สาววิศวะ กับ หนุ่มบริหาร (NC 18+)

สายฟ้า talksผมสายฟ้า ประทานพรศิริ นิสิตปีสี่ คณะบริหารธุรกิจ ความหล่อรับประกันด้วยตำแหน่งเดือนมหาวิทยาลัย ความแซ่บไม่ต้องพูดถึง คนฟอลโลว์ไอจีระดับล้านฟอลโลเวอร์ ความรวยก็ใช่ย่อย เพราะผมดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานบริษัทลงทุนยักษ์ใหญ่แห่งเอเชียตั้งแต่ยังเรียนไม่จบเราจะเน้นลงทุนกับบริษัทที่เป็นบริษัทซอฟแวร์พวกสตาร์ตอัปเป็นหลัก เพราะเรามองว่าเรื่องของอินเทอร์เน็ตและเทคโนโลยียังเปิดกว้างได้อีกเยอะทำงานหนัก เที่ยวหนัก...ผู้หญิงก็หนัก แต่ส่วนมากจะซื้อกินมากกว่าเพราะไม่อยากผูกพัน มันก็กิจกรรมอย่างหนึ่งของมนุษย์ที่ไม่จำเป็นต้องมีความรักมาเกี่ยวข้อง น้ำแตกก็แยกทาง...เหมือนเราไปฟิตเนสทำให้เหงื่อออกเยอะแล้วกลับบ้านแบบนั้นและแล้ววันหนึ่งก็มีคำสั่งแบบสายฟ้าแลบเหมือนสวรรค์ลงโทษ เพราะแม่มาขอร้องให้ผมช่วยจีบยายทอมที่มาติดพันน้องสาวอยู่ แม่ไม่อยากให้น้องเป็นดี้ เลยขอให้ผมช่วยทำให้ยายทอมนั่นหันมาสนใจผู้ชายแทน แต่เพราะแม่รักยายทอมนั่นเหมือนลูก แม่จึงไม่กล้าให้คนอื่นมาจีบ แม่บอกว่าถ้าผมจีบติดและทำให้ยายนั่นกลายเป็นผู้หญิงเต็มตัวได้ แม่จะให้ผมเป็นประธานบริษัททันทีที่ผมเรียนจบประธานบริษัทผมก็อยากเป็นนะ แต

“หนาวเอามะม่วงให้เฮียหน่อย เฮียอยากกิน” ผมก็เพิ่งเคยนะขับรถไปกินไป เพลินดีเหมือนกัน มีคนป้อนไปด้วยคุยไปด้วย 😊“เฮีย..อีกไกลไหมคะ”“ก็น่าจะอีกสักชั่วโมงนะ หนาวง่วงก็นอนได้ค่ะ เฮียขับได้ หนาวหยิบกาแฟให้เฮียหน่อย” จะหลับได้ไงยายหนาว ป้อนของกินฉันก่อน รู้ไหมเธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ฉันขับรถให้นั่งข้าง ๆ นะ ตำแหน่งนี้มีคนอยากนั่งมาก ยังไม่มีใครได้นั่งเลย“หนาวไม่ได้ง่วงค่ะ หนาวกลัวเฮียเหนื่อย ให้หนาวขับแทนก็ได้นะคะ”โชว์แมนอีกละ เธอจะคอยปกป้องทุกคนเลยหรือไง“เฮียไม่เหนื่อยจริง ๆ ค่ะหนาว” ผมพูดพร้อมยิ้มหวานละลายใจให้เธอไปหนึ่งที“เฮียกินอะไรอีกไหม หรือเอาถั่ว หนาวแกะให้”“ค่ะ เอาถั่วก็ได้”เธอจะรู้ไหมว่าผมจูบฝ่ามือเธอไปกี่ครั้งระหว่างป้อนถั่ว ป้อนถั่วมันต้องใช้ฝ่ามือแล้วเทเข้าปาก คนป้อนหกบ้างอะไรบ้างก็สนุกดี มันเป็นการขับรถที่ไม่น่าเบื่อเลย“เออ หนาว นามบัตรเฮียอยู่ตรงนั้นนะคะ กล่องใส่นามบัตร หนาวเมมเบอร์เฮียแล้วยิงเบอร์หนาวมาให้เฮียหน่อย วันไหนเฮียเข้าบริษัทจะได้โทรบอกหนาวได้” ไงล่ะ เนียนไหม...ต้องมีเบอร์ถึงจะได้ไปต่ออีกขั้น“ได้ค่ะเฮีย..หนาวจะว่างทุกวันพุธเพราะไม่มีเรียน ถ้าเฮียเข้าบริษัทวั

