Chapter 4 - Shall we go?

Hindi alam ni Anastasia kung bakit ang bilis nang tibok ng kanyang puso. Nang magtama ang mga mata nila ng gwapong kasama ni Sir Rex. Kapatid nito ang may-ari ng club. Dahil weekend ngayon kaya punong-puno ang club. Nahirapan siyang makalusot pabalik sa counter. Pilit niyang inalis sa isipan ang mukha ng lalaki.

"Gerlie, baka hanapin ako punta lang ako ng toilet ha!" paalam niya sa kaibigang waiter.

"Okay!"

Dumaan siya sa tabi dahil hindi masyadong masikip ang daan. Kaya matagumpay siyang nakaabot sa restroom na nasa 2nd floor na walang hassle. Habang nasa toilet, pilit niyang pinakalma ang sarili bago lumabas ng banyo. Pagkatapos maghugas ng mga kamay huminga muna siya nang malalim bago pinihit ang door knob. Habang naglalakad sa pasilyo, sinulyapan niya ang malaking wall clock sa tabi. Mag-alas-dose na mayamaya uuwi na siya. Ang bilis ng oras, pero mabuti na rin iyon at nang makauwi na siya. Busy ang kanyang isipan hindi niya napansin ang papalabas sa VIP room na lalaki. Nabangga niya ito at muntikan na siyang matumba kung hindi siya nito nasalo. Hindi s'ya kaagad nakagalaw dahil sa kaba.

"I'm so sorry, Sir!" aniya habang umayos sa pagkatayo.

"Are you in hurry?" he answered in a baritone voice.

She look at the man in front of her. Shocks, it's him? Napaatras siya bigla. "I'm sorry again, Sir!" saad niya.

"No problem!" sagot nito saka mabilis na tumalikod, halatang nagulat ng makita s'ya.

Naiwan siyang natigilan, na parang ipinako sa kinatatayuan. Pinagmasdan niya ang matipunong katawan nito habang lumalakad patungong beranda. He's smells familiar.

Nabigla si Vance dahil sa reaction ng kanyang katawan nang magkadikit ang kanilang mga balat. Kaya agad niyang iniwan ang babae na natigilan. Dumiretso siya sa beranda ng club. "D*mn!" napamura siya dahil limang taon na ang nakalipas ngunit sariwa pa rin sa isipan niya ang nangyari ng gabing iyon.

***

"Rex, what the h*ll did you put in my drinks?"

Tinawagan niya ang kanyang kaibigan dahil sa sobrang init ng kanyang pakiramdam. "Fvck! You guys drug me?" wala sa sariling tanong niya. Narinig niyang tumawa ang mga ugok niyang kaibigan. Iniwan niya ang mga ito sa pinuntahan nilang night club sa Maravilis, dahil pagod siya mula sa business trip niya sa Hong Kong. Ngunit hindi niya akalain na ganito ang mapapala niya.

"Bro easy, gusto lang naman namin na maging masaya ka. Ayaw mo bang makatikim nang.. - D*mn, send me one here, right now! Make sure she's clean, or else.. " naikuyom niya ang kanyang kamao dahil hindi na niya mapigilan ang sarili. Pinutol n'ya ang iba pang sasabihin sana ng kaibigan, dahil sa sobrang inis.

"Okay, calm down. She's almost there. Good luck, bro!" narinig niyang nagtawanan ang mga ito sa kabilang linya.

Kung hindi niya lang mga kababata ang mga ugok na iyon. Paniguradong puputulin na niya ang ugnayan sa mga ito. Nag-shower siya upang maibsan ang init ng kanyang katawan. Ngunit gano'n pa rin kaya muli s'yang napamura habang hinahawakan ang kanyang turso na walang humpay sa pagtigas. Malalagot sa akin ang mga 'yon. Kakatapos niya lang mag-shower ng may nag-doorbell. Pinatay niya ang mga ilaw upang hindi siya nito makilala.

"Come in!"

Biglang pumasok ang isang babae. Dahil madilim sa loob hindi niya maaninag ang mukha nito. Nang lapitan at hawakan niya, nanginginig ito sa takot. 'Sh*t', pagmumura niya sa kanyang isipan. Pinagkakaisahan na nga ako ng mga mokong, ganito pa ang ipapadalang babae!

