TOXIC ENGINEER พิษรักวิศวะเลว

@1-J Brown University @2-Faculty of Business Administration “แพท สอบมิดเทอมเสร็จแล้ว ไปดริ๊งค์กับพวกฉันป่ะ” “ไม่ละกัน พวกแกไปเถอะ เราจะกลับแล้วอ่ะ ขอบใจนะที่ชวน” แพทริเซียยิ้มบอก ก่อนจะทำท่าเดินผ่านคนชวนไป แพทริเซียเป็นลูกครึ่งไทย-อังกฤษ แม่เธอเป็นคนไทย ส่วนพ่อเธอเป็นนักธุรกิจชาวอังกฤษ ฐานะร่ำรวย เพียบพร้อม เรียกได้ว่าชีวิตเธอค่อนข้างเพอร์เฟค สมบูรณ์แบบแทบทุกอย่าง ทั้งสวย รวย น่ารัก เรียนก็เก่ง ถ้าไม่ติดกับว่าแพทริเซียเป็นคนค่อนข้างซื่อ หัวอ่อน ไม่ทันคน เข้ากับคนไม่เก่ง เลยไม่มีเพื่อนสนิท เพื่อนผู้หญิงสองคนที่ทักเธอเมื่อกี้ ก็เป็นแค่เพื่อนที่เรียนคณะเดียวกัน คือบริหารธุรกิจภาคอินเตอร์ของมหาวิทยาลัยชื่อดังอันดับต้นของประเทศเท่านั้น “เดี๋ยวดิแก ไปหน่อยเหอะ นะๆ ถือซะว่าไปปลดปล่อยไง” เพื่อนสองคนเมื่อกี้นี้เดินตามมาดักหน้าแพทริเซียไว้ แล้วเซ้าซี้เหมือนอยากให้เธอไปด้วยให้ได้ “แต่ว่า เราไม่อยากกลับดึกน่ะ” “น่า ดึกก็ไม่เห็นเป็นไร เดี๋ยวพวกฉันไปส่งเอง สอบเสร็จทั้งที ไประบายออกบ้าง เห็นวันๆหมกมุ่นอยู่แต่กับหนังสือ เดี๋ยวสมองก็เครียดตายพอดี แกไม่สงสารสมองบ้างเหรอ” “เอ่อ คือเรา…” “ไม

เช้าวันต่อมา…แพทริเซียรู้สึกตัวขึ้นมาแล้วพยายามลุกขึ้นมานั่งพร้อมความรู้สึกปวดหัวและความรู้สึกปวดร้าวระบมไปทั้งตัว ก่อนดวงตาของเธอที่ตอนนี้เริ่มหายจากอาการพร่ามัวจะบังเอิญมองตรงไปข้างหน้าแล้วเห็นว่ามีผู้ชายคนหนึ่งยืนสูบบุหรี่อยู่ที่ริมระเบียง ผู้ชายที่เธอเหมือนจะจำได้ว่าเขาคือเกียร์ หนุ่มฮอตคณะวิศวะที่เธอเดินชนในผับเมื่อคืน …หลังจากนั้นเธอก็จำอะไรไม่ค่อยจะได้แล้วโดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องที่ตอนนี้เธอมาอยู่บนเตียงได้ยังไง?แถมมีเขาอยู่ในห้องด้วย!และสภาพของเขาที่ใส่แค่กางเกงยีนส์ตัวเดียว เท่านั้นก็ทำเส้นประสาททุกเส้นของเธอกระตุก สัญชาตญาณเริ่มรับรู้ได้ถึงอะไรบางอย่าง ก่อนเธอจะกลับมาก้มมองตัวเองอย่างรวดเร็วเพราะก่อนหน้านี้เหมือนเธอจะลืมมองสภาพตัวเองไป แต่ตอนนี้ ตอนนี้เธอเห็นแล้ว เห็นสภาพตัวเองแล้ว หัวใจถึงได้เต้นแรงจนแทบทะลุออกมา …เธอไม่ได้ใส่เสื้อผ้า…เขาก็ใส่แค่กางเกง และเมื่อคืนนี้…เธอเมา!“ตื่นแล้วเหรอ” เหมือนจังหวะที่ระบบประสาทของแพทริเซียตื่นตัวทุกอย่าง และหัวใจกำลังสูบฉีดเลือดอย่างแรง โดยที่มือเธอก็รีบดึงผ้าห่มนวมสีขาวขึ้นมาปิดถึงหน้าอกทันทีหลังจากที่รู้ตัว จากที่เมื่อกี้มันค

