Masukแม้ว่ามันจะคับแน่น เกือบอาเจียนแต่ฉันก็ยัง ผงกหัวสู้อย่างขาดใจ ไม่มีปริปากบ่น มอร์ฟินยังคงจับท้ายทอยเริ่มควบคุมฉันให้ค่อยๆกลืนกินช้าๆ และคายออกโดยปลายปากยังคงดูดแท่งรักร้อน ราวกับไอศครีมรสหวาน จ๊วบบ แจ๊บบ จ๊วบบบ จ๊วบ ก่อนที่จะเริ่มเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น ด๊วบ ด๊วบๆๆๆ รสชาติของไวน์ผสมผสานกับน้ำหวานห
เราสองคนนอนขนาบข้างเจ้าลูกชายตัวน้อย " คืนนี้ใครจะเล่านิทานให้มาร์คัสฟังล่ะครับ? " มาร์คัสหยิบไอแพดของตัวเองมาเปิดนิทานหน้าที่ค้างเอาไว้ มาและหันหน้าถามระหว่างพ่อกับแม่ " เดี๋ยวแม่เล่าให้ฟังก็ได้จ่ะ " ฉันหยิบไอแพดมาก่อนจะลูบผมของลูกชายเบาๆ " เย้ๆๆ "มาร์คัสก็ยิ้มแย้มอย่างมีความสุข เราสามคนมีความ
เพราะว่า นอกจาก พ่อกับอาหมอ มอร์ฟินก็คือผู้ชายอีกคนหนึ่งในชีวิต ที่สำคัญมากที่สุด" ฉันคงไม่มีทาง มาถึงวันนี้ได้ ถ้าไม่มีนาย " " ฟังนะฟิน.."" วันนี้ฉันหายจากโรคนั้น ฉันหายขาดจากยานรกนั่น ก็เพราะนายช่วยฉันเอาไว้"" ฉันจะลืมคนที่ช่วยชีวิตฉัน พาฉันออกมาจากขุมนรกได้ยังไง"" เราพาอะไรกันมามากมาย นายเห็
" พอดี พี่ก็เพิ่งรู้เนี่ยแหละว่า ลูกสะใภ้เป็นลูกสาวบุญธรรมของมาดามคอร์ " คุณหญิงพยายามฝืนยิ้มเล็กน้อย แต่ก็ยังหลบสายตาของฉัน " ไม่ใช่ลูกบุญธรรมนะคะ แซมมี่เนี่ย เป็นลูกสาวแท้ๆของฉันเลย" มาดามเดินเข้ามาร่วมวงด้วยทันที " และยังมีสิทธิ์ในทรพัย์สมบัติทั้งหมดของทั้งฉัน และสามีอีกด้วย เพราะเราไม่มีทายาท
แชะ แชะ แชะๆๆ " Sammy this way pls " " Sammy " " beauty Queen " เสียงของตากล้องมากมายเรียกหาฉัน ก่อนที่เสียงเล็กหนึ่งจะดังขึ้น.. " แม่มด แม่..." เสียงนั่นพยายามเพ่งสายตาไปรอบๆ เพราะว่าแสงไฟที่สาดส่องทำให้ฉันมองไม่เห็นไม่ได้ชัด " มาร์คัส ? " ฉันเอ่ยชื่อนั้นเบาๆ เพราะไม่แน่ใจว่าเป็นเสียงของลูกห
ผมมองเธอขึ้นไปบนเวที ราวกับเธออยู่สูงกว่า ดีไซน์เนอร์และนางแบบต่างเดินมารวมตัวกันตั้งเป็นแถวตรง ก่อนที่มาดามชาวไทยพร้อมกับท่านไมเคิลคอร์ นักธุรกิจมือชื่อของประเทศฝรั่งเศสจะเดินขึ้นบนเวที เพื่อตัดริบบิ้นสีแดงให้งานเปิดตัวสุดอลังการนี้ ท่านไมเคิลคอร์ขึ้นกล่าวเป็นภาษาฝรั่งเศส ถ้าตามที่ผมพอฟังออก ท่า
“ทิ้งฉัน ทิ้งเด็กคนนี้ไป” เขาแสร้งยิ้มออกมาทั้งที่แววตามันเศร้า“เธอทิ้งฉันเพราะฉันมันเลว ฉันเองก็เข้าใจ” เขาหลับตาและพูดออกมาอย่างสั่น ๆ“แต่เขาละ???” บลูไนท์มองมาที่ท้องของฉันนิ่ง ๆ และพยายามหายใจเข้าลึก ๆ........................“เธอเคยนึกถึงลูกในท้องของเรา เหมือนที่เป็นห่วงลูกของไอ้ฟินบ้างไหม?
“วันนี้เราได้ซีดีและก็โปสเตอร์เกมส์ pubk ที่จะลงในwindow และ MacBook มาครบตามที่ออเดอร์ไป รึเปล่า?” บลูไนท์เริ่มถามเสียงเข้มไปทางหน้าจอ“ได้ครบครับท่านประธาน ผมตรวจเช็กของ และแพ็กเก็ตเรียบร้อยแล้วครับ” พนักงานอีกคนขานตอบทันที“ตอนนี้เก็บไว้ในสต็อกสินค้าบริษัทเป็นอย่างดี มีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย
“...ยอมไว้ชีวิตลูกกับเมียมึง” ผมพูดปากสั่น ๆ ด้วยความโกรธแค้น“เพราะกูคิดว่า..ยังไงมึงก็คือพี่กู” ผมทนพูดออกไปแม้ว่าเลือดจะไหลทะลักออกมาจนขยับตัวไม่ได้เลย“อะไรนะ” ไอ้บราวน์หันมามองทางผมทั้งหน้าซีด ๆ“จำไว้...ให้ถึงชาติหน้านะ” ผมพูดออกไปอย่างหอบเหนื่อย “ว่ากู..เมตตามึงแค่ไหน..” ผมเม้มปากกลั้นใจไม่ใ
“ต้องมนตร์ หยุดพูดเพ้อเจ้อน่า!!” เสียงของจีซัสที่ดุใส่เธอทันที“ถ้านายไม่เชื่อก็ไม่ต้องขัดได้ปะ?” ต้องมนตร์หันไปเถียงกลับทันที“ก็นั่นมันเมียเพื่อนฉัน ฉันไม่ต้องการให้เธอไปกวนใจพริบพราว ด้วยเรื่องบ้า ๆ ไร้สาระ เลิกบ้าเลิกงมงายสักทีเถอะ” จีซัสที่กำลูกบิดประตูบ่นภรรยาสาวของเขาอย่างหัวเสียเช่นกันแต่ต้







