ngunit wala paring paramdam si Kendiel, ayaw ko namang mauuna akong mag chat dahil hindi ko talaga gawain iyon.
Nakaharap ako sa mga aking iPad, inaaral ang topic namin kanina. Ngunit walang pumapasok sa isip ko kahit Isa. Hindi ko mapigilang mapabuntong hininga dahil kahit anong gawin Kong pag-divert ng aking atensyon sa ibang bahay ay bumabalik talaga ito sa taong Hindi nagpaparamdam sa
Desiree PovHindi ko alam kung matatawa ba ako o mas lalo lamang maiiyak sa mga mensaheng inihanda ng mga kaibigan ni Kendiel para sa amin.Ngunit sa lahat ng iyon, hindi ko inasahang ang pinakahuling magbibigay ng mensahe ay ang taong pinakamalapit sa puso ko.Si Damon."At para sa ating huling mensahe, narito ang best friend ng ating bride, si Sir Damon!"Masayang anunsyo ni Ms. Czarina.Agad na umilaw ang projector.At doon bumungad si Damon.Maayos ang kanyang suot na suit, maayos din ang kanyang buhok na para bang personal siyang dumalo sa kasal namin."Hello, my dear best friend."Kaagad akong napangiti nang marinig ang pamilyar niyang boses."I know this is your day. Araw ninyo ni Kendiel bilang mag-asawa. Pero bago ako magbigay ng mensahe, balikan muna natin kung paano nagsimula ang dalawang 'to."Napuno ng tawanan ang buong bulwagan nang lumabas sa screen ang isang lumang larawan ni Kendiel.Nag-iisa siya roon, naglalakad habang seryoso ang mukha."Siya si Kendiel Flores. Tahi
Pagdating namin sa reception, napahinto si Desiree sa may pasukan.“Kendiel…” bulong niya, nakatakip ang isang kamay sa kanyang bibig.Parang pumasok kami sa isang panaginip.Sa gitna ng bulwagan, isang mahabang pasilyo ang nakalatag, nakapalibot ang daan ng mga talulot ng puti at cream na rosas, at sa magkabilang gilid ay mga kandilang kumukutitap sa loob ng mga babasaging lalagyan. Mula sa kisame ay nakasabit ang mga bulaklak at telang malalambot, nagkukurbang parang arko na pumapalibot sa dulo ng pasilyo. At sa dulo, kumikislap ang mga ilaw na parang libu-libong bituin, nakasabit sa mga kurtinang kulay garing.“Ito ‘yung sinabi ko lang sa ‘yo minsan,” bulong niya, nanginginig ang boses. “Hindi ko akalaing naaalala mo.”“Lahat ng sinasabi mo, naaalala ko,” sagot ko, sabay halik sa kanyang kamay. “Lalo na ang mga pangarap mo.”Humarap siya sa akin, kumikinang ang mga mata sa liwanag ng mga kandila. “Ang dami mong sikreto.”“Si Ms. Czarina lang ang kasabwat ko,” ngiti ko.Habang nagla
Maaga pa lang ay gising na ako, pero hindi ako nakatulog nang maayos. Paulit-ulit kong tinitingnan ang orasan, na parang makakapagpabilis iyon ng oras.“Pare, huminga ka,” sabi ni Ymilio habang inaayos ang kurbata ko. “Para kang lalaban sa giyera.”“Mas malala,” sagot ko. “Sa giyera, alam ko kung ano ang gagawin.”“Ang gagawin mo lang, tumayo sa altar at huwag matumba,” singit ni Rhamesis, sabay abot ng tubig. “Ako na ang bahala sa singsing. Pangako, hindi ko ito mahuhulog.”“Iyon nga ang kinakabahan ko,” bulong ko, at tumawa silang tatlo, pati si Jariel na nagche-check na ng oras sa relo niya.“Tara na. Kapag na-late ang groom, siya ang mapapatay ni Ms. Czarina.”Pagdating namin sa simbahan, halos mapahinto ako sa pintuan.Hindi ko inakalang ganito kaganda ang kalalabasan. Mula sa pasukan hanggang sa altar, ang magkabilang gilid ng pasilyo ay napapalibutan ng mga puting bulaklak na parang ulap na bumaba sa lupa. Mga baby’s breath at puting dahon na nakakumpol sa matataas na haligi, k
