FAZER LOGINI WAS walking confidently on the red carpet. Today is the event of the Cohen Modelling Agency. The paparazzi immediately went after and lots of flash stroke in my eyes. I'm a bit nervous while walking in the midst of the red carpet. I chose the right path. This is what I want. Even though I chose my career and my unborn child, my heart was still empty. I opted to leave him and break up with him. I opted all of this that's occuring around me. Fame, money, and being a beautiful woman. Until I'd decided to walk inside the event. I grasp my clutch tightly when I saw how exquisite the ambience of it. The huge chandelier at the center and waves of people were chattering inside. I held up my chin and continue to walk and I saw Sophia walking towards to my direction. "You're just in time," she exclaimed. "Come with me..." "Okay..." Nakita ko yung pamilyar na lalaki na nakatayo. I felt my heart thumping so crazily. And butterflies were twisted in knots inside of my stomach when our gaze met. It's been a days... I haven't seen him. The last time I saw when I broke up with him inside of his office. My hands began to shudder in nervous. And his wife is there beside him. I smiled. This is what I want, right? To let go of him? "Oh, Miss Portugal," he acknowledged. "Good evening, Mr. Cohen..." We used to be sweet with each other. He used to snake his arms around my waist and whispering to me all the sweet things. But that was before... I knew we can't continue this kind of relationship. It is too forbidden. Too forbidden to taste because I'll get addicted to it again and again.
Ver maisNAGHAHANDA na ako para sa shooting. Sinuot ko na yung roba dahil nakasuot ako ng two piece sa ilalim nito. Tiningnan ko muli ang sarili ko sa salamin. Ngumiti ako.Kakayanin ko 'to. Pinagdadasal ko na makaalala ulit ako. Kahit ano gawin ko... Palagi ko pa rin iniisip kung ano ba nangyari saakin sa nakaraan? At sino ba gusto pumatay saakin?May kumatok sa pintuan. Huminga ako ng malalim at naglakad na papunta ro'n. Pagkabukas ko ng pintuan ay bumungad saakin si Rosillina."Are you ready?" she asked."I am ready.""Let's go. The Cohen's brother and the prod team are waiting for you."Naglakad na kami ni Rosillina hanggang sa makarating na kami sa labas. Mukhang nakikilala na kaagad ako ng mga tao kaya ilan sakanila ay tinatawag ang pangalan ko. I smiled at them. Ayaw ko kasi masabihan ng snob.May sumalubong saakin na babae, "Hi! I'm the assistant director. I want you to lay down on the sand, okay?"Tumango ako. Ngumiti siya saakin at naglakad na ako papunta sa ilalim ng coconut tree. N
I KEEP playing with my fingers. Awkwardness is filling between us. Ganito ba talaga katahimik si Mr. Cohen? Dahil mukha naman na wala siya balak makipag-usap saakin or at least try to have a conversation with me, I pulled out my phone and searched for Eros' name.I want to call him. Then he took a glanced at me with his hawk eyes.I called Eros' number while looking outside. Kumunot noo ko nung mapagtanto na nakapatay nanaman ang phone niya. Inis kong pinatong sa lap ko yung phone ko.Bakit wrong timing siya magpatay ng phone?!"Is there something wrong?" he asked, with his deep voice.Umiling ako. "It was nothing. I think my friend's phone is lowbat again.""Friend, huh?"Nagsalubong ang kilay ko at tiningnan siya. Seryoso siya nakatingin sa kalsada habang nagmamaneho. Nakasuot pa rin siya ng maskara niya para hindi ko makita ang mukha niya.Gano'n ba talaga ang mga Cohen?"Yeah..." I protruded my lips
I FELT numb when I discovered that I have amnesia. I didn't utter any words after she told me that I have amnesia. I'm thankful that Sophia gave me a space and I badly need that one.I want to be alone for a moment. I want to think in peace and those words that came out from her mouth didn't even process quickly inside of my mind. How could I be so clueless?I felt betrayed by my own parents. Why they didn't told me that I have an amnesia? I'm unaware that I already lost of my memories and they made me believe that my life is normal. It made me feel that I'm incomplete right now.I let my tears flow through my cheeks. I swallowed the lump forming in my throat. I overlapped the comforter around my body and let my eyes shut tightly.I'm remembering the first day I woke up in the hospital. When I find out that I've been sleeping for three days. The first thing I saw was my Mama holding my hands tightly and chanting a prayer for me.I moved m
MAS lalo niya nilapit ang mukha niya saakin. Gulong-gulo na ako bakit siya ang nakita ko sa memorya ko. Alam kong 'di ko pa siya nakikita nuon. Alam ko sa sarili ko na sulat kamay ko 'yon. Kung gayon... Bakit niya 'yon tinabi at nilagay sa frame?"What happened?" he asked. Pinatong niya yung kamay niya sa ibabaw ng kamay ko. Napatitig ako sa kamay naming dalawa. "May nangyari ba?""Euros...""Yes, preciosa?"Kumikibot ang labi ko. Marami akong gusto itanong sakaniya. Kaya lang parang may nagtutulak saakin na huwag ko muna sabihin sakaniya. Huminga ako ng malalim at ngumiti rin sakaniya."Bakit dito ka lang mag-isa? Ang laki ng condo unit mo, ah..." inikot ko pa ang paningin ko sa condo niya.Bahagya siya tumawa at tinanggal niya na yung pagkakahawak sa kamay ko. He crossed his legs and leaned his back on the backrest. "I like being alone. Why did you ask?""Wala naman..." usal ko. "D-Do you have a girlfriend?"H
PAGBANGON ko sa higaan, nakita ko na wala na sa tabi ko si Sophia. Palagi kasi 'yon maaga na gumigising, e. Siya rin nagluluto ng pagkain naming dito. Parang pinagsisilbihan niya ako sa condo unit niya. Pumasok na ako sa banyo para gawin lahat ng routine ko.Kapagkuwan nagbihis na ako at lumabas na
"WHAT are you doing here?" I asked. Nilingon ko siya. He gripped the glass tightly, that's when my forehead crinkled. Naglalabasan yung mga ugat niya sa kamay. Pinatong ko yung kamay ko sa ibabaw ng kamay niya. Napatingin naman siya saakin. Nagulat ako nung bigla niya ako hinatak hanggang sa maka
NASA loob na ako ng sasakyan niya. Bukod tanging stereo lamang ang nag-iingay saamin dalawa. Nakatingin lang ako sa labas ng bintana habang tahimik na nagmamaneho siya.Tumikhim ako para makuha ang atensyon niya. He took a glanced at me."Saan tayo kakain?" I asked."Malapit na. It's a spanish cuis
PAPUNTA na ako sa CMA para pumirma ng mga kontrata. Nakita ko na nakaabang na si Rosillina sa main entrance. Sinalubong niya ako at iginawad ko siya ng matamis na ngiti."You're just in time!" sabi nito.Sinimulan na namin maglakad. Pumasok na kami sa loob ng elavator. Honestly, ang lakas nang kabo


















Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.