Compartir

บทที่ 7

Autor: Ballamira
last update Fecha de publicación: 2026-01-18 23:27:40

EP 07

"อึก.."

"....เธอคิดว่าระหว่างกระบอกปืนกระแทกเข้าร่าง...กับท่อนเอ็นฉันอันไหนมันจะทรมานกว่ากัน?"

"...." ดวงตากลมโตสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว แต่ผมไม่สนใจเอื้อมมือหยิบกระบอกปืนสั้นที่อยู่ในลิ้นชักออกมาแล้วไล่ลงมาตามหน้าท้องแบนราบจนถึงสะดือ ยิ่งเพิ่มความตื่นตระหนกให้เธอ...

"แต่ฉันว่าสำหรับเธอ...ควรได้รับมันทั้งสองอย่างโดนท่อนเอ็นก่อนค่อยจบที่กระบอกปืน :)"

"อย่าทำอะไรแบบนั้นเลยนะ...หนูขอร้อง" ผมสะบัดหน้ายัยนี้ออก จนใบหน้าเธอหันไปตามแรง หยดนํ้าสีใสหยดออกจากดวงตากลมโต อ่า...เห็นนํ้าตายัยนี้แล้วทำไมรู้สึกดีจังนะ สะใจเป็นบ้า..

[ END... ]

"เก็บเสียงที่เอามาขอร้องฉันไว้ครางจะดีกว่า...มันจะสบายหูกว่านี้" ไฟนอลยกยิ้มมุมปากแล้วกระชากคนตัวเล็กลงบนโซฟาตัวยาว ชายหนุ่มจัดการล็อคตัวเธอไว้ด้วยท่อนแขนตัวเองแล้วจัดการกระชากเสื้อยืดตัวโคร่งออกจากร่างเล็ก..

"ฮึก...ไม่ว่าจะยังไงพี่ก็จะไม่เลิกยุ้งกับพวกเราใช่ไหม.."

"จนกว่าไอ้เหี้ยแทนจะอกแตกตาย"

เพี๊ยะ !

"อึก..." ลูกพีชสะดุ้งตกใจ เมื่อชายหนุ่มดีดสายเสื้อในใส่แผ่นหลังเนียนแรงๆ เธอพยายามดิ้นต่อต้านเร้าๆ แต่กลับถูกสายตาดุๆมองมาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ..

"ดิ้นอีกที...คงต้องใช้อุปกรณ์เสริม โซ่ หรือแซ่ดี?"

"มะ...ไม่เอา"

"ไม่เอาก็อยู่นิ่งๆ ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ" ข่มขู่คนใต้ร่างเสร็จ มือหนาก็จัดการถอดท่อนล่างเธอออกจนหมดเผยให้เห็นสองกรีบขาวนวลสู่สายตา ที่ได้สัมผัสเมื่อกลางวันและติดใจจนหาทางออกไม่เจอ..

"....ฮึก...อย่าบอกเรื่องนี้กับพี่แทนนะ"

"ทำไม ? กลัวมันบอกเลิกหรอ"

"...."

"รักมันมากจนไม่อยากเลิก...?"

"พี่แทนเขาไม่ใจร้ายเหมือนพี่.." ลูกพีชกัดฟันตอบโต้ เธอหลับตาเเน่นเพราะรู้สึกอับอายและเกลียดตัวเองที่ทำอะไรให้มันดีกว่านี้ไม่ได้ ถ้าแทนไทรู้ มีอยู่อย่างเดียวคือเธอต้องยอมเลิก หญิงสาวไม่อยากให้มันเป็นแบบนั้น ไม่อยากให้แทนไทเสียใจ และผิดหวังกับเธอแต่สถานะการณ์ตอนนี้มันบีบรัดให้เธอจนตรอกต้องยอมเสียตัวให้คนป่าเถื่อนอีกครั้ง...

"แบบนี้สินะ ถึงหลงมันหัวปักหัวปำ"

"...."

"แต่ฉันจะบอกอะไรให้...ยังไงผู้ชายอย่างมันเธอรู้จักยังไม่ดีพอหรอก"

"หนูรู้จักพี่แทนดี.."

"แล้วลึกซึ้งเท่าฉันไหม?" คนตัวเล็กกำหมัดแน่น อยากจะซัดหมัดเข้าปากของชายหนุ่ม ที่ชอบพ่นวาจาให้เธอไม่พอใจอยู่เรื่อย..

"...ยอมรับมาเถอะ ว่าฉันกับเธอเราลึกซึ้งกันมากและมันก็จะลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆจนเธอปฏิเสธไม่ลง.."

