Novels by จิรณิกา

สามเดือนต่อมาโครม!!!“ไม่ได้เรื่องพวกคุณทำงานยังไงไปทำมาใหม่”“ค่ะๆ บอสพวกเราจะไปทำมาใหม่ค่ะ”“ทำมาใหม่แล้วทำให้ดีด้วยล่ะถ้าไม่ดีผมไล่ออกยกแผนกแล้ววันนี้เรียกฝ่ายออกแบบเอาความคืบหน้ารีสอร์ทที่เชียงใหม่มาให้ผมดูด้วย”“แต่บอสคะบอสพึ่งเรียกฝ่ายนั้นมาคุยเมื่อสองชั่วโมงที่แล้วเองนะคะดิฉันเกรงว่าพวกเขาคงกำลังดำเนินการกันยังไม่ถึงไหน”“สองชั่วโมง!! ผมจะดูความคืบหน้าของสองชั่วโมงที่แล้วหลังจากที่ผมสั่งงานไปแล้วผมต้องการดูตอนนี้และเดี๋ยวนี้ด้วย”“ดะ…ได้ค่ะบอส”แกร็ก!!“คุณมีนน”“เกิดอะไรขึ้นคะคุณนดาทำไมบอสคุณถึงโวยวายเสียงดังลั่นแบบนี้”ฉันเอ่ยปากถามเลขาหน้าห้องของนาวาทันทีเมื่อเห็นเธอเดินออกมาจากห้องนาวาอย่างหน้าตาตื่นพร้อมกับหอบแฟ้มงานพะรุงพะรังออกมาพอเจอหน้าฉันคุณเลขายิ้มกว้างอย่างดีใจเลยค่ะ“คุณมีนช่วยพวกเราทีเถอะค่ะสองสามวันนี้ไม่รู้บอสเป็นอะไรใครเข้าหน้าไม่ติดเลยส่งงานอะไรไปให้ตรวจก็ไม่ผ่านไม่ดีไปหมด”เฮ้อ!! อีกแล้วสินะฮอร์โมนว่าที่คุณพ่อ อาการที่นาวาเป็นอยู่ตอนนี้คืออาการอารมณ์แปรปรวนของคนท้องค่ะแต่คนที่ท้องคือฉันต่างหากไม่ใช่เขาตอนนี้ฉันท้องได้เกือบจะสองเดือนแล้วหลังจากที่ฉันกับนาวาแต่

ก๊อกๆ“ไง! ว่าที่เจ้าบ่าว”ตายยากจริงพูดถึงก็มาแล้วครับสี่ทหารเสือเพื่อนผม ๆ กะแล้วว่าพวกมันต้องบุกมาหาผมถึงที่แน่ๆ หลังจากที่พวกมันเห็นรูป“ซุ่มนะมึงอ่ะมั่นใจแล้วเหรอวะว่าจะเข้าสมาคมพ่อบ้านใจกล้า”“กูคนจริงโว้ย!! เตาะลูกสาวเขาจนถึงไหนต่อไหนต้องแสดงความเป็นสุภาพบุรุษทำอะไรให้มันถูกต้องหน่อยลูกเขามีพ่อมีแม่”“เชี้ย!! นี่ไอ้นาวาจริงๆ ปะวะเนี่ยคำพูดคำจามีสาระแบบนี้ได้ยินคนเหี้ยอย่างมึงพูดมันรู้สึกขัดๆ หู”“ไอ้สัส!! แล้วพวกมึงพากันมาทำห่าอะไรเนี่ย”“อ้าว!! เพื่อนจะแต่งงานทั้งทีต้องมาชวนฉลองดิวะ”“อีกตั้งหลายเดือนไอ้ห่ากว่ากูจะแต่งจะรีบฉลองเพื่อ หาเรื่องแดกนะพวกมึงอ่ะ”“ก็ฉลองมันทุกวันตั้งแต่วันนี้ไปจนถึงวันที่มึงแต่งงานไงพวกกูอุตส่าห์มาช่วยให้มึงได้ตักตวงความสุขก่อนที่มึงจะขาดอิสระภาพนะโว้ย”อือหือ!! ดูความคิดพวกมันเถอะครับไอ้พวกไม่มีเมียมันไม่มีวันเข้าใจหรอกว่าการที่ได้มีเมียเป็นตัวเป็นตนมันสุขจนล้นแค่ไหนต่อให้ขาดอิสระภาพไปจนตายผมก็ยอม“พวกมึงก็เพลาๆ ลงบ้างเรื่องเที่ยวเรื่องทำตัวเสเพลน่ะเผื่อจะได้เจอคนดีๆ เข้ามาให้พวกมึงรักเขาจริงๆ บ้าง คนเราทุกคนมันต้องจบด้วยการแต่งงานมีชีวิตคู่นะเว้ยช้

“แพรวบอกว่าวันนี้อย่าดื่มเครื่องดื่มจากแก้วที่แพรวยื่นให้”มีนพูดแบบนี้ผมก็พอจะรู้แล้วครับว่าไอ้เหี้ยคีย์มันหลอกใช้ให้แพรวทำอะไรอย่าหวังว่าผมจะไว้ชีวิตมันเลยครับคิดจะทำระยำกับเมียผมบอกเลยรอดยากงานเลี้ยง“ไปแวะไหนมาไอ้สัส!! พวกกูถึงตั้งนานละพึ่งโผล่มา”พอเข้าไปในงานไอ้เซอร์เวย์ก็ทักขึ้นมาเลยครับ“กูไม่เหมือนมึงที่จะทำอะไรได้ทุกที่ทุกเวลา”“สัส!! ด่ากูไปอีก”“สรุปจะเอาไงกับไอ้สัสคีย์นั่นวะกูพร้อมบวกมากเลยนะวันนี้คันไม้คันมือ”ไอ้เสือพ่อมาเฟียใหญ่พูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาอีกครั้ง“มึงได้ออกกำลังกายแน่ไอ้เสือไม่ต้องห่วงหรอกรอเวลาให้จับมันได้คาหนังคาเขาก่อน”ไอ้ริวพูดขึ้นมาทันทีที่ไอ้เสือพูดจบดูท่ามันจะโกรธแทนผมจริงๆ นะครับ คนอารมณ์ดีอย่างไอ้ริววันนี้ทั้งวันผมไม่เห็นมันยิ้มเลย“เดี๋ยวๆ นี้พวกมึงกำลังคุยเรื่องอะไรกันกูงงไปหมดละ”ไอ้ธิมที่ยืนฟังอยู่นานสองนานก็ถามขึ้นมาบ้างผมก็ลืมไปว่ามันเป็นคนเดียวที่ไม่ได้ไปห้องผมวันนี้ตอนที่ไอ้ริวมันเล่าเรื่องนี้ให้ฟังหลังจากนั้นพวกผมก็พากันเล่าสิ่งที่ไอ้คีย์มันจะทำระยำกับผมกับมีนให้ไอ้ธิมฟังจนเข้าใจ“อุ๊ต๊ะ!! ผัวขาอีตาพี่คีย์มันเดินลากตัวยัยแพรวไปนู้นแล้ว”“

"ไหนบอกสิ!ผัวอยากได้ยิน”“อื้อ!! ระ…รัก มีนรักนาวาที่สุดเลย”จุ๊บ!!!“ผัวก็โคตรรักเมียเลยครับ”พรึ่บ!!"อ๊ะ!! "มีนร้องออกมาเมื่อพอตอนที่พูดจบผมก็ดึงเธอให้ลงมานั่งบนตักโดยที่ตอนนี้ไอ้นั่นของเราทั้งคู่มันกำลังจะสัมผัสกัน"ขึ้นให้ผัวหน่อยผัวอยากถูกเมียย่ำยี"“ซี๊ดดด!!!”มีนแม่งร้ายว่ะไม่พูดอะไรแต่ส่งยิ้มร้ายๆ มาให้ผมก่อนที่เธอจะค่อยๆ ยกสะโพกเธอขึ้นพร้อมกับจับท่อนเอ็นของผมค่อยๆ ส่งเข้าไปในร่องรักของเธอสวบ!!!"