บทที่ 4

"มองไรวะ" เสียงตงตงเอ่ยถามขึ้นทำให้ธามได้สติหันหน้ากลับไปมองหน้าเพื่อนตัวเอง

"เปล่า" ริมฝีปากหนาตอบกลับก่อนจะหยิบซองบุหรี่ขึ้นมาหมายจะลุกขึ้นไปสูบ

"ไปไหม?" ใบหน้าหล่อหันไปมองหน้าเอ่ยถามเพื่อนทั้งสองของตัวเองแต่ยังไม่ทันที่ตงตงกับมาร์คัสจะตอบอะไรกลับ

"เฮ้! พวกคนเลว" เสียงเล็กแหลมของใครบางคนก็ดังขึ้นทำให้สามหนุ่มหันไปมองตามเสียงก่อนจะเห็นร่างบางของแสตมป์ที่เดินเบะปากเข้ามายังทั้งสามด้วยท่าทีสนิทสนมซึ่งแสตมป์ก็คือลูกสาวน้องแม่ของธามโดยทั้งสองเป็นญาติกัน ไม่เพียงเท่านั้นแสตมป์เองยังเป็นแฟนเก่าของมาร์คัสอีกด้วยแต่ทั้งสองจบกันดีเลยสามารถที่จะเป็นเพื่อนกันได้

"ทำปากเป็นตูดอีกละ" มาร์คัสเอ่ยแซวอดีตแฟนตัวเองด้วยท่าทีกวน ๆ ตามประสา ใบหน้าสวยจึงหันไปพูดใส่คนตัวสูง

"เสือก"

"แตม!"

"อะไร!"

"ฮึ่ย" มาร์คัสก็มองหน้าอดีตแฟนตัวเองด้วยแววตาฝากไว้ก่อน

";p" แสตมป์ก็แลบลิ้นใส่หน้าอีกคนไปด้วยความหมั่นไส้ก่อนจะหันไปมองยังธามที่ยืนอยู่

"วันนี้นายจะไปวันเกิดอาเพชรไหมอะ"

"ไม่รู้"

"ไม่รู้ทั้งปี ไปไม่ไปบอกด้วย ไม่มีเพื่อน"

"อืม" คนตัวสูงก็พยักหน้าตอบญาติตัวเองกลับไปก่อนจะหมุนตัวทำท่าจะเดินออก

"แล้วนั่นนายจะไปไหนอะ"

"..." ธามก็เงียบไม่ตอบแต่เลือกที่จะหยิบซองบุหรี่ยกขึ้นแทนคำตอบ

"อะ สูบอีกละ สูบจนปอดร้องขอชีวิตแล้วมั้ง" ปากเล็กบ่นตามหลังญาติตัวเองออกไปด้วยความหมั่นไส้ก่อนจะหันมายังร่างสูงอีกสองคนที่นั่งอยู่

"แล้วทำไมมาอยู่ใต้ตึกคณะฉันได้อะ" แสตมป์ถาม ซึ่งเธอเองเรียนอยู่บริหารปีสี่ปีเดียวกับพวกเขานั่นแหละ

"รออาจารย์ลี่สอนเสร็จ" ตงตงตอบ

"รอทำไมอะ" ร่างบางถามด้วยสีหน้างุนงงอยากรู้

"เขาให้รอคุยเรื่องโปรเจกต์จบ"

"อ๋อ เขาเป็นคนดูแลเหรอ"

"ใช่"

"อ่า" แสตมป์ก็พยักหน้ารับรู้ไปกับสิ่งที่ได้ยินก่อนที่เสียงโทรศัพท์ของหญิงสาวจะดังขึ้น

ครืดดด

"อ่า ว่าไง"

"พี่อยู่ใต้ตึกคณะเรียนพี่นี่แหละ แกอยู่ไหน"

"เดินมาดิ ใต้ตึกหน้าห้องน้ำบันไดฝั่ง G"

"เออ ๆ เดินมาก่อนรายละเอียดอื่นค่อยคุย"

"โอเค" แล้วมือเล็กก็กดตัดสายไป

"จะนั่งกันอีกนานไหมอะ" ริมฝีปากบางเอ่ยถามสองหนุ่มขึ้น

"ก็รออาจารย์ลี่ไงแตม งงไรวะ" มาร์คัสถามอดีตแฟนตัวเอง

"ก็รู้ว่ารอ แต่คือช่วยกะเวลามาหน่อยได้ไหมล่ะ"

"ทำไม?" มาร์คัสถาม

"ไม่มีเพื่อนนั่งรอน้อง"

"น้อง?" ใบหน้าหล่อมองหน้าถามอดีตแฟนตัวเองสีหน้าแปลกใจอยู่ไม่น้อยเพราะแสตมป์เป็นลูกสาวคนสุดท้องไม่มีน้อง

"รุ่นน้องฉัน มันจะมาคุยเรื่องเช่าห้องต่อฉัน"

"ห้องไหน"

"ก็ห้องที่นายเปิดซิงฉันนั่นแหละ"

"แตม!" ปากหนาเอ่ยออกมาเสียงดังทำเอาแสตมป์หัวเราะยิ้มออกมากับท่าทีของอีกคนก่อนที่เสียงแหลมเข้มของใครบางคนจะดังขึ้น

"พี่แตม!" สิ้นเสียงนั้นทุกคนที่นั่งอยู่ก็ต่างหันไปมองตามเสียงแล้วก็เห็นหญิงสาวในชุดนักศึกษาเดินตรงเข้ามายังรุ่นพี่ของตัวเองที่ยืนอยู่

"ไหนเพื่อนแกล่ะเบย์ ที่ว่าจะมาขอเช่าห้องฉันต่อ" แสตมป์มองหน้าถามรุ่นน้องตัวเองออกไป

"กำลังเดินมาพี่ เมื่อกี้พอดีว่า..." ยังไม่ทันที่เบย์จะได้อธิบายอะไรออกไป

ตึกตึก อยู่ ๆ ก็มีเสียงเท้าหนักของใครบางคนเดินเข้ามาทรุดตัวนั่งลงบนโต๊ะที่เดิมของตัวเองด้วยสีหน้านิ่งเรียบโดยมีกลิ่นบุหรี่อ่อน ๆ ติดตัวเขาออกมาเล็กน้อย

"พอดีเมื่อกี้อาจารย์ทุนเรียกมันไปคุยต่อ มันเลยให้เบย์มาก่อน" เบย์อธิบายเหตุผลให้แสตมป์ฟังต่ออย่างไม่ได้สนใจอะไร จนกระทั่ง...

"นั่นไงมาแล้วพี่..."

"...วาวา! ทางนี้" หญิงสาวที่ยืนอยู่หันไปตะโกนเรียกร่างเล็กของใครอีกคนขึ้นทำให้ทุกคนที่นั่งกันอยู่ต่างหันมองไปตามเสียงเรียกนั้นอย่างไม่ได้สนใจอะไรแต่แล้วก็เป็นมาร์คัสที่เบิกตากว้างเอ่ยออกมา

"ไอ้เหี้ย นี่มันน้องวาวาการบินนี่..." ริมฝีปากหนาเอ่ยออกมาตามประสาเสือผู้หญิงที่มักจะรู้จักผู้หญิงที่เป็นที่หมายปองของผู้ชายอยู่หลายคน แน่นอนว่าหนึ่งในนั้นก็คือ...คนตัวเล็กที่กำลังยิ้มร่าเดินเข้ามา

วาวาการบินเจ้าของรอยยิ้มสดใสละลายใจ...