kabanata 3

Nahuhulog Na Ako Sa Kanya

Pananaw ni Elena

Nakatanggap ako ng mahabang mensahe pagkaalis ni Marco.

"Kaya Ms. Elena, hinihiling namin na:

1. Magsimula ka nang magtrabaho bukas.

2. Kami na ang bahala sa mga papeles at requirements sa school niyo.

3. Ang oras ng trabaho ay mula alas-otso ng umaga hanggang alas-sais ng gabi.

4. Si Mr. Montefalco mismo ang magiging boss mo.

5. Ang sweldo mo ay aabot sa isang milyon kada buwan. Pwede itong tumaas o bumaba depende sa performance mo.

6. Basahin na lang ang P*F para sa iba pang detalye."

May kalakip na P*F. Lahat naman ay tungkol sa trabaho.

Kaya magtatrabaho na ako simula bukas! Ano pa ang mas hihilingin ko?

Sobrang saya ko dahil napili ako!

Kahit papaano, pinakalma ko ang sarili ko at natulog na. Ayokong ma-late sa unang araw ko pa lang.

Pero napansin niyo ba ang sweldo?

DI AKO MAKAPANIWALA!

ISANG MILYON!

KADA BUWAN!

Sige, matutulog na ako.

Nagising ako alas-sais ng umaga at nag-ayos na.

Pagkatapos gawin ang mga gawaing bahay, aalis na sana ako alas-siyete y medya nang sabihin ni Marco na ihahatid daw niya ako dahil first day ko.

Nakakagulat kasi hindi naman siya ganito kadalas mag-alala.

Pero alam ko naman na may malasakit siya, hindi lang niya pinapakita.

Pagdating namin sa opisina, sinamahan pa niya ako papasok.

Nakita ko si Mr. Montefalco na kausap ang isang empleyado.

Nakita niya ako at pagkatapos ay si Marco.

"Oh hello, Ms. Elena at Mr. Marco," bati niya sabay ngiti.

Pero parang mas mukha itong pangisi o smirk.

"Elena, kakausapin ko lang siya sandali, okay?" sabi ni Marco sa akin.

"O-okay..." sagot ko.

Anong nangyayari?

Pananaw ni Marco

Pumunta kami sa opisina niya.

"Dinala ko siya dito. Huwag mo siyang sasaktan," babala ko kay Gabriel. Tumawa lang siya.

"Hindi ako hayop gaya ng inakala niyo. Hindi ko siya sasaktan," sabi niya.

"Pakiusap," sabi ko. "Tuparin mo ang sinabi mo," dugtong ko pa.

"Oo," sagot niya. Mukha naman siyang seryoso.

"Sige, aalis na ako," sabi ko at lumabas na. Nagpaalam ako at umuwi na.

Pananaw ni Elena

"Kaya ito na ang magiging opisina mo," sabi ni Ms. Sophie. Tumango ako at nagpasalamat.

Inikot niya ako at itinuro kung saan ako pwedeng umupo at magtrabaho.

"Si Mr. Gabriel na ang bahalang magturo sa'yo ng iba pa. Aalis na ako," sabi niya at umalis na.

Napangiti ako habang tinitignan ang paligid.

Ang swerte ko talaga!

"Mukhang nagustuhan mo," isang malalim na boses ang narinig ko.

Lumingon ako at nakita si Mr. Montefalco na nakatayo.

"O-opo," sagot ko.

Napangisi siya. "Mabuti naman," sabi niya.

"Ngayon, sasabihin ko sa'yo ang mga gagawin mo," sabi niya.

Sinimulan niya nang ipaliwanag ang trabaho ko.

Kailangan ko palang gumawa at mag-develop ng mga bagay para mapataas ang teknolohiya ng kumpanya, at gagawa rin ako ng mga report at iba pa.

Okay lang naman lahat.

"Naintindihan mo?" tanong niya.

"Opo Sir!" sagot ko.

Ngumiti siya at lumabas na ng kwarto.

Umupo ako.

KAYA MO 'TO, ELENA.

Pananaw ni Gabriel

Nakikita ko ang babaeng ito... parang binigyan ako ng pagkakataon para ipagpatuloy ang matagal ko nang gustong gawin—ang maghiganti.

Dapat ko bang gawin?

SYEMPRE.

Wala akong pakialam kung inosente siya.

Dapat maramdaman niya ang lahat ng sakit.

At mararamdaman niya 'yan.

Mamamatay na siya sa hirap at hihilingin na lang na patayin ko na siya... pero hinding-hindi ko gagawin.

Kasi 'yun ang gusto ko.