อึก!!! อื้ออซี๊ดดด"มีนถึงกับครางออกมาแล้วนิ่วหน้านิดๆ อาจเป็นเพราะความคับแน่นของร่องรักที่แสนจะฟิตของเธอกับท่อนเอ็นไซส์ไม่ธรรมดาของผม"อย่าเกร็งค่อย ๆ นั่งลงมา...อ่าส์...แน่นว่ะมีน""ซี๊ดดดอื้อออ...อึก!!! ""ขยับเลยครับเมียมีนรัดผัวจนจะแตกแล้ว"มีนเริ่มขยับสะโพกกลมกลึงของเธอขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะแถมยังบดคลึงทับลงมาอีกให้ตายเมียผมแม่งจะเก่งเกินไปแล้วผมแค่นี้ผมก็หลงจนโงหัวไม่ขึ้นแล้วจะทำให้คลั่งไปถึงไหน“อื้มมมม!!! ซี๊ดดด”ไม่ไหวแล้วครับจากที่นั่งๆ อยู่แล้วให้มีนขย่มตอนนี้ผมเอนตัวนอนราบลงไปทั้งๆ ที่มีนยังโยกอยู่บนตัวผมสองมือของผมส่งขึ้นไปบีบขยำหน้าอกของคนที่กำลังนั่งทับตัวแล้วก็ย่ำยี

ตาย ๆ ๆ ๆ ตอนนี้ฉันแทบจะหยุดหายใจที่เห็นพี่คีย์แท็กรูปที่เขาแอบถ่ายฉันลงไอจีไม่รู้ป่านนี้สามีผู้อารมณ์ร้อนขี้โมโหของฉันจะเห็นรึยัง ก็อย่างที่รู้ว่านาวาขี้หวงมากแถมเขายังเคยเตือนฉันเรื่องพี่คีย์มาก่อนหน้านี้ด้วยฉันไม่คิดนี่ว่าพี่เขาจะรู้สึกแบบนี้กับฉันจริงๆ แต่วันนี้พี่คีย์ก็หลุดพูดทำนองว่าชอบฉันมาหลายรอบเลยเหมือนกันนะทำเอาฉันอึดอัดไปเลยเวลาอยู่กับเขาสองต่อสองตอนนี้ฉันกับพี่คีย์คุยงานกันเสร็จแล้วกำลังขับรถกลับบรรยากาศในรถสำหรับฉันตอนนี้อึดอัดมากสามล้านเปอร์เซ็น“เป็นอะไรรึเปล่าเห็นนั่งเงียบตั้งแต่ออกโรงงานมาแล้ว”“เปล่าค่ะ! มีนแค่ง่วงๆ”พี่คีย์คงเห็นว่าฉันนั่งเงียบนานไปเขาเลยทักขึ้นมาฉันเลยเลี่ยงๆ ตอบพี่เขาออกไปแบบนี้ ที่จริงแล้วฉันกำลังคิดอยู่ต่างหากว่ากลับไปฉันจะเจอนาวาในโหมดไหนดีนะที่พี่คีย์คุณงานเสร็จไวเลยได้กลับเร็วคงไปถึงบริษัทก่อนเลิกงานแน่นอน“ง่วงก็หลับได้นะเดี๋ยวถึงบริษัทพี่ปลุกเอง”“ไม่เป็นไรค่ะมีนนั่งเป็นเพื่อนพี่คีย์ขับรถดีกว่าค่ะ”ใครจะไปหลับลงกันอยู่กับผู้ชายที่ไม่ใช่แฟนสองต่อสองแบบนี้“คิดมากเรื่องที่พี่แอบลงรูปน้องมีนรึเปล่าถ้ากลัวมีปัญหากับแฟนพี่ลบให้ก็ได้นะ”พี่ไม่น

