Novels by จิรณิกา

"ก็แบบนี้ไง!!"แผล็บ!!!"ซี๊ดด!!"อะไรกันแค่ฉันเขย่งตัวแล้วใช้ลิ้นเลียเบาๆที่หูเขาก็ร้องซี๊ดซะแล้วแถมยังเม้มปากซะแน่นเลยน่าดูเอ็น..เอ้ย!!น่าเอ็นดูจังผัวใครเนี่ยจุ๊บ!!ฉันจุ๊บเบาๆไปที่ปลายคางของเขาแล้วส่งลิ้นเล็กของฉันเลียเสยขึ้นไปจนถึงริมฝีปากยักของเขาแผล็บ!!"อืมมมม!!"เสียงริวครางเบาออกมาเมื่อฉันประกบปากจูบกับเขาแล้วส่งลิ้นเข้าไปเล่นกับลิ้นของเขาริวจูบตอบกลับมาอย่างอัตโนมัติมือไม้ของเขาตอนนี้ลูบไล้ไปที่สะโพกของฉันแล้วบีบขยำอย่างมันมือส่วนฉันก็ไม่น้อยหน้าสอดมือเรียวเข้าไปในกางกางนอนตัวบางของริวแล้วลูบสัมผัสทักทาย ริวน้อย"อืมมม!!"ริวครางกระเซ่าทั้งๆที่ปากยังจูบกับฉันอยู่เมื่อฉันใช้ปลายนิ้วลูบคลึงวนอยู่ที่ปลายหัวบานของริวน้อยที่มีน้ำเยิ้มออกมานิดๆ"นี่ง้อแล้วเหรอ"พอผละจูบออกจากกันริวก็กระซิบพูดกับฉันด้วยเสียงแหบพร่าเสียงริวตอนนี้เซ็กซี่ที่สุดเลยเขาพูดทั้งๆที่ปากยังแตะกับฉันอยู่"ใครบอกล่ะแพรวแค่พึ่งเริ่มของจริงต้องแบบนี้""ซี๊ดด!!"พูดจบฉันก็ค่อยๆรูดร่างกายกำยำของริวลงมาราวกับโคโยตี้ที่กำลังรูดเสาอยู่แล้วพอรูดลงมาถึงหน้าอกของเขาฉันก็งับลงไปที่ยอดอกเขาเบาๆจนริวครางซีดออกมาหลังจ

หลายเดือนผ่านไปฮ่องกงดิสนี่แลนด์"อู้ฮู!!ทอยสตอรี่น้องเรียวชอบครับป๊า""ชอบเหรอครับงั้นเดี๋ยวเราเข้าไปถ่ายรูปกับพี่ๆเขากัน""ไปครับไปน้องเรียวอยากถ่ายรูปกับเขา"ฉันยืนมองสองคนพ่อลูกที่พากันวิ่งเล่นดูนู้นนี้นั่นแล้วก็ไปถ่ายรูปกับตัวการ์ตูนตัวโปรดของน้องเรียวตอนนี้เราสามคนพ่อแม่ลูกมาเที่ยวพักผ่อนที่ดิสนี่แลนด์ค่ะเพราะอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าน้องเรียวต้องเข้าเรียนที่โรงเรียนแล้วคุณป๊าเขาเลยอยากพามาเที่ยวนี่พึ่งจะผ่านไปแค่สองวันที่มาที่นี้ฉันต้องซื้อกระเป๋าเดินทางใบใหม่ใบใหญ่อีกหนึ่งใบเพราะคุณป๊ากับลูกชายตัวดีของฉันพากันชอปของเล่นเต็มไปหมด"แม่แพรวมาถ่ายรูปด้วยกันครับ""ครับ! ไปเดี๋ยวนี้แหละครับลูก"ในขณะที่ฉันกำลังยืนเหม่อมองน้องเรียวกับริวเสียงน้องเรียวที่เรียกฉันให้ไปถ่ายรูปด้วยก็ดังขึ้นมาแล้วฉันก็วิ่งไปหาเขาสองคนเพื่อจะถ่ายรูปด้วยกัน"แม่แพรวอยู่ตรงกลางป๊ากับน้องเรียวจะอยู่ข้างๆแบบนี้"น้องเรียวจัดท่านั่งให้ฉันพร้อมกำกับการแสดงเรียบร้อยโดยให้ฉันนั่งตรงกลางส่วนเขากับคุณป๊านั่งขนาบข้างฉันคนละฝั่งริวกับฉันนั่งยองๆกันส่วนน้องเรียวก็ยืนเต็มความสูงของเขานั่นแหละค่ะตัวจะได้เสมอกันพอจัดท่านั่ง

"ก็แค่นับจากวินาทีนี้ไปให้ริวดูแลแพรวกับคุณแม่และน้องเรียวอย่างจริงจังสักที...แต่งงานกันนะ""ตะ..แต่งงานเหรอ"ฉันถามริวออกมาด้วยเสียงสั่นๆเมื่อได้ยินประโยคขอแต่งงานจากเขาใครจะไปคิดว่าว่าเขาจะพูดเรื่องแต่งงานเพราะฉันกับเขามันเลยขั้นที่จะพูดถึงเรื่องนี้กันมาแล้วลูกก็มีแล้วพรึบ!!"แต่งงานกับริวนะ..นะครับ"แล้วริวก็คุกเข่าลงต่อหน้าฉันและเขาก็จับมือฉันมากุมไว้ก่อนที่จะพูดประโยคขอแต่งงานออกมาอีกครั้งฉันตอนนี้ได้แต่อึ้งแล้วก็ดีใจจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ไม่คิดไม่ฝันว่าตัวเองจะมาโอกาศมีเจ้าชายที่แสนดีมาคุกเข่าขอแต่งงานหน้าร้านขนมไทยท่ามกลางบรรยากาศแบบนี้เวลานี้มันเป็นเวลาพลบค่ำเพราะตอนที่ฉันกับริวออกจากบริษัทมาก็ห้าโมงกว่าๆแล้วและกว่าจะฝ่ารถติดมาถึงย่านนี้ที่เข้าซื้อร้านให้ฉันกับแม่ก็กินเวลาเกือบสองชั่วโมงตอนนี้ฟ้ามืดเริ่มมีดวงดาวน้อยๆระยิบระยับบนท้องฟ้าบรรยากาศโรแมนติคที่สุดเลย"ว่าไงครับเมียจ๋าจะแต่งงานกับริวไหม"ริวถามย้ำขึ้นมาอีกครั้งคงเห็นว่าฉันยืนอึ้งอยู่พอรู้ตัวฉันก็พยักหน้ารับให้เขา"พยักหน้านี้คืออะไรแต่งไม่แต่งไหนตอบชัดๆสิครับ""ตะ..แต่ง""ห่ะ!!อะไรนะไม่ได้ยินเลย"หูหนวกรึไงเขาแกล้งฉั

