ログイン"ตกใจอะไร..ฉันแค่กอดเอง"
คุณธิมพูดคำนี้ออกมาด้วยเสียงแหบพร่าแล้วสายตาของเขาตอนนี้มันน่ากลัวมากเลยตาเขาแดงกล่ำไม่รู้ว่าเพราะความเมาหรือเพราะอะไรแถมเขายังก้มหน้ามามองหน้าฉันใกล้ๆจนตอนนี้ฉันเริ่มสั่นเพราะความกลัวเขาแล้ว
"ปล่อยค่ะ!! คะ…คุณจะทำอะไร"
ฉันพยายามบิดตัวออกจากการโอบกอดของเขาแล้วพูดกับเขาด้วยเสียงสั่นๆ
“กลัวฉันเหรอ…ผู้ชายแสนดีที่ใครๆก็เรียกฉันมันน่ากลัวตรงไหนกัน”
คุณธิมค่อยๆคลายกอดออกจากฉันแล้วพูดประโยคนี้ออกมาอย่างเลื่อนลอยนี่เขาเมาจนพูดจาเรื่อยเปื่อยได้ขนาดนี้เลยเหรอ
จริงสิฉันต้องรีบหนีเขาตอนนี้ตอนที่เขาผละออกจากฉันถึงเขาจะยังยืนประชิดตัวฉันแบบนี้ก็เถอะอย่างน้อยเขาก็ไม่ได้กอดฉันไว้
หมับ!!
เฮือก!!
“จะไปไหน”
ฉันถึงกับหลุดหายใจออกมาเฮือกใหญ่เมื่อถูกคุณธิมเอาแขนของเขามารวบเอวฉันไว้อีกครั้งในตอนที่ฉันกำลังถอยออกจากเขาเขาถามฉันด้วยน้ำเสียงที่เย็นเฉียบจนฉันขนลุกไปหมดแล้ว
“คะ…คุณธิมเมามากแล้วพักผ่อนเถอะค่ะ ฝะ…ฝุ่นจะกลับแล้ว”
“หึ!! กลับเหรอ ขนาดผู้หญิงอย่างว่าอย่างเธอก็ยังจะทิ้งผู้ชายที่แสนดีอย่างฉันอีกคนงั้นเหรอ”
เขาเมามากจริงๆค่ะเท่าที่ฟังจากสิ่งที่เขาพูดออกมาเขาพูดทั้งที่ยังเหม่อลอยอยู่ด้วยซ้ำแล้วผู้หญิงอย่างว่ามันคืออะไรทำไมต้องมาเรียกฉันแบบนี้ด้วย
“ในเมื่อเป็นคนดีเป็นผู้ชายที่แสนดีแล้วเขายังไม่เลือก…ฉันก็จะเป็นคนเลวให้ดู”
แควก!!
"กรี๊ดดด..อื้อ!!!”
พอเขาพูดประโยคนี้จบเขาก็ฉีกเสื้อฉันจนกระดุมหลุดกระเด็นเต็มพื้นเสียงฉันที่กำลังกรีดร้องออกมาอย่างตกใจก็ถูกกลืนหายไปทันทีเพราะเขาปิดปากฉันด้วยปากของเขาเขาจูบปากฉันด้วยความรุนแรงจนฉันรู้สึกชาไปทั้งปากแล้วส่วนมือของเขาก็เลื่อนจากเอวฉันขึ้นมาบีบหน้าอกฉันจนมันเจ็บไปหมด
“ฮึก!!…ปล่อยฝุ่นเถอะนะ ฝุ่นกลัวแล้ว”
พอเขาผละออกจากปากฉันๆก็พูดขอร้องเขาออกมาทั้งน้ำตาด้วยความกลัว
“อ๊ะ!!!อื้ออ!!คุณธิม…อย่า”
แต่เขาก็ไม่ได้ฟังคำขอร้องของฉันเลยเขาก้มลงมาซุกไซร้ที่ซอกคอของฉันแทนเขาทั้งดูดทั้งขบเม้มจนฉันแสบไปหมด
พรึบ!!
