ログインPagpasok ko kinabukasan, nakita ko si Mr. Montefalco.
Sobrang bait niya sa akin. Tinitignan niya kung may kailangan ako. Kinukuha niya ang report ko araw-araw at ibinabalik kinabukasan na may mga papuri. Laging nakangiti, hindi na nakangisi gaya ng dati. Hindi na rin pinapakialaman ni Marco ang trabaho ko. At si Papa naman, parang wala ring pakialam. Pero si Mr. Montefalco... dahil sa pagiging mabait at sweet niya sa akin, unti-unti na akong nahuhulog sa kanya. Sabi pa niya maganda ako. Teka... NAHUHULOG NA BA AKO SA BOSS KO? SA CEO NG MONTEFALCO CORPORATION? SA ISANG BILYONARYO? Pagbisita sa Bahay Niya Pananaw ni Elena "Hindi ka pwedeng umabsent ngayon, Elena," sabi ni Mr. Gabriel. Napabuntong-hininga na lang ako. "Sige po, Mr. Gabriel," sagot ko. Tatlong buwan na akong nagtatrabaho dito at sobrang ganda ng takbo ng lahat. Masaya ako dito at naging kaibigan ko na rin ang mga katrabaho ko. At syempre, sweldo pa rin na isang milyon kada buwan. At sa totoo lang, hindi naman ako sobrang nagpapakahirap para makuha 'yun. Ito na ang pangatlong beses na humihingi ako ng leave dahil gusto sanang makasama ako ni Marco. Oo, naging sobrang close na namin nitong mga nakaraang araw. Madalas niya akong tanungin kung okay lang ba ang trabaho ko at kung masaya ba ako. Wala si Papa nitong nakaraang pitong araw at walang balita kung nasaan siya. Kaya sana makasama ko sana si Marco ngayon... pero bigla na lang siyang nawala. Pero ang nakakagulat, hindi naman galit si Marco. Tuwing tinatanong niya ako tungkol sa trabaho, lagi akong nagsasabi na okay lang lahat dahil wala naman talaga akong hindi gusto dito. Maganda at nakakamangha ang lugar. At si Mr. Gabriel, sobrang bait na boss. Siya ang pinakagwapong lalaking nakita ko at napakabait pa ng ugali. Marespeto at maalaga. Wala na yatang boss na mas mabait pa sa kanya. At oo, aaminin ko... may crush na ako sa kanya. Pero alam ko naman na mawawala rin 'to sa huli. "Elena, gusto mo bang pumunta sa bahay ko ngayon?" tanong niya bigla. Ha? Bakit? "Huh?" tanong ko. "Huwag kang magulat. Parang reward lang ito dahil sa sipag mo. Pero kung hindi ka komportable, huwag na lang..." sabi niya. Nag-isip ako sandali. Si Marco... Kailangan ko munang tanungin siya. "Uhh... k-kailangan ko po munang tanungin si Marco," sabi ko. Ngumiti siya. "Papayagan ka niya," sabi niya. "Hah?" gulat na tanong ko. "I-ibig sabihin ko... sana payagan ka niya. Magkaibigan naman kami," sabi niya. Tumango ako at kinuha ang cellphone ko. "Hello Marco," sabi ko. "Oo," sagot niya. "Kasi po... inimbitahan ako ni Mr. Gabriel sa bahay nila bilang treat. Gusto ko lang po itanong kung pwede, kasi kayo lang naman po ang nasasanggunian ko," sabi ko. "H-huwag kang pupunta," sagot niya. "Hah? Ah... sige po," sabi ko at binaba ang tawag. Tumingin sa akin si Mr. Gabriel. "T-tinanggihan po niya," sabi ko. Napangisi siya. Tumingin siya sa bintana at umiling. "Kaya pala, gusto ko sanang-" naputol ang sasabihin niya nang tumunog ulit ang phone ko. Sinagot ko ito at si Marco ulit. "Napag-isipan ko... sige, pumunta ka na lang. Medyo busy lang ako ngayon kaya medyo naguluhan ako. Okay lang ba 'yun?" sabi niya. "Sige po," sagot ko. Binaba ko ang phone at ngumiti kay Mr. Gabriel. "Binago niya ang isip niya, pinayagan na po ako," sabi ko. Ngumiti rin siya at tumango. "Kaya magkita na lang tayo mamaya," sabi ko at lumabas na ng opisina. Pananaw ni Marco Nasa opisina ako at nagtatrabaho. Ang