วันต่อมาอัศวกรุ๊ป//ห้องน้ำพนักงานหญิง//"มีเรื่องอะไรกันเหรอเมื่อเช้าก็พวกผู้บริหารประชุมตอนนี้ก็เรียกพนักงานประชุมอีกอ่ะ""นั่นสิ!""น่าจะเรื่องใหญ่แหละฉันว่าเพราะคุณท่านทั้งสองเป็นคนเรียกประชุม""หรือว่าจะประกาศงานแต่งของบอสกับคุณแบม""ลลิลถ้าเป็นจริงงานนี่เธอจะทำยังไง""ทำไงได้ล่ะขนาดยังไม่แต่งบอสยังไม่มาหาฉันเลยคลุกอยู่กับยัยเลขานั้นคิดแล้วก็สมน้ำหน้านางนะเป็นเลขาอยู่ในกรงทองได้ไม่นานก็ต้องถูกปล่อยซะละเพราะตัวจริงเขามาแรงกว่ายังไงๆซะการที่บอสแต่งงานก็ไม่ใช่ฉันคนเดียวที่ตกกระป๋อง""ว่าแต่วันนี้ยังไม่เห็นเลยนะยัยแพรวนั่นน่ะ""คงไม่มาล่ะมั้งเพราะคงทำใจไม่ได้ที่จะถูกเขี่ยนางบำเรอก็แค่นางบำเรอแหละมึงไปกันเถอะไปนั่งรอในห้องประชุมดีกว่าเสียงพนักงานสาวกลุ่มหนึ่งคุยกันอยู่ในห้องน้ำหญิงหนึ่งในนั้นก็คือลลิลคู่ขาเก่าของริวที่เคยระรานแพรวเธอช่างไม่รู้อะไรเลยว่าวันนี้เธอจะได้รู้ข่าวอะไรที่ทำเธอช็อกกว่าห้องประธานกรรมการบริษัทก๊อกแก๊ก!! ก๊อกแก๊ก!! ก๊อกแก๊ก!!"เฮ้อ!""เมียจ๋าผัวว่าเมียนั่งก่อนไหมเดินไปเดินมาแล้วก็ถอนหายใจแบบนี้เป็นรอบที่ร้อยแล้วครับ"ผมพูดกับแพรวที่ตอนนี้เดินไปเดินมาวนเวียนอย

อัศวกรุ๊ป//ห้องประธานกรรมการผู้จัดการ//"อยากโดนเป็นเจ้าของอยากมีคนจับจอง...วีดวิ้วววว"อารมณ์ดีครับผมวันนี้ก็เลยร้องเพลงนี้วนไปวนมาแล้วก็ผิวปากตั้งแต่เช้าคงไม่ต้องบอกเนอะว่าผมอารมณ์ดีเรื่องอะไรก็เมื่อคืนแพรวแสดงความเป็นเจ้าของผมทั้งคืนอย่างฟินเลยครับแต่ตื่นมาเมียกลายเป็นนางอายไม่ยอมพูดถึงเรื่องเมื่อคืนซะงั้นผมก็เลยร้องเพลงกวนตีนเมียอยู่แบบนี้"คุณเจ้าของครับช่วยตามเอกสารฝ่ายการตลาดให้ทีครับ""นี่!! ถ้ายังไม่หยุดพูดแบบนี้แพรวจะไม่คุยกับริวแล้วนะเลิกล้อแพรวสักทีสิ""อะไร ก็แพรวพูดเองว่าริวเป็นของแพรวเพราะฉะนั้นริวเรียกแพรวว่าคุณเจ้าของไงไม่ถูกเหรอ""จิส์!! รำคาญ""แหม่ๆๆทีแบบนี้มาบอกรำคาญที่เมื่อคืนตัวเองย่ำยีเขาๆยังไม่บ่นสักคำ""ริว!!""โอ้ๆๆ ไม่ล้อแล้วครับไม่ล้อแล้วเชิญคุณเลขาไปตามงานให้ผมได้แล้วครับ"ฮ่าๆๆ เนี่ยเห็นไหมครับพอผมแกล้งแหย่แบบนี้แพรวก็โวยวายใส่ทันทีผมนี่อยากจะแหม่ไปถึงดาวอังคารตอนนี้มาทำเป็นนางอายที่เมื่อคืนสวมวิญญาณนางแมวยั่วสวาทสูบน้ำผมไปเกือบหมดตัว"ฮึ่ย!!"มีสะบัดหน้าฟึดฟัดใส่อีกนะมนุษย์เมียผมเนี้ยผมก็เลยแกล้งทักแพรวอีกแล้ว"เมียจ๋าาา""อะไร""เดินดีๆครับผัวเป็นห่วง

“ส่งลูกมาให้ฉันแล้วคุณก็กลับไปได้ละ”พอถึงบ้านแล้วลงจากรถปุ๊บเมียผมก็ออกฤทธิ์ใส่ทันทีเลยครับ“เมาปะเนี่ยพูดมากจัง หลบไปครับเมียผัวจะพาลูกเข้าบ้าน”“นี่คุณ!! หยุดเดี๋ยวนี้นะ”แต่ผมไม่สนครับพูดจบผมก็อุ้มน้องเรียวเดินผ่านหน้าแพรวที่ยืนขว้างทางเข้าบ้านไปอย่างไม่สนใจเสียงที่เธอเรียกตามหลังมาติดๆ“กลับมากันแล้วเหรอลูกนี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว..ว้าย!! ตายแล้วแพรวทำไมถึงแต่งตัวแบบนี้ล่ะลูกน่าเกลียดจริง”พอเดินเข้ามาในบ้านแม่แพรวก็เดินลงมาจากห้องชั้นบนพอดีแล้วทักผมขึ้นมาแต่ประโยคหลังนี่สิคุณแม่เมียพูดได้โดนใจผมมาก“ใช่ครับแม่ชุดอะไรก็ไม่รู้โป๊ขนาดนี้นี่ดีนะครับดีที่ผมพาน้องเรียวไปตามกลับไม่งั้นแพรวคงดื้อใส่ชุดโป๊ๆแบบนี้อยู่ในผับต่อ”ได้ทีผมก็ช่วยซ้ำเติมเมียเลยครับข้อหาที่ใส่ชุดบ้าๆนี่“มันจะมากไปแล้วนะ คุณไม่มีสิทธิมาว่าฉันแบบนี้นะ”“ลืมไปแล้วเหรอว่าเราเป็นอะไรกัน”“พอได้แล้วลูกอย่าทะเลาะกันนี่ก็ดึกมากแล้วไปพักผ่อนพรุ่งนี้ค่อยคุยกัน ริวส่งเรียวมาให้แม่แล้วเราสองคนก็เข้าห้องไปได้ละ”“แต่แม่คะ”"แพรว!! อย่าทำตัวเป็นเด็กๆลูกมีอะไรก็คุยกันซะไม่ใช่ประชดกันไปมาแบบนี้”แม่แพรวรีบพูดห้ามผมกับแพรวที่กำลัง

Condoปัง!!"อื้ออออ!! เซอร์เวย์อย่าพึ่งสิ"ทันทีที่เสียงประตูห้องถูกปิดลงเซอร์เวย์ก็ดันตัวฉันติดกับพนังตรงทางเดินแล้วพุ่งเข้ามาซุกไซร้ที่ซอกคอฉันทันทีจนฉันต้องร้องห้ามเขาขึ้นมา"ไม่รอแล้วครับเมียคิดถึงใจจะขาด""แต่นินยังไม่ได้อาบน้ำนะ""แค่นี้ก็หอมไปทั้งตัวแล้วผัวรู้ครับว่าเมียสะอาด""แต่ว่า..อื้อ!!"แล้วเสียงของฉันก็ถูกกลืนหายไปในพริบตาเมื่อถูกเซอร์เวย์ปิดปากด้วยปากของเขาเซอร์เวย์จูบฉันแบบหนักหน่วงและตะกละตะกลาม มากๆเขาไม่อ่อนโยนเลยสักนิดจูบแบบจะสูบวิญญานฉันเลยก็ว่าได้อะไรจะตายอดตายอยากขนาดนี้ เซอร์เวย์ทั้งขบเม้มแล้วแทรกลิ้นของเขาเข้ามากวาดชิมในโพรงปากของฉันเขาทั้งกัดทั้งดูดเกี่ยวพันลิ้นฉันจนตอนนี้ฉันอ่อนระทวยแทบยืนไม่ไหวแล้ว"อืมมม!!"เสียงครางของเซอร์เวย์ดังออกมาอย่างมีอารมณ์ยิ่งฉันได้ยินเสียงครางของเขาพร้อมกับสัมผัสจากเขามันยิ่งทำให้ฉันมีอารมณ์ร่วมกับเขาอย่างง่ายดายจ๊วบ!! จุ๊บ!!เสียงที่เซอร์เวย์กับฉันดูดปากกันดังขึ้นมาเป็นระยะแล้วตอนนี้ฉันก็เสียวสะท้านไปทั้งตัวเมื่อเซอร์เวย์สอดมือเข้ามาเลื้อยในเสื้อฉันเขาทั้งลูบทั้งบีบขย้ำหน้าอกฉันส่วนมืออีกข้างก็ลูบสะโพกฉันไปส่วนไอ้นั่นของเขาเซ

"เรื่องนี้มันต้องพิสูจน์ครับถ้าน้ำอสุจิในถุงยางกับคราบต่างๆบนนี้เป็นของผมจริงๆผมจะรับผิดชอบมิตาเองแต่ถ้าไม่ใช่ผมจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุด""แกพูดอะไรเซอร์เวย์จะพูดอะไรก็เห็นแก่หน้าป๊าบ้าง""ก็ผมกำลังพูดรักษาหน้าให้ป๊าอยู่ไงครับ"ผมมั่นใจว่ายังไงผมก็ไม่ได้ทำอะไรมิตาแน่ๆผมไม่ใช่ไก่อ่อนนะที่จะมาหลอกกันได้ง่ายๆเพียงเพราะละครฉากนี้ของมิตากับแม่ของเธอ"เดี๋ยวก่อนเซอร์เวย์นี่มันเรื่องอะไรกันลุงงงไปหมดแล้ว"ลุงเขตที่พอเห็นผมยืนยันเสียงแข็งแบบนี้ก็ถามออกมา"ก็ป้าธิดาเป็นคนวานให้ผมขึ้นมาเอาของขวัญเซอร์ไพรส์ลุงเขตบนห้องนี้กับมิตาแต่พอผมขึ้นมากลับไม่เจอของอะไรแล้วอยู่ๆผมก็หมดสติไป"ผมไม่รอช้าผมพูดทุกอย่างตามความจริงออกไปทันที"นี่พี่เซอร์เวย์ไม่อยากรับผิดชอบมิตาถึงขั้นต้องกรุเรื่องขึ้นมาใส่ร้ายมิตากับคุณแม่เลยเหรอคะ""คนกรุเรื่องไม่ใช่พี่มิตาแต่เป็นมิตากับแม่ของมิตาต่างหาก"ผมตอบมิตากลับไปอย่างเอือมๆผู้หญิงคนนี้กับแม่ของเธอร้ายกาจอย่างที่ม๊าผมเคยบอกจริงๆ"เซอร์เวย์อย่ามากล่าวหาป้าแบบนี้นะ คุณคะฉันไม่ยอมนะคุณต้องจัดการเรื่องนี้ให้ฉันกับลูก...ลูกเราเป็นฝ่ายเสียหาย""คนที่เสียหายคือผมมากกว่าครับป้าธิด

-หลายเดือนผ่านไป-"ชุดนี้ไม่ผ่านครับที่รักไปเปลี่ยนดูสิแหวกเห็นไปถึงขาอ่อนแล้ว""เซอร์เวย์นี่ก็ปาเข้าไปจะยี่สิบกว่าชุดแล้วนะนู้นก็ไม่ดีนี่ก็ไม่เอาสั้นไปโป๊ไปถ้าจะแบบนี้นินจะไม่ตงไม่แต่งมันแล้วนะยกเลิกไปเลยดีไหม..ฮึ่ย!!""โอ้ๆๆเมียจ๋าอย่าพึ่งหงุดหงิดสิครับก็เวย์หวงอ่ะก็ชุดที่เมียจ๋าเลือกมามันโชว์เยอะไป""ชุดแต่งงานนะเซอร์เวย์ไม่ใช่ชุดที่ใส่ไปทอดกฐินที่วัด"ตอนนี้ผมกับมุนินมาเลือกชุดแต่งงานที่ร้านครับอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าผมกับมุนินก็จะแต่งงานกันแล้วหลังจากที่ปล่อยให้ไอ้นาวามันแต่งแซงหน้าไปก่อนแล้วที่ทุกคนได้ยินตอนนี้คือผมกับมุนินเราตกลงกันเรื่องชุดที่มุนินจะใส่ไม่ได้ก็ชุดที่แม่คุณทูลหัวของผมเลือกมาแต่ละชุดมันโชว์เนื้อหนังเกินไปผมหวงแต่ตอนนี้ดูท่าว่าเมียจ๋าของผมจะโกรธแล้วครับสุดท้ายพ่อบ้านใจหมาอย่างผมก็คงต้องตามใจเหมือนเคย"โอเคๆเวย์จะไม่ขัดแล้วก็ได้ครับตามใจทูลหัวเลยอยากใส่ชุดไหนเลือกตามสบายแต่ขอซอฟๆหน่อยเพราะผัวหวง""หึ! ยอมตั้งแต่แรกก็จบ"หลังจากนั้นมุนินก็หายเข้าไปห้องลองจนได้ชุดที่เธอพอใจ"เซอร์เวย์แล้วเราจะไปไหนต่อ""เวย์ว่าจะพาที่รักไปดูบ้าน""บ้าน"มุนินถามผมออกมาอย่างแปลกใจเมื่