“อย่า…”
ฉันร้องห้ามขึ้นมาอีกครั้งเมื่อเขากระชากเสื้อเซิตของฉันที่กระดุมมันหลุดออกไปเพราะเขาฉีกมันก่อนหน้าออกจนตอนนี้ฉันเหลือแค่บราเท่านั้นที่ปกปิดส่วนบนที่เปลือยเปล่าเอาไว้
งับ!!! จ๊วบบ
“อือ!!เจ็บ”
เขาก้มลงงับหน้าอกของฉันผ่านบราก่อนที่เขาจะกระชากบราออกแล้วดูดมาที่อกของฉันอย่างเอาเป็นเอาตายอ้อมแขนของเขาก็ประคองตัวฉันเอาไว้ไม่ให้ล้มเพราะตอนนี้เขาทำกับร่างกายของฉันในท่าที่กำลังยืนอยู่
ผลัก!!
“อย่า..อื้อ!!!คุณธิม..ปล่อย”
ฉันดิ้นทุรนทุลายส่ายหน้าเป็นพันลวันเพราะตอนนี้เขาดันตัวฉันไปติดกับผนังห้องแล้วเขาก็พุ่งหน้าลงมาฉกจูบดูดดึงหน้าอกฉัน
“ฮึก!!!เจ็บ....คุณธิม!!! ฝุ่นเจ็บ”
ฉันใช้เรี่ยวแรงที่มีอันน้อยนิดของฉันทั้งทุบทั้งตีที่แขนที่ไหล่ของเขาแต่มันก็ไม่เป็นผลเขาไม่สะดุ้งสะเทือนเลยสักนิดเดียว
“อ่าส์!!หน้าอกเธอแม่ง..เหมาะมือฉันเหลือเกินสาวน้อยของจริงแบบนี้สิ..ฉันชอบ”
เขาไม่ฟังเสียงขอร้องอ้อนวอนของฉันเลยสักนิดเขาเงยหน้าจากน้าอกฉันขึ้นมาพูดประโยคนี้แล้วก้มลงไปขบกัดที่หน้าอกของฉันอย่างรุนแรงและป่าเถื่อนพร้อมกับที่เขากำลังถอดกางเกงของเขาเองไปด้วย
“ฮึก!!!อย่า..ฮือๆ”
ตอนนี้สิ่งเดียวที่ฉันทำได้คือยืนร้องไห้ร้องห้ามเขาอย่างสิ้นหวังเพราะดูแล้วเขาคงไม่ยอมหยุดแน่ๆถึงความหวังมันจะริบหรี่แต่อย่างน้อยถ้าเขาเป็นคนดีอ่อนโยนเป็นสุภาพบุรุษอย่างที่ใครๆพูดจริงๆน้ำตาของฉันอาจช่วยเรียกสติเขาได้บ้างถึงแม้ว่าตอนนี้ร่างกายของเขาจะเปลือยเปล่าต่อหน้าฉันแล้วก็ตาม
พรึบ!!
“กรี๊ดดด...ไม่นะ!!”
จบแล้วความหวังที่จะใช้น้ำตาเรียกสติเขามันหมดลงไปแล้วในตอนนี้ตอนที่เขาถลกกระโปรงฉันขึ้นแล้วดึงกางเกงในฉันออกอย่างรวดเร็วก่อนที่เขาจะยกขาของฉันขึ้นมาเกี่ยวที่เอวเขาไว้ตอนนี้คุณธิมเหมือนคนที่ขาดสติไปแล้วเขามองหน้าฉันพร้อมกับเขาเอาไอ้นั้นของเขามาถูที่ร่องของฉัน
“พี่รักชานะทำไมชาไม่เลือกพี่”
เขาขาดสติไปแล้วจริงๆค่ะเขาพูดกับฉันแต่พูดชื่อของใครก็ไม่รู้ออกมา
“คุณธิม!! คุณกำลังเข้าใจผิดฝุ่นไม่ใช่…อื้อ!!”