ฟอด!!“Happy Anniversary ครับเมีย”ผมเดินเข้าไปหอมแก้มคนที่ยืนตกใจอยู่ท้ายรถแล้วก็พูดกับเธอออกไป ใช่ครับวันนี้เป็นวันครบรอบหนึ่งปีที่ผมกับมีนคบกันไม่รู้ว่ามีนจะจำมันได้รึเปล่าหรือบางทีมีนอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันเป็นวันนี้เพราะผมขอคบกับมีนแบบงงๆ วันนี้ของปีที่แล้วก็หลังจากที่ผมจับมีนรวบหัวรวบหางทำเมียนั่นแหละผมเลยถือว่ามันเป็นวันครบรอบของผมสำหรับมีนเหตุการณ์วันนั้นมันคงไม่น่าจดจำแต่สำหรับผมตั้งแต่วินาทีนั้นผมจดจำเรื่องราวทุกอย่างของผมกับมีนได้ดีและจำมันมาตลอด“จะยืนอึ้งอีกนานไหม ไม่ชอบเหรอ”ผมถามมีนออกไปที่เห็นเธอยืนยิ้มมองท้ายรถที่ตอนนี้มันเต็มไปด้วยลูกโป่งสีแดงขาวลอยสลับกันอยู่พร้อมกับป้ายวันครบรอบที่ผมแอบเอารถไปให้ทางร้านลูกโป่งจัดเซอร์ไพรส์ทำให้“ปะ..เปล่าแค่ตกใจที่วาทำเรื่องแบบนี้”ซะงั้นทำไมผมจะทำเรื่องแบบนี้ไม่ได้วะดูมีนพูดเข้าเถอะ“แล้วไม่คิดจะเปิดกล่องของขวัญดูเหรอยืนมองอยู่ได้”ผมทักมีนอีกรอบที่มีนไม่ยอมเปิดกล่องของขวัญกล่องใหญ่ที่มันอยู่ตรงหน้า วันครบรอบทั้งทีผมไม่มีให้เมียแค่ลูกโป่งหรอกครับต้องมีอะไรเป็นของขวัญให้ประทับใจกันหน่อยพอได้ยินผมทักมีนก็ค่อยๆ เปิดกล่องออกดูเท่านั้นแ

Condoปัง!!"อื้ออออ!! เซอร์เวย์อย่าพึ่งสิ"ทันทีที่เสียงประตูห้องถูกปิดลงเซอร์เวย์ก็ดันตัวฉันติดกับพนังตรงทางเดินแล้วพุ่งเข้ามาซุกไซร้ที่ซอกคอฉันทันทีจนฉันต้องร้องห้ามเขาขึ้นมา"ไม่รอแล้วครับเมียคิดถึงใจจะขาด""แต่นินยังไม่ได้อาบน้ำนะ""แค่นี้ก็หอมไปทั้งตัวแล้วผัวรู้ครับว่าเมียสะอาด""แต่ว่า..อื้อ!!"แล้วเสียงของฉันก็ถูกกลืนหายไปในพริบตาเมื่อถูกเซอร์เวย์ปิดปากด้วยปากของเขาเซอร์เวย์จูบฉันแบบหนักหน่วงและตะกละตะกลาม มากๆเขาไม่อ่อนโยนเลยสักนิดจูบแบบจะสูบวิญญานฉันเลยก็ว่าได้อะไรจะตายอดตายอยากขนาดนี้ เซอร์เวย์ทั้งขบเม้มแล้วแทรกลิ้นของเขาเข้ามากวาดชิมในโพรงปากของฉันเขาทั้งกัดทั้งดูดเกี่ยวพันลิ้นฉันจนตอนนี้ฉันอ่อนระทวยแทบยืนไม่ไหวแล้ว"อืมมม!!"เสียงครางของเซอร์เวย์ดังออกมาอย่างมีอารมณ์ยิ่งฉันได้ยินเสียงครางของเขาพร้อมกับสัมผัสจากเขามันยิ่งทำให้ฉันมีอารมณ์ร่วมกับเขาอย่างง่ายดายจ๊วบ!! จุ๊บ!!เสียงที่เซอร์เวย์กับฉันดูดปากกันดังขึ้นมาเป็นระยะแล้วตอนนี้ฉันก็เสียวสะท้านไปทั้งตัวเมื่อเซอร์เวย์สอดมือเข้ามาเลื้อยในเสื้อฉันเขาทั้งลูบทั้งบีบขย้ำหน้าอกฉันส่วนมืออีกข้างก็ลูบสะโพกฉันไปส่วนไอ้นั่นของเขาเซ