Ngunit dahil sa nag-iinit na pakiramdam, hindi na siya nag-alinlangan pa na lapitan ito at halikan. Naamoy niya ang alak sa hininga nito. Ngunit ang kumuha sa atens'yon n'ya ang malambot nitong mga labi, na kay sarap halikan.

Nagmamakaawa ang babae sa kanya ngunit hindi niya ito pinansin. Halos ayaw nitong buksan ang nakatikom na bibig. Nagtaka siya dahil nang magkadikit ang kanilang mga katawan, ibang init ang kanyang naramdaman. Init na parang ayaw n'yang ilayo ito sa kanya. Kaya mas lalo siyang naging mapusok sa paghalik sa babae. Mayamaya ang pagprotesta nito ay nahinto. Unti-unti itong tumutugon sa halik niya na mas lalong nagpainit sa kanyang nararamdaman. Nang marinig n'ya ang mga ungol at halinghing nito, nakaramdam s'ya ng saya.

Ngunit bago natapos ang gabing iyon may nalaman s'yang hindi niya inaasahan. Siya pala ang unang lalaki sa buhay nito. Halos hindi s'ya makapaniwala. Kaya ang galit n'ya ay ibinunton n'ya sa loob ng banyo. Hindi n'ya alam kung ano ang rason ng babae kung bakit nito nagawang magpabayad, gayong halata namang hindi ito sanay sa ganoong gawain. Pero may isang parte ng kanyang utak ang nagbunyi, dahil s'ya ang nauna rito.

Paggising niya kinabukasan hindi na niya ito nasilayan pa. Hindi rin nito kinuha ang inilaan niyang card para rito. He silently cursed himself. Bakit pa namutawi sa kanyang bibig ang tungkol sa card. 'But, she can't blamed me, anyway. Ang mga kaibigan ko ang may kagagawan nito! Hindi ko naman inaasahan na wala pang karanasan ang ipapadala nila rito. Ang gusto ko lang naman ay, wala akong magiging problema sa babae. Dahil una sa lahat ayaw ko ng may naghahabol sa akin pagkatapos ng lahat. But, this? Ni hindi n'ya kinuha ang binigay ko sa kanya! What's her intention. She will chase me later?' sigaw ng isipan ni Vance. Sa sobrang galit n'ya. Naihagis n'ya ang isang vase na nakapatong sa lamesita.

Ang tanging iniwan nitong bakas ay ang red stain sa kama at bracelet na nakita n'ya sa sahig na may naka-engraved na "Anastasia."

Napakurap siya at ipinilig ang ulo dahil sa pagbabalik-tanaw ng may kumalabit sa kanya mula sa likuran.

"Hi, Mr. Enriquez!"

Isang sexy na babae ang lumapit sa kanya. Makapal ang make-up sa mukha. Hindi niya alam kung maganda pa rin ba ito kung walang kolorete ang mukha. Biglang sumagi sa isip niya ang mukha ni Anastasia na kanina niya lang nakita.

"What do you want?" he asked, annoyed.

"Do you need a companion? You are alone here." malambing na turan nito sabay hawak sa kanyang dibdib.

"I'm sorry. I prefer to be alone." he answered, directly.

Kung ang babaeng ito man lang ang makasama niya huwag nalang. Hindi s'ya katulad ng kanyang mga kaibigan.

"Excuse me!"

Tinalikuran na niya ito, mabuti pang umuwi na lamang siya. Habang naglalakad, tinawagan niya ang kanyang kapatid na mauuna na siyang umuwi.

Marami ang bumati sa kanya sa club ngunit wala siya sa mood na pansinin ang mga ito. Pagdating niya sa VIP parking lot. Ang babaeng kanina pa bumabagabag sa isipan niya ay kanyang nakasalubong. Pauwi na ata ito dahil may bitbit itong bag. Nagulat din ito nang makita siya.

"G-good morning Sir!"

"Yeah, it's already morning. Going home?" he asked. Para siyang na-hypnotize nang liparin ng hangin ang straight nitong buhok. Bahagya nitong hinawi ang nakatabon na buhok sa mukha.

"Yes, sir." sagot nito sa kanya sabay ngiti.

"Saan ka ba nakatira, ihahatid na kita." pagmamagandang loob niya.

"Isang sakayan lang naman po. Kaya huwag nalang po baka makaabala pa ako sa inyo."

"No! Okay lang, pauwi na rin ako. Shall we go?" diretso niyang sagot upang hindi na ito makakatanggi pa.

