LOGINแม้ว่ามันจะคับแน่น เกือบอาเจียนแต่ฉันก็ยัง ผงกหัวสู้อย่างขาดใจ ไม่มีปริปากบ่น มอร์ฟินยังคงจับท้ายทอยเริ่มควบคุมฉันให้ค่อยๆกลืนกินช้าๆ และคายออกโดยปลายปากยังคงดูดแท่งรักร้อน ราวกับไอศครีมรสหวาน จ๊วบบ แจ๊บบ จ๊วบบบ จ๊วบ ก่อนที่จะเริ่มเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น ด๊วบ ด๊วบๆๆๆ รสชาติของไวน์ผสมผสานกับน้ำหวานห
เราสองคนนอนขนาบข้างเจ้าลูกชายตัวน้อย " คืนนี้ใครจะเล่านิทานให้มาร์คัสฟังล่ะครับ? " มาร์คัสหยิบไอแพดของตัวเองมาเปิดนิทานหน้าที่ค้างเอาไว้ มาและหันหน้าถามระหว่างพ่อกับแม่ " เดี๋ยวแม่เล่าให้ฟังก็ได้จ่ะ " ฉันหยิบไอแพดมาก่อนจะลูบผมของลูกชายเบาๆ " เย้ๆๆ "มาร์คัสก็ยิ้มแย้มอย่างมีความสุข เราสามคนมีความ
เพราะว่า นอกจาก พ่อกับอาหมอ มอร์ฟินก็คือผู้ชายอีกคนหนึ่งในชีวิต ที่สำคัญมากที่สุด" ฉันคงไม่มีทาง มาถึงวันนี้ได้ ถ้าไม่มีนาย " " ฟังนะฟิน.."" วันนี้ฉันหายจากโรคนั้น ฉันหายขาดจากยานรกนั่น ก็เพราะนายช่วยฉันเอาไว้"" ฉันจะลืมคนที่ช่วยชีวิตฉัน พาฉันออกมาจากขุมนรกได้ยังไง"" เราพาอะไรกันมามากมาย นายเห็
" พอดี พี่ก็เพิ่งรู้เนี่ยแหละว่า ลูกสะใภ้เป็นลูกสาวบุญธรรมของมาดามคอร์ " คุณหญิงพยายามฝืนยิ้มเล็กน้อย แต่ก็ยังหลบสายตาของฉัน " ไม่ใช่ลูกบุญธรรมนะคะ แซมมี่เนี่ย เป็นลูกสาวแท้ๆของฉันเลย" มาดามเดินเข้ามาร่วมวงด้วยทันที " และยังมีสิทธิ์ในทรพัย์สมบัติทั้งหมดของทั้งฉัน และสามีอีกด้วย เพราะเราไม่มีทายาท
แชะ แชะ แชะๆๆ " Sammy this way pls " " Sammy " " beauty Queen " เสียงของตากล้องมากมายเรียกหาฉัน ก่อนที่เสียงเล็กหนึ่งจะดังขึ้น.. " แม่มด แม่..." เสียงนั่นพยายามเพ่งสายตาไปรอบๆ เพราะว่าแสงไฟที่สาดส่องทำให้ฉันมองไม่เห็นไม่ได้ชัด " มาร์คัส ? " ฉันเอ่ยชื่อนั้นเบาๆ เพราะไม่แน่ใจว่าเป็นเสียงของลูกห
ผมมองเธอขึ้นไปบนเวที ราวกับเธออยู่สูงกว่า ดีไซน์เนอร์และนางแบบต่างเดินมารวมตัวกันตั้งเป็นแถวตรง ก่อนที่มาดามชาวไทยพร้อมกับท่านไมเคิลคอร์ นักธุรกิจมือชื่อของประเทศฝรั่งเศสจะเดินขึ้นบนเวที เพื่อตัดริบบิ้นสีแดงให้งานเปิดตัวสุดอลังการนี้ ท่านไมเคิลคอร์ขึ้นกล่าวเป็นภาษาฝรั่งเศส ถ้าตามที่ผมพอฟังออก ท่า
แอลตัลบ่นใส่คนที่เขากำลังประคองอย่างหัวเสีย“เราไปกันได้ละ”มอร์ฟินกระตุกดึงมือของฉันให้เดินตามเขาไป หลังจากที่ฉัน ยืนมองเอวาลีนกับแอลตัลอยู่สักพัก“เออไอ้แอล....กูฝากเคลียร์กับเอวาด้วยนะ เรื่อง”เขาหันกลับมาทางฉันเล็กน้อย“เออ ๆ มันจำอะไรไม่ได้หรอก”แอลตัลพยักหน้ากับมอร์ฟินแต่เขาก็ไม่ได้มองหน้าฉัน
“มันจะไม่มีทางเกิดขึ้นอีก”ฉันกำหมัดแน่นอย่างเจ็บใจกับตัวเอง แต่ฉันก็พยายาม จะลืมมันไป ทั้งที่ภาพที่ฉันกับมอร์ฟินกำลังมีอะไรกัน มันแล่นเข้ามาในหัวสมองของฉันอยู่ตลอดเวลาก่อนที่ฉันจะเร่งต่อรถแท็กซี่ตรงไปที่คลินิกของคุณหมอ ประจำตัว“เจ็บนิดเดียวนะคนเก่ง”คุณหมอทิ่มเข็มฉีดยาลดระดับฮอร์โมนให้กับฉันในทุก
เพียงแต่ว่าฉันยังคงไม่แน่ใจว่า เกี่ยวกับยาฮอร์โมน การออกกำลังกายอย่างหนัก สารอาหารที่ได้รับไม่ครบจากการอดอาหารเพื่อควบคุมน้ำหนัก หรือเหตุผลอีกร้อยแปดพัน ประการที่ ประจำเดือนสามารถจะเลื่อนได้ โดยไม่ใช่เหตุผล ข้อสุดท้ายที่ว่า “ฉันอาจจะท้อง” ฉันวางปากกาเขียนการบ้านลง และถอน หายใจที่เต็มไปด้วย ความเครี
ควับ!!! โทรศัพท์มือถือไอโฟนรุ่นล่าสุดเคสสีลาย LV ที่กำลังหันกล้องส่งมาทางฉัน“เฮ้ย” ยังไม่ทันทีที่ฉันจะคว้าโทรศัพท์นั่นมาได้มันก็วิ่งหนี ออกไปแล้ว ทำเอาฉันทำอะไรไม่ถูกเลยแต่เพียงไม่นานก๊อก ๆ ๆ ๆ“แต่งตัวเสร็จรึยังแซมมี่ อีกสามคิวหนูต้องขึ้นเดินปิดงาน แล้วนะ”เสียงของพี่เฮเลนเดินมาตามฉันถึงหลังเวที







![คีรินทร์ วาเลนซิโอ [ ใต้ปีกมาเฟีย ]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)