"เรื่องนี้มันต้องพิสูจน์ครับถ้าน้ำอสุจิในถุงยางกับคราบต่างๆบนนี้เป็นของผมจริงๆผมจะรับผิดชอบมิตาเองแต่ถ้าไม่ใช่ผมจะเอาเรื่องให้ถึงที่สุด""แกพูดอะไรเซอร์เวย์จะพูดอะไรก็เห็นแก่หน้าป๊าบ้าง""ก็ผมกำลังพูดรักษาหน้าให้ป๊าอยู่ไงครับ"ผมมั่นใจว่ายังไงผมก็ไม่ได้ทำอะไรมิตาแน่ๆผมไม่ใช่ไก่อ่อนนะที่จะมาหลอกกันได้ง่ายๆเพียงเพราะละครฉากนี้ของมิตากับแม่ของเธอ"เดี๋ยวก่อนเซอร์เวย์นี่มันเรื่องอะไรกันลุงงงไปหมดแล้ว"ลุงเขตที่พอเห็นผมยืนยันเสียงแข็งแบบนี้ก็ถามออกมา"ก็ป้าธิดาเป็นคนวานให้ผมขึ้นมาเอาของขวัญเซอร์ไพรส์ลุงเขตบนห้องนี้กับมิตาแต่พอผมขึ้นมากลับไม่เจอของอะไรแล้วอยู่ๆผมก็หมดสติไป"ผมไม่รอช้าผมพูดทุกอย่างตามความจริงออกไปทันที"นี่พี่เซอร์เวย์ไม่อยากรับผิดชอบมิตาถึงขั้นต้องกรุเรื่องขึ้นมาใส่ร้ายมิตากับคุณแม่เลยเหรอคะ""คนกรุเรื่องไม่ใช่พี่มิตาแต่เป็นมิตากับแม่ของมิตาต่างหาก"ผมตอบมิตากลับไปอย่างเอือมๆผู้หญิงคนนี้กับแม่ของเธอร้ายกาจอย่างที่ม๊าผมเคยบอกจริงๆ"เซอร์เวย์อย่ามากล่าวหาป้าแบบนี้นะ คุณคะฉันไม่ยอมนะคุณต้องจัดการเรื่องนี้ให้ฉันกับลูก...ลูกเราเป็นฝ่ายเสียหาย""คนที่เสียหายคือผมมากกว่าครับป้าธิด

-หลายเดือนผ่านไป-"ชุดนี้ไม่ผ่านครับที่รักไปเปลี่ยนดูสิแหวกเห็นไปถึงขาอ่อนแล้ว""เซอร์เวย์นี่ก็ปาเข้าไปจะยี่สิบกว่าชุดแล้วนะนู้นก็ไม่ดีนี่ก็ไม่เอาสั้นไปโป๊ไปถ้าจะแบบนี้นินจะไม่ตงไม่แต่งมันแล้วนะยกเลิกไปเลยดีไหม..ฮึ่ย!!""โอ้ๆๆเมียจ๋าอย่าพึ่งหงุดหงิดสิครับก็เวย์หวงอ่ะก็ชุดที่เมียจ๋าเลือกมามันโชว์เยอะไป""ชุดแต่งงานนะเซอร์เวย์ไม่ใช่ชุดที่ใส่ไปทอดกฐินที่วัด"ตอนนี้ผมกับมุนินมาเลือกชุดแต่งงานที่ร้านครับอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าผมกับมุนินก็จะแต่งงานกันแล้วหลังจากที่ปล่อยให้ไอ้นาวามันแต่งแซงหน้าไปก่อนแล้วที่ทุกคนได้ยินตอนนี้คือผมกับมุนินเราตกลงกันเรื่องชุดที่มุนินจะใส่ไม่ได้ก็ชุดที่แม่คุณทูลหัวของผมเลือกมาแต่ละชุดมันโชว์เนื้อหนังเกินไปผมหวงแต่ตอนนี้ดูท่าว่าเมียจ๋าของผมจะโกรธแล้วครับสุดท้ายพ่อบ้านใจหมาอย่างผมก็คงต้องตามใจเหมือนเคย"โอเคๆเวย์จะไม่ขัดแล้วก็ได้ครับตามใจทูลหัวเลยอยากใส่ชุดไหนเลือกตามสบายแต่ขอซอฟๆหน่อยเพราะผัวหวง""หึ! ยอมตั้งแต่แรกก็จบ"หลังจากนั้นมุนินก็หายเข้าไปห้องลองจนได้ชุดที่เธอพอใจ"เซอร์เวย์แล้วเราจะไปไหนต่อ""เวย์ว่าจะพาที่รักไปดูบ้าน""บ้าน"มุนินถามผมออกมาอย่างแปลกใจเมื่

ตึก ตึก ตึกหมับ!!ในขณะที่ฉันกำลังจะเดินไปขึ้นลิฟต์กลับไปที่แผนกที่ฉันฝึกงานอยู่ๆก็มีเสียงฝีเท้าของใครก็ไม่รู้เดินตามฉันแล้ว อยู่ๆคนๆนั้นก็คว้าแขนฉันไว้จนฉันต้องหันไปมองเขาอย่างตกใจที่เห็นว่าเขาคือ...เซอร์เวย์"จะไปไหน""จะไปไหนมันก็เรื่องของฉัน....ปล่อย!!"ฉันทำท่าจะสะบัดข้อมือออกจากการเกาะกุมของเขาไม่ได้เล่นตัวหรือจะเยอะอะไรหรอกนะคะแต่ฉันไม่อยากจะคุยอะไรกับเขาตอนนี้เพราะต่างคนต่างมีอารมณ์คุยกันไปเดี๋ยวก็ไม่เข้าใจกันอยู่ดีแล้วอีกอย่างฉันก็ไม่เข้าใจเขาด้วยว่าเขาตามฉันมาทำไมทั้งๆที่ตอนแรกทำเป็นอึดอัดทำเป็นไม่มองหน้าไม่คุยกับฉัน"ไม่ปล่อย!! ไม่คิดจะง้อกันหน่อยเหรอ"เหอะ!!กล้าพูดนะพ่อคุณว่าฉันไม่ง้อตัวเองต่างหากที่ไม่ยอมรับฟังอะไรเลยแล้วตอนนี้จะมาเรียกร้องให้ฉันง้อเนี้ยนะ"ในเมื่อพยายามจะอธิบายแล้วแต่ก็ไม่ฟังแล้วจะมาเอาอะไรอีก""จะมาเอาเมียคืน"เซอร์เวย์พูดคำนี้ออกมาแล้วจับแขนฉันแน่นขึ้นก่อนที่จะดึงตัวฉันเข้าไปใกล้ๆเขาแล้วเขาก็ยื่นหน้ามาพูดกับฉันใกล้ๆ"กลับไปอธิบายเรื่องทั้งหมดให้เวย์ฟังที่ห้อง...นะครับ"นี่เขาเป็นไบโพล่ารึไงก่อนหน้านี้ยังตึงๆกับฉันอยู่เลยแล้วตอนนี้มันอะไรมาทำพูดจาอ้อนๆ

อึก อึก อึกปึก!!"