ริมฝีปากร้อนงับเข้าที่ใบหูขาวสะอาดเบาๆ แล้วเลื่อนมาคลอเคลียกับพวงแก้มเปื้อนคราบนํ้าตา ชายหนุ่มสูดดมกลิ่นกายหอมหวานปานจะกลืนกิน ก่อนจะเริ่มใบหน้ามากดจูบแรงๆ ที่ริมฝีปากแดงระเรื่อ...แต่คนตัวเล็กกลับไม่ยอมเปิดทาง ส่งผลให้ชายหนุ่มกัดกรีบปากเธอสุดแรง..

"อื้ออ!!" ลูกพีชเผลอร้องตกใจด้วยความเจ็บแสบ จังหวะนั้นลิ้นสากก็สอดเข้ามาเกี่ยวพันกับเรียวลิ้นบางดูดชิมความหวานจากอุ้งปากเล็กอย่างมูมมาม..

มือหนาไม่อยู่นิ่งลูบไล้ตามเนินอวบแล้วสอดนิ้วเข้าไประหว่างสองกรีบเคลม ควักนํ้าหล่อลื่นออกมาเป็นจังหวะ จนใบหน้าหวานใต้ร่างบิดเบี้ยวด้วยความรู้สึกกระสัน เรียวขาพยายามปัดป่ายหลีกเลี่ยงสัมผัส แต่เมื่อสบตากับชายหนุ่มบนร่างเธอกลับเกร็งร่างนิ่ง รับสัมผัสน่ารังเกียจ..

"อ๊ะ..!"

"ทำตัวเหมือนรังเกียจฉัน แค่นิ้วกลับดูดซะแน่น.."

"ป่าเถื่อน..." ลูกพีชพ่นคำด่าใส่ใบหน้าหล่อเหลา แต่ทวาไฟนอลกลับไม่สะทกสะท้านอะไร มือหนาถลำลึกใส่โพรงนิ่มจนร่างเล็กกระตุกเร้าๆด้วยความเจ็บแสบ..กลิ่นคาวเลือดยังลอยคละคลุ้งอยู่ในปาก..

"ปากดีแบบนี้ต้องหาอะไรอุดปาก.."

"...."

"....ไอ้นี้มันคงจะอัดเต็มอุ้งปากเธอน่าดู" พูดจบมือหนาก็ชักแก่นกายสองสามรอบ จนมันเริ่มชูชันและพองตัวมากกว่าเดิม..

หมับ !

"อื้อ...ฮึก" เรือนผมดำขลับถูกกระชากลุกจากโซฟา ไฟนอลกดร่างเธอให้นั้งคุกเข่าบนพื้น มือหนาจับท่อนเอ็นขนาดใหญ่จ่อใส่โพรงปากเล็ก... "ไม่เอาแบบนี้นะ...อื้อ!"

"....อ๊า"

"...." ลูกพีช ช้อนดวงตาที่เปียกชุ่มด้วยหยาดนํ้าสีใสมองชายหนุ่ม ที่กำลังขยํ้าเรือนผมเธอและดึงเข้าออกเป็นจังหวะ....คนตัวเล็กพยายามอ้าปากรับขนาดที่ใหญ่กว่าอุ้งปากหลายเท่าอย่างยากลำบาก แต่ถึงยังแก่นกายก็เข้ามาในโพรงปากเธอเพียงครึ่งท่อนเท่านั้น..

ปั๊บ! ปั๊บ! ปั๊บ! ปั๊บ!

"....อ๊า...รู้สึกดีชิบหาย" ใบหน้าหล่อเหลาเชิดขึ้น ท่อนแขนยังคงจับศรีษะทุยโยกเป็นจังหวะ ส่งผลให้ใบหน้าหวานแดงกํ่าด้วยความทรมาน นํ้าหล่อลื่นไหลทะลักทั่วอุ้งปาก เปลือกตาคู่สวยหลับแน่น เมื่อความยาวไหลถลำลึกลงมาถึงลำคอ มือบางจับต้นขาของชายหนุ่มพยุงร่างเอาไว้อย่างทุลักทุเล..

อ๊อก! อ๊อก! อ๊อก!

"...ไม่ไหวละแม่ง"

"ฮึก.." ไฟนอลกระชากศรีษะเธอออก แล้วอุ้มคนตัวเล็ก มานั้งบนโซฟามือหนาชักแก่นกายตัวเองด้วยอารมณ์ปราถนาที่กำลังพุ่งกระฉูด..

"ถ่างขาออก"

สวบ !!

"โอ๊ย..!" ใบหน้าหวานส่ายไปมาต่อต้านสัมผัส เมื่อเรียวขาถูกท่อนแขนกำยำแยกออกกว้าง ก่อนจะกระแทกความใหญ่โตเข้ามาระหว่างสองกรีบสุดลำครั้งเดียว..

