Kabanata 7

"Mr. Handsome, gusto mo bang makipagtalik sa akin? Ayaw kong mamatay ka," tanong ni Ashley, hindi sigurado kung ginagawa nga ba niya ito.

"ANO?" tanong ni David sa kaniya, na-shock.

Nakatitig lang si Ashley sa kaniya. Hindi man lang siya nag-iisip nang maayos. Ang tanging nasa isip niya ay ang iligtas ang lalaking nakaupo sa sahig.

"Sinabi ko, gusto mo bang makipagtalik sa akin?" Inulit niya ang kaniyang tanong, ngunit matatag na sa pagkakataong ito.

"HINDI, AYAW KO! At 'wag kang lalapit sa akin," sabi ni David at tumayo mula sa sahig. Ang kaniyang sakit at paghihirap ay tumitindi sa bawat segundo. Daing at ugong siya sa sakit.

Hindi mabata ni Ashley ang tanawin sa kaniyang harap. Mura niya ang taong naglagay ng gamot sa lalaking nagligtas sa kaniya. Hinangad niyang makita ang mukha ni David, ngunit hindi niya magawa.

Nagsimula siyang maghanap ng switch ng ilaw. Hindi lang 'yon, masaya siya nang sa wakas ay nahanap niya ito. Ngunit sa kaniyang pagkadismaya, walang suplay ng kuryente. "Puta," mura niya sa kaniyang sarili.

Itinuon niya ang kaniyang pansin sa lalaking nasa gitna pa rin ng matinding sakit.

Sa isang padalos-dalos na desisyon, hinubad niya ang kaniyang damit, na nag-iwan lamang ng kaniyang bra at thong. Lumapit si Ashley kay David at hinawakan ito, na nagpadama sa kaniya ng pag-itlag.

Abala si David sa paghahabol ng oksiheno at hindi napansin na hinubad na ng dalaga ang kaniyang mga damit hanggang sa lumapit ito sa kaniya.

"Ano sa tingin mo ang ginagawa mo, batang babae?" daing ni David sa sakit. Hindi niya magagawa—hindi niya lang talaga masasamantala ang dalaga.

Kumilos siya upang hanapin ang mga damit nito para isuot muli sa kaniya, ngunit hinawakan ni Ashley ang kaniyang kamay upang pigilan siya. Inilapat niya ang kaniyang mga labi sa mga labi ni David sa mismong sandaling humarap ito.

Natigilan si David. Hindi niya alam kung paano magre-react. Tila ba ang isang simpleng halik lamang mula sa dalaga ay nagpalamig sa kaniyang sakit sa loob ng maikling panahon. Ngunit kahit na ganoon, itinulak niya si Ashley palayo.

"BALIW KA BA?!" sigaw niya sa kaniya.

"OO, BALIW AKO! BALIW AKO HANGGANG SA PUNTONG HANDA AKONG IBIGAY ANG SARILI KO SA ISANG ESTRANGHERO NA HINDI KO MAN LANG MAKITA ANG MUKHA UPANG ILIGTAS ANG KANIYANG WALANG KWENTANG BUHAY...

BALIW AKO DAHIL PINAGTAKSILAN AKO NG KAPATID KO AT NG BOYFRIEND KO SA LOOB NG LIMANG TAON...

BALIW AKO DAHIL NAKITA KO SILA SA KAMA NONG NAKALIPAS LANG, AT HETO AKO NAG-AALOK NG SARILI KO SA ISANG ESTRANGHERO NA WALA MAN LANG AKONG WALANG KWENTANG IDEYA KUNG ANONG MUKHA NIYA..."

Sigaw ni Ashley na may mga luha sa kaniyang mga mata.

"Pero may alam ka ba, Mr. Handsome? Kung hindi mo ako tinulungan sa pasukan kanina, baka na-rape na ako hindi lang ng isang lalaki; hindi ko man lang alam kung ilan sila," mahina niyang sabi sa pagkakataong ito, habang umiiyak.

Pinunas niya ang kaniyang mga luha gamit ang likod ng kaniyang kamay at muling lumapit kay David.

"'Wag na tayong mag-aksaya ng oras, Mr. Handsome. Pangako hindi mo ako sinasamantala. A-Ako ang gustong gumawa nito. Maaari mo itong ituring na pagsasamantala ko rin sa 'yo upang makalimutan ang masakit kong puso. Tingin ko may ilang minuto na lang tayong natitira," mahinang sabi ni Ash.

"Anong pangalan mo at ilang taong gulang ka na?" tanong ni David, nasa gitna pa rin ng sakit. Nagkaroon ng mahabang paghinto bago sumagot si Ashley.