daming trabaho sa Adams Foundation. Kailangan kong gawin ang lahat para maibalik sa ayos ang kumpanya. May kinukuha akong impormasyon tungkol kay Elena gamit ang isang detective. Sinasabi niya sa akin ang bawat galaw niya. Tumawag si Elena at sinabing imbitahan siya ni Gabriel sa bahay nito. Hindi ko pwedeng isugal ang kaligtasan niya. Una ay tinanggihan ko, pero sinabi ng detective na nakangisi si Gabriel at baka saktan niya si Elena kapag hindi ako pumayag. Kaya agad ko siyang tinawagan ulit at pinayagan. Wala naman siyang ginagawang masama kay Elena hanggang ngayon. Sana manatili na lang ganoon. Handa akong gawin ang lahat ng utos niya, basta huwag lang niya sasaktan si Elena.Mula sa Poot Patungo sa Pag‑ibig Simula ng Paghihiganti Sa likod ng matayog na pader ng malawak na tahanan ng mga Sullivan, namuhay si Daniel Sullivan na puno ng nagniningas na poot mula pa sa murang edad. Sa kanyang isipan ay nakaukit ang isang tiyak na paniniwala: ang pamilyang Adams ang may gawa ng marahas na pagkamatay ng kanyang mga magulang. Lumaki siyang pinakain ng kwento ng pagtataksil at pagdurusa, itinuro sa kanya na ang tanging paraan upang maging buo muli ay ang paghiganti. Habang lumalaki, naging matigas ang kanyang puso — walang puwang para sa awa, walang paniwala sa pag‑ibig. Ang buong kayamanan at kapangyarihan na minana ay ginamit niya upang ipaghanda ang pinakamalupit na ganti. Ang napili niyang maging kasangkapan ay si Kaitlyn Adams — ang pinakabata at pinakamahinahong apo ng matriarka ng pamilyang kinasusuklaman niya. Sa mata ng iba, tila isang marangyang pagsasama ang naganap; ngunit sa likod ng seremonya, ito ay isa
Mula sa Poot Patungo sa Pag‑ibig Ang Natuklasang Katotohanan Pananaw ni Daniel Matapos mapakulong si Lucas at malinis ang aming pangalan, bumalik kami sa aming tahanan sa kabundukan. Ngunit hindi pa rin mapayapa ang aking isipan — ang tanong kung bakit naging biktima rin si Kaitlyn ng galit na hindi naman sa kanya nararapat ay laging bumabagabag sa akin. Isang hapon habang naglilinis kami ng lumang baul mula sa bahay ng aking mga magulang, nakakita ako ng nakatagong sulat. Binasa ko nang malakas: “Kung mababasa mo ito, anak — ang pamilyang Adams ay hindi kailanman nagnanais sa aming kamatayan. Ang lahat ay gawa ng taong nagtaksil sa amin para sa kapangyarihan. Ang tanging hiling namin: huwag magtanim ng galit sa walang sala.” Nanginginig ang aking mga kamay habang tinitingnan si Kaitlyn na nakaupo sa tabi ko. “Ang lahat ng aking ginawa… lahat ng sakit na ipinaranas
Ang Hindi Inaasahang Pagbalik at Katotohanan Pananaw ni Kaitlyn Ilang buwan na mula noong tinalo namin ang lolo ko at naghilom ang sugat ni Daniel. Namumuhay kami nang payapa sa kabundukan — ngunit isang umaga, dumating si Eric na namumutla at may dalang lumang sobre. “May natuklasan kami sa lumang silid‑aklatan ng pamilya,” sabi niya habang inilalatag ang mga dokumento. Binasa ni Daniel ang nilalaman at nanlumo. “Ang lolo mo… hindi ang tunay na pumatay sa aking mga magulang,” bulong niya. “May ibang nagtago ng ebidensya para ibintang sa kanya.” Nanlamig ako. “Sino?” “Ang matalik kong kaibigan noon — si Lucas,” sagot niya, nanginginig ang boses. “Gusto niyang angkinin ang lahat ng yaman at kapangyarihan ko.” Sa sandaling iyon, tumunog ang radyo sa sasakyan ni Eric: “Inagaw ni Lucas ang pamamahala sa mga negosyo ni Sullivan at nagbigay ng utos na hulihin k