"Hindi po ba nakakahiya?" tanong nito na hindi gumagalaw sa kinatatayuan.

Hinawakan niya ang kamay nito saka iginiya patungo sa nakaparada niyang Maybach. Binuksan niya ang pinto at inilahad ang kamay sa loob ng sasakyan. Tumingin ito sa kanya bigla. Kunti nalang magpang-abot na ang kanilang mga mukha.

"I'm sorry. Sige na pasok ka na. Don't worry, I am not a bad person." aniya sa dalaga. Nababasa niya kasi sa mukha nito ang pag-aalala.

"Thank you!"

Mabilis s'yang umibis patungo sa driver seat nang makapasok ito sa sasakyan. Dahil sirado ang buong sasakyan. Amoy na amoy niya ang pabango ng dalaga. Natigilan s'ya, naalala niya ang amoy na ito, katulad rin sa amoy ng... 'No, napaka-impossible naman,' sigaw ng kanyang isipan.

Hindi alam ni Anastasia kung magsasalita ba siya o manatiling tahimik. Dahil halos nakakabingi ang katahimikan sa loob ng sasakyan.

"Anastasia, right?" biglang sabi nito.

"Haa! A, yes sir!" sagot niya na hindi makatingin sa mga mata nito. Muling dumagundong ang kaba sa kanyang dibdib.

Maraming nais umakyat ng ligaw sa kanya noon ngunit hindi niya pinansin. Pero bakit ang lalaking ito mabilis siyang napapayag na ihatid siya nito?

"Just call me Vance, no need for sir. Hindi naman kita employee." nakangiting wika nito.

"Okay,"

"Anyway, matagal ka na bang nagtatrabaho sa Infinite?" tanong nito sa kanya.

"More than 2 years na rin po akong waitress doon. Dating waitress din po ako sa Hardin Bar noong nag-aaral ako ng college." Hindi niya alam kung bakit siya nagku-kwento rito.

"I see," sagot nito habang nakatuon ang mga mata sa daan.

"Why? Nandidiri ka ba sa akin?" biglang tanong niya rito.

"No! Of course not! Wala akong sinasabi na gano'n." sagot nito saka sinulyapan siya.

"Salamat!" aniya.

"Huwag kang mag-isip ng ganyan. I know, hindi lahat ng mga babae na nagtatrabaho sa club ay gano'n. Lahat tayo may kanya-kanyang kwento sa buhay. Kaya hindi tayo dapat agad-agad manghusga ng kapwa. Hindi ba?" agree naman siya sa sinabi nito, kaya ngumiti s'ya at tumango.

Nasilayan niya sa may di-kalayuan ang kanto na papasok sa kanila.

"Vance, d'yan mo lang ako ibaba sa may malaking puno." aniya sa lalaki.

"Okay, malapit na ba sa inyo rito?" tanong nito sa kanya.

"Oo, malapit lang nariyan sa unahan." sagot niya.

Paghinto ng sasakyan. Mabilis itong bumaba at pinagbuksan siya.

"Salamat sa paghatid. Ingat ka sa pag-uwi." paalam niya rito habang nakangiti. Tinitigan siya nito saka biglang ngumiti sa kanya at tumango. Marami siyang nasilayan na mga gwapo. Pero bakit ang gwapo ng isang 'to! Kung tutuusin mas gwapo pa'to kesa sa mga artista na iniidolo n'ya e! O, baka, napakayaman nito. O, di kaya'y, Presidente kaya ng malaking kompanya? Sinaway niya ang kanyang sarili dahil sa mga kalokohang naiisip. "Goodnight, Vance!" kumaway siya rito.

"Mornight, Anastasia!"

"Oo nga pala, umaga na!"

Humakbang na siya papasok sa eskenita. Ngunit hindi pa rin niya narinig ang tunog ng sasakyan na umandar, kaya nilingon niyang muli ang binata. Nakita niya itong nakatanaw pa rin sa kanya. Sumenyas siya na umalis na ito. Ngunit nais nitong magpatuloy siya. Kaya nang makarating siya sa tapat ng kanilang bahay nasa ikaapat na bahay ito mula sa kanto. Kumaway na lamang siya upang umalis na ito. Papasok na siya ng makarinig siya ng sasakyan na paalis. Napangiting pumasok siya ng bahay.