Mag-log inPumuwesto ako sa likod ng babae, ginagawa siyang panangga sa pagitan ko at kay Kyros. “Kunin mo ang ekstrang helmet sa likod at sumampa ka sa motorsiklo!” maawtoridad niyang utos habang nakatitig kay Kyros.“What have you done to Dr. Sinclair? You bastard!” “Wala kang pakialam! Buhay namin ito!”Mas matindi pa sa una ang ikalawang suntok na lumapat kay Kyros mula sa babae. “I-enjoy mo ang hinaharap mong kulungan, Kyros Ferrero. Magtatapos na ang kahibangan mo rito!”Bago pa man makapagsalita muli, pinaharurot na ni Gianna ang motorsiklo at mabilis kaming lumayo.Kumapit ako nang mahigpit sa kanyang baywang habang inilalayo niya ako sa malaking tirahan ni Maximus. Naiwan si Kyros kasama ang kanyang mga kasinungalingan.Hindi nagtagal ay isang mansiyon ang pinagdalhan sa akin ng babae. May mga security personnel doon na mukhang nakikilala ang babae at nang itinuro ako ay nanlaki ang mga mata nila. Pinatuloy kami sa loob hanggang sa huminto kami sa harapan ng malapad na grand entranc
“Miss Elle! Where are you going? You bad people! Saan n’yo dadalhin si Miss Elle!” Masyadong mabigat ang dibdib ko habang ine-escort ako ng security papalabas ng Hillcrest Estate. Puno rin ng katanungan sa mga bagay na nakita ko sa silid ni Maximus.Naroon ako sa main building ng mansiyon kaya naman nakita ni Lulu ang naganap. Napigilan ni Nanny Beth ang pagtakbo niya patungo sa akin. Doon na nagsimulang pumatak ang mga luha ko. Hindi man lang ako nakapagsabi ng sorry. Hindi ako nakapagpaalam sa aking twinkle…“Miss Elle!”Tumagos sa makapal na pinto ang mga sigaw at iyak ni Lulu, na direktang sumaksak sa nadudurog kong puso.“Don’t leave me! Please don’t leave!”Unti-unting humina ang boses ni Lulu hanggang sa wala nang natira kung hindi katahimikan. Nakatayo ako roon sa labas ng kalsada nang nag-iisa.Doon na bumuhos ang mga hagulgol ko.Hindi ko alam kung paano ako magsisimulang muli, at ang tatlong araw na iyon ang pinakamasayang bahagi ng buhay ko. At ngayon, nawala na iyong la
Pinukaw kaagad ni Nanny Beth ang isip ko, “Basta, pumunta ka na sa kuwarto ni Sir Max at maghanap ka ng isa sa mga damit niya para kay baby Lulu. Pangako mo lang sa akin na hindi mo bubuksan ang huling drawer ng kanyang dresser. Bawal na bawal 'yon, at tiyak na magagalit siya kapag nalaman niyang pinakialaman mo 'yon.”Hindi na ako nagdalawang-isip na sundin ang ginang. Bukod sa gusto kong malaman kung ano ang anyo ng silid ni Maximus, gusto ko rin matulungan si Lulu na maramdaman na mas malapit siya sa kanyang daddy.Bumukas ang pinto nang halos walang anumang maririnig. Nakikita ko ang kasambahay na pumapasok at lumalabas sa kuwartong ito araw-araw, pero kami ni Lulu ay hindi man lang naglakas-loob na humakbang sa loob. Isa ito sa mga silid na ipinagbabawal pasukin nang walang pahintulot.It looked nothing like I expected. Instead of a cold, dark bachelor’s room, it resembled the shared space of a husband and wife. The walls were
ElleTatlong araw na akong nag-aalala kay Lulu. Mainit akong tinanggap nina Nanny Beth at Mandy na hindi ko inaasahan, kaya naging mas madali akong nakapag-adjust kaysa sa mga iniisip ko.Nang unang araw, dumaan si Bonnie. Dinalhan niya ako ng mga personal na gamit matapos malaman na kinailangan kong mag-stay sa estate ng kanyang boss. Sa unang gabi ko ay pinahiram lang ako ni Mandy ng kanyang mga damit na magagamit.Ang pagpapanatag kay Lulu sa nursery school ang naging tunay kong pagsubok. Parang tuko na nakadikit sa akin si Lulu sa unang dalawang araw, habang tahimik na pinapanood ang ibang mga bata mula sa malayo. Pero nagbunga naman iyon sa ikatlong araw.Gumaan ang pakiramdam ko habang pinapanood siyang humahabol sa isang batang lalaki, na masayang tumatawa sa buong playground.Nakakausap ko rin sa chat si Maximus at pinadadalhan siya ng picture ni Lulu bilang update na rin sa kanya.Pero n
Kyros Habang papalabas ng restaurant, binabalot ng napakaraming tanong ang isipan ko. Nabilin ko na sa chef na mawawala ako nang ilang araw dahil pupunta ako sa Bryston. Ang mismong pag-iisip pa lang tungkol sa lugar na iyon ay sapat na para bumilis ang kabog ng dibdib ko.Simula nang umalis si Elle,, pinaimbestigahan ko kung saan makikita ang lokasyon ng numerong tinatawagan ko. Noong mga naunang araw, nasa South pa siya. Hindi ako nakuntento nang makausap ko muli si Elle. Inalam ko muli kung saan naroon ang kanyang numero.Dahil nakarehistro sa pangalan ko ang telepono niya, nabigyan ako ng access sa mobile signal nito, at doon ko natuklasan na pumunta siya sa Bryston.Agad na sumiklab ang matinding galit na bumalot sa buo kong pagkatao.Walang dahilan si Elle para magtungo sa lugar na iyon. Maliban na lang kung… nagbalik na ang mga alaala niya, o baka may natuklasan siya tungkol sa kanyang anak. Dahil nagtatrabaho siya sa organisasyon ni Cassian, siguradong may access siya sa mga i
MaximusAng mga duda ay nakatatak pa rin sa isip ko kahit nasa tatlumpung libong talampakan na ako sa himpapawid, habang umuungol ang mga makina ng eroplano patungong Europa.Nang mag-usap kami sa library, napansin ko na kaamoy ni Miss Elle si Gazelle. Kusa na lang nag-react ang katawan ko, tulad noong araw, na marahil ay siyang dahilan kung bakit hindi ko mailayo ang tingin ko sa kanya sa mga tahimik na sandaling kaming dalawa lang ang naiwan.Yet the differences nagged at me. Her accent carried the warm drawl of the American South, nothing like Gazelle’s. Napakaingat magkubli ng damdamin ang mga matang iyon na kulay asul... ibang-iba sa kung paano ako tingnan ni Gazelle noon, na puno ng kahinaang nagpapatigil sa paghinga ko.May gaspang sa himig ang boses ni Miss Elle, na para bang ilang taon siyang sumisigaw laban sa ingay o marahil ay nakaiyak na ng napakaraming luha.Pakiramdam ko ay siya si