ตึก ตึก ตึกหมับ!!ในขณะที่ฉันกำลังจะเดินไปขึ้นลิฟต์กลับไปที่แผนกที่ฉันฝึกงานอยู่ๆก็มีเสียงฝีเท้าของใครก็ไม่รู้เดินตามฉันแล้ว อยู่ๆคนๆนั้นก็คว้าแขนฉันไว้จนฉันต้องหันไปมองเขาอย่างตกใจที่เห็นว่าเขาคือ...เซอร์เวย์"จะไปไหน""จะไปไหนมันก็เรื่องของฉัน....ปล่อย!!"ฉันทำท่าจะสะบัดข้อมือออกจากการเกาะกุมของเขาไม่ได้เล่นตัวหรือจะเยอะอะไรหรอกนะคะแต่ฉันไม่อยากจะคุยอะไรกับเขาตอนนี้เพราะต่างคนต่างมีอารมณ์คุยกันไปเดี๋ยวก็ไม่เข้าใจกันอยู่ดีแล้วอีกอย่างฉันก็ไม่เข้าใจเขาด้วยว่าเขาตามฉันมาทำไมทั้งๆที่ตอนแรกทำเป็นอึดอัดทำเป็นไม่มองหน้าไม่คุยกับฉัน"ไม่ปล่อย!! ไม่คิดจะง้อกันหน่อยเหรอ"เหอะ!!กล้าพูดนะพ่อคุณว่าฉันไม่ง้อตัวเองต่างหากที่ไม่ยอมรับฟังอะไรเลยแล้วตอนนี้จะมาเรียกร้องให้ฉันง้อเนี้ยนะ"ในเมื่อพยายามจะอธิบายแล้วแต่ก็ไม่ฟังแล้วจะมาเอาอะไรอีก""จะมาเอาเมียคืน"เซอร์เวย์พูดคำนี้ออกมาแล้วจับแขนฉันแน่นขึ้นก่อนที่จะดึงตัวฉันเข้าไปใกล้ๆเขาแล้วเขาก็ยื่นหน้ามาพูดกับฉันใกล้ๆ"กลับไปอธิบายเรื่องทั้งหมดให้เวย์ฟังที่ห้อง...นะครับ"นี่เขาเป็นไบโพล่ารึไงก่อนหน้านี้ยังตึงๆกับฉันอยู่เลยแล้วตอนนี้มันอะไรมาทำพูดจาอ้อนๆ

อึก อึก อึกปึก!!"เติมอีก""พอแล้วไอ้สัสแดกขนาดนี้เดี๋ยวได้เมาตายกันพอดี""ตายก็ดีสิวะตอนนี้กูก็เจ็บเจียนตายอยู่แล้ว"ผมตอบไอ้เสือออกไปหลังจากที่มันพูดกับผมก็ตั้งแต่มาถึงผับผมแม่งนั่งกระดกเหล้าเข้าปากเป็นไม่รู้กี่แก้วตอนนี้เพื่อนๆผมสี่คนนั่งอยู่กันครบหลังจากที่ผมเดินออกมาจากห้องมุนินเมื่อเช้าผมก็กลับห้องผมไปนอนคิดไปนั่งโง่ๆอยู่ห้องผมจนถึงหัวค่ำผมก็ออกมานั่งแดกเหล้าที่ผับแล้วโทรตามไอ้สี่ตัวนี้ออกมาหาผมโคตรเสียใจเลยจริงๆว่ะแล้วผมก็เล่าเรื่องทุกอย่างให้พวกมันฟังจนพวกมันพากันช็อคไปเป็นแถวทั้งเรื่องที่ผมหมั้นกับมุนินทั้งเรื่องที่ผมกับมุนินคบกันจนถึงเรื่องที่ผมถูกมุนินทำร้ายจิตใจวันนี้ที่ผมยอมเล่าเพราะผมอึดอัดครับไม่ได้ต้องการจะแฉอะไรมุนินทั้งนั่นไอ้สี่ตัวเพื่อนผมมันไม่ปากพล่อยเอาไปพูดต่ออยู่แล้ว"เอาจริงๆเป็นกู ๆ ก็คงอาการหนักเหมือนมึงว่ะเจอแบบนี้""แล้วทีนี้มึงเอาไงต่อวะ"เสียงไอ้ริวพูดขึ้นมาอย่างเห็นใจผมก่อนที่จะตามด้วยคำถามนี้ของไอ้ธิม เอาไงต่องั้นเหรอ...เหอะ!!คนอย่างผมจะทำอะไรต่อได้วะนอกจาก"กูคงถอนหมั้นให้มุนิน"ผมตอบพวกมันออกไปด้วยสายตาที่เหม่อลอยเพราะในหัวผมตอนนี้มีแต่หน้ามุนินลอย

"มิตาจะคุยเรื่องพี่เซอร์เวย์"แล้วยัยมิตามันก็มายืนขวางหน้าฉันไว้เพื่อไม่ให้ฉันเดินเปิดประตูเข้าไป..เหอะ!!จะคุยเรื่องเซอร์เวย์งั้นเหรอคงคิดจะมาบอกว่ารู้จักเซอร์เวย์ก่อนฉันสนิทกับเซอร์เวย์มาก่อนน่ะสิคนอย่างยัยนี่มีอะไรเอามาพูดข่มฉันได้มันพูดหมดแหละแต่เสียใจเรื่องเซอร์เวย์ฉันชนะใสๆ"หึ!! ทำไม...แกจะมาบอกว่ารู้จักเขาก่อนฉันสนิทกับเขามาก่อนงั้นเหรอ แล้วไงในเมื่อตอนนี้เซอร์เวย์เป็นคู่หมั้นฉัน""หมั้นได้ก็ถอนหมั้นได้มิตารู้นะว่าพี่ไม่ได้รักพี่เซอร์เวย์ที่พี่หมั้นกับเขาก็เพราะอยากเอาชนะมิตา""แกพูดบ้าอะไรของแกฉันจะไปอยากเอาชนะแกทำไม"ยัยนี่ท่าจะบ้าจริงๆค่ะคิดได้ยังไงว่าฉันอยากเอาชนะมันเพราะเรื่องผู้ชาย"ก็พี่อาจจะแค้นที่มิตากับแม่แย่งคุณพ่อไปจากพี่แล้วก็แม่ของพี่ได้ยังไงละ""แกอย่ามาลามปามถึงแม่ฉันนะ"ฉันเริ่มโมโหแล้วค่ะที่มันเอาเรื่องนี้มาพูดแล้วทุกครั้งที่ฉันได้ยินใครพูดเรื่องนี้ภาพในอดีตในวันที่พ่อหิ้วกระเป๋าแล้วเดินออกไปบ้านไปมันก็ผุดขึ้นมา"ยอมรับมาเถอะพี่มุนินว่าพี่กลัวแพ้มิตายอมรับมาเถอะว่าที่พี่หมั้นกับพี่เซอร์เวย์พี่ไม่ได้รักเขาพี่หมั้นเพราะอยากเอาชนะมิตาเพราะฉะนั้นคืนพี่เซอร์เวย์ให