ฉันยังพูดไม่ทันจบเขาก็ก้มลงมาประกบปากจูบกับฉันส่วนข้างล่างเขากับจับไอ้นั้นของเขาถูที่ร่องฉันไม่หยุดเขาจูบฉันสักพักก็ผละจูบออกจากฉันแล้วมองหน้าฉันด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปเขามองฉันด้วยสายตาที่ฉันเองก็บอกไม่ถูกแล้วเขาก็พูดประโยคนี้ออกมา
“อย่าเลือกมัน..ลืมมันซะเป็นของพี่เถอะนะน้ำชา”
“ไม่นะคุณฉันไม่ใช่…”
สวบ!!!
"กรี๊ดดด!!!"
ฉันกรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวดเมื่อเขาเสียบไอ้นั่นของเขาเข้ามาในร่องของฉันครั้งแรกของฉันต้องมาเสียให้กับผู้ชายที่เมาไม่ได้สติแบบนี้เหรอ
"อ่าห์!!!โคตรแน่นน้ำชา..ที่รักของพี่"
"ฮึก!!เจ็บ...เอาออกไป"
ฉันร้องไห้ออกมาอย่างสมเพชตัวเองมันเจ็บทั้งกายเจ็บทั้งใจเลยค่ะตอนนี้เขาทำกับฉันโดยที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันเป็นใครแถมยังคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงอีกคน
พับ พับ
"ซี๊ดด!!ออกไม่ได้แล้วที่รัก..ชาเป็นของพี่แล้วนะ"
"ฮึก!! ฉันไม่ใช่...อ๊ะ!!!เจ็บ"
เขากระแทกเข้ามาอย่างหนักหน่วงจนร่างกายของฉันสั่นไหวไปตามแรงกระแทกของเขาฉันไม่รู้ว่าความเจ็บปวดนี้มันจะสิ้นสุดลงตอนไหนแต่ที่รู้คือเขาพร่ำเพ้อเรียกชื่อผู้หญิงที่ชื่อน้ำชาตลอดเวลาที่เขาทำอะไรกับร่างกายฉัน
สิ้นสติขนาดนี้เลยนะพี่ธิมทำไมใจร้ายกับน้องแบบนี้ข่มขืนไม่พอยังเมาจนคิดว่าเขาเป็นคนที่ตัวเองรักอีก
ตอนนี้ฉันสนใจอาการน่ากินตรงนี้มากกว่าค่ะอาหารเช้าแบบฝรั่ง ขนมปัง ไส้กรอก ไข่ดาว สลัดผัก น้ำส้มคั้น ทำไมสามีน้องเก่งแบบนี้ว่าแล้วฉันก็นั่งลงที่เก้าอี้ทันทีพร้อมทานมากค่ะ"น่ากินจัง""แต่ไส้กรอกของพี่น่ากินกว่าเยอะเลยนะคะ"ตอนที่ฉันพูดกับอาหารตรงหน้าพี่ธิมที่ไม่รู้โผล่มาตั้งแต่ตอนไหนเดินมาจับไหล่ฉันแล้วกระซิบข้างหูฉันด้วยประโยคทะลึ่งนี้"พี่ธิม!! ว้ายย...