"Ako si Ashley Miller. Labing-walong taong gulang ako. Kakadiwang ko lang ng aking ika-labingwalong kaarawan ngayong araw."

"PUTA," mura ni David at sinuntok ang pader.

Napaitlag si Ashley, ngunit dahan-dahan pa rin siyang lumapit sa kaniya. Nag-jinjinjin siya at inilapat muli ang kaniyang mga labi sa mga labi nito.

Sa pagkakataong ito, sumuko si David at gumanti ng halik nang may matinding kagutuman at pangangailangan. Ang gamot sa kaniyang sistema ay nagpapabalik sa kaniya sa pagkabaliw.

Ipinagpatuloy nila ang magaspang na paghahalikan, parehong sinusubukang pakawalan ang sakit na kanilang nararamdaman sa pamamagitan ng anumang pagnanasa na kanilang ibinabahagi.

Binuhat ni David ang maliit na katawan ni Ashley; ikinabit ng dalaga ang kaniyang mga binti sa kaniyang baywang at iniyakap ang kaniyang mga kamay sa kaniyang leeg.

Si David, bagama't napakawalan ng gamot, ay nagawa pa ring hawakan ang kaunting pagkatao at katinuan sa kaniyang loob.

Dahan-dahan niya itong hinawakan at naglakad patungo sa kama bago maingat na inihiga ito.

Pumatong siya sa kaniya, at sa loob ng ilang segundo, pareho na silang hubad sa kama.

Dahan-dahang pumasok si David kay Ashley, na nagpasigaw sa dalaga sa sakit dahil ito ang kaniyang unang pagkakataon.

Natigilan si David at tumigil sa paggalaw nang higit pa sa loob nito nang may isang bagay na pumasok sa kaniyang isip.

"Birehen ka pa?" tanong niya sa kaniya matapos itaas ang kaniyang ulo upang tumingin sa kaniya.

Dahan-dahang tumango si Ashley bilang oo.

"DOBLE PUTA! Hindi ko magagawa 'to," mura niya at tatanggalin na sana ang kaniyang sarili nang gamitin ni Ashley ang kaniyang mga binti upang yakapin ang kaniyang baywang at itinulak siya pabalik sa loob.

Kahit ano pa ang kaniyang nararamdaman o ang kaniyang matinding pagnanais na makipagtalik, ayaw pa rin ni David na kunin ang kaperpektohan ng isang walang kasalanang dalaga upang iligtas lamang ang kaniyang sariling buhay.

"Maging maayos din ako basta't marahan mo lang akong galawin," bulong niya at binigyan siya ng isang maliit na ngiti. Itinaas niya nang kaunti ang kaniyang ulo upang bigyan ito ng isang ring halik sa mga labi nito.

Tinitigan siya ni David sa loob ng ilang sandali. Bagama't hindi nila makita ang mukha ng isa't isa nang maayos, alam na alam ni David kung paano ang hitsura ng dalaga. Hindi tulad ni Ashley, na hindi makita ang kaniyang mukha o mahulaan kung paano siya hitsura.

Nagsimulang magpaulan si David ng mga halik sa kaniyang mukha upang palamigin siya. "Magiging marahan ako, pangako," tiniyak niya sa kaniya at nagsimulang pumasok nang dahan-dahan.

Nagawa niyang hindi mawala ang lahat ng kaniyang katinuan at kinuha siya nang marahan, bagama't ang kaniyang mga panloob na demonyo ay humihingi ng mabilis at matigas na pakikipagtalik.

Kinuha siya ni David nang higit sa tatlong beses bago niya naramdamang natunaw na ang gamot sa kaniyang katawan.

Bumangon siya sa kama nang mapansing natutulog si Ashley.

Pumunta siya sa banyo at ginamit ang liwanag ng buwan upang maligo muna.

Nagdala siya ng palanggana na may tubig at isang tuwalya na nahanap niya sa banyo at pinunasan si Ashley hanggang sa malinis matapos siyang makaligo.

Masakit ang kaniyang puso at naramdaman niya ang pagkakasala nang makita ang mga patak ng dugo sa kama.

Mura niya si Steve sa kaniyang sarili. Nangako siyang pagbabayarin ito sa ginawa nito. Bagama't si David ang nakipagtalik sa dalaga, walang alinman doon ang mangyayari kung hindi siya nilagyan ng gamot ni Steve.

Ibinalik niya ang palanggana sa banyo matapos siyang linisin at humukay sa kama. Hinala niya ang natutulog na si Ashley sa kaniyang dibdib.