แพทริเซียกลับขึ้นมาถึงห้องด้วยความยากลำบากและรวดร้าวระบมตามเนื้อตามตัวโดยเฉพาะตรงน้องสาวของเธอ แต่มันก็คงไม่ทรมานเท่าความปวดร้าวที่ใจ เธอถึงน้ำตาแตกออกมาอีกครั้งอย่างห้ามไม่ได้ เพราะยังไงเธอก็ยังคงทำใจไม่ได้ ที่เสียความสาวให้กับผู้ชายที่เธอรู้จักแค่ชื่อ รวมถึงกิตติศัพท์ของเขาอีกเล็กน้อย ที่ว่าเขาทั้งหล่อ ทั้งฮอต ทั้งรวย ทั้งเป็นที่หมายปองของสาวๆแทบทั้งมหาลัย และเธอก็พอจะรู้ว่าเขาก็ควงสาวไปทั่ว แล้วก็คงนอนกับผู้หญิงไปทั่ว ซึ่งก็คงเป็นธรรมดาของผู้ชายประเภทหล่อรวยเก่งเพอร์เฟคไปทุกอย่างอย่างเขา แต่เธอก็คิดไม่ถึง ว่าเขาจะเลวด้วย เลวถึงขั้นข่มขืนเธอ คนที่ดีเพียบพร้อมไปทุกอย่างทั้งหน้าตาทั้งชาติตระกูลทั้งอะไรต่อมิอะไรแบบนั้น ที่จริงแล้วก็เป็นแค่เปลือกนอกทั้งนั้น ความจริงผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาท่าทางชวนฝันคนนั้น ไม่ได้มีความดีหรือมีความเป็นสุภาพบุรุษอะไรเลย“คนเลว ฮือ ฮึก ทำไมต้องทำแบบนั้นกับเรา” แพทริเซียยังร้องไห้ไม่หยุด แต่ลึกๆก็ยอมรับว่าส่วนหนึ่งของความผิด มันก็มาจากเธอ ที่เธอกินเหล้าจนเมา และพอนึกไปถึงเรื่องนี้ ก็ทำให้นึกสงสัยขึ้นมาอีกครั้ง ว่าตกลงเมื่อคืนวีวี่กับพันเซลหายไปไหน “หรือจะตา

@The Public-J (ผับดังใกล้มหาลัย)“กูนึกว่าคืนนี้มึงจะไปทำกิจกรรมเข้าจังหวะกับเด็กบริหารที่ทักมึงมาเมื่อเช้าซะอีก แล้วทำไมถึงเปลี่ยนใจวะ” เจไดถามอย่างไม่เข้าใจ หลังจากที่ต้องขมวดคิ้วไปรอบนึงแล้ว ตอนเกียร์ทักไปชวนให้ออกมาดื่ม“กูไม่ถูกใจ” เกียร์ตอบ ทั้งๆที่ยังไม่ได้เจอตัวจริงของเด็กบริหารคนนั้นเลย เขาเห็นแค่ในรูปโปรไฟล์จาก Messenger ที่เธอใช้ทักเขามาเท่านั้น เพียงแต่ที่ตอบเจไดไปแบบนั้น เพราะขี้เกียจอธิบายความจริง ว่าเขาแคนเซิลยัยนั่นไปเพราะตอนนั้นกะจะตามยัยลูกกวางไป แต่ลูกกวางดันพยศ เลยผิดแผน อดกินลูกกวาง แต่ไม่เป็นไร เพราะเขารับรองว่าจะหาโอกาสจับเธอกินอีกรอบให้ได้ แต่คืนนี้ในเมื่อไม่ได้ ก็เลยต้องออกมาล่าเหยื่อตัวอื่นกลืนแก้ขัดไปก่อน“อ้าวเหรอ งั้นสนสาวในสต็อกกูมั้ย แบ่งๆกันใช้ ฮ่าๆ”“แบ่งๆกันใช้หรือมึงแดกคนเดียวไม่หมด” ไม่พ้นเกรย์ที่ชอบหาเรื่องให้เจไดหันมามองแรง“ไอ้สัส มึงไม่เผากูสักเสี้ยววินาทีจะได้ป่ะ”“ไม่ได้”“เลว”“ไม่เถียง”“ไอ้สัส หน้าหนาชิบหาย”“แต่น่าจะหนาน้อยกว่ามึง”“ไอ้เวร ไอ้ห่า แม่งสวนกูทุกดอกเลยนะไอ้สารเลวเกรย์ เดี๋ยวป่ะถีบแม่ง”“ถีบมากูก็แค่ถีบกลับ ไม่โกง”“เออ แฟร

“…”คำถามของเกียร์ แพทริเซียยังไม่กล้าตอบ ตอนนี้ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ เพราะเขาอยู่ใกล้เธอเกินไป“ว่าไง ตอบดิ ชื่ออะไร”“…” เธอก็ยังคงไม่ตอบ เอาแต่เม้มปากหลบหน้าหลบตา ก่อนจะยอมพูดด้วยเสียงสั่นๆ“ถะ…ถามทำไม” “ถามให้รู้ เวลาเอากันจะได้ครางเรียกชื่อถูก” ประโยคคำตอบหื่นๆนั้นของเกียร์ทำแพทริเซียหันกลับมาหาเขาอย่างลืมกลัวแทบไม่ทัน“นายพูดอะไรของนาย อย่าหวัง ว่าเราจะให้นายทำอะไรเราอี…อื้อ!” โดนจูบดูดดื่มอย่างไม่ทันตั้งตัวไปอีกหนึ่งจูบ ก่อนเกียร์จะถอนจูบออกแรงๆด้วยรอยยิ้มสะใจเหมือนกับเมื่อกี้นี้“นาย!”“แค่ห้ามฉันไม่ให้จูบเธอ เธอยังทำไม่ได้เลย นับประสาอะไรกับ…” ประโยคต่อไป เขาให้สายตาหื่นกระหายผสมสารเลวของเขารับหน้าที่ในการตอบคำถามแทน ด้วยการเหลือบลงต่ำมองข้างล่างของเธอ เธอที่ตอนนี้เอามือดันอกเขาไว้เบาๆ ก่อนเขาจะเหลือบมองกลับขึ้นมาที่หน้าเธอราวกับจะกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัวตอนนี้เลย“ทำไม ทำไมนายเลวแบบนี้” น้ำตาแพทริเซียอยู่ๆก็คลอในเบ้า เสียงพูดของเธอสั่น สองมือของเธอเริ่มออกแรงผลักอกเขามากขึ้น เพียงแต่เขาไม่ยอมขยับเขยื้อน“ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงเลวแบบนี้ ฉันรู้แต่ว่าฉันเลวแบบนี้เป็นเรื่องปก