ทำไมไม่ใส่เสื้อค่ะแล้วนุ่งแค่ผ้าขนหนูผืนเดียวแบบนี้ออกมาได้ยังไงน่าเกลียด"อยากจะบ้าตายค่ะที่พอหันไปมองคนข้างหลังสายตาฉันก็ปะทะกับแผงอกขาวฟซิกแพคแน่นของพี่ธิมแถมพ่อทูนหัวของฉันยังพันผ้าขนหนูที่ช่วงล่างอย่างหมิ่นเหม่มายืนโชว์ที่โต๊ะกินข้าว"ตอนแรกพี่จะไม่ใส่อะไรเลยด้วยซ้ำจะเปลือยกายออกมาเลย""พูดจาหน้าเกลียดถอยไปเลยค่ะอย่ามายืนเอาไอ้นั้นชี้หน้าน้องแบบนี้นะ"ฟังไม่ผิดหรอกค่ะที่ได้ยินฉันต่อว่าเขาแบบนี้ก็ตอนนี้พ่อตัวดีขยับตัวเดินมายืนติดกับเก้าอี้ที่ฉันนั่งอยู่แล้วหมุนตัวฉันให้หันไปทางที่เขายืนนึกภาพออกกันใช่ไหมคะฉันนั่งแล้วเขายืนหน้าฉันอยู่ในระดับเดียวกันกับที่ไส้กรอกของเขาอยู่พอดี"ว้าย!!ปล่อยมือน้องค่ะ""ไม่ปล่อย""พี่ธิม!! อี้...หยุดกระ
"อ๊ะ!""อย่าดิ้นแรงสิลูกคุณแม่เจ็บนะครับ"และทุกครั้งที่พี่ธิมคุยกับลูก ๆ ก็จะดิ้นทุกครั้งที่ได้ยินเสียงป๊ะป๋าของเขาหลังๆมานี้ดิ้นแรงมากค่ะแรงจนฉันเผลอร้องออกมาพอลูกดิ้นพี่ ธิมก็เดินไปหยิบหนังสือนิทานมาอ่านให้ลูกฟังเขาขึ้นมานอนบนเตียงกับฉันแล้วขยับตัวลงมาให้หน้าเขาอยู่ตรงหน้าท้องฉันแล้วก็เริ่มเล่านิทานให้ลูกฟังพร้อมกับลูบท้องฉันอยู่อย่างนั้นฉันมีความสุขจังเลยค่ะที่มีผู้ชายอ่อนโยนอบอุ่นอย่างพี่ธิมเป็นสามีและลูกฉันก็โชคดีมากที่มีป๊ะป๋าแบบนี้สองเดือนผ่านไปอุ๊แว้!! อุ๊แว้!!ผมยืนน้ำตาคลออยู่หน้าห้องคลอดด้วยความรู้สึกดีใจที่ได้ยินเสียงเด็กร้องไห้ดังออกมา ลูกผมออกมาแล้วครับถ้าไม่ติดว่าเมียผมต้องผ่าผมคงเข้าไปด้วยแล้วถ้าคลอดเองผมคงได้อยู่ในนั้นกับน้องด้วย“ยินดีด้วยเว้ยคุณพ่อคนใหม่ร้องดังฉิบหายหลานกู”ไอ้นาวาพูดขึ้นแล้วเดินมาตบไหล่ผมเบาๆตอนนี้พวกแม่งพากันมาอยู่หน้าห้องคลอดเป็นเพื่อนผมหมดครับขนาดไอ้เซอร์เวย์ที่ลูกมันคลอดก่อนลูกผมไปสี่เดือนก็ยังมาก็อย่างว่าแหละครับพวกผมห้าคนจะอยู่ในช่วงเวลาที่สำคัญของกันและกันเสมออุ๊แว้!! อุ๊แว้!!“เฮ้ย!!!ทำไมมีเสียงเด็กร้องออกมาอีกรอบวะเสียงไม่เหมือนเดิมด้