เติมอีก""พอแล้วไอ้สัสแดกขนาดนี้เดี๋ยวได้เมาตายกันพอดี""ตายก็ดีสิวะตอนนี้กูก็เจ็บเจียนตายอยู่แล้ว"ผมตอบไอ้เสือออกไปหลังจากที่มันพูดกับผมก็ตั้งแต่มาถึงผับผมแม่งนั่งกระดกเหล้าเข้าปากเป็นไม่รู้กี่แก้วตอนนี้เพื่อนๆผมสี่คนนั่งอยู่กันครบหลังจากที่ผมเดินออกมาจากห้องมุนินเมื่อเช้าผมก็กลับห้องผมไปนอนคิดไปนั่งโง่ๆอยู่ห้องผมจนถึงหัวค่ำผมก็ออกมานั่งแดกเหล้าที่ผับแล้วโทรตามไอ้สี่ตัวนี้ออกมาหาผมโคตรเสียใจเลยจริงๆว่ะแล้วผมก็เล่าเรื่องทุกอย่างให้พวกมันฟังจนพวกมันพากันช็อคไปเป็นแถวทั้งเรื่องที่ผมหมั้นกับมุนินทั้งเรื่องที่ผมกับมุนินคบกันจนถึงเรื่องที่ผมถูกมุนินทำร้ายจิตใจวันนี้ที่ผมยอมเล่าเพราะผมอึดอัดครับไม่ได้ต้องการจะแฉอะไรมุนินทั้งนั่นไอ้สี่ตัวเพื่อนผมมันไม่ปากพล่อยเอาไปพูดต่ออยู่แล้ว"เอาจริงๆเป็นกู ๆ ก็คงอาการหนักเหมือนมึงว่ะเจอแบบนี้""แล้วทีนี้มึงเอาไงต่อวะ"เสียงไอ้ริวพูดขึ้นมาอย่างเห็นใจผมก่อนที่จะตามด้วยคำถามนี้ของไอ้ธิม เอาไงต่องั้นเหรอ...เหอะ!!คนอย่างผมจะทำอะไรต่อได้วะนอกจาก"กูคงถอนหมั้นให้มุนิน"ผมตอบพวกมันออกไปด้วยสายตาที่เหม่อลอยเพราะในหัวผมตอนนี้มีแต่หน้ามุนินลอย

"มิตาจะคุยเรื่องพี่เซอร์เวย์"แล้วยัยมิตามันก็มายืนขวางหน้าฉันไว้เพื่อไม่ให้ฉันเดินเปิดประตูเข้าไป..เหอะ!!จะคุยเรื่องเซอร์เวย์งั้นเหรอคงคิดจะมาบอกว่ารู้จักเซอร์เวย์ก่อนฉันสนิทกับเซอร์เวย์มาก่อนน่ะสิคนอย่างยัยนี่มีอะไรเอามาพูดข่มฉันได้มันพูดหมดแหละแต่เสียใจเรื่องเซอร์เวย์ฉันชนะใสๆ"หึ!! ทำไม...แกจะมาบอกว่ารู้จักเขาก่อนฉันสนิทกับเขามาก่อนงั้นเหรอ แล้วไงในเมื่อตอนนี้เซอร์เวย์เป็นคู่หมั้นฉัน""หมั้นได้ก็ถอนหมั้นได้มิตารู้นะว่าพี่ไม่ได้รักพี่เซอร์เวย์ที่พี่หมั้นกับเขาก็เพราะอยากเอาชนะมิตา""แกพูดบ้าอะไรของแกฉันจะไปอยากเอาชนะแกทำไม"ยัยนี่ท่าจะบ้าจริงๆค่ะคิดได้ยังไงว่าฉันอยากเอาชนะมันเพราะเรื่องผู้ชาย"ก็พี่อาจจะแค้นที่มิตากับแม่แย่งคุณพ่อไปจากพี่แล้วก็แม่ของพี่ได้ยังไงละ""แกอย่ามาลามปามถึงแม่ฉันนะ"ฉันเริ่มโมโหแล้วค่ะที่มันเอาเรื่องนี้มาพูดแล้วทุกครั้งที่ฉันได้ยินใครพูดเรื่องนี้ภาพในอดีตในวันที่พ่อหิ้วกระเป๋าแล้วเดินออกไปบ้านไปมันก็ผุดขึ้นมา"ยอมรับมาเถอะพี่มุนินว่าพี่กลัวแพ้มิตายอมรับมาเถอะว่าที่พี่หมั้นกับพี่เซอร์เวย์พี่ไม่ได้รักเขาพี่หมั้นเพราะอยากเอาชนะมิตาเพราะฉะนั้นคืนพี่เซอร์เวย์ให