จากนั้นภายในรถก็มีแต่ความอึมครึมอึดอัด ฉันกับเฮียไม่มีคำพูดต่อกัน ต่างคนต่างเงียบงันอยู่ในความคิดของตนเอง กระทั่งรถเคลื่อนออกจากแยกไฟแดง แล้วตรงกลับบ้านของฉัน“ถึงบ้านหนาวแล้วค่ะ ขอบคุณที่มาส่งนะคะ”ฉันลงจากรถโดยไม่ได้มองหน้าเฮียด้วยซ้ำ และเดินขึ้นบ้านด้วยหัวใจที่เหนื่อยล้า ขาไม่มีแรงแม้แต่จะยืนได้ น้ำตาที่ไม่สามารถไหลออกมาทางตา แต่ตอนนี้น้ำตานั้นมันท่วมใจฉันที่อยู่ข้างใน ทำไมต้องมาเจอกันด้วย แทนที่จะต่างคนต่างอยู่ไป ทำเหมือนเมื่อก่อนแค่นั้นเองเจ็ดนาฬิกา เช้าวันต่อมา“เฮีย มาได้ไง”“อ้าว หนาวลงมาแล้วเหรอลูก เฮียฟ้ามารับหนูไปเรียน บอกว่าปลายฝนฝากหนาวให้เฮียคอยรับส่ง” แม่ฉันดูจะดีใจเหลือเกินที่เห็นผู้ชายมารับลูกถึงบ้าน“หนาวไปเองได้ค่ะ ไม่ต้องมีใครมารับส่ง” ฉันขึ้นรถเมล์ยังดีกว่าไปนั่งในรถของเขาและใช้อากาศร่วมกับเขาติ๊ง! เสียงข้อความมือถือเข้ามา และตอนนี้ฉันอยากฆ่าเขามากกว่าใครในโลกนี้‘จะให้เฮียบอกแม่หนูไหม’“หนูไปกับเฮียก็ได้ค่ะ” ฉันหน้างอเดินไปขึ้นรถ ส่วนเขายิ้มหน้าบานแบบผู้ชนะหน้ามหาวิทยาลัย M“จอดตรงนี้แหละค่ะ เดี๋ยวหนาวเดินเข้าไปเอง”“ทำไม มากับเฮียมันน่าอายเหรอ เฮียจะไปส่งที่ค

