INICIAR SESIÓNELENA POV Nanatili akong nakaupo sa sahig ng boardroom, blangko ang isip habang paulit-ulit na nag-e-echo sa tenga ko ang boses ng nanay ko mula sa video. Pero hindi ako pwedeng magpakalunod sa gulat. Nakita ko si Dante—nakatayo siya sa gitna, humihinga nang malalim, pilit na binabalik ang awtoridad niya kahit alam kong wasak din ang loob niya. Pinunasan ko ang mukha ko at pilit na tumayo. Hindi pa tapos ang meeting na ito. Kung ang katotohanan ay ang nanay ko ang arkitekto ng Project Genesis, kailangang malaman ng lahat kung gaano kadumi ang proyektong 'yan para wala nang magtangkang ituloy pa ito. "Chairman, Board members," boses ni Dante, malamig at seryoso. Wala na yung emosyon kanina. "Ngayong nakita niyo na kung saan nanggaling ang codes, ilalabas na namin ang laman ng mismong proyekto. Para malaman niyo kung anong klaseng 'future' ang pinopondohan niyo sa ilalim ni Victoria." Nag-click si Dante sa laptop. Nawala ang video ni Nanay at napalitan ng mga folders na may mga code
ELENA POV Hindi pa rin ako makahinga nang maluwag kahit itim na ang screen sa harap namin. Hawak pa rin ni Dante ang kamay ko, at ramdam ko ang panginginig ng mga daliri niya. Panalo na sana kami, eh. Napahiya na si Victoria, napunit na yung papel, at papunta na ang team ni Baron Volkov para kunin si Maya. Pero yung boses ni Leo sa earpiece ko, hindi pa rin tumitigil. "Elena, huwag kayong aalis diyan. May kung anong nangyayari sa system ni Victoria," bulong ni Leo. Rinig ko ang mabilis na pagpindot niya sa keyboard, parang naghahabol ng hininga. "Leo, akala ko ba tapos na? Sabi mo safe na si Maya," pabulong kong sagot. Yumuko ako kunyari para kumuha ng tissue sa bag ko para hindi mahalata ng mga investors na kausap ko pa rin siya. "Safe na si Maya, pero nag-ti-trigger ang Data Wipe sa main server ni Victoria. Sinusubukan niyang burahin lahat ng ebidensya bago pa tayo makapasok nang tuluyan! Binabaklas ko ang firewall niya ngayon para masagip yung mga files," sabi ni Leo. "Wait
ELENA POV Grabe ang kaba ko nang makita ko ang mukha ni Maya sa dambuhalang screen ng boardroom. Nawala lahat ng yabang namin kanina tungkol sa transponder log at audio recording. Kasi kahit gaano karaming ebidensya ang ilapag namin, balewala ’yun kung ang kapalit ay ang buhay ng kapatid ko. Sa screen, mukhang bangag si Maya. Nakaupo siya sa isang puting silya, maraming wire na nakadikit sa ulo niya, at ang mga mata niya ay nakatutok lang sa kawalan. Hindi siya kumukurap. Yung monitor sa tabi niya, mabilis ang takbo ng heart rate—beeping nang mabilis, parang alarm clock na hindi mo mapatay. “Elena, tignan mo ’yung kamay niya,” bulong ni Dante. Napansin ko agad. Nanginginig ang mga daliri ni Maya. Bawat pitik ng monitor, parang may kuryenteng dumadaloy sa kanya. Alam ni Victoria na nakatingin kami. Alam niyang sa bawat segundo na pinapatagal namin ang meeting, mas lalong nahihirapan si Maya. “The Board is waiting for your signature, Dante,” sabi ni Victoria sa speakers. Ang b
ELENA POV Ang boardroom, na akala ko ay nanahimik na pagkatapos ng press conference, ay muling naging pugad ng tensyon. Alam ko na ang mga investors ay naghihintay na lang ng rason para tuluyan kaming iwan. Ang stock price ng Valderama Global ay parang heart rate ng isang taong nag-aagaw-buhay—paakyat-panaog, pero mas madalas na pababa. "Forty-eight hours ang ibinigay namin, Dante," sabi ng Chairman habang nakatingin sa kanyang relo. "Naka-dalawampu't apat na oras na kayo. Ang tanging nagawa niyo ay harapin ang media para sa isang personal na isyu. We need more than a wife's speech to save this company." Tumayo ako mula sa tabi ni Dante. "Ang speech na iyon ay simula pa lang, Chairman. Dahil ang personal na isyu na sinasabi niyo ay ang mismong ugat kung bakit nabubulok ang kumpanyang ito." Inilabas ko ang laptop ni Leo at isinalpak ang isang drive. Sa screen, lumitaw ang isang audio wave file. Ito ang raw recording mula sa cockpit ng Airbus A380—ang mga sandali habang nasa itaas k
ELENA POV Akala ko pagkatapos ng eksena sa boardroom, tapos na ang laro. Akala ko kapag na-drag na si Victoria palabas ng building, matitigil na ang toxicity. Pero mali ako. Si Victoria ay parang lason na kahit naitapon mo na ang bote, nananatili pa rin ang bakas sa sistema. Nasa loob kami ng safehouse sa Geneva, kakaharap lang namin kay Maya na kasalukuyang natutulog dahil sa sobrang trauma, nang biglang mag-vibrate ang phone ni Dante. Sabay kaming tumingin sa screen. Isang notification mula sa isang major tabloid sa Europe, na mabilis na kumakalat sa social media. Ang headline: "THE VALDERAMA GOLD DIGGER: The Dark Past of Elena Villareal." Nanlamig ang buong katawan ko. Pinindot ni Dante ang link, at lumabas ang isang serye ng mga pictures ko noong nasa Madrid pa ako—mga kuha noong nagtatrabaho pa ako sa tech firm, mga litrato ko sa mga events, at mga dokumentong sadyang dinoktor para magmukha akong masama. Ayon sa article, hindi raw ako ang "inosenteng asawa" na ipinapakita ko
ELENA POV Nang sumara ang pinto at tuluyang mailabas si Victoria, akala ko ay makakahinga na kami nang maluwag. Pero ang katahimikan sa loob ng boardroom pagkatapos kumpiskahin ng mga Founders ang kapangyarihan ay hindi nakakarelax. Ito ay iyong klase ng katahimikan bago ang isa pang pagsabog. Tumingin ako sa paligid. Ang mga world investors—ang mga taong may hawak ng bilyun-bilyong dolyar na dumadaloy sa Valderama Global—ay hindi pa umaalis. Nakaupo sila roon, nakatitok sa amin ni Dante. Ang ilan ay nagbubulungan, ang iba naman ay seryosong nag-uusap sa kani-kanilang mga secure tablets. "Chairman," pagbasag ni Mr. Tanaka sa katahimikan. "Naka-witness kami ng isang family drama na pang-pelikula. Pero bilang mga negosyante, hindi kami narito para sa emosyon. We are here for stability." Tumayo si Dante, kahit halatang malapit na siyang bumigay sa pagod. "Naiintindihan ko, Mr. Tanaka. At ang stability na hinahanap niyo ay nagsisimula sa katotohanan. Ang pamumuno ni Victoria ay puno n