Gagawin ko lahat para humiling siya na wakasan ko na ang buhay niya.

PERO HINDI KO GAGAWIN.

Gagawin ko para kamuhian niya ang sarili niya at ang buhay niya.

MAKUKUHA MO RIN ANG KARMA MO, MARK.

Kahit na anak mo ang magdurusa.

Pananaw ni Marco

"Kaya magre-retire na ako sa Adams Foundation," sabi ni Papa pagpasok ko sa bahay.

"Ang aga naman?" tanong ko.

"Alam mo naman na may iba pa akong inaasikaso," sabi niya. "Yung mga bagay na ayaw mo."

"Bakit hindi mo na lang itigil lahat?" tanong ko.

"Hindi ko gagawin," sagot niya.

"Hmph," buntong-hininga ko.

"Kahit kailan, may tinatago ka talaga. Anong problema?" tanong niya sa akin.

"W-wala," sagot ko.

"Sigurado ka?"

"Opo," sagot ko. Tumango lang siya.

Hindi niya pwedeng malaman.

Hahayaan lang ba niya si Elena na mapahamak?

Hahayaan lang ba niya na sirain siya ni Gabriel?

Hindi ko kayang hayaan.

Wala akong choice. Kailangan kong mag-ingat sa bawat hakbang ko.

"Kaya... ikaw na ang papalit sa akin. sa Adams Foundation sa katapusan ng linggong ito," sabi niya.

"Sige," sagot ko.

Wala naman akong problema.

May sapat akong kaalaman, determinasyon at kakayahan.

Sapat na 'yun.

PARA MAIBALIK SIYA.

Pananaw ni Elena

Malamatapos na ang araw at tumayo ako para mag-report kay Mr. Montefalco.

Sinabi niya na kailangan kong mag-report sa kanya araw-araw bago umuwi tungkol sa mga nagawa ko.

Kumatok ako sa pinto. "Come in," sagot niya.

Pagpasok ko, tumayo siya. "Oh hello, Ms. Elena," bati niya.

"Ahh, Sir heto po-"

"Huwag mo akong tawaging Sir. Tawagin mo akong Mr. Gabriel o kaya Gabriel lang," sabi niya.

"Opo, Mr. Gabriel... at pwede niyo rin po akong tawaging Elena lang," sabi ko kasi medyo nakaka-awkward naman.

"Sige, Elena," sagot niya.

Naku, ang sarap pakinggan ng pangalan ko pag binibigkas niya.

"S-so heto po ang report ko ngayong araw," sabi ko at inabot ang file. Tiningnan niya ito.

"Ibabalik ko ito bukas, Elena," sabi niya. Tumango ako at tatalikod na sana.

"Elena!" pigil niya sa akin.

Naku, sana tigilan na niya 'to. Ang sarap kasi pakinggan.

Lumingon ako.

"Opo, Sir?" tanong ko.

"SIR?!" gulat na tanong niya.

Ah oo... nakasanayan ko na.

"I-ibig sabihin ko po ay Mr. Gabriel," pagtatama ko. Napangisi siya at lumapit sa akin.

Umatras ako nang kaunti para magkaroon ng distansya, pero hinawakan niya ang pulso ko para pigilan ako.

"Nahihirapan ka ba?" tanong niya.

"H-hindi po," sagot ko.

Napabuntong-hininga siya.

"Sinasabi ko lang naman na... payuhan kita na itali ang buhok mo simula ngayon. Rule 'yun sa kumpanya para maayos ang itsura," sabi niya.

"O-opo sige Mr. Gabriel," sagot ko. Tumango siya at lumabas na ako at sumakay ng taxi pauwi.

Pagdating ko sa bahay, nandoon sila Marco at Papa na nakaupo. Aakyat na sana ako nang tawagin ako ni Marco.

"Elena," tawag niya.

Naku! Kinausap niya ako kahit nandiyan si Papa!

Lumingon ako. "O-opo?" tanong ko.

"K-kumusta naman doon?" tanong niya.

"Maayos naman po," sagot ko.

"SAAN?!" sigaw ni Papa.

"Wala po, Pa," sagot ni Marco.

"Anyway, Elena, ako na ang papalit sa Adams Foundation sa susunod na linggo," sabi niya.

"Ahh... mabuti naman," sagot ko at tumango siya. "Sige po, aakyat na ako," sabi ko at umakyat na.

Parang ang daming nagbago.

Sa totoo lang, hindi lang kaunti.

Sobrang laki ng pinagbago.

Pero sige, natulog na lang ako at hinintay ang susunod na araw.