“เฮียสายฟ้า พี่ชายปลายฝน”“มึงมากับพี่เมียมึงได้ไง” ไอ้นัทถาม เพราะอย่างที่รู้ ใคร ๆ ก็คิดว่าฉันเป็นทอม บางครั้งฉันก็เกือบลืมนึกไปว่าถ้าไม่ใช่เพราะวันนั้นมีอะไรกับเฮีย ฉันก็อาจจะเป็นทอมจริง ๆ ไปแล้วก็ได้ เพราะฟังพวกมันพูดกรอกหูอยู่ทุกวันจนชิน“เขาเรียนที่นี่ คณะบริหาร บ้านอยู่ทางเดียวกัน กูเลยมาด้วยน่ะ” ฉันตอบพวกมันไปแบบรำคาญ“พี่ชายปลายฝนหล่อเน้อ เป็นเดือนมหา’ลัยใช่ไหม” ฟ้าใสเอ่ยถาม“คงใช่มั้ง หล่อตายเลย หล่อตรงไหน หน้าตาก็จืดชืด ซีดอย่างกับผีดิบ” ฉันรีบค้านเพราะไม่เห็นด้วยอย่างแรง“มึงเป็นทอม ไม่เข้าใจหรอก”ฟ้าใส...นี่เพื่อนเอง ทำไมเล่นเพื่อนซะแล้ว“ตอนเย็นไปกินหมูกระทะแล้วก็เบียร์ที่ลานเบียร์ตลาดไนต์กันไหม เขามีโปรอยู่” ไอ้วัฒเอ่ยชวน“เออ ไปสิ” ฉันก็เบื่อไม่อยากกลับบ้านกับอีเฮียสายฟ้าเหมือนกัน อยากไปกินเบียร์มั่งสายฟ้า talksบ่ายสี่โมงครึ่ง“ว่าไงหนาว เฮียรออยู่ลานเกียร์แล้ว” ผมโทรหาหนาว“หนาวไม่ได้กลับด้วยนะคะ เฮียกลับก่อนเลย หนาวแวะมากินเบียร์กับเพื่อน”หูผมไม่ได้ฝาดไปใช่ไหม เมียไปกินเบียร์“หนาว หนูยังเด็กอยู่ ทำไมไปกินเบียร์ล่ะ”“เฮีย หนาวอายุยี่สิบแล้วนะคะ กินเบียร์ได้ ปกติเร

“ริสามาแล้วค่ะ” คุณเลขาก็เข้ามาทันทีหลังจากเคาะห้องขออนุญาตแล้ว“เดี๋ยวคุณพาลมหนาวไปทัวร์บริษัทนะ แล้วตอนเที่ยงสั่งอาหารให้ผมกับลมหนาวด้วย ขอบคุณครับ”“ค่ะ คุณสายฟ้า คุณลมหนาวเชิญค่ะ”“พี่ริสา ไม่ต้องเรียกหนาวว่าคุณก็ได้ค่ะ หนาวไม่ชิน”“ได้ค่ะ น้องลมหนาว เดี๋ยวพี่ขอสั่งอาหารให้คุณสายฟ้าก่อนนะคะ น้องลมหนาวไม่กินอะไรบ้างคะ”“หนาวกินได้ทุกอย่างค่ะ”“ดีจังนะคะ ท่านรองไม่กินหลายอย่างเลยค่ะ ผักชี คะน้า ถั่วฝักยาว ถั่วงอก ต้นหอม ผงชูรส”“ไม่นะ ก็เห็นเฮียฟ้ากินทุกอย่างนี่” ที่พี่ริสาพูดมาเฮียฟ้าก็กินทุกอย่าง แล้วกินแบบอร่อยด้วยนะ จะไม่ชอบได้ไง“แล้วคุณสายฟ้านะเนี้ยบมากทั้งการแต่งตัว ทรงผม เสื้อยืดถ้าไม่ได้รีดก็จะไม่ยอมใส่ออกจากบ้าน” พี่ริสายังพูดต่อถึงความเรื่องมากของเฮียฟ้า“ก็ไม่นะ เฮียฟ้ายังใส่เสื้อยืดยับ ๆ กางเกงขาสั้นไปหาฉันในวันเสาร์อาทิตย์เลย” ลมหนาวบ่นพึมพำคนเดียวไม่เชื่อสิ่งที่ริสาพูด“อีกอย่าง คุณสายฟ้าหวงสูทมาก ไม่จำเป็นไม่ค่อยถอดหรอก เพราะว่ากลัวยับ กลัวเปื้อน” ริสายังคงนินทาเจ้านายต่อไปอีก“ไม่นะ เมื่อเช้าเฮียฟ้ายังถอดสูทมาคลุมขาเราเลย” ฉันบ่นพึมพำกับตัวเองตอนที่ 6 หึงเมียสายฟ้