Ang Huling Pagsubok Pananaw ni Kaitlyn Mabilis kaming nakarating sa lihim na tahanan ni Eric sa kabundukan. Muling inoperahan si Daniel — malalim ang tama, halos tumagos sa baga. Buong gabi ay hindi ako umalis sa tabi niya, pinunasan ang kanyang noo at hinawakan ang kanyang kamay na mainit sa lagnat. Pagsapit ng madaling‑araw, dahan‑dahan iminulat niya ang mata. “Nandito pa ba ako?” bulong niya. “Nandito ka pa… at hinding‑hindi ka iiwan,” sagot ko habang tumutulo ang luha. Sinubukan niyang itaas ang kamay para hipuin ang pisngi ko. “Pasensya na… halos iwan na kita.” “Wag ka nang magsalita, magpahinga ka muna,” utos ko nang malumanay. Pumasok si Eric na may dalang gamot at pagkain. “Ligtas na ang paligid. Wala nang natirang tauhan ng lolo mo,” balita niya. “Tapos na ang lahat.” Panan
Ang Lihim na Bumabalik Pananaw ni Kaitlyn Ilang linggo na ang lumipas mula noong magbago ang pakikitungo ni Daniel. Hindi na siya nananakit, laging maingat at mapag‑aruga — tila ibang tao na. Isang gabi habang magkasama kami sa sala, biglang tumunog ang telepono niya. Nang basahin ang mensahe, namutla siya at kumuyom ang kamao. “Ano ‘yan?” tanong ko. Tumingin siya sa akin nang seryoso. “Bumalik ang pinagmulan ng lahat ng galit ko — ang tunay na pumatay sa aking mga magulang.” Nanlamig ang buong katawan ko. “Sino?” “Ang lolo mo,” sagot niya. “Ang matriarka ng pamilyang Adams.” Hindi ako makapaniwala. “Buhay pa siya… at nagpaplano raw tapusin ang nagsimula.” Nagpakita siya ng litrato — nakita roon ang bahay namin na binabantayan ng mga armadong tauhan. “Nais nilang patayin tayong dalawa,” dagdag niya. “Lalo ka, dahil alam nilang mahalaga
Ang Hindi Inaasahang Pagbabago Pananaw ni Kaitlyn Paglabas ko ng ospital, tumuloy ako patungo sa lugar ng salu‑salo. Naiwan pa rin doon ang maraming tao, ngunit tila naging tahimik at puno ng pangamba ang paligid. Nang makita nila akong papalapit, agad silang tumahimik at sumunod sa bawat hakbang ko. Hindi ko inalintana ang kanilang mga tingin at dumiretso sa opisina ng tagapamahala para ayusin ang mga natitirang usapin sa negosyo. Pagkatapos ng halos dalawang oras, natapos ko na ang lahat ng kailangang gawin. Paglabas ko, nakita ko si Daniel na nakasandal sa kanyang sasakyan, nakasuot pa rin ng damit na may bahid ng dugo sa gilid. "Natapos na?" tanong niya nang hindi man lang tumingin. "Oo," sagot ko. Binuksan niya ang pinto sa likuran at sumenyas na pumasok ako. Sumunod ako nang walang tanong. Sa buong byahe pauwi, walang nagsalita sa aming dalawa. Mabigat ang hangin, ngunit hi
May Nagkakagusto sa Isang Tao Pananaw ni Avril Pagkaalis ko, hindi pa rin tumitigil ang pag-iisip ko matapos ang pangyayaring iyon. Anong klaseng lalaki siya?! Pero habang iniisip ko... parang hindi ko siya maalis sa isip ko. Yung mga
Nakahiga ako sa aking kama, wala akong lakas para gumising, at hindi ko alam kung bakit. Ah oo nga pala, sobrang sakit ng tiyan ko. Ah oo... naaalala ko na... P-paano niya nagawang gawin 'yun... Sinubukan kong umu
Pagkalipas ng 6 na buwan Ang lahat ay maganda ngayon. Matagumpay na naitayo ni Marco ang kumpanya. Halos nakikipagkumpitensya na ito sa Montefalco Corporation. Oo, labanan sa pagitan ng kumpanya ng kapatid ko at n
Pananaw ni Elena Pumunta ako kay Marco sa kwarto niya. Kaka-uwi lang niya at dumiretso agad sa kwarto. Ang sipag niya talaga. Kumatok ako sa pinto at binuksan niya. "Uy, Elena?" tanong niya. "Kasi, may gusto lang akong pag-usapan," sabi