สามเดือนต่อมาโครม!!!“ไม่ได้เรื่องพวกคุณทำงานยังไงไปทำมาใหม่”“ค่ะๆ บอสพวกเราจะไปทำมาใหม่ค่ะ”“ทำมาใหม่แล้วทำให้ดีด้วยล่ะถ้าไม่ดีผมไล่ออกยกแผนกแล้ววันนี้เรียกฝ่ายออกแบบเอาความคืบหน้ารีสอร์ทที่เชียงใหม่มาให้ผมดูด้วย”“แต่บอสคะบอสพึ่งเรียกฝ่ายนั้นมาคุยเมื่อสองชั่วโมงที่แล้วเองนะคะดิฉันเกรงว่าพวกเขาคงกำลังดำเนินการกันยังไม่ถึงไหน”“สองชั่วโมง!! ผมจะดูความคืบหน้าของสองชั่วโมงที่แล้วหลังจากที่ผมสั่งงานไปแล้วผมต้องการดูตอนนี้และเดี๋ยวนี้ด้วย”“ดะ…ได้ค่ะบอส”แกร็ก!!“คุณมีนน”“เกิดอะไรขึ้นคะคุณนดาทำไมบอสคุณถึงโวยวายเสียงดังลั่นแบบนี้”ฉันเอ่ยปากถามเลขาหน้าห้องของนาวาทันทีเมื่อเห็นเธอเดินออกมาจากห้องนาวาอย่างหน้าตาตื่นพร้อมกับหอบแฟ้มงานพะรุงพะรังออกมาพอเจอหน้าฉันคุณเลขายิ้มกว้างอย่างดีใจเลยค่ะ“คุณมีนช่วยพวกเราทีเถอะค่ะสองสามวันนี้ไม่รู้บอสเป็นอะไรใครเข้าหน้าไม่ติดเลยส่งงานอะไรไปให้ตรวจก็ไม่ผ่านไม่ดีไปหมด”เฮ้อ!! อีกแล้วสินะฮอร์โมนว่าที่คุณพ่อ อาการที่นาวาเป็นอยู่ตอนนี้คืออาการอารมณ์แปรปรวนของคนท้องค่ะแต่คนที่ท้องคือฉันต่างหากไม่ใช่เขาตอนนี้ฉันท้องได้เกือบจะสองเดือนแล้วหลังจากที่ฉันกับนาวาแต่

ก๊อกๆ“ไง! ว่าที่เจ้าบ่าว”ตายยากจริงพูดถึงก็มาแล้วครับสี่ทหารเสือเพื่อนผม ๆ กะแล้วว่าพวกมันต้องบุกมาหาผมถึงที่แน่ๆ หลังจากที่พวกมันเห็นรูป“ซุ่มนะมึงอ่ะมั่นใจแล้วเหรอวะว่าจะเข้าสมาคมพ่อบ้านใจกล้า”“กูคนจริงโว้ย!! เตาะลูกสาวเขาจนถึงไหนต่อไหนต้องแสดงความเป็นสุภาพบุรุษทำอะไรให้มันถูกต้องหน่อยลูกเขามีพ่อมีแม่”“เชี้ย!! นี่ไอ้นาวาจริงๆ ปะวะเนี่ยคำพูดคำจามีสาระแบบนี้ได้ยินคนเหี้ยอย่างมึงพูดมันรู้สึกขัดๆ หู”“ไอ้สัส!! แล้วพวกมึงพากันมาทำห่าอะไรเนี่ย”“อ้าว!! เพื่อนจะแต่งงานทั้งทีต้องมาชวนฉลองดิวะ”“อีกตั้งหลายเดือนไอ้ห่ากว่ากูจะแต่งจะรีบฉลองเพื่อ หาเรื่องแดกนะพวกมึงอ่ะ”“ก็ฉลองมันทุกวันตั้งแต่วันนี้ไปจนถึงวันที่มึงแต่งงานไงพวกกูอุตส่าห์มาช่วยให้มึงได้ตักตวงความสุขก่อนที่มึงจะขาดอิสระภาพนะโว้ย”อือหือ!! ดูความคิดพวกมันเถอะครับไอ้พวกไม่มีเมียมันไม่มีวันเข้าใจหรอกว่าการที่ได้มีเมียเป็นตัวเป็นตนมันสุขจนล้นแค่ไหนต่อให้ขาดอิสระภาพไปจนตายผมก็ยอม“พวกมึงก็เพลาๆ ลงบ้างเรื่องเที่ยวเรื่องทำตัวเสเพลน่ะเผื่อจะได้เจอคนดีๆ เข้ามาให้พวกมึงรักเขาจริงๆ บ้าง คนเราทุกคนมันต้องจบด้วยการแต่งงานมีชีวิตคู่นะเว้ยช้

“แพรวบอกว่าวันนี้อย่าดื่มเครื่องดื่มจากแก้วที่แพรวยื่นให้”มีนพูดแบบนี้ผมก็พอจะรู้แล้วครับว่าไอ้เหี้ยคีย์มันหลอกใช้ให้แพรวทำอะไรอย่าหวังว่าผมจะไว้ชีวิตมันเลยครับคิดจะทำระยำกับเมียผมบอกเลยรอดยากงานเลี้ยง“ไปแวะไหนมาไอ้สัส!! พวกกูถึงตั้งนานละพึ่งโผล่มา”พอเข้าไปในงานไอ้เซอร์เวย์ก็ทักขึ้นมาเลยครับ“กูไม่เหมือนมึงที่จะทำอะไรได้ทุกที่ทุกเวลา”“สัส!! ด่ากูไปอีก”“สรุปจะเอาไงกับไอ้สัสคีย์นั่นวะกูพร้อมบวกมากเลยนะวันนี้คันไม้คันมือ”ไอ้เสือพ่อมาเฟียใหญ่พูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาอีกครั้ง“มึงได้ออกกำลังกายแน่ไอ้เสือไม่ต้องห่วงหรอกรอเวลาให้จับมันได้คาหนังคาเขาก่อน”ไอ้ริวพูดขึ้นมาทันทีที่ไอ้เสือพูดจบดูท่ามันจะโกรธแทนผมจริงๆ นะครับ คนอารมณ์ดีอย่างไอ้ริววันนี้ทั้งวันผมไม่เห็นมันยิ้มเลย“เดี๋ยวๆ นี้พวกมึงกำลังคุยเรื่องอะไรกันกูงงไปหมดละ”ไอ้ธิมที่ยืนฟังอยู่นานสองนานก็ถามขึ้นมาบ้างผมก็ลืมไปว่ามันเป็นคนเดียวที่ไม่ได้ไปห้องผมวันนี้ตอนที่ไอ้ริวมันเล่าเรื่องนี้ให้ฟังหลังจากนั้นพวกผมก็พากันเล่าสิ่งที่ไอ้คีย์มันจะทำระยำกับผมกับมีนให้ไอ้ธิมฟังจนเข้าใจ“อุ๊ต๊ะ!! ผัวขาอีตาพี่คีย์มันเดินลากตัวยัยแพรวไปนู้นแล้ว”“

