Ang Misteryosong Asawa Ng Nakakaakit Na CEO

“Bakit napakadami n’yo?” tanong ni Felicity habang tumitingin sa paligid. Napansin niya na hindi lamang marami ang mga sundalo, pero lahat ng mga ito’y armado. “Ms. Villafuerte, isa po kayo sa pinakamahalagang yaman ng ating bansa. Sinisigurado lamang po namin ang inyong kaligtasan,” saad ni Colonel Isagani Rivero, ang leader ng Special Research Security Task Force. “Parang sobra naman ata ito,” sagot ni Zarina habang pasimpleng ngumiti. “Papunta lang naman ako sa institute para magtrabaho. Malaki na ako para maligaw, at kaya ko naman ipagtanggol ang sarili ko.”“Kapag nagtagumpay ito, hindi lang ang bansa natin ang aangat, kundi pati ang human civilization. Ang inyong tunay na katauhan at kaligtasan ay isang napakalaking sikreto na handa naming proktehan!” Hindi sumagot si Zarina. Sa halip, tiningnan niya lang ang colonel nang bahagya at tumango bilang sagot. “Nasaan si Mr. Alfredo? Hindi ko siya nakikita,” tanong niya. “Si Sir Alfred po ay nasa ibang bansa para sa international

Bago pa man matapos ni Grandpa Matthew ang sinasabi niya ay mabilis siyang pinigilan ni Zarina. Inapakan niya ang paa nito, dahilan para tumigil ang matanda. “What is it?” tanong ni Damian na puno ng pagtataka. Hindi rin mapakali si Garry. Halatang interesado siya sa gustong sabihin ng matanda. Kitang-kita ng matanda ang determinasyon ni Zarina na huwag siyang pagsalitain, galit na ang tingin na binibigay niya rito. “Ahem!” Umubo si Grandpa Matthew at tumikhim. “Ang sinasabi ko... siya ang magiging manugang ko! Siya ang napili ko para sa apo ko! Tapos sasabihin mong hindi siya karapat-dapat? Mahiya ka, Damian. Bente-syete ka na! Mabuti nga’t hindi ka niya itinataboy dahil mukha kang ‘matandang kalabaw’ na nangangarap ng ‘sariwang damo,’ pero ikaw pa ang mapili. Humingi ka ng tawad sa kanya ngayon din!”Tumayo si Damian. Malamig ang tingin niya kay Zarina. “I’m sorry,” aniya, walang emosyon sa boses. “Kung nasaktan ka sa sinabi ko, pero sinasabi lang ako ng totoo.”Ngumisi si Zari

“Talagang sinusubok mo ang pasensya ko, bata. Habang nagsasalita ka, mas lalo kang nagiging mapangahas, hindi ba?”Napatigil si Zarina nang marinig niya ulit ang boses ng mga lalaking nakaharap niya kanina lang. Sinundan siya ng mga ito sa paglalakad niya.Sumiklab ang galit ni Mang Miguel at kilala siya sa kanyang mainitin na ulo, at mula pa noon ay tinitingala niya si Hector bilang huwaran, kaya’t hindi niya matanggap na sinisiraan ito ng kahit sino.“Umalis ka na! Kung hindi, ako na ang—”Hindi nito natuloy ang sasabihin nang may biglang magsalita.“Sige na, kumalma ka. Bata lang siya. Gusto mo bang gawing mahirap ang buhay ng isang musmos sa edad mong ‘yan?”Lumabas mula sa karamihan si Alvin Dominic, kalmado ang tono at may kabaitan ang mukha habang papalapit kay Zarina.“Miss, sa sinabi mo kanina ay parang marunong ka rin ng Arnis, tama ba?” tanong nito kay Zarina.“Opo,” sagot ni Zarina sabay tumango.Sinipat siyang mabuti ni Alvin Dominic. Sa talas ng kanyang mga mata, wala si