Lumipas ang gabi sa kantahan, kuwentuhan, at pagtatalo kung sino ang may pinakamagandang kasuotan sa darating na kasal. Pasado alas-onse na nang magsimulang magsiuwian ang mga kaibigan namin, isa-isang nagpaalam, may mga yakap at biro pa rin hanggang sa pinto.“Congrats ulit, pare,” sabi ni Rhamesis, sabay yakap nang mahigpit. “Kapag umiyak ka sa altar, hindi ko ito ipagkakalat. Pero kukunan kita ng video.”“Walanghiya ka,” natatawa kong sagot.Si Jariel ay tumango lang at nakipagkamay, pero may malambot na ngiti. Si Ymilio naman ay niyakap ako nang mabilis at mahigpit, walang salita, pero sapat na.Nang sumara ang pinto at tuluyan nang naging tahimik ang bahay, naiwan kaming tatlo sa sala. Si Drivelian ay nakatulog na sa kandungan ni Desiree, hawak pa rin ang isang talulot ng rosas sa kanyang maliit na kamay.Maingat kong binuhat ang aming anak at inihiga sa kanyang kuna. Kinumutan ko siya, hinalikan sa noo, at pinagmasdan ang kanyang mahimbing na mukha.“Salamat, prinsesa,” bulong k
Bumukas ang pinto.“Kendiel? Drivelian? Nandito na ako,” mahinang tawag ni Desiree, pagod ang boses pero malambing pa rin. Narinig ko ang pagbaba niya ng bag at ang kalansing ng susi sa mesa. “Bakit ang dilim? Walang ilaw...”Tapos natigilan siya.Mula sa kinatatayuan ko, nakita ko ang pagbabago ng ekspresyon niya. Una, pagtataka. Tapos gulat. Tapos dahan-dahang pagtakip ng kanyang kamay sa kanyang bibig habang pinagmamasdan ang sala, ang mga ilaw, ang mga rosas, at ang maliit na anghel na nakaupo sa sofa.Sa wakas, lumingon siya sa akin.“Kendiel…”Mahina ang boses niya, nanginginig. Namumula na ang kanyang mga mata.Nagsimulang tumugtog ang musika, isang mahinang piyano na pinili ni Jariel. Kasabay noon, bumaba si Drivelian mula sa sofa, hawak ang kahon gamit ang dalawang kamay. Dahan-dahan siyang naglakad papunta sa kanyang ina, bawat hakbang ay maingat at seryoso.“Mommy,” sabi niya, itinataas ang kahon. “Will you marry Daddy?”Nanlaki ang mga mata ni Desiree. Napaluhod siya, hind
“Hoy,” putol niya, sabay turo sa akin ng bolpen. “Bawal ‘yang ‘karapat-dapat ba ako’. Tapos na tayo diyan.”Natawa ako. “Opo, ma’am.”“Ngayon,” patuloy niya, mabilis nang nagsusulat, “saan mo gustong gawin? Anong klase ng proposal? Simple? Engrande? Surprise?”Saglit akong nag-isip. “Hindi siya mahilig sa engrandeng bagay. Ayaw niya ng maraming tao, ayaw niya ng palabas. Pero gusto ko, may kahulugan.”“Ooh,” kuminang ang mga mata ni Sexily. “Alam ko na! Sa bahay mismo. Dito, kasama si Drivelian. Isipin mo: uuwi si Desiree galing trabaho, pagod, tapos madadatnan niya kayong dalawa ng anak ninyo sa sala.”Natigilan ako.“Hindi ba’t iyon naman ang dahilan kung bakit kayo nagsimula ulit?” dagdag niya, mas malumanay na. “Hindi dahil sa magarbong lugar, kundi dahil sa pamilyang gusto ninyong buuin.”May kung anong humaplos sa dibdib ko. Tama siya. Wala nang mas tamang lugar kundi ang tahanang binuo naming tatlo.“Pero may twist,” ngiti niya, habang may kinukuhang papel sa notebook. “Kailang
Kakarating ko lang sa Lumiery university na pinag-aaralan ko, bumaba ako sa aking mamahaling kotse. Lahat ng tao sa university ay napapatingin sakin. Hindi ko mapigilang mapahawak sa aking mukha dahil sa kanila.“May dumi ba ako sa mukha?” tanong ko. Kaya tumigil ako sa aking paglalakad at kinuha
Desiree POVNagising ako dahil sa alarm ng aking cellphone. The fuck!Kinapa ko ito mula aking side table tyaka pinatay ito. Dahan-dahan kong minulat ang aking mga mata tyaka ko tinignan ang oras. “9 Am palang pala” wika ko tyaka muling pumikit dahil talagang inaantok pa ako. Ngunit habang nakaku
Kendriel POVHindi ko mapigilang mas mainis pa lalo ng biglang mabitin ako sa kagagawan ng babaeng iyon. Mas lalong sumikip ang aking pakiramdam sa suot kong pants. Ni magbihis ay hindi ko na nagawa dahil sa kaniya. Napasandal ko sa head board ng couch ng habang nakapikit, habang iniisip ang karupok
Desiree POV"Ahh” A woman moan. Habang nakatuwad ito sa harapan ng lalaki. Habang ang lalaki ay nakatayo at hawak-hawak ang kaniyang bewang. q“Sikipan mo pa Baby.” Wika ng lalaki at bahagiyang pinalo ang puwetang ng babae. “Fuck thats it. Baby. ganiyan nga” ungol ng lalaki at bahagiya pang tumirik