"ไหนบอกสิ!ผัวอยากได้ยิน”“อื้อ!! ระ…รัก มีนรักนาวาที่สุดเลย”จุ๊บ!!!“ผัวก็โคตรรักเมียเลยครับ”พรึ่บ!!"อ๊ะ!! "มีนร้องออกมาเมื่อพอตอนที่พูดจบผมก็ดึงเธอให้ลงมานั่งบนตักโดยที่ตอนนี้ไอ้นั่นของเราทั้งคู่มันกำลังจะสัมผัสกัน"ขึ้นให้ผัวหน่อยผัวอยากถูกเมียย่ำยี"“ซี๊ดดด!!!”มีนแม่งร้ายว่ะไม่พูดอะไรแต่ส่งยิ้มร้ายๆ มาให้ผมก่อนที่เธอจะค่อยๆ ยกสะโพกเธอขึ้นพร้อมกับจับท่อนเอ็นของผมค่อยๆ ส่งเข้าไปในร่องรักของเธอสวบ!!!"อึก!!! อื้ออซี๊ดดด"มีนถึงกับครางออกมาแล้วนิ่วหน้านิดๆ อาจเป็นเพราะความคับแน่นของร่องรักที่แสนจะฟิตของเธอกับท่อนเอ็นไซส์ไม่ธรรมดาของผม"อย่าเกร็งค่อย ๆ นั่งลงมา...อ่าส์...แน่นว่ะมีน""ซี๊ดดดอื้อออ...อึก!!! ""ขยับเลยครับเมียมีนรัดผัวจนจะแตกแล้ว"มีนเริ่มขยับสะโพกกลมกลึงของเธอขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะแถมยังบดคลึงทับลงมาอีกให้ตายเมียผมแม่งจะเก่งเกินไปแล้วผมแค่นี้ผมก็หลงจนโงหัวไม่ขึ้นแล้วจะทำให้คลั่งไปถึงไหน“อื้มมมม!!! ซี๊ดดด”ไม่ไหวแล้วครับจากที่นั่งๆ อยู่แล้วให้มีนขย่มตอนนี้ผมเอนตัวนอนราบลงไปทั้งๆ ที่มีนยังโยกอยู่บนตัวผมสองมือของผมส่งขึ้นไปบีบขยำหน้าอกของคนที่กำลังนั่งทับตัวแล้วก็ย่ำยี

ตาย ๆ ๆ ๆ ตอนนี้ฉันแทบจะหยุดหายใจที่เห็นพี่คีย์แท็กรูปที่เขาแอบถ่ายฉันลงไอจีไม่รู้ป่านนี้สามีผู้อารมณ์ร้อนขี้โมโหของฉันจะเห็นรึยัง ก็อย่างที่รู้ว่านาวาขี้หวงมากแถมเขายังเคยเตือนฉันเรื่องพี่คีย์มาก่อนหน้านี้ด้วยฉันไม่คิดนี่ว่าพี่เขาจะรู้สึกแบบนี้กับฉันจริงๆ แต่วันนี้พี่คีย์ก็หลุดพูดทำนองว่าชอบฉันมาหลายรอบเลยเหมือนกันนะทำเอาฉันอึดอัดไปเลยเวลาอยู่กับเขาสองต่อสองตอนนี้ฉันกับพี่คีย์คุยงานกันเสร็จแล้วกำลังขับรถกลับบรรยากาศในรถสำหรับฉันตอนนี้อึดอัดมากสามล้านเปอร์เซ็น“เป็นอะไรรึเปล่าเห็นนั่งเงียบตั้งแต่ออกโรงงานมาแล้ว”“เปล่าค่ะ! มีนแค่ง่วงๆ”พี่คีย์คงเห็นว่าฉันนั่งเงียบนานไปเขาเลยทักขึ้นมาฉันเลยเลี่ยงๆ ตอบพี่เขาออกไปแบบนี้ ที่จริงแล้วฉันกำลังคิดอยู่ต่างหากว่ากลับไปฉันจะเจอนาวาในโหมดไหนดีนะที่พี่คีย์คุณงานเสร็จไวเลยได้กลับเร็วคงไปถึงบริษัทก่อนเลิกงานแน่นอน“ง่วงก็หลับได้นะเดี๋ยวถึงบริษัทพี่ปลุกเอง”“ไม่เป็นไรค่ะมีนนั่งเป็นเพื่อนพี่คีย์ขับรถดีกว่าค่ะ”ใครจะไปหลับลงกันอยู่กับผู้ชายที่ไม่ใช่แฟนสองต่อสองแบบนี้“คิดมากเรื่องที่พี่แอบลงรูปน้องมีนรึเปล่าถ้ากลัวมีปัญหากับแฟนพี่ลบให้ก็ได้นะ”พี่ไม่น

ฟอด!!“Happy Anniversary ครับเมีย”ผมเดินเข้าไปหอมแก้มคนที่ยืนตกใจอยู่ท้ายรถแล้วก็พูดกับเธอออกไป ใช่ครับวันนี้เป็นวันครบรอบหนึ่งปีที่ผมกับมีนคบกันไม่รู้ว่ามีนจะจำมันได้รึเปล่าหรือบางทีมีนอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันเป็นวันนี้เพราะผมขอคบกับมีนแบบงงๆ วันนี้ของปีที่แล้วก็หลังจากที่ผมจับมีนรวบหัวรวบหางทำเมียนั่นแหละผมเลยถือว่ามันเป็นวันครบรอบของผมสำหรับมีนเหตุการณ์วันนั้นมันคงไม่น่าจดจำแต่สำหรับผมตั้งแต่วินาทีนั้นผมจดจำเรื่องราวทุกอย่างของผมกับมีนได้ดีและจำมันมาตลอด“จะยืนอึ้งอีกนานไหม ไม่ชอบเหรอ”ผมถามมีนออกไปที่เห็นเธอยืนยิ้มมองท้ายรถที่ตอนนี้มันเต็มไปด้วยลูกโป่งสีแดงขาวลอยสลับกันอยู่พร้อมกับป้ายวันครบรอบที่ผมแอบเอารถไปให้ทางร้านลูกโป่งจัดเซอร์ไพรส์ทำให้“ปะ..เปล่าแค่ตกใจที่วาทำเรื่องแบบนี้”ซะงั้นทำไมผมจะทำเรื่องแบบนี้ไม่ได้วะดูมีนพูดเข้าเถอะ“แล้วไม่คิดจะเปิดกล่องของขวัญดูเหรอยืนมองอยู่ได้”ผมทักมีนอีกรอบที่มีนไม่ยอมเปิดกล่องของขวัญกล่องใหญ่ที่มันอยู่ตรงหน้า วันครบรอบทั้งทีผมไม่มีให้เมียแค่ลูกโป่งหรอกครับต้องมีอะไรเป็นของขวัญให้ประทับใจกันหน่อยพอได้ยินผมทักมีนก็ค่อยๆ เปิดกล่องออกดูเท่านั้นแ