Lalong sumiksik si Ashley sa kaniyang yakap. Muka silang isang tunay na magkasintahan sa kama.

Hinalikan ni David ang kaniyang noo at ibinulong ang magandang gabi sa kaniya. Kailangan niya lamang maghintay hanggang bukas upang makita kung anong mangyayari kasunod.

"PALAGI AKONG NARAAN PARA SA 'YO, BATA. Hindi ko maibabalik ang kaperpektohan mo, pero nangako akong papasayahin kita sa natitirang bahagi ng iyong buhay," bulong niya sa natutulog na dalaga at hinalikan muli ang noo nito.

"Naniniwala ako sa 'yo." Natigilan siya nang marinig ang boses ng dalaga. Tumingin siya sa ibaba at napansing natutulog pa rin pala ito sa katunayan.

Isang maliit na ngiti ang dumikit sa kaniyang mukha habang nakatitig sa dalagang nasa kaniyang yakap bago siya tuluyang nakatulog.

ISABELLA AT JAMES

Masayang pumunta sina Isabella at James sa kuwartong dapat kinaroroonan ni Ashley.

"Hindi na ako makapaghintay na makita ang reaksyon niya bukas, mahal," masayang sabi ni Isabella kay James, na ngumiti lamang pabalik sa kaniya.

Mabilis niya itong itinulak sa pader at nagsimulang halikan nang napakatindi na parang hindi lang sila nagkasama nitong nakalipas lang.

"Napakaloko mo talaga, James," larong sabi ni Isabella at sinuntok ang dibdib ni James matapos silang humiwalay sa kanilang mainit na halik.

"Hindi ba't 'yan ang nagpapasaya sa 'yo na mahalin ako nang higit pa, baby? Ngayon pumunta na tayo at tingnan ang dalagang 'yon." Kinindatan niya ito bago sila naglakad patungo sa kuwarto.

Masaya nilang binuksan ang p***o na may mga ngiti sa kanilang mga mukha.

Namatay ang kanilang mga ngiti sa mismong sandaling makita nilang hindi nagagalaw ang kama at wala si Ashley sa kuwarto. Humarap sila sa isa't isa sa pagkagulat.

"Anong nangyari? Anong ibig sabihin nito, James?" tanong ni Isabella kay James, na nagulat din tulad niya.

"James, pinakawalan mo ba siya?" galit na tanong ni Isabella kay James.

Sinabi sa kaniya ni James na iniwan niya ito sa kama na walang malay. "Tawagan mo ang mga lalaki at tanungin mo kung anong nangyari, at nasaan na ba sila?" sabi ni James, na nadidismaya.

Agad na sumunod si Isabella at tinawagan ang mga lalaki tulad ng hiling ni James.

"Hello," dumating ang isang boses sa kabilang linya.

"Anong nangyari rito? Bakit hindi nagagalaw ang kama? ANONG NANGYARI?!" asik niya sa taong nasa telepono.

"Hey, kumalma ka, babae. Pumunta kami ng mga lalaki sa kuwarto na ibinigay mo sa amin, pero wala kaming nahanap na tao roon. Naghintay kami nang naghintay, pero walang pumasok. Kaya, bumalik na lang kami sa aming basement."

"ANO?" tanong ni Isabella sa matinding gulat. Sinubukan niyang ayusin ang kaniyang sarili bago nagpatuloy.

"Sige, dahil hindi niyo ginawa ang trabaho niyo tulad ng dapat ninyong gawin, ibalik niyo ang pera ko," asik ni Isabella.

Talagang nababaliw na siya. Ang lahat ng kaniyang mga plano ay nabigo. Nag-aksaya siya ng pera sa pagpapa-party para kay Ashley. At ngayon, ang lahat ay naaksaya lamang.

"SA MGA PANAGINIP MO, BABAE! Pumunta kami sa lugar tulad ng napagkasunduan natin. Hindi namin kasalanan na hindi namin nagawang galawin ang babaeng 'yon. Ngayong tapos na ang deal natin, 'wag mo na akong tatangkaing tawagan pa muli." Sa pamamagitan ng sinabing iyon, ibinaba ng tao ang telepono.

"Hello."

"H-Hello."

"HELLOOOO!!"

Nagsisisigaw si Isabella at nagsimulang sirain ang lahat sa loob ng kuwarto ng hotel.

"ASHLEY!!! MAGHINTAY KA LANG AT TINGNAN MO!!" sabi niya nang may matinding galit bago lumabas ng kuwarto, na hindi man lang pinapansin kung sumusunod ba si James sa kaniya o hindi.