-วันรุ่งขึ้น-"สวยจังบ้านใครเหรอคะ"ฉันถามพี่ธิมออกมาเมื่อเขาพาฉันมาที่บ้านหลังหนึ่งบ้านสไตล์ที่ฉันชอบดูตัวอย่างในอินเตอร์เน็ตบ้านหลังสีขาวสไตล์วินเทจมีสวนดอกไม้หน้าบ้านมีสนามหญ้าเหมือนบ้านในฝันที่ฉันอยากได้เลย"บ้านใครก็ไม่รู้ค่ะพอดีพี่บังเอิญเห็นเจ้าของเขาดูรูปบ้านสไตล์นี้บ่อยๆ"ฉันละสายตาจากบ้านหลังน่ารักตรงหน้าแล้วหันไปมองหน้าพี่ธิมทันทีแล้วฉันก็เห็นว่าเขากำลังยิ้มให้ฉันอย่างเจ้าเล่ห์อย่าบอกนะว่าเขาแอบเห็นฉันดูแบบบ้านพวกนี้"พี่ธิม...หมายความว่าไงคะ""บ้านของน้องค่ะพี่ทำให้น้องแล้วมันก็จะเป็นเรือนหอของเรา""ระ...เรือนหอเหรอคะ"ฉันนี่ถึงกับถามเขากลับไปอย่างอึ้งๆเลยค่ะที่รู้ว่าเขาสร้างบ้านทำเรือนหอรอฉันแล้ว"เข้าไปดูข้างในกัน"พูดจบพี่ธิมก็เดินจูงมือฉันเข้าไปในบ้านแต่พอก้าวขาเข้ามาเท่านั้นแหละฉันถึงกับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่"นี่มัน! ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ""นี่มัน!! ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ"“ตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเจอกันในผับหลังจากที่พี่กับน้องมีอะไรกันแล้ววันที่น้องเดินถือถาดมาชนกับพี่”ผมตอบน้องออกไปเมื่อน้องถามขึ้นมาหลังจากที่น้องก้าวเท้าเข้าไปในบ้านน้องยืนมองรูปตัวน้องเองในอิริยาบถต่างๆที่ผ
"เมื่อหัวค่ำน่ะเจ็บมาก...แต่ตอนนี้หายแล้ว""อื้อ!!"พูดจบพี่ธิมก็ประกบปากจูบฉันทันทีจูบเอาจูบเอาอย่างกับคนตายอดตายยากจูบจนฉันเริ่มจะควบคุมสติตัวเองไม่อยู่แล้วยอมรับเลยค่ะว่าจูบของเขาทำให้ฉันเคลิ้มตามได้ไม่ยากบวกกับอารมณ์ของฉันตอนนี้อีกอย่าหาว่าฉันแรดเลยนะคะความรู้สึกแบบนี้มันเป็นไปตามกลไกของร่างกายค่ะยิ่งฉันกับเขาไม่ได้มีอะไรกันมาเกือบสองอาทิตย์มันก็เป็นธรรมดาที่จะจุดติดง่ายยิ่งทุกส่วนในร่างกายของพี่ธิมทำหน้าที่ได้ดีไปหมดปากก็จูบฉันไปมือก็ลูบไล้ผิวกายของฉันจนขนอ่อนลุกไปหมดไม่พอพี่ธิมยังบีบขยำที่อกของฉันท่อนล่างของเขาก็แนบชิดเบียดเสียดจนสติฉันกระเจิงไปหมดแล้วด้วยเวลาเพียงไม่นานพี่ธิมคอยๆปลดสายรัดชุดคลุมที่ฉันใส่อยู่ออกจนร่างกายฉันเปลือยเปล่าส่วนตัวเขาที่มีแค่ผ้าขนหนูผืนเดียวพันรอบเอวไว้อย่างหมิ่นเม่เขาก็กระชากมันออกเรียบร้อยแล้วด้วย"อยากย่ำยีพี่แทนเหรอคะคนดี"พี่ธิมถามฉันทันทีเมื่ออยู่ๆฉันพลิกตัวเขาให้นอนลงแล้วเปลี่ยนเป็นฉันที่ขึ้นอยู่บนตัวเขาแทนอยากให้ผัวรักผัวหลงเราต้องหัดคุมเกมบ่อยๆคำพูดประโยคนี้ที่พี่มิกกี้บอกฉันๆคงได้ลองใช้วันนี้แล้วล่ะค่ะ"แล้วคนดีของน้องจะยอมให้น้องย่ำยีไหมล่ะ