ร้านอาหาร"คุณจินนี่น่ารักนะครับทั้งกริยามารยาทผมล่ะอิจฉาคุณจริงๆคุณพยัคฆ์ที่มีภรรยาสวยแล้วก็น่ารักขนาดนี้""ครับ ผมว่าเรามาคุยเรื่องสัญญากันดีกว่านะครับ""โอเคครับ!"รำคาญ!! ถ้าไม่ติดว่ามันเป็นลูกค้าผมคงสั่งให้ไอ้เฉินเอาปืนมาเป่าหัวมันทิ้งแม่งแล้ว ยัยนี่ก็อีกคนนั่งยิ้มอยู่ได้ผู้ชายชมเข้าหน่อยนั่งบิดจนตัวจะเป็นเลขแปดอยู่ละลืมบอกไปครับตอนนี้ผมกับยัยเมียตามกฎหมายของผมอยู่กันที่ร้านอาหารที่นัดลูกค้าคนสำคัญของป๊าไว้ไอ้ห่านี่เป็นลูกเพื่อนป๊าครับจะดิวกับท่าเรือผม ขนาดมันพาเมียมันมาด้วยตามันยังมองยัยกาฝากที่นั่งข้างๆผมตาเป็นมันพอเมียมันลุกไปเข้าห้องน้ำเท่านั้นแหละเอ่ยปากชมแล้วส่งยิ้มเหี้ยๆมาให้ยัยกาฝากต่อหน้าต่อตาผัวอย่างผมเห็นแล้วรำคาญชิบหาย"ขอบคุณมากนะครับที่ไว้ใจท่าเรือของผมในการขนส่งสินค้าลอตใหญ่ของบริษัทคุณยินดีที่ได้ร่วมงานกันครับ""ยินดีเช่นกันครับ"คุยเสร็จสักทีผมรำคาญสายตาไอ้เหี้ยนี่ตอนมันมองจินเต็มทีแม่งไม่รู้จักเกรงใจเมียมันเลยเหรอวะ"ขี้อ่อยไม่เปลี่ยน"หลังจากไอ้ลูกค้านั่นกับเมียมันเดินออกไปแล้วผมก็หันมาพูดประโยคนี้ใส่คนข้างๆทันทีหมั่นไส้ครับรำคาญด้วย"ถ้าจะยิ้มหน้าบานให้ผัวเขา

บรื้นๆ บรื้นๆในตอนที่ฉันกำลังยืนรอแท็กซี่อยู่หน้าปากซอยบ้านก็มีเสียงรถยนต์ดังขึ้นมาใกล้ๆ พอหันไปมองก็เห็นรถคันหนึ่งที่ฉันมักจะเห็นมันจอดอยู่ที่บ้านใหญ่ประจำเสียงเครื่องยนต์แบบนี้คงไม่พ้นซุปเปอร์คาร์คันโปรดของเขาที่มักจะขับเป็นประจำเวลาที่เขาไปเที่ยวหรือขับคนเดียวปกติเวลาไปทำงานเขาจะใช้อีกคันโดยที่มีพี่เฉินขับให้แล้วทำไมวันนี้ถึงใช้คันนี้กันล่ะเอี้ยด!!!!"ว้าย!!"ให้ตายเถอะอยู่ ๆ ก็ขับมาวนรอบตัวฉันแล้วก็จอดจะแกล้งอะไรฉันอีกล่ะฉันไม่มีอารมณ์ต่อปากต่อคำกับเขาหรอกนะ"ขึ้นรถ!!""…..."ฉันแสร้งทำเป็นไม่ได้ยินและก็ไม่มองเขานี่คงสนุกมากสินะที่ปั่นหัวฉันเล่นแบบนี้ฉันไม่กล้าขึ้นรถเขาหรอกเกิดบ้าขึ้นมาปล่อยฉันลงกลางทางจะทำไง"ขึ้นรถ!! อยากให้ป๊ากับแม่มาด่าฉันรึไงที่ปล่อยให้ลูกสะไภ้กาฝากคนโปรดเดินมารอแท็กซี่แบบนี้""ก็เพราะคุณไม่ใช่เหรอคะที่ทำให้จินต้องมายืนโบกแท็กซี่อยู่แบบนี้"ฉันตอบกลับเขาไปอย่างเหลืออดก็ถ้าไม่ใช่เพราะเขาเอารถฉันไปให้ผู้หญิงของเขาใช้ฉันคงไม่ต้องลำบากมายืนรอแท็กซี่อยู่แบบนี้หรอกค่ะ"อย่าต่อปากต่อคำกับฉัน..ฉันบอกให้ขึ้นรถ""....."ฉันเงียบแล้วเลี่ยงจะเดินออกไปฉันไม่ได้อยากต่อปา

ในขณะที่จนิตาค่อยๆพยุงร่างกายที่บอบซ้ำลุกขึ้นจากเตียงกว้างที่เป็นเหมือนลานประหารที่เธอพึ่งถูกข่มเหงรังแกทุกการกระทำทุกก้าวย่างของเธอล้วนอยู่ในสายตาของใครบางคนที่พึ่งเข้าไปในห้องน้ำพยัคฆ์แง้มประตูห้องน้ำออกนิดหน่อยเพื่อที่จะใช้แอบดูคนที่อยู่ด้านนอกตัวเขาเองก็สับสนไม่น้อยที่เกิดอยากดูว่าเธอเป็นยังไงแถมตอนที่จนิตาค่อยๆเดินลงเตียงแล้วทำท่าจะล้มเขาก็เกือบจะพุ่งตัวออกมาจากห้องน้ำเขามองทุกการกระทำของเธอจนเธอพาร่างกายที่บอบซ้ำออกไปจากห้องของเขาหลังจากนั้นเขาก็ปิดประตูห้องน้ำลงแล้วเปิดน้ำที่ฝักบัวใส่ตัวเขาที่ยืนนิ่งๆเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ก่อนที่เขาจะสะบัดหัวเพื่อสลัดความคิดบ้าๆในหัวออกไปแล้วพึมพำประโยคนี้กับตัวเอง"ฉันเกลียดเธอฉันจะไม่มีวันสงสารเธอ…ไม่มีวัน”-1ชั่วโมงผ่านไป-“เฮ้อ!”“จิส์!”“โธ่เว้ย!”เกือบหนึ่งชั่วโมงแล้วครับที่หลังจากอาบน้ำออกมาแล้วผมก็ล้มตัวลงนอนบนเตียงแต่แม่งนอนยังไงก็นอนไม่หลับพลิกซ้ายก็แล้วพลิกขวาก็แล้วก็ยังไม่หลับผมหงุดหงิดงุ้นง้านอยู่บนเตียงแบบนี้พอจะหลับตาก็คิดถึงสัมผัสทุกอย่างของยัยนั่นให้ตายเถอะนี่ผมเป็นอะไรวะพรึบ!!ไม่ไหวแล้วครับขืนเป็นแบบนี้มีหวังผมไม่ได้นอนยันเ