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ๆๆๆ

"อ๊าา...จะ...จุก...บะ...เบา..อื้อ!"

"....ฉันไม่เคยเบาตอนอยู่บนเตียง"

"พี่ไฟ...หนูเจ็บ...อึก" ดวงตากลมโตช้อนมองคนบนร่างด้วยแววตาสั่นระริก มือบางจิกลงที่บ่าแกร่งแน่น มือหนาจับเอวขอดเอาไว้แน่นแล้วตอกอัดแก่นกายเข้าร่างเธอไม่หยุดจนโซฟาดังประสมผสานกับเสียงลมหายใจหนักๆของสองร่าง..

"...เธอเจ็บแต่ฉันเสียว มันเกี่ยวอะไรกับฉัน?"

"เบาหน่อยได้ไหมคะ...อ๊ะ!"

"...." ไฟนอลเมินคำพูดของคนที่กำลังขย่มอยู่ แล้วหันไปมองทางอื่นแทน เพราะลูกพีชกำลังทำให้ชายหนุ่มตบะแตกกว่าเดิมด้วยการกัดปากแล้วมองด้วยสายตา...อ้อนๆ

"อื้อ...มะ...ไม่ไหวแล้ว...จุก...ฮึก"

"ถ้าจะขอให้ฉันหยุดตอนนี้หยุดคิดไปได้เลย.."

"หนูจุกจริงๆนะ...อ๊ะ...โอ๊ย!" ใบหน้าหวานเหยเกไปด้วยควมจุกเสียว...แต่เธอไม่สามารถทนแรงมหาศาลนี้ได้ เลยเลือกที่จะขอร้องให้คนบนร่างเบาลง..

"จุกมากก็ทำเอง.." พูดจบเอวสอบก็หยุดกระแทกแล้วอุ้มร่างเธอทั้งที่ยังสอดใส่กันอยู่แบบนั้นมานั้งบนเตียงนอนแทนโดยมีคนตัวเล็กนั้งอยู่บนตัก.. "เร็วสิ...หรือจะให้ฉันทำเอง?"

"...." ลูกพีชไม่มีทางเลือกเธอหลับตากลํ้ากลืนแล้วออกแรงโยกสะโพกเบาๆบนตักของคนตัวโต..

ปั๊บ! ปั๊บ! ปั๊บ! ปั๊บ!

"อ๊ะ...อ๊าา!"

"จะจูบก็จูบไม่ต้องมาคลอเคลียร์...รำคาน"

"ปะ...ป้าวนะ...หนูไม่ได้อยากจูบ" ใบหน้าหวานส่ายปฏิเสธพร้อมกับคำตอบตะกุกตะกัก....

"แล้วมาคลอเคลียร์ปากฉันทำไม?"

"หนูขอโทษ.." ตอบพร้อมกับใบหน้าที่เห่อร้อนขึ้นมาเมื่อตัวเองเผลอเอาจมูกเล็กๆนั้นไปคลอเคลียร์กับริมฝีปากของชายหนุ่ม มือบางสเปะสปะไม่อยู่กับที่...

"เสียวมากก็จูบ...อย่าลีลา"

"อ๊าาา...อ๊ะ...โอ๊ยย...อื้ออ!"

"...ทีหลังรับมือฉันให้ไหว อย่าอ่อนหัดแบบนี้"

"อื้อ!" ไฟนอลจับมือเล็กมาค้องคอตัวเองแล้วเป็นฝ่ายประกบจูบเธอมือหนาดันท้ายทอยหญิงสาวกดลง ใบหน้าเบียนรับองศาให้จูบถนัดขึ้น...ยิ่งจังหวะที่คนบนร่างกระแทกลงมาลมหายใจหนักๆของสองร่างก็เล็ดลอดออกมาแรงกว่าเดิม...ก่อนที่ลูกพีชจะเป็นฝ่ายผละออก แต่ใบหน้ายังคงห่างกันไม่ถึงคืบ..

"ซี๊ดดดด...!"

"อื้ออ!!...อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ"

"กระแทกลงมาแรงๆเธอกำลังจะเสร็จแล้ว.."

"ระ...แรงเลยหรอคะ?"

"เออไงว่ะ...อย่าโง่"

ไฟนอลสบถออกมาอย่างเหลืออดพร้อมกับกัดฟันแน่น ชายหนุ่มยกสะโพกกลมกลึงขึ้น แล้วกระเด้งเอวสวนขึ้นไปถี่ๆ..

ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! ๆๆๆๆ

"กรี๊ดดด...อ๊าา!!...พี่ไฟ...อ๊ะ.."

"ครางชื่อกูแบบนี้เดี๋ยวแม่งไม่ได้นอน.."

.

.

.