สองชั่วโมงผ่านไป"คนดีกินข้าวเสร็จแล้วนอนดูหนังกันไหมคะ""ไม่ค่ะ..น้องจะกลับแล้วไว้วันหลังนะคะ"ฉันบอกพี่ธิมออกไปหลังจากที่ทานข้าวเสร็จคืนนี้ฉันไม่ค้างที่นี้แน่นอนค่ะฉันรู้ดีว่าถ้าค้างมันจะไม่จบแค่นอนหลับไปเฉยๆ พี่ธิมหื่นแค่ไหนก็รู้กันอยู่ค่ะยิ่งเป็นอาทิตย์แล้วที่เขาไม่ได้กินฉัน รับรองถ้านอนคืนนี้ฉันตายแน่ๆค่ะถึงหน้าตาพี่ธิมจะดูอ่อนโยนแต่ลีลาบนเตียงพี่แกอย่างดุมากเลยนะคะ"แค่นอนด้วยกันเองค่ะ...นะคะ พี่คิดถึงไม่ได้กอดเป็นอาทิตย์พี่นอนไม่หลับเลย""ไม่ต้องเลยค่ะ! น้องรู้ว่าพี่จะไม่นอนเฉยๆอย่างเดียวแน่นอน""โธ่!!คนดีขาน้องลืมอะไรไปรึเปล่าว่าน้องทำอะไรกับธิมน้อยพี่ไว้พี่เจ็บขนาดนี้พี่ไม่มีปัญญาทำอะไรคนดีหรอกค่ะแค่แรงจะเดินไปอาบน้ำยังไม่มีเลย""มันเจ็บขนาดนั้นเลยเหรอค่ะ"ฉันถามเขาออกไปอย่างรู้สึกผิดนิดๆที่ทำรุนแรงกับเขาก็พอรู้มาบ้างค่ะว่าตรงนั้นของผู้ชายโดนกระทบนิดๆหน่อยมันก็ทำให้จุกได้แล้วฉันก็เล่นบิดไปซะเต็มแรงตั้งสองรอบจนพี่ธิมถึงกับตัวงอหน้าเขียวเลย"เจ็บค่ะทั้งเจ็บทั้งจุกใช้การไม่ได้แล้วมั้ง""ไม่ขนาดนั้นหรอกมั้งคะถึงกับใช้การไม่ได้นั่นก็เกินไป""ทำไมเหรอ! กลัวว่าจะไม่มีใช้เหรอคะ""พี่
"ไปครับคนดี"ไปไหนน้องยังไม่ได้กระเป๋าเลยค่ะพี่จ๋าอยู่ดีๆด่ายัยดาด้าจบก็ชวนฉันออกจากตรงนี้ซะงั้น น้ำเสียงที่พูดกับฉันผิดกับที่พูดกับยัยดาด้าราวฟ้ากับเหวยัยดาด้านี้มองฉันตาเขียวขบกรามแน่นเลยค่ะตอนแรกว่าจะไม่อะไรแล้วนะแต่เห็นสายตาที่นางมองฉันเมื่อกี้มันหมั่นไส้อยากได้นักใช่ไหมกระเป๋าใบที่ลูบๆคลำๆเดี๋ยวแม่จะฉกให้ดู"ไปไหนคะน้องยังไม่ได้กระเป๋าเลย"ฉันพูดแล้วทำเสียงอ้อนๆพี่ธิมจนเขาแปลกใจกับท่าทางของฉัน"จะเอาใบไหนค่ะเลือกได้รึยัง"พี่ธิมก็ยังเป็นพี่ธิมที่อ่อนโยนกับฉันเสมอเขาพูดกับฉันโดยที่ไม่แคร์สายตาที่ยัยดาด้านั้นมองมาเลยสักนิด"น้องอยากได้.....ใบนี้ค่ะ"ฉันพูดแล้วมองไปที่กระเป๋าที่ยัยดาด้ากำลังจับอยู่หมับ!!"นี่!!"ฉันยื่นมือไปหยิบกระเป๋าใบนั้นลงมาจากชั้นวางทั้งๆที่มือยัยดาด้ายังจับคาไว้อยู่จนนางหันมาโวยใส่ฉัน"ขอโทษนะ เห็นดูอยู่นานไม่เอาสักทีขอก่อนแล้วกันนะพอดี สามีฉัน เขารีบกลับ"เอาแล้วไหมละครับฝุ่นเล่นดาด้าแล้วครับแต่ผมแม่งอึ้งแดกที่น้องเรียกผมว่าสามีซึ่งน้องไม่เคยใช้คำนี้กับผมเลยมีแต่ผมที่ยัดเยียดพูดคำนี้กับน้อง"ฉันดูอยู่เธอไม่เห็นรึไง""เห็น! แล้วก็เห็นดูอยู่นานแล้วด้วยแต
ห้องนอนชั้น2ของHalem pub"อ่าาห์!! ปวดหัวชะมัด"ผมที่กำลังงัวเงียตื่นขึ้นมาก็พึมพำกับตัวเองเบาๆพลางยกมือขึ้นมานวดขมับทั้งสองข้างของตัวเองอย่างสลึมสลือเมื่อคืนผมแม่งเมาหนักเลยเหรอวะ"ทำไมห้องแม่งเละขนาดนี้วะเนี่ย"พอกวาดสายตามองรอบๆห้องที่ตอนนี้เกลื่อนกราดไปด้วยเสื้อผ้าของผมเองที่ถอดไว้เกลื่อนไปหมด
โชว์รูมรถของธิม"ว่าไงสรุปมึงรู้รึยังว่าเป็นใคร"ผมถามไอ้บอสทันทีที่มันมาหาผมที่โชว์รูมอีกครั้งหลังจากที่ผมให้มันไปถามไอ้คิวตอนนี้ผมกลับมาที่โชว์รูมครับหลังจากที่ออกมาจากบ้านแม่"เฮ้อ!! รู้เแล้วครับเฮียก็หลังจากที่เฮียเรียกผมมาหาเมื่อเช้าผมก็ไปสืบให้เฮียเลย""รู้แล้ว! แต่ทำไมหน้ามึงดูบอกบุญไม่รับแบ
"ฝุ่น...ฝุ่นลูก...ยัยฝุ่น!!""คะ..คะแม่!!""เป็นอะไรลูกนั่งเหม่อตั้งนานสองนานแม่เรียกก็ไม่ได้ยิน""ปะ..เปล่าค่ะ ฝุ่นแค่ง่วงเมื่อคืนเลิกงานดึกน่ะค่ะ"ฉันเลือกที่จะโกหกแม่แล้วพูดออกไปแบบนั้นทั้งๆที่อาการนั่งเหม่อลอยของฉันมันเกิดจากอะไรฉันเองก็รู้อยู่แก่ใจตอนนี้ฉันมาหาแม่ที่โรงพยาบาลค่ะกว่าจะลากตัวเอ
บ้านใหม่หลังกลางเก่ากลางใหม่ในซอยแห่งหนึ่ง-เวลา 12.00 น-"อือ!! ทำไมมันปวดไปทั้งตัวแบบนี้นะ"ฉันพูดกับตัวเองด้วยเสียงที่แหบพร่าเมื่อฉันตื่นขึ้นมาแล้วกำลังจะขยับตัวแต่ร่างกายฉันตอนนี้มันเหมือนโดนรถสิบล้อทับยังไงยังงั้น"อ๊ะ...ซี๊ด"พอฉันรวบรวมเรี่ยวแรงที่มีเพื่อจะลุกออกจากเตียงฉันก็ต้องร้องออกมาอย่