"เปล่าหรอกค่ะ...เชิญคุณตามสบายจะพาใครมากกมากอดในห้องในบ้านหลังนี้ก็เชิญฉันคงไม่ทนดูคุณทำเรื่องอุบาทแบบนี้ได้"ใครจะทนก็ทนค่ะแต่ฉันคนหนึ่งที่จะไม่ทนฉันไม่ใช่นางเอกนิยายที่ต้องมานอนร้องไห้ฟังเสียงหรือทนดูภาพที่เขาพาผู้หญิงอื่นมาเริงรักแล้วตื่นเช้ามาก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นพูดจบฉันก็เดินไปทางประตูห้องเพื่อที่จะเดินออกไปหมับ!!"จะไปไหน""คุณไล่จินเมื่อกี้จำไม่ได้รึไงคะ"ฉันพยายามบิดข้อมือออกจากมือของเขาที่จับเอาไว้“เมื่อกี้เธอยังพูดไม่จบ”“จินไม่มีอะไรจะพูดกับคุณแล้ว…ปล่อย”อะไรของเขาอีกอยู่ ๆ เกิดอยากจะมาคาดคั้นอะไรฉันตอนนี้อีกล่ะ"ไม่ปล่อย! ตอนนี้ฉันเปลี่ยนใจแล้วเธอไปไหนไม่ได้ทั้งนั้นคืนเข้าหอเธอก็ต้องนอนอ้าขาให้ฉันเอาสิถึงจะถูก"ผลัก!!"ไม่!! ปล่อยนะคุณเสือ...อื้อ!!"เข้ากระชากฉันแล้วผลักไปที่เตียงก่อนที่เขาจะกระโดดขึ้นมาคร่อมตัวใส่ไว้แล้วเขาก็ซุกหน้าลงมาซุกที่ซอกคอฉันเขาตรึงเขียนฉันทั้งสองข้างให้แนบกับเตียงแล้วนอนทับตัวฉันจนฉันดิ้นไปไหนไม่ได้"อื้อ! จินบอกให้ปล่อย""หึ!! ปล่อยเธอให้ไปอ่อยไอ้กันต์นะเหรอ..ฝันไปเถอะ"พรืด!!"ไม่นะคุณเสือ"พูดจบเขาก็ดึงเกาะอกฉันลงทันทีชุดแต่งงานที่ฉั

Czarina Wedding Dress"เจ้าสาวมาแล้วค่ะ"สวย!! สวยมากสวยเหมือนเจ้าหญิงเลยเธอสวยมากสวยจนผมละสายตาจากเธอไม่ได้ไม่รู้ทำไมใจผมถึงได้เต้นแรงแบบนี้ทั้งๆที่ไม่มันควรจะรู้สึกแบบนี้กับยัยกาฝากนี่เลยด้วยซ้ำ“พี่เสือคะ!!”"อ่อ!! ครับว่าไงครับพัชชา"ผมไม่รู้ว่าผมเผลอมองยัยกาฝากที่อยู่ในชุดเจ้าสาวสีขาวถึงแบบจะดูเรียบๆแต่พอยัยนี่ใส่มันดูแพงขึ้นมากเลยผมไม่รู้ว่านานแค่ไหนที่ผมมองรู้ตัวอีกทีก็ตอนที่พัชชาเรียกผมน้องพัชชาเป็นเจ้าของร้านครับน้องเป็นคนรู้จักของไอ้ธิมเป็นลูกบุญธรรมของเพื่อนแม่มัน“ยืนมองว่าที่เจ้าสาวตาไม่กระพริบเลยนะคะพัชเรียกอยู่ตั้งนานสองนานกว่าจะรู้สึกตัวเป็นไงคะสวยมากเลยใช่ไหมล่ะ""ครับ ก็ดี""งั้นเดี๋ยวพี่เสือกับพี่จินเลือกกันก่อนนะคะว่าจะเอาแบบไหนเพราะถ้าได้ชุดเจ้าสาวแล้วเดี๋ยวพัชจะหาชุดเจ้าบ่าวที่แมทต์กันให้"ผมพยักหน้ารับคำน้องพัชชาก่อนที่น้องจะเดินเลี่ยงออกไปแล้วทิ้งผมกับยัยกาฝากให้อยู่ด้วยกัน"คุณเสือไปลองชุดคุณเสือเถอะค่ะจินเอาชุดนี้แหละไม่เลือกแล้ว"ยัยกาฝากพูดประโยคนี้ขึ้นมาทำลายความเงียบระหว่างที่ยืนอยู่กับผม"ทำไมไม่เลือก แต่งงานทั้งทีคนจะเป็นเจ้าสาวเขาต้องตื่นเต้นและเลือกอะ

“คุณจิน..คุณจินคะ”“อือ!!”ฉันพยายามลืมตาตื่นเมื่อรู้สึกเหมือนมีคนปลุก“ณี”“ค่ะ..ณีเองคุณจินเป็นอะไรรึเปล่าวันนี้ตื่นสายจัง”“สายแล้วเหรอตอนนี้กี่โมงแล้ว”“จะสิบโมงแล้วค่ะ”“หะ!! สิบโมง”ฉันถึงกับตกใจเมื่อได้ยินณีบอกเวลาให้ตายเถอะนี้ฉันนอนกินบ้านกินเมืองอะไรขนาดนี้เฮือก!!แล้วฉันก็แทบหยุดหายใจเมื่อฉันเริ่มนึกออกว่าเมื่อคืนฉันพอคิดได้ฉันก็รีบก้มลงมองสภาพตัวเองไม่อยากจะคิดเลยว่าณีเห็นสภาพฉันแล้วณีจะคิดยังไงแต่พอมองฉันกลับพบว่าฉันไม่ได้โป๊เปลือยแต่กลับมีชุดนอนของฉันมาสวมใส่อย่างมิดชิดสภาพเตียงก็เรียบร้อยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้ง ๆ ที่เมื่อคืน..“เป็นอะไรรึเปล่าคะคุณจิน”“ปะ..เปล่า! แล้วทำไมณีมาปลุกฉันล่ะมีอะไรรึเปล่าหรือว่าเห็นฉันตื่นผิดเวลา"“คุณเสือน่ะค่ะเธอให้ณีขึ้นมาปลุก คุณเสือเธอรอคุณจินอยู่ด้านล่างเธอให้ณีมาปลุกคุณจินให้ลุกแล้วอาบน้ำแต่งตัวลงไปหาเธอค่ะ”คุณเสือให้ณีมาปลุกฉันงั้นเหรอ นี่เกิดบ้าอะไรขึ้นมาอีกล่ะ แล้วทำไมป่านนี้แล้วเขายังไม่ออกไปทำงาน ทำไมต้องมาคอยฉัน เขาจะอะไรกับฉันนักหนา“รีบเถอะค่ะคุณจินเดี๋ยวคุณเสือเธอจะหงุดหงิดเอาแล้วคุณจินจะเดือดร้อนนะคะ”“เฮ้อ!! เวรกรรมอะไร