ไม่แน่ใจแล้วว่าพี่มันอยากเอาชนะหรือชอบน้องจริงๆ55555555555555555555555555

Next..

"แตกในทุกรอบขนาดนั้น ไม่เรียกว่าผัวจะเรียกว่าอะไร?"

Continúa leyendo este libro gratis
Escanea el código para descargar la App

Último capítulo

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    บทที่ 85

    "มันมาแล้ว" ชายหนุ่มยกนิ้วชี้ขึ้นแตะปากตัวเองเป็นเชิงให้เงียบๆไว้แล้วจ้องมองไปยังเงาที่เดินเข้ามาบริเวณกองไฟด้วยอาการงุนงง ไฟนอลหยุดมองรอบๆสอดส่ายสายตามองหาคนแต่กลับไม่พบ... พรึบ ! "Happy Birthday to you.." "Happy Birthday to you.." "Happy Birthday.." ราวไฟถูกเปิดขึ้นพร้อมกับร่างของทุกคนที่เ

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    บทที่ 84

    EP 50 "ก็หนูถามเพราะใส่ใจไง.." "ถ้าอย่างงั้นก็รีบไปเถอะ พี่อยู่คนเดียวก็ได้" นํ้าเสียงนอยด์ๆพูดออกมาแล้วปล่อยกอดคนตัวเล็กพร้อมกับพลิกร่างหันหลังให้ ลูกพีชที่เห็นท่าทีน้อยใจของชายหนุ่มหลุดยิ้มออกมา "ไว้เจอกันนะคะ" ฟอด ! เธอก้มหน้าหอมแก้มไฟนอลแล้วเดินไปหยิบกระเป๋าเดินทาง ก่อนจะหยุดอยู่ที่หน้าป

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    บทที่ 83

    "ไม่จ้าเสร็จแล้ว...สี่สิบจ้ะ" "ขอบคุณครับ.." เสียงคุ้นหูของใครบางคนทำให้หางตาฉันเหลือบมองก็ต้องรีบหันหน้าหนีทันที ผู้ชายคนนี้คือพี่แทน เขามาทำอะไรที่คณะนี้แล้วทำไมถึงมากินร้านเดียวกันกับฉัน...มันคงไม่บังเอิญเกินไปใช่ไหม...ฉันครุ่นคิดอยู่คนเดียวพอหันกลับไปอีกทีพี่แทนก็เดินถือจานข้าวหันหลังให้ ฉันเ

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    บทที่ 82

    EP 49 ชายหนุ่มเหลือบมองคนตัวเล็กด้วยแววตาวาบวาม ท่อนแขนกำยำโอบกอดเธอเอาไว้ แล้วไล่จมูกสูดดมเรือนผมหอมกรุ่นด้วยความรักใคร่ ส่งผลให้ลูกพีชอมยิ้มอยู่ลำพัง ใบหน้านวลถูไถกับอกแกร่งด้วยความเขินอาย "คนบ้า...หนูเขินเป็นนะ" "บ้าเพราะรักหนูไง.." "ไม่เอาแล้วไม่คุยด้วย" ลูกพีชตอบกลับอู้อี้เธอแอบยิ้มอย

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    บทที่ 81

    "อื้อ...หนูบอกไปพี่ก็เอา...หนูแรงเหมือนเดิม...โอ๊ย!" "ก็หนูน่ารักไงคะ...พี่เลยเบาไม่ได้" "อ๊า...มันเกี่ยวกันหรอคะ..อ๊ะ!" "เกี่ยวสิ..ไม่งั้นพี่จะอยากเอาแต่หนูหรอ" ไฟนอลตอบเสียงแผ่วเบา แล้วพรหมจูบบ่าเล็กก่อนจะเลื่อนลงมาถึงแผ่นหลังเนียนด้วยอาการหลงใหลแล้วผละออกแล้วเปลี่ยนเป็นจับบั้นท้ายกลมกลึงเอา

  • BAD ‘KING ผิดที่รัก    บทที่ 80

    EP 48 ลูกพีชกลืนนํ้าลายเหนียวๆลงคออย่างยากลำบาก ก่อนที่ร่างหนาจะขึ้นคร่อมตัวเธอเอาไว้แล้วกระชากผ้าเช็ดตัวออกจากร่างอย่างนึกรำคานเผยให้เห็นหน้าท้องที่อัดแน่นด้วยมัดกล้ามเป็นลอนๆ.. "อ๊ะ..พะ..พี่ไฟนอล.." ไม่ทันที่เธอได้ตั้งตัวใบหน้าหล่อเหลาก็ก้มลงมาซุกไซร้ลำคอระหงขบเม้มเบาๆฝากรอยเอาไว้จนพอใจก็เลื